Herfst op de Buitenplaatsen

Na het meerdaagse uitstapje naar de Veluwe eind oktober,  had ik nog niet  lang niet genoeg van de herfst.

In de eerste week van november ging ik daarom nog een dag met Ghita op stap,  het mooie Landgoed Elswout stond op onze agenda.

Hoewel de uitbundige herfstkleuren zich nog niet echt laten zien,

biedt dit overbekende doorkijkje toch een leuk herfsttafereeltje.

Het was mijn plan om  deze dag vooral leuke plekjes en doorkijkjes te fotograferen,

maar ik weet niet wat het was,  terwijl Ghita volop bezig was,

wilde bij mij de inspiratie maar niet komen.

Bij deze beukenblaadjes was de inspiratie er wel,

maar nu kreeg ik maar niet voor elkaar wat ik in mijn hoofd had.

Ach,  't is toch wel een aardig plaatje geworden.

Nog een keer beukenbladeren, maar nu van boven af,

ik vond het wel een vrolijk beeld met alle kroos ertussen

Tja, en als het dan met de landschapjes en doorkijkjes niet lukt,

dan dwaalt mijn blik toch telkens weer naar de grond voor paddenstoelen......

Geweizwammetjes kan ik echt niet weerstaan.

Nog een keer, nu wat meer geëxperimenteerd met de scherptediepte,

zachtere kleurtjes passen daar wel bij.

Meer blogwaardige beelden heb ik aan het Elswoutbezoek niet overgehouden,

maar ik heb nog steeds niet genoeg van de herfst!

Twee dagen later heb ik met Von afgesproken.  

In de ochtend blijkt het onverwachts mistig te zijn, 

dus we gaan vroeger op pad dan we van plan waren.

Waar naar toe?  was toen de vraag.

Ja, we waren weer niet goed voorbereid ;-)

Uiteindelijk kozen we voor de Buitenplaats Hilverbeek,

die ligt bijna om de hoek, en daar weten we wel wat waterpartijtjes te vinden.

Dat is vast mooi met mist.....

Ach, en toen kwamen we daar,  en toen was er nauwelijks mist te zien in het bos, pech!

Ik moet bekennen dat ik bij deze foto in de nabewerking een beetje mist heb toegevoegd ;-)

We gaan weer met blaadjes spelen,  het blijft leuk om te doen,  

en het meeste ligt weer in de prullenbak.

Intussen lonken toch weer die kleine paddenstoeltjes.....

Veel onscherpte en zachte kleurtjes,  zo zie ik ze toch telkens weer graag.

Maar het moet toch ook eens anders!

Deze geweizwammetjes stonden in de volle zon.

Op één na heb ik ze van de zon afgeschermd,  flink onderbelicht.

en in de nabewerking het donkere nog eens benadrukt.

Nou,  is toch inderdaad anders ;-)

We zochten naar de kleine Tengere Beukentaailingen, 

want Von heeft ze nog nooit gefotografeerd.

Helaas,  niet gevonden,  deze foto is nog van een paar weken eerder.

Na de paddenstoeltjes moet ik van mezelf toch echt weer op zoek

gaan naar herfstkleurtjes, want daar gingen we voor op pad.

Ik heb de camera op de grond tussen de bladeren geduwd,

en gespeeld met zonlicht en een minimale scherpte.

Dat ging ineens leuk!

Daarom driemaal hetzelfde blad, hoef ik lekker niet te kiezen ;-)

Slotwoordje:
De herfst is nu eind november nog niet voorbij,  in tegendeel,  het weer vertoont volop herfstachtige trekjes met regen en wind, maar het mooie is er helaas al weer af. 
Deze zondag op stap met Von was ook nog niet voorbij, we amuseerden ons nog met iets anders, maar ik vind de serie zo wel lang genoeg, wordt dus vervolgd.....

Zeg het met bloemen

Als ik het goed inschat bereikt de Pageview-teller vandaag het magische getal van 250.000 pageviews.
Wauw, toch eigenlijk niet te geloven,  maar liefst een kwart-miljoen keer is er een berichtje van mijn blog bezocht!!   
Dat verdient een bloemetje :-)

En niet alleen mezelf zet ik in de bloemetjes,   ik wil symbolisch ook al mijn blogbezoekers een bloemetje geven als dank voor belangstelling en bezoekjes. 

Tja,  1 maart,   het begin van de meteorologische lente,   daar passen natuurlijk voorjaarsbloeiers bij.
Ik was al een paar keer op stap geweest voor sneeuwklokjes en krokusjes,  maar deze heerlijke bloemetjes laten zich op zo veel verschillende manieren fotograferen,   dat ik me er graag nóg eens op wilde uitleven.

Afgelopen zondag ging ik daarvoor naar het mooie Landgoed Elswout.

Het beloofde zonnetje kwam aarzelend door de aanvankelijk hardnekkige bewolking heen,

en ik zocht daarom Sneeuwklokjes op die langs het water staan.

De zon in het water zorgt voor leuke bokehbubbels.

Wat minder bubbels, maar nu doen de mosjes meer mee in de compositie.

Dit is toch wat fotograferen zo boeiend maakt, 

 die oneindige mogelijkheden waarop je je onderwerp kunt vastleggen.

Camera nog lager, en gekanteld,

wéér een ander plaatje.

Ik had er vast nog veel meer kunnen maken, maar de zon verdween.

Onverwacht kwam er zelfs een spatje regen naar beneden.

Zit ik daar op de grond te spelen,  komt er een fotograaf aan lopen, die zegt:

'Jij bent vast Loes' 

Jeetje!!  dat realiseer ik me eigenlijk echt niet,

maar die 250.000 pageviews die leiden dus zelfs tot enige bekendheid ;-) 

Na een gezellig babbeltje lijkt het zonlicht niet terug te komen,

en zoek ik wat verderop mijn vertier bij de Winterakonietjes.

Bij al dat geel komt het me wel van pas dat er geen felle zonneschijn is.

En dan lonken toch die sneeuwklokjes weer.

Een mooi polletje op een  kleine schuine helling,

zoeken naar het juiste diafragma om de bomen in de achtergrond

zo min mogelijk te laten afleiden.

Maar al doende bedenk ik dat het natuurlijk ook anders kan:

ik kan die bomen ook gebruiken als natuurlijk kader.

Het insectje vloog als extra bonus mijn beeld in,

niet helemaal scherp, wel leuk.

De krokussen staan uitbundig te bloeien.

Hoe ga ik hier nu weer wat leuks van maken?

Eerst maar even eenvoudig,  gewoon een bloemetje rechts in beeld.

Wel een zo laag mogelijk standpunt gezocht voor een fijne onscherpe

voor-en achtergrond.

En dan ga ik me uitleven op een groepje. 

Zorgvuldig zoeken naar herhaling en  balans in de compositie.

Is wel gelukt denk ik, mede door het zachte licht, 

omdat de zon echt niet meer te voorschijn kwam.

Slotwoordje:
Ik krijg wel eens de vraag,  of ik zo langzamerhand de titel van mijn blog niet eens moet aanpassen?
Een vraag die ik als een heel mooi compliment beschouw!
Zo'n moment van 250.000 pageviews zou daar een mooie gelegenheid voor zijn,  maar....
Ik voel me na 4 jaar  nog helemaal goed bij de titel "Oefening baart kunst? De uitdaging.... "
Sterker nog,  zoals uit deze serie misschien wel blijkt,  ben ik steeds bewuster bezig met die oefening om tot kunst te komen,  en steeds meer besef ik dat daar nog heel veel uitdaging in zit.
Hoe meer ik ontdek en leer,  hoe groter de uitdaging wordt.
Dus gewoon doorgaan,  en op naar de half miljoen!!

Elswout in gouden herfstgloed

Net als héél veel andere mensen gingen Von en ik afgelopen zondag op pad om van de uitbundige herfstkleuren te genieten,  en natuurlijk gingen we die ook fotograferen. We kozen voor Elswout en we hebben afgesproken om dit keer echt voor de herfstlandschapjes te gaan,  dus alleen de standaardlens mee ( Von de 24-120mm, en ik de 16-80mm, die bij mijn cropfactor van 1,5 precies hetzelfde bereik heeft).
De macrolens moest thuisblijven, hadden we streng tegen ons zelf gezegd,  want we weten hoe we zijn, voor we het weten liggen we weer de hele dag op de grond en vergeten we de landschapjes ;-)

Toch zitten we al  gauw weer op de grond ;-)

Von ontdekt dit varentje in prachtig herfstlicht.

Eerst proberen we het uit de hand, maar zeker als je zo'n mooi stervormig zonnetje wilt, 

dan lukt dat natuurlijk niet, de sluitertijd is bij een klein diafragma ( f/22 ivm het sterzonnetje)

nu eenmaal veel te lang.

We kijken elkaar aan, kom op, we hebben toch alle tijd,  statief erbij!

Ja, alle tijd, maar de lichtval is maar heel korte tijd perfect. 

Het werd dus toch  nog haastwerk, waardoor ik het gevoel heb dat ik er nog meer uit had kunnen halen.

Ik heb zowel het pola-filter als een grijs-verloop gebruikt,

daardoor geen zonnekap,  dus lensflare,  maar die stoort me hier eigenlijk niet

Dit plekje op Elswout vind ik telkens weer zo leuk, 

met het kleine prieeltje aan het eind van de zichtlijn. 

Ik stelde me er met herfstkleuren veel van voor.

Maar waar ik de hele dag tegen aan liep, is dat het allemaal zo véél is.

Veel kleur,   maar doordat een groot deel van het blad al van de bomen is,

zie je ook heel veel takken, zowel aan de bomen als in de weerspiegeling 

in het water,  en dat maakt het allemaal zo druk.

Ik heb dit plekje vanuit een heleboel verschillende standpunten geprobeerd,

dit was de rustigste, maar ja,  toch druk dus :-(

Het kleine huisje van dichtbij.

Eh ja,   het was dus ook druk met mensen,

ik heb vrijwel geen foto's kunnen maken zonder mensen in beeld.

Ach, op zo'n dag hoort het er gewoon bij, iedereen wil tenslotte van

zo'n prachtige herfstdag genieten

Elswout is een prachtig landgoed met veel hoogteverschillen

en karakteristieke bruggen

De kleurenpracht van de beuken is dit weekend op het hoogtepunt

Om de uitbundigheid van de kleuren goed uit te laten komen  heb ik vrijwel alle

 foto's gemaakt met het polarisatiefilter voor de lens.

 Doordat reflecties door het filter worden weggenomen, 

worden de kleuren meer verzadigd

De witbalans had ik meestal op daglicht staan,  

en soms op bewolkt, of ergens er tussen in

Vorig jaar maakte ik van dit huisje een foto met de brug erbij, dat ging nu niet lukken,

een aanhoudende stroom van Elswout-bezoekers liep over de brug.

Het was al een wonder dat er heel even niemand bij het huisje stond

Van alle bomen spannen de beuken toch wel de kroon wanneer het om kleur gaat

Ik kan het niet laten,   weer een reflectie ondersteboven gezet ;-)

Een beetje Oosters sfeertje heeft het nu gekregen

En ik kon weer eens niet kiezen....

Een tijdverschil van  luttele seconden

Het was al mooi, maar toen de zon er ineens beter bij  kwam veranderde alles in goud.

Deze beelden komen zo uit de camera,  ik heb er niets aan bewerkt.

Gauw  de statiefkop omgedraaid om dit gouden sprookje ook voluit in landscape te vereeuwigen: 

Slotwoordje:  

Twee weken geleden gingen we  ook op stap voor herfstlandschapjes  op de Buitenplaatsen bij 's Graveland,  die foto's stonden eigenlijk al klaar in een mapje om een blogje van te maken.

Maar je raadt het al,  twee weken geleden was deze kleurenexplosie er nog niet, waardoor die beelden nogal schril afsteken tegen deze overvloed.  Ik sla ze dus vooralsnog  maar even over, misschien, als het ooit komkommertijd wordt... ( zou dat bij mij ooit gebeuren?? ) 

Koraalzwammen

Vorig jaar werd ik op het Landgoed Elswout aangenaam verrast door de vondst van een aantal prachtige, en wellicht ook nog zeldzame, Koraalzwammen.  Ik maakte er een enthousiast blogje over,  en uiteraard ging ik ook dit najaar weer eens kijken wat ik zoal kon vinden. Dat deed ik afgelopen vrijdag 28 september. Ik bracht er een heerlijke middag door, want Elswout is erg mooi, maar geen Koraalzwammen :-(   Eind van de middag belde Yvonne toevallig, ik vertelde waar ik was. Oh, heb je ze weer gezien?  vroeg ze. Nee, helaas niet, en terwijl ik dat zei viel mijn oog op wat zalmroze dingen verderop in het mos. Gauw kijken, en jubelen,  Yes!!!  ze zijn er weer!!!  Een afspraak om nog een keer samen te gaan was snel gemaakt, maar nu eerst aan de slag!

 Eerder op de middag had ik trouwens al wel een paar kleine koraalzwammetjes gevonden.

Vorig jaar heb ik het opgegeven om de soorten op naam te krijgen, 

maar het lijkt me dat dit de Rechte Koraalzwam is

 Ongelooflijk dat er zo iets moois uit de grond kan komen. 

En wat een grote verscheidenheid aan kleuren hebben ze, 

ik heb uiteraard geprobeerd de kleuren zo natuurlijk mogelijk weer te geven.

( voor zover dat met een niet gekalibreerde monitor kan natuurlijk)

 De allermooiste exemplaren zijn toch wel deze zalmrode koraalzwammen.

Het zouden zeldzame Beukenkoraalzwammen kunnen zijn, maar zeker weten?

Nee, echt niet

 Nog een wat groter exemplaar,  ik had ze echt voor het uitkiezen!

Dan voel je je Alice in Wonderland,  ofwel  Loes in Paddestoelenland :-)

 De setting tussen het mos geeft een lekker fris contrast, 

maar dit straalt meer de  herfstsfeer uit

 Nog weer ander kleurtje, deze is meer geel

Deze zwam heb ik met meerdere diafragma's geprobeerd.

Had ik de hele zwam scherp, dan was het gras achter de zwam een echte stoorzender.

Daarom nu toch maar een deel van de koraalzwam scherp

Tja,  ik moest steeds een klein diafragma kiezen om de volle schoonheid van de koraalzwam te kunnen laten zien.  Dat resulteert dan uiteindelijk in allemaal gelijksoortige foto's,  voornamelijk registrerend.

Nou vind ik dat bij deze foto's niet zo erg, de voornaamste bedoeling is toch om de prachtige zwammen zo goed mogelijk in beeld te brengen. 

Maar toch, toen ik thuis de foto's bekeek,  vroeg ik mij af hoe ik er iets creatiever mee om zou kunnen gaan.  Gelukkig stond daar al de afspraak met Von, dus afgelopen zondag ging ik in de herkansing!

Ik was toch wel geïnspireerd door de vage mosjes op mijn foto van paddo met spin.

 ( wat ontzettend leuk trouwens, al die reacties,  

zoveel verschillende meningen, 

en zoveel eerlijke en ongezouten kritieken, top!!)

Maar goed,  nu dus weer  spelen met mosjes. 

Tja, ik moet scherptediepte prijsgeven op de zwam,  

maar het is wel een anders-dan-anders plaatje van een Koraalzwam geworden

De mosjes in de hoofdrol, met de kleuren van de zwam in de achtergrond.

De mosjes vind ik erg mooi, maar ik mis toch een onderwerp in de foto.

Verder spelen en verder zoeken, wat is dit leuk!

Nu één mosje als onderwerp.

Ik had graag iets meer scherpte/detail in de voorgrond gezien,

maar dan werd ook het oranje te onrustig.

Dus het is het in mijn ogen nog niet helemaal, 

maar deze resultaten vind ik beslist aardig genoeg om te laten zien

Slotwoordje:

We waren zondag tegen 12 uur bij Elswout, en hadden ook nog een bezoekje aan IJmuiden in de planning. Maar oh, als je eenmaal bezig bent vliegt de tijd!  Pas om 7 uur stapten wij bij Elswout weer in de auto, we hadden een verrukkelijke middag, veel gezien, veel geëxperimenteerd, dus ook weer veel geleerd,  er komt dus nog wel een blogje van Elswout