Porseleinzwammetjes

Door diverse omstandigheden heb ik sinds begin november geen camera meer in mijn handen gehad, alle prachtige ochtenden met mist en rijp... helaas helemaal niets mee kunnen doen.
Maar wie weet wat we nog gaan krijgen! en dan hoop ik wel weer van de partij te kunnen zijn.

Voor nu ga ik even terug naar oktober, toen ik me meerdere keren heb geamuseerd met de fotogenieke porseleinzwammetjes, die na een paddenstoelenstilte ineens massaal verschenen.

Samen met Jet vond ik op de mooie 's Gravelandse Buitenplaats Hilverbeek 

een  enorm grote omgevallen beuk waarop honderden kleine porseleinzwammetjes 

zich als ware krachtpatsertjes door de boomschors omhoog werkten.

Met hun glimmende hoedjes zijn het kleine schoonheden.

Wanneer er zoveel van die kleine bolletjes tevoorschijn komen,

dan is het heerlijk spelen met herhalingen en achtergronden.

We zijn er dan ook heel lang zoet geweest en uiteindelijk was de bovenstaande foto mijn favoriet.

Maar het smaakte naar meer, dus zodra de gelegenheid zich voordeed ging ik terug.

Zoals ik al had verwacht waren de hoedjes nu vaker open 

en dat bood weer mogelijkheden voor andere plaatjes.

'Onder moeders paraplu'

Nadat ik samen met Gonnie van een heerlijke vroege ochtend op de Westerheide had genoten

gingen we nog even naar Hilverbeek, want die Porseleinzwammetjes bleven lonken.

We troffen nu een heel vochtige atmosfeer waardoor er veel guttatiedruppeltjes waren.

Die druppeltjes zijn natuurlijk al prachtig

en het uiterst kleine kriebelbeestje was een leuke bonus.

Druppeltjes aan een zijden draadje en drie op een rij.

Begin november troffen Gonnie, Yvonne en ik elkaar op de Veluwe 

om weer eens ouderwets gezellig met ons drietjes een dag te gaan fotograferen.

Alle facetten van de herfst stonden op ons wensenlijstje, daarom had ik een

multifunctionele 24-240mm lens op de camera.

En wat fotografeerden we als eerste?

Juist, wéér porseleinzwammetjes.

Maar dank zij de andere lens kon ik nu eens een mooi overzichtje maken.

En even flink inzoomen ging natuurlijk ook.

Leuk, toch net weer een ander effect dan met de macrolens.

Toen heb ik  ook nog even het Helioslensje met tussenringen gepakt,  

maar ik weet het niet,  ik sta niet voor de volle 100% achter deze foto's.

Het softe vind ik wel mooi, maar ...

Ja maar wat?

Ik weet 't gewoon nog niet.

Een lensje waar ik echt nog vaker mee moet gaan stoeien.

Ach, zo blijft de uitdaging bestaan hè?   :-) 

Slotwoordje:
Behalve al deze porseleinzwammetjes heb ik toch ook nog meer van de herfst gefotografeerd,
dus voorlopig blijft het in mijn blog nog even herfst.....
Tenzij we gauw weer van de mooie winterochtenden krijgen natuurlijk ;-) 

Rommelen

Ik was zo in mijn element met libellen en vlinders, dat ik nog geen paddenstoelen wilde.

Maar ja,  het sloop er zo maar weer in.... 

Tijdens een wandeling  kon ik het gewoon niet laten

om even de macrolens op een paddenstoel met beestje te richten.

En ja,  van het één kwam het ander:

De volgende dag zat ik 's middags in het bos.

Heerlijk om weer met de paddenstoeltjes te rommelen,

maar het wil allemaal nog niet naar mijn zin.

Zou het komen omdat er nog geen herfstkleuren zijn?

't is nu allemaal zo groen...

Afgelopen maandag ging ik samen met Gonnie op pad,

en toen ik de eerste foto's terug keek,

tja,  toen was het weer allemaal van hetzelfde,

stoeltje links,  stoeltje rechts,

het moet anders,  maar hoe??

Aanvankelijk vonden we trouwens nauwelijks paddenstoelen

maar ineens stonden we in een heerlijk stuk rommelbos

vol met dood hout, en dus vol met allerlei soorten zwammen.

F/4   1/25sec   iso 2500

Op een vermolmde tak zag ik oranje stipjes,

zo klein, dat ik ze zelfs met leesbril op niet goed kon bekijken.

Door de lens zag ik meer:

Wat leuk,  het zijn oranje bolletjes op steeltjes!

En dit is werk voor mijn vrijwel nog nooit gebruikte tussenringen,

vol enthousiasme ging ik er mee aan het rommelen.

Met twee tussenringen van totaal 60mm probeerde ik uit de hand te fotograferen,  

en met heel hoge iso kreeg ik zowaar een paar scherpe bolletjes.

Die bolletjes zijn trouwens slijmzwammetjes,  om precies te zijn:

 Peervormig draadwatje

(alhoewel dat eigenlijk microscopisch vastgesteld zou moeten worden)

f/2.8  1/80sec  iso1000

Na enig zoeken en draaien met de lens zag ik deze mogelijkheid met wat meer sfeer.

Toen ik deze foto zag, besloot ik dat het de moeite waard was

om toch eens serieus met statief aan de slag te gaan.

Statief had ik niet bij me, maar de gorillapod is een aardig alternatief.

Maar wat ik ook rommelde,  dat sfeertje en licht van deze  foto vond ik niet meer terug,

het statief beperkt me echt in de flexibiliteit.

f/18   15sec    iso320

Dan maar een gewoon registrerend  plaatje van deze leuke Peervormige draadwatjes.

Oei!  diafragma f/18  en maar liefst 15 seconden!

En nog niet allemaal binnen de scherptediepte.

Dit kan eigenlijk alleen maar d.m.v. stacken,

maar ik geloof dat ik voor die techniek het geduld mis.

Ik wil gewoon met de camera in de hand naar licht en sfeer zoeken......

f/3.5  1/60sec  iso2000

Intussen riep Gonnie dat ze leuke stekeltjes gevonden had.

Die stekeltjes blijken Sparrenveertjes te zijn.

Ik heb ze wel vaker gefotografeerd, maar er altijd alleen maar 

registrerende plaatjes van kunnen maken.

( zie o.a. dit blogje )

Ik besloot om ook hier eens met die tussenringen te gaan rommelen.

Met het excuus dat deze Sparrenveertjes te laag zijn voor de  gorillapod 

ging ik weer lekker uit de hand aan de slag.

't is dan ook niet topscherp, maar wel sfeervol ;-)

f/3.2  1/100sec  iso2000

Ik heb  trouwens heel overmoedig ook de derde ring erbij gezet, 

totaal dus 36, 24 en 12mm.

Bij open diafragma blijkt dat wel vignettering te geven.

f/2.8  1/50  iso1250

Ik kreeg eigenlijk wel schik in dat gerommel met die tussenringen.

Later probeerde ik wat slijm van slakken te fotograferen,

omdat dat met hele mooie kleurtjes glinsterde.

Die probeersels liggen allemaal in de prullenbak,

maar terwijl ik daar bezig was, kwam er ineens een héél

klein beestje langs wandelen.

Wow,  wat fascinerend om weer een nieuw wereldje te ontdekken!

Niet gemakkelijk,  maar als het me zoals hier lukt om tegelijk met 

dit soort microwerk wat sfeer neer te zetten,

dan ga ik met die tussenringen beslist vaker rommelen!

Slotwoordje:
't Is een beetje een rommelblogje geworden ;-)

Herfst-juweeltjes

Het is herfst, dus het is weer paddenstoelentijd!

Ik ben dan ook al diverse keren het bos in geweest, want ik vind het heerlijk om me met de macrolens uit te leven op al die wonderlijke paddestoeltjes.  En wat zo fijn is:  ze lopen of vliegen niet weg,  dus je hebt de tijd om van alles en nog wat uit te proberen, en reken maar dat ik dat uitgebreid gedaan heb!
Er is een creatieve serie in de maak, maar eerst een verzameling van diverse kleine juweeltjes

In de Amsterdamse Waterleiding Duinen weet ik een tak te vinden, 

waarop ieder jaar de  zeldzame Kopergroenbekerzwam groeit.  

Dit keer liep ik in een ander deel van de AWD, en mijn oog viel op een tak 

met groene verkleuring, toch even kijken,  en ja inderdaad,  

de verkleuring bleek afkomstig te zijn van dit piepkleine  blauw/groene zwammetje

In eerdere blogjes noemde ik dit de Gewone Kopergroenbekerzwam, maar dat is niet correct. 

Er bestaat nl. ook nog een Grootsporige Kopergroenbekerzwam, eveneens zeldzaam, 

en het verschil is alleen door microscopisch onderzoek vast te stellen.

Ik moet hem dus alleen maar  Kopergroenbekerzwam noemen, aldus Waarneming-nl

Een zoektocht door het bos levert in deze tijd van het jaar altijd mooie vondsten op

Ik was in mijn nopjes met deze Judasoortjes in het zonlicht

Maar het werd pas écht leuk toen ik eens lekker ging zitten spelen met de belichting.

Mijn camera gaat tot twee volle stops in de min bij de belichtingscompensatie, 

maar dat vond ik hier niet genoeg.

Dus van diafragmavoorkeur naar de M-stand, en steeds korter belicht.

Dit resultaat vind ik erg verrassend, en ik vind het heel mooi dat er

 een soort aureool achter elk zwammetje zit

Ik kreeg er schik in, dus nog maar een.

Net een ketting van oplichtende oortjes in het donkere bos

Geweizwammetjes,  ik vind ze zo mooi, maar ze zijn zó  piepklein!

En als er dan guttatiedruppeltjes opzitten, dan zijn die dus nóg kleiner.

Ik kreeg ze helaas net niet scherp genoeg

Nee, het is echt geen 'plantenspuitwerk', geregend had het ook niet,

en dauw is er niet midden op de middag.

Dus het moeten guttatiedruppeltjes zijn.

Zwammen nemen voeding en vocht op uit het natte hout, 

en het overtollige vocht moeten ze weer kwijt,

het is een soort zweten

Als speldenknopjes zo klein.... Paarse Knoopzwammetjes.

Op de boomstronk leek het niet meer dan een paars vlekje, 

maar wat is het van dichtbij dan toch verrassend mooi!

Ik zou mijn macrolens echt niet meer willen missen

Naast de Paarse Knoopzwammetjes deed Von deze ontdekking.

Ik zie hierin een openstaand schatkistje met juwelen.

En je wilt niet geloven hoe klein dit is,  pakweg een centimeter breed.

Op de site van Vroege Vogels, waar ik de foto had geplaatst, 

en waar hij boven de Nieuwsbrief stond,

werd me verteld dat dit jonge Porceleinzwammetjes zijn,

toch weer leuk om te weten

Zo,  en nu genoeg gezwamd,  en nog even een ander juweeltje uit het herfstbos:

'Kant'

En nog eentje,  is het niet fantastisch

dat een blad zo gracieus kan aftakelen?

Slotwoordje:
Tja,  daar waren al de Koraalzwammen,  nu wat kleine juweeltjes,  en er gaat dus nog meer gezwam komen, dat kan niet uitblijven, want er is zoveel te ontdekken, zowel wat betreft de paddenstoelen, als in de manier van fotograferen. 
Ik denk dat ik een volgende keer wat ga hallucineren.....

Koraalzwammen

Vorig jaar werd ik op het Landgoed Elswout aangenaam verrast door de vondst van een aantal prachtige, en wellicht ook nog zeldzame, Koraalzwammen.  Ik maakte er een enthousiast blogje over,  en uiteraard ging ik ook dit najaar weer eens kijken wat ik zoal kon vinden. Dat deed ik afgelopen vrijdag 28 september. Ik bracht er een heerlijke middag door, want Elswout is erg mooi, maar geen Koraalzwammen :-(   Eind van de middag belde Yvonne toevallig, ik vertelde waar ik was. Oh, heb je ze weer gezien?  vroeg ze. Nee, helaas niet, en terwijl ik dat zei viel mijn oog op wat zalmroze dingen verderop in het mos. Gauw kijken, en jubelen,  Yes!!!  ze zijn er weer!!!  Een afspraak om nog een keer samen te gaan was snel gemaakt, maar nu eerst aan de slag!

 Eerder op de middag had ik trouwens al wel een paar kleine koraalzwammetjes gevonden.

Vorig jaar heb ik het opgegeven om de soorten op naam te krijgen, 

maar het lijkt me dat dit de Rechte Koraalzwam is

 Ongelooflijk dat er zo iets moois uit de grond kan komen. 

En wat een grote verscheidenheid aan kleuren hebben ze, 

ik heb uiteraard geprobeerd de kleuren zo natuurlijk mogelijk weer te geven.

( voor zover dat met een niet gekalibreerde monitor kan natuurlijk)

 De allermooiste exemplaren zijn toch wel deze zalmrode koraalzwammen.

Het zouden zeldzame Beukenkoraalzwammen kunnen zijn, maar zeker weten?

Nee, echt niet

 Nog een wat groter exemplaar,  ik had ze echt voor het uitkiezen!

Dan voel je je Alice in Wonderland,  ofwel  Loes in Paddestoelenland :-)

 De setting tussen het mos geeft een lekker fris contrast, 

maar dit straalt meer de  herfstsfeer uit

 Nog weer ander kleurtje, deze is meer geel

Deze zwam heb ik met meerdere diafragma's geprobeerd.

Had ik de hele zwam scherp, dan was het gras achter de zwam een echte stoorzender.

Daarom nu toch maar een deel van de koraalzwam scherp

Tja,  ik moest steeds een klein diafragma kiezen om de volle schoonheid van de koraalzwam te kunnen laten zien.  Dat resulteert dan uiteindelijk in allemaal gelijksoortige foto's,  voornamelijk registrerend.

Nou vind ik dat bij deze foto's niet zo erg, de voornaamste bedoeling is toch om de prachtige zwammen zo goed mogelijk in beeld te brengen. 

Maar toch, toen ik thuis de foto's bekeek,  vroeg ik mij af hoe ik er iets creatiever mee om zou kunnen gaan.  Gelukkig stond daar al de afspraak met Von, dus afgelopen zondag ging ik in de herkansing!

Ik was toch wel geïnspireerd door de vage mosjes op mijn foto van paddo met spin.

 ( wat ontzettend leuk trouwens, al die reacties,  

zoveel verschillende meningen, 

en zoveel eerlijke en ongezouten kritieken, top!!)

Maar goed,  nu dus weer  spelen met mosjes. 

Tja, ik moet scherptediepte prijsgeven op de zwam,  

maar het is wel een anders-dan-anders plaatje van een Koraalzwam geworden

De mosjes in de hoofdrol, met de kleuren van de zwam in de achtergrond.

De mosjes vind ik erg mooi, maar ik mis toch een onderwerp in de foto.

Verder spelen en verder zoeken, wat is dit leuk!

Nu één mosje als onderwerp.

Ik had graag iets meer scherpte/detail in de voorgrond gezien,

maar dan werd ook het oranje te onrustig.

Dus het is het in mijn ogen nog niet helemaal, 

maar deze resultaten vind ik beslist aardig genoeg om te laten zien

Slotwoordje:

We waren zondag tegen 12 uur bij Elswout, en hadden ook nog een bezoekje aan IJmuiden in de planning. Maar oh, als je eenmaal bezig bent vliegt de tijd!  Pas om 7 uur stapten wij bij Elswout weer in de auto, we hadden een verrukkelijke middag, veel gezien, veel geëxperimenteerd, dus ook weer veel geleerd,  er komt dus nog wel een blogje van Elswout

Waternet - Foto van de Maand

Op het idee gebracht door Ghita,  die afgelopen maand op de site van Waternet stond met haar prachtige foto van damhertjes in de mist als Foto van de Maand,  stuurde ik ook weer eens een foto in.  Het lag een beetje teveel voor de hand om daarvoor een bronstfoto te kiezen, dus ik stuurde een paddestoel, één van de 1000 soorten die in de AWD groeien.
En wat denk je?
Ik treed in de voetsporen van Ghita!  In de maand november is mijn foto de Foto van de Maand,  altijd weer een leuke opsteker, en een goede reden om  nog eens wat te zwammen ;-)
En,  in deze serie eindelijk de oplossing van mijn raadseltje!

Laat ik dan maar beginnen met de Foto van de Maand,  ik maakte hem half oktober langs de  fraaie Beukenlaan in de Amsterdamse Waterleiding Duinen.

En de naam?  Ik kom er niet uit,  hij lijkt het meest op een Parelamaniet,   maar die staat volgens mij niet zo hoog op de steel

Wat het dan ook mag zijn, ik vind zowel de hoed als de steel bijzonder mooi om te zien

Tijdens diverse bezoekjes aan de AWD in de afgelopen tijd maakte ik herhaaldelijk een knieval voor wat leuke zwammetjes,  zoals deze Zwerminktzwammen.

Hier nog mooie gave exemplaren..

maar er is al weer een kaper op de kust

Dit is een rommelig plaatje,  maar ik vind het zo'n komisch gezicht, 
die Bruine Kikker bij de Kleine Stinkzwam.

Ik las deze week toevallig ergens de vraag of kikkers ook zwammen eten:   dat doen ze niet.

Dus vraag me niet wat die kikker hier uitvoert?

Ik noemde hem de Kleine Stinkzwam, maar het zou heel misschien ook de minder voorkomende
 Roze Stinkzwam kunnen zijn. 

Determineren door googelen en plaatjes vergelijken, zoals ik meestal doe,  is beslist niet
de optimale manier, al kom je vaak een heel eind

Nog een foto die ik maakte omdat ik hem zo grappig vind,

deze Witte Kluifzwam lijkt net op een hondje of een olifantje  :-) 

Vorig jaar vond ik in het Naaldenbos een tak waarop hele kleine blauwgroene zwammetjes groeien,
en ik vond toen uit dat dit een zeldzaam zwammetje is, 
nl. de 'Gewone Kopergroenbekerzwam'

Deze tak vond ik nu weer terug, hij lag nog op precies dezelfde plaats, tijd dus om weer wat nieuwe  plaatjes te maken, want,  vorig jaar had ik nog geen macrolens

Gewone Kopergroenbekerzwam groeit  op dode eikentakken en takken van andere loofbomen

Het mycelium van Kopergroenbekerzwammen kleurt het hout groen.

Groenverkleurd hout, dat maar weinig  aangetast is, wordt  in inlegwerk van meubels en
 beeldjes verwerkt (Tunbridge ware)

De Gele Trilzwam,  daarvoor hoef je nu eens niet voor op je buik,  die groeit lekker comfortabel op ooghoogte aan de boomtakken

Whoom !!!!!

Dit is echt leuk, een megagrote stuifzwam, waarvan de bovenkant al helemaal open was,

even een tik er tegen aan en ja dus

Whoom !!!!!

Slotwoordje:

Dit was gewoon weer een beetje gezwam,  en dan nu eindelijk mijn raadseltje :

De serie Plaatjes van plaatjes eindigde ik met de vraag

'rarara wat is dit?'

Tijd voor de oplossing!

Peter en Janny raadden het goed:  een bloedende buisjeszwam, knap gezien, maar zowel Helma als Astrid wisten ook welke buisjeszwam het is.

Jawel, het is inderdaad een detail van de Biefstukzwam!

Hulde en eeuwige roem dus voor Helma en Astrid

De poedelprijs gaat naar Jelle voor de meest originele oplossing, waar ik echt hartelijk om moest lachen:

Een druppel saus van een monatoetje!!!