De 12 van 2020

Het is de laatste dag van 2020, 

 een jaar waarin ik probeerde weer wat regelmatiger te bloggen,

maar de laatste keer is toch al weer ruim 4 maanden geleden.

Maar de jaarlijkse traditie van een blogoverzicht van het 

afgelopen jaar op de oudejaarsavond, dáár wil ik me toch 

echt wel aan houden, dus hier mijn terugblik op 2020:

Januari - Chaos

Op een grauwe winterdag liep ik in de AWD (Amsterdamse Waterleiding Duinen)  en mijn oog viel op deze chaos: door de wind gegeselde en krom  gegroeide meidoorns, duindoornstruiken die aan het eind van hun leven waren en daaromheen hoog en dor gras. 

Een stemmetje in mij riep:  'Zoek rust in de chaos!'  Leuke uitdaging en dit is het resultaat.

Februari - Baardmannetje

Wederom op stap in de AWD,  ik was getipt over de plek waar zich een paar Baardmannetjes ophielden,

wat een mooie vogeltjes, blij met deze foto, het was de moeite van de lange wandeling zeker waard!

 Maart - Reflecties in de sloot

Tweede helft maart,  lockdown en zoveel mogelijk thuis.

In de sloot langs mijn huis heb ik me heerlijk uitgeleefd op de reflecties in het water.

Je hoeft echt niet altijd ver weg....

April - Duinviooltjes

Op mooie en rustige ochtenden de duinen in, begeleid door een koor van uitbundig

zingende Nachtegalen en weer eens ouderwets plat op de buik om te schilderen 

met de macrolens.

Van deze heerlijke ochtenden maakte ik zelfs een blogverslagje

Mei - Geoorde fuutjes

In mei ging ik weer meer op pad,  dus keuzestress.....

Van de vogelhut op Marken maakte ik al een mooi overzichtje

dus daarom hier geen Kievitpulletje of andere weidevogels.

Nee,  mijn keuze is gevallen op deze mooie interactie tussen 

twee Geoorde Fuutjes.

Juni - Klaproos

Hoogtepunten van juni waren o.a. de bezoekjes aan de Zwarte Sterns

maar die staan al in een blogbericht,  dus ik kies iets anders.

Von wist een veld met Klaprozen te vinden, ga je mee?

Nou daar hoefde ik niet over na te denken!

Er stond meer Kamille dan Klaprozen, maar juist die combinatie

maakt voor mij deze foto zo heerlijk.

Juli - Fouling

Samen met Gonnie ging ik naar IJmuiden om vogels te fotograferen.

maar dat was tegen beter weten in, seizoen, getij en licht, er klopte gewoon 

helemaal niets en het werd dus ook niets.

Tijd voor plan B:   

Waar kijk je naar?  De onderzijde van een boot op het droge.

Allerlei organismen hebben zich gehecht op het onderwaterschip,

zo verrassend, wat was dit leuk om te doen!

Augustus - Winterkoninkje

In augustus verwende ik mezelf met meer millimeters!

Een mooie 200-600mm lens plus 1.4 converter, dat maakt 840mm

ipv mijn gebruikelijke 400mm.

Er moesten dus vogeltjes worden gefotografeerd!

September - Palendorp Petten

Een paar dagen naar de Kop van Noord Holland ging in april niet door,

maar Gonnie en ik gingen in september voor een herkansing.

Veel vogels, veel strand en eindelijk eens naar het Palendorp Petten.

Blogje hiervan gaat wellicht nog volgen.

Oktober - Siberische Grondeekhoorn

Wederom een uitstapje met Gonnie:  

Naar de Siberische Grondeekhoorntjes, wat zijn ze leuk!

November - Herfst met Helios

In de herfstmaanden kwam het Russische Helioslensje vaak uit mijn fototas,

de boterzachte bokeh ga ik steeds meer waarderen.

December - Droomlandschapje

In december heb ik de camera wegens andere beslommeringen helemaal niet aangeraakt.

Daarom in deze maand 'Vrije keuze'.

Ik heb een aantal Paddenstoelenfoto's waar ik blij mee ben en die ik dus ook nog

maar eens in een blogje moet gaan plaatsen,  maar voor dit moment houd ik het bij dit

'Droomlandschapje'

Slotwoordje: 

Dat 2020 een heel bijzonder jaar was, en dat niet in positieve zin,  dat hoef ik hier niet te vertellen, maar wat mogen we ons gelukkig prijzen dat we de natuur hebben en dat we daar heerlijk van kunnen en mogen genieten. Struinend door mijn mapjes met foto's van het afgelopen jaar besefte ik dat toch wel heel goed.

Voor 2021 wens ik iedereen alle goeds, blijf gezond en geniet van het al het mooie dat de natuur ons biedt!

Porseleinzwammetjes

Door diverse omstandigheden heb ik sinds begin november geen camera meer in mijn handen gehad, alle prachtige ochtenden met mist en rijp... helaas helemaal niets mee kunnen doen.
Maar wie weet wat we nog gaan krijgen! en dan hoop ik wel weer van de partij te kunnen zijn.

Voor nu ga ik even terug naar oktober, toen ik me meerdere keren heb geamuseerd met de fotogenieke porseleinzwammetjes, die na een paddenstoelenstilte ineens massaal verschenen.

Samen met Jet vond ik op de mooie 's Gravelandse Buitenplaats Hilverbeek 

een  enorm grote omgevallen beuk waarop honderden kleine porseleinzwammetjes 

zich als ware krachtpatsertjes door de boomschors omhoog werkten.

Met hun glimmende hoedjes zijn het kleine schoonheden.

Wanneer er zoveel van die kleine bolletjes tevoorschijn komen,

dan is het heerlijk spelen met herhalingen en achtergronden.

We zijn er dan ook heel lang zoet geweest en uiteindelijk was de bovenstaande foto mijn favoriet.

Maar het smaakte naar meer, dus zodra de gelegenheid zich voordeed ging ik terug.

Zoals ik al had verwacht waren de hoedjes nu vaker open 

en dat bood weer mogelijkheden voor andere plaatjes.

'Onder moeders paraplu'

Nadat ik samen met Gonnie van een heerlijke vroege ochtend op de Westerheide had genoten

gingen we nog even naar Hilverbeek, want die Porseleinzwammetjes bleven lonken.

We troffen nu een heel vochtige atmosfeer waardoor er veel guttatiedruppeltjes waren.

Die druppeltjes zijn natuurlijk al prachtig

en het uiterst kleine kriebelbeestje was een leuke bonus.

Druppeltjes aan een zijden draadje en drie op een rij.

Begin november troffen Gonnie, Yvonne en ik elkaar op de Veluwe 

om weer eens ouderwets gezellig met ons drietjes een dag te gaan fotograferen.

Alle facetten van de herfst stonden op ons wensenlijstje, daarom had ik een

multifunctionele 24-240mm lens op de camera.

En wat fotografeerden we als eerste?

Juist, wéér porseleinzwammetjes.

Maar dank zij de andere lens kon ik nu eens een mooi overzichtje maken.

En even flink inzoomen ging natuurlijk ook.

Leuk, toch net weer een ander effect dan met de macrolens.

Toen heb ik  ook nog even het Helioslensje met tussenringen gepakt,  

maar ik weet het niet,  ik sta niet voor de volle 100% achter deze foto's.

Het softe vind ik wel mooi, maar ...

Ja maar wat?

Ik weet 't gewoon nog niet.

Een lensje waar ik echt nog vaker mee moet gaan stoeien.

Ach, zo blijft de uitdaging bestaan hè?   :-) 

Slotwoordje:
Behalve al deze porseleinzwammetjes heb ik toch ook nog meer van de herfst gefotografeerd,
dus voorlopig blijft het in mijn blog nog even herfst.....
Tenzij we gauw weer van de mooie winterochtenden krijgen natuurlijk ;-) 

Meer sfeer

Met de titel 'Meer sfeer' haak ik in op mijn voorgaande blogjes.  Daar was natuurlijk de  aankondiging van mijn allereerste presentatie 'Sfeer dichtbij'. Hoe dat verlopen is zal ik mijn slotwoordje vertellen.....

In een andere blogserie toonde ik sfeervolle beelden van de mistige heide.  Toen er weer zo'n mooie ochtend voorspeld werd, wilde Gonnie  dolgraag mee en stonden wij op 23 oktober samen in de vroege uurtjes op de hei.  

We werden niet teleurgesteld!

Weliswaar waren de kleuren bij zonsopkomst wat minder dan de vorige keer

maar nu was er rijp! 

Met de macrolens in de tas sta je dan wel even voor een moeilijke keuze,

landschap of macro?

Maar het voorgenomen plan was landschap en daar heb ik me aan gehouden.

Tja,  toen ik daarna dan toch wel wat met de rijp wilde gaan doen was het te laat,

die smolt weg als sneeuw voor de zon, maar ach, 

natte hei in ochtendzonnetje is ook niet verkeerd ;-)

En wat te denken van al die kleine hangwebjes vol met druppeltjes?

De spinnetjes zitten steeds ónder het webje,  daar kom je lastig bij,

maar met passen en meten lukte het toch een keertje.

Het licht was ondertussen al een stuk feller,

waardoor een voor mij wat ongebruikelijk beeld is ontstaan.

Maar 't is zeker leuk om eens wat te experimenteren!

Na een aantal prachtige vroege-ochtend-uurtjes besluiten we nog even het bos in te gaan.

De paddenstoelen lonken!

Daar heb ik me een hele poos bezig gehouden met Gekraagde Aardsterren.

Altijd ben ik blij als ik deze bijzonder gevormde zwammen vind,

maar telkens vind ik het moeilijk om er een sfeervol plaatje van te maken.

Bij deze eerste twee beelden ben ik wel tevreden over het licht.

Bij deze derde en laatste Gekraagde Aardster heb ik met behulp van wat verdorde

bladeren een zacht sfeertje gecreëerd dat ik mooi vind passen bij de lichte tint van de Aardster.

Daarna hebben we ons heerlijk uitgeleefd op de mooie Porseleinzwammen

die zich dit najaar explosief laten zien.

Deze Porseleinzwammen gaan in een volgend blogje aan bod komen.

Slotwoordje:

Ja,  en dan even over mijn allereerste presentatie tijdens het Nature Talks Photo Festival....

Ik vond het een ontzettend spannend avontuur:  kan ik het of kan ik het niet?

Nou,  ik bleek het best aardig te kunnen!   Toen ik zaterdag eenmaal met de microfoon in mijn handen stond ging het min of meer vanzelf, en wat was het toen geweldig om na afloop een daverend applaus van een bomvolle zaal te mogen ontvangen!

Op zondag had ik dan ook al iets meer zelfvertrouwen en toen ik na deze tweede lezing de kans kreeg om nog een éxtra presentatie in een grotere zaal te doen, heb ik die kans met beide handen aangegrepen.  Wow, dat was best kicken op dat grote podium met mijn foto's op dat hele grote scherm!

Kortom:  ik kijk tevreden en met veel plezier terug op mijn eerste schreden op het podium en wie weet..... smaakt het naar meer??

Een mooi verslag van het Nature Talks Photo Festival vind je op Natuurfotografie.nl

Herfst op de Buitenplaatsen

Na het meerdaagse uitstapje naar de Veluwe eind oktober,  had ik nog niet  lang niet genoeg van de herfst.

In de eerste week van november ging ik daarom nog een dag met Ghita op stap,  het mooie Landgoed Elswout stond op onze agenda.

Hoewel de uitbundige herfstkleuren zich nog niet echt laten zien,

biedt dit overbekende doorkijkje toch een leuk herfsttafereeltje.

Het was mijn plan om  deze dag vooral leuke plekjes en doorkijkjes te fotograferen,

maar ik weet niet wat het was,  terwijl Ghita volop bezig was,

wilde bij mij de inspiratie maar niet komen.

Bij deze beukenblaadjes was de inspiratie er wel,

maar nu kreeg ik maar niet voor elkaar wat ik in mijn hoofd had.

Ach,  't is toch wel een aardig plaatje geworden.

Nog een keer beukenbladeren, maar nu van boven af,

ik vond het wel een vrolijk beeld met alle kroos ertussen

Tja, en als het dan met de landschapjes en doorkijkjes niet lukt,

dan dwaalt mijn blik toch telkens weer naar de grond voor paddenstoelen......

Geweizwammetjes kan ik echt niet weerstaan.

Nog een keer, nu wat meer geëxperimenteerd met de scherptediepte,

zachtere kleurtjes passen daar wel bij.

Meer blogwaardige beelden heb ik aan het Elswoutbezoek niet overgehouden,

maar ik heb nog steeds niet genoeg van de herfst!

Twee dagen later heb ik met Von afgesproken.  

In de ochtend blijkt het onverwachts mistig te zijn, 

dus we gaan vroeger op pad dan we van plan waren.

Waar naar toe?  was toen de vraag.

Ja, we waren weer niet goed voorbereid ;-)

Uiteindelijk kozen we voor de Buitenplaats Hilverbeek,

die ligt bijna om de hoek, en daar weten we wel wat waterpartijtjes te vinden.

Dat is vast mooi met mist.....

Ach, en toen kwamen we daar,  en toen was er nauwelijks mist te zien in het bos, pech!

Ik moet bekennen dat ik bij deze foto in de nabewerking een beetje mist heb toegevoegd ;-)

We gaan weer met blaadjes spelen,  het blijft leuk om te doen,  

en het meeste ligt weer in de prullenbak.

Intussen lonken toch weer die kleine paddenstoeltjes.....

Veel onscherpte en zachte kleurtjes,  zo zie ik ze toch telkens weer graag.

Maar het moet toch ook eens anders!

Deze geweizwammetjes stonden in de volle zon.

Op één na heb ik ze van de zon afgeschermd,  flink onderbelicht.

en in de nabewerking het donkere nog eens benadrukt.

Nou,  is toch inderdaad anders ;-)

We zochten naar de kleine Tengere Beukentaailingen, 

want Von heeft ze nog nooit gefotografeerd.

Helaas,  niet gevonden,  deze foto is nog van een paar weken eerder.

Na de paddenstoeltjes moet ik van mezelf toch echt weer op zoek

gaan naar herfstkleurtjes, want daar gingen we voor op pad.

Ik heb de camera op de grond tussen de bladeren geduwd,

en gespeeld met zonlicht en een minimale scherpte.

Dat ging ineens leuk!

Daarom driemaal hetzelfde blad, hoef ik lekker niet te kiezen ;-)

Slotwoordje:
De herfst is nu eind november nog niet voorbij,  in tegendeel,  het weer vertoont volop herfstachtige trekjes met regen en wind, maar het mooie is er helaas al weer af. 
Deze zondag op stap met Von was ook nog niet voorbij, we amuseerden ons nog met iets anders, maar ik vind de serie zo wel lang genoeg, wordt dus vervolgd.....