Porseleinzwammetjes

Door diverse omstandigheden heb ik sinds begin november geen camera meer in mijn handen gehad, alle prachtige ochtenden met mist en rijp... helaas helemaal niets mee kunnen doen.
Maar wie weet wat we nog gaan krijgen! en dan hoop ik wel weer van de partij te kunnen zijn.

Voor nu ga ik even terug naar oktober, toen ik me meerdere keren heb geamuseerd met de fotogenieke porseleinzwammetjes, die na een paddenstoelenstilte ineens massaal verschenen.

Samen met Jet vond ik op de mooie 's Gravelandse Buitenplaats Hilverbeek 

een  enorm grote omgevallen beuk waarop honderden kleine porseleinzwammetjes 

zich als ware krachtpatsertjes door de boomschors omhoog werkten.

Met hun glimmende hoedjes zijn het kleine schoonheden.

Wanneer er zoveel van die kleine bolletjes tevoorschijn komen,

dan is het heerlijk spelen met herhalingen en achtergronden.

We zijn er dan ook heel lang zoet geweest en uiteindelijk was de bovenstaande foto mijn favoriet.

Maar het smaakte naar meer, dus zodra de gelegenheid zich voordeed ging ik terug.

Zoals ik al had verwacht waren de hoedjes nu vaker open 

en dat bood weer mogelijkheden voor andere plaatjes.

'Onder moeders paraplu'

Nadat ik samen met Gonnie van een heerlijke vroege ochtend op de Westerheide had genoten

gingen we nog even naar Hilverbeek, want die Porseleinzwammetjes bleven lonken.

We troffen nu een heel vochtige atmosfeer waardoor er veel guttatiedruppeltjes waren.

Die druppeltjes zijn natuurlijk al prachtig

en het uiterst kleine kriebelbeestje was een leuke bonus.

Druppeltjes aan een zijden draadje en drie op een rij.

Begin november troffen Gonnie, Yvonne en ik elkaar op de Veluwe 

om weer eens ouderwets gezellig met ons drietjes een dag te gaan fotograferen.

Alle facetten van de herfst stonden op ons wensenlijstje, daarom had ik een

multifunctionele 24-240mm lens op de camera.

En wat fotografeerden we als eerste?

Juist, wéér porseleinzwammetjes.

Maar dank zij de andere lens kon ik nu eens een mooi overzichtje maken.

En even flink inzoomen ging natuurlijk ook.

Leuk, toch net weer een ander effect dan met de macrolens.

Toen heb ik  ook nog even het Helioslensje met tussenringen gepakt,  

maar ik weet het niet,  ik sta niet voor de volle 100% achter deze foto's.

Het softe vind ik wel mooi, maar ...

Ja maar wat?

Ik weet 't gewoon nog niet.

Een lensje waar ik echt nog vaker mee moet gaan stoeien.

Ach, zo blijft de uitdaging bestaan hè?   :-) 

Slotwoordje:
Behalve al deze porseleinzwammetjes heb ik toch ook nog meer van de herfst gefotografeerd,
dus voorlopig blijft het in mijn blog nog even herfst.....
Tenzij we gauw weer van de mooie winterochtenden krijgen natuurlijk ;-) 

Pruikjes

Eind september maakte ik een heerlijke boswandeling over de 's Gravelandse Buitenplaatsen Gooilust, Schoonoord en Hilverbeek, zónder camera.  Want ik ken me zelf,  mét camera heb ik overal oponthoud, en dan is er van een echte stevige boswandeling geen sprake meer.

Maar onderweg heb ik mijn ogen natuurlijk niet in mijn zak. En zo viel in Hilverbeek mijn oog op een hele vreemde zwam. Tja, het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan,  dus met mijn telefoon maakte ik een ( erbarmelijk slechte ) foto. Te slecht dus om thuis uit te kunnen vinden wat voor soort zwam dit was, maar ....  het zou de zeldzame Gelobde Pruikzwam kunnen zijn? 

Een goede week later ging ik dus toch nog even kijken:

 Ik had intussen mijn huiswerk gemaakt, dus toen ik de zwam terug 

vond wist ik meteen dat ik inderdaad  deze zeldzame zwam had gevonden,

de Gelobde Pruikzwam 

( Creolophus cirrhatus )

 Tja,  mooi is hij eigenlijk helemaal niet,  

van een afstandje leek hij nog het meest op een halve bloemkool, 

die wat te lang in  de groentenla is blijven liggen :-)

Dat formaat heeft hij ook,  al lijkt hij op de foto best wat groter

 Maar van dichtbij bekeken ( macrolens op statief )  is deze Gelobde Pruikzwam toch wel heel apart,

het lijkt wel  een druipsteengrot

Pruikje in detail

Deze vondst deed me natuurlijk terug denken aan die andere Pruikzwam,  die ik twee jaar geleden in het Spanderswoud vond.  Hoe zou het daar eigenlijk mee zijn?
Afgelopen zondag was ik met Von op stap en toen we in de buurt waren, besloten we hem weer eens op te zoeken, maar waar was het nou ook alweer?   Er geschiedde een klein wondertje, want we vonden hem terug!

Dus daar is ie weer, de eveneens zeldzame Pruikzwam ( Hericium erinaceus), 

 verstopt in een holle beuk, en,  een stuk kleiner dan twee jaar geleden :-(

( de lens in beeld is geen foutje, maar bewust gedaan )

 Tja, hoe maak je hier nou een mooie foto van? 

Eerst maar de 16-80mm lens proberen

 Of toch beter verticaal?

We mopperen weer wat af met zijn tweetjes :-)

 Dan toch de macrolens er maar bij,  

het is tenslotte toch wel weer een apart gezicht, zo met die guttatiedruppels

 Dus nog eventjes in close up

Een voorbijgangster wees ons op het 'babypruikje',  dat ook in de holle boom groeit,

dat was zo klein dat we die over het hoofd gezien hadden

Tot zover de zeldzame Pruikjes, toch best bijzonder dat ik ze deze herfst allebei hier in de regio gevonden heb,  een blogje waard ;-)

Vooral de guttatiedruppels maken deze laatste pruikzwam altijd zo bijzonder om te zien.   Nu weet ik inmiddels dat guttatie een soort zweten is,  de zwam moet overtollig vocht kwijt, en als dit niet kan verdampen, dan krijg je die druppels.   Altijd dacht ik dat ze er uit zien zoals deze,  als waterdruppels,  maar let op:

 Ik probeerde laatst een groepje Geschubde Inktzwammen een beetje leuk te fotograferen 

( niet gelukt trouwens )  en al kruipend over de grond zag ik dat deze zwammen 

'versierd' waren met knalrode druppels, hihi,  het lijkt wel kerstversiering :-) 

Natuurlijk thuis even gegoogled,  en deze rode kerstballen zijn dus ook guttatiedruppels.

Verrassend toch?

Slotwoordje:

Wat zijn er toch veel herfstschatten te vinden in deze tijd van het jaar, een heerlijke tijd voor fotografie en dan heb ik het nog niet eens over de herfstkleuren!  Ik ben hier al  een paar keer voor op pad geweest, hoewel we nog even moeten  wachten op de overweldigende kleurenpracht van de beuken.

Afijn, ik leef me lekker uit in dit jaargetij,  ik ben dus bang dat er weer vele blogjes gaan volgen :-)

Herfst-juweeltjes

Het is herfst, dus het is weer paddenstoelentijd!

Ik ben dan ook al diverse keren het bos in geweest, want ik vind het heerlijk om me met de macrolens uit te leven op al die wonderlijke paddestoeltjes.  En wat zo fijn is:  ze lopen of vliegen niet weg,  dus je hebt de tijd om van alles en nog wat uit te proberen, en reken maar dat ik dat uitgebreid gedaan heb!
Er is een creatieve serie in de maak, maar eerst een verzameling van diverse kleine juweeltjes

In de Amsterdamse Waterleiding Duinen weet ik een tak te vinden, 

waarop ieder jaar de  zeldzame Kopergroenbekerzwam groeit.  

Dit keer liep ik in een ander deel van de AWD, en mijn oog viel op een tak 

met groene verkleuring, toch even kijken,  en ja inderdaad,  

de verkleuring bleek afkomstig te zijn van dit piepkleine  blauw/groene zwammetje

In eerdere blogjes noemde ik dit de Gewone Kopergroenbekerzwam, maar dat is niet correct. 

Er bestaat nl. ook nog een Grootsporige Kopergroenbekerzwam, eveneens zeldzaam, 

en het verschil is alleen door microscopisch onderzoek vast te stellen.

Ik moet hem dus alleen maar  Kopergroenbekerzwam noemen, aldus Waarneming-nl

Een zoektocht door het bos levert in deze tijd van het jaar altijd mooie vondsten op

Ik was in mijn nopjes met deze Judasoortjes in het zonlicht

Maar het werd pas écht leuk toen ik eens lekker ging zitten spelen met de belichting.

Mijn camera gaat tot twee volle stops in de min bij de belichtingscompensatie, 

maar dat vond ik hier niet genoeg.

Dus van diafragmavoorkeur naar de M-stand, en steeds korter belicht.

Dit resultaat vind ik erg verrassend, en ik vind het heel mooi dat er

 een soort aureool achter elk zwammetje zit

Ik kreeg er schik in, dus nog maar een.

Net een ketting van oplichtende oortjes in het donkere bos

Geweizwammetjes,  ik vind ze zo mooi, maar ze zijn zó  piepklein!

En als er dan guttatiedruppeltjes opzitten, dan zijn die dus nóg kleiner.

Ik kreeg ze helaas net niet scherp genoeg

Nee, het is echt geen 'plantenspuitwerk', geregend had het ook niet,

en dauw is er niet midden op de middag.

Dus het moeten guttatiedruppeltjes zijn.

Zwammen nemen voeding en vocht op uit het natte hout, 

en het overtollige vocht moeten ze weer kwijt,

het is een soort zweten

Als speldenknopjes zo klein.... Paarse Knoopzwammetjes.

Op de boomstronk leek het niet meer dan een paars vlekje, 

maar wat is het van dichtbij dan toch verrassend mooi!

Ik zou mijn macrolens echt niet meer willen missen

Naast de Paarse Knoopzwammetjes deed Von deze ontdekking.

Ik zie hierin een openstaand schatkistje met juwelen.

En je wilt niet geloven hoe klein dit is,  pakweg een centimeter breed.

Op de site van Vroege Vogels, waar ik de foto had geplaatst, 

en waar hij boven de Nieuwsbrief stond,

werd me verteld dat dit jonge Porceleinzwammetjes zijn,

toch weer leuk om te weten

Zo,  en nu genoeg gezwamd,  en nog even een ander juweeltje uit het herfstbos:

'Kant'

En nog eentje,  is het niet fantastisch

dat een blad zo gracieus kan aftakelen?

Slotwoordje:
Tja,  daar waren al de Koraalzwammen,  nu wat kleine juweeltjes,  en er gaat dus nog meer gezwam komen, dat kan niet uitblijven, want er is zoveel te ontdekken, zowel wat betreft de paddenstoelen, als in de manier van fotograferen. 
Ik denk dat ik een volgende keer wat ga hallucineren.....