Late herfst

Even een terugblik op de herfst van 2016.

Die herfst kwam pas laat op gang,  en ja, met het tonen van mijn foto's ben ik dus nóg later.

Nou ja,  beter laat dan nooit ;-) 

Uiteraard heb ik me weer een paar keer bezig gehouden met paddenstoeltjes,

het zijn zulke heerlijke onderwerpen om te spelen met het licht.

Het was flink passen en meten om  de Geweizwammetjes in beeld te krijgen zoals ik dat wilde,

boomstronk en lens kunnen elkaar soms zo lekker in de weg zitten :-(

De kleine Tengere Beukentaailing mag ik altijd graag fotograferen.

Met de camera laag tussen de dorre bladeren en het licht in de achtergrond

kreeg ik het fijne zachte sfeertje waar ik zo van houd.

De 'verdubbelaar' kwam ook weer een keertje uit de fototas ;-) 

Houtknotszwammen of Dodemansvingers zijn altijd erg lastig te fotograferen vind ik,

maar een  insectje kwam me te hulp.

Iemand enig idee wat voor beestje dit is?

Nog een héél klein beestje.

Ik probeerde iets moois te doen met de Spekzwoerdzwam, 

maar ik liet me afleiden door de sporenkapseltjes van de mossen.

Pas thuis ontdekte ik het beestje, dat zijn dan  van die leuke verrassingen.

Nu ik dan toch met kleine onderwerpen bezig ben:

Slijmzwammetjes, een onderwerp dat ik telkens weer fascinerend vind.

Aan naamgeving ga ik me niet wagen....

Op een mooie herfstnamiddag heb ik me een poosje bezig gehouden met  Adelaarsvarens.

Het lage warme licht en de spinragdraadjes werkten lekker mee om

wat sfeervolle plaatjes te schieten.

Ik was met deze foto's in mijn nopjes en een ander beeld uit 

de serie heeft dan ook mijn  jaaroverzicht gehaald.

Met varens is het leuk spelen, maar beukenblaadjes in verschillende herfstkleuren,

daar richt ik mij mijn lens ook graag op.

Door de onscherpte in de achtergrond lijkt het bijna wel dubbele belichting.

Helaas kon ik bij geen enkele foto voorkomen dat er aangesneden blaadjes in beeld staan.

Volgend jaar nog maar eens proberen, wie weet gaat het ooit een keer lukken...

Slotwoordje:

Na deze late herfst hebben we intussen al meer winterweer gehad dan we de laatste jaren meegemaakt  hebben,  Helaas heb ik  er tot nu toe  weinig mee kunnen doen, maar het is pas begin januari, dus ik koester nog de hoop op winterplaatjes....

Herfst op de Buitenplaatsen

Na het meerdaagse uitstapje naar de Veluwe eind oktober,  had ik nog niet  lang niet genoeg van de herfst.

In de eerste week van november ging ik daarom nog een dag met Ghita op stap,  het mooie Landgoed Elswout stond op onze agenda.

Hoewel de uitbundige herfstkleuren zich nog niet echt laten zien,

biedt dit overbekende doorkijkje toch een leuk herfsttafereeltje.

Het was mijn plan om  deze dag vooral leuke plekjes en doorkijkjes te fotograferen,

maar ik weet niet wat het was,  terwijl Ghita volop bezig was,

wilde bij mij de inspiratie maar niet komen.

Bij deze beukenblaadjes was de inspiratie er wel,

maar nu kreeg ik maar niet voor elkaar wat ik in mijn hoofd had.

Ach,  't is toch wel een aardig plaatje geworden.

Nog een keer beukenbladeren, maar nu van boven af,

ik vond het wel een vrolijk beeld met alle kroos ertussen

Tja, en als het dan met de landschapjes en doorkijkjes niet lukt,

dan dwaalt mijn blik toch telkens weer naar de grond voor paddenstoelen......

Geweizwammetjes kan ik echt niet weerstaan.

Nog een keer, nu wat meer geëxperimenteerd met de scherptediepte,

zachtere kleurtjes passen daar wel bij.

Meer blogwaardige beelden heb ik aan het Elswoutbezoek niet overgehouden,

maar ik heb nog steeds niet genoeg van de herfst!

Twee dagen later heb ik met Von afgesproken.  

In de ochtend blijkt het onverwachts mistig te zijn, 

dus we gaan vroeger op pad dan we van plan waren.

Waar naar toe?  was toen de vraag.

Ja, we waren weer niet goed voorbereid ;-)

Uiteindelijk kozen we voor de Buitenplaats Hilverbeek,

die ligt bijna om de hoek, en daar weten we wel wat waterpartijtjes te vinden.

Dat is vast mooi met mist.....

Ach, en toen kwamen we daar,  en toen was er nauwelijks mist te zien in het bos, pech!

Ik moet bekennen dat ik bij deze foto in de nabewerking een beetje mist heb toegevoegd ;-)

We gaan weer met blaadjes spelen,  het blijft leuk om te doen,  

en het meeste ligt weer in de prullenbak.

Intussen lonken toch weer die kleine paddenstoeltjes.....

Veel onscherpte en zachte kleurtjes,  zo zie ik ze toch telkens weer graag.

Maar het moet toch ook eens anders!

Deze geweizwammetjes stonden in de volle zon.

Op één na heb ik ze van de zon afgeschermd,  flink onderbelicht.

en in de nabewerking het donkere nog eens benadrukt.

Nou,  is toch inderdaad anders ;-)

We zochten naar de kleine Tengere Beukentaailingen, 

want Von heeft ze nog nooit gefotografeerd.

Helaas,  niet gevonden,  deze foto is nog van een paar weken eerder.

Na de paddenstoeltjes moet ik van mezelf toch echt weer op zoek

gaan naar herfstkleurtjes, want daar gingen we voor op pad.

Ik heb de camera op de grond tussen de bladeren geduwd,

en gespeeld met zonlicht en een minimale scherpte.

Dat ging ineens leuk!

Daarom driemaal hetzelfde blad, hoef ik lekker niet te kiezen ;-)

Slotwoordje:
De herfst is nu eind november nog niet voorbij,  in tegendeel,  het weer vertoont volop herfstachtige trekjes met regen en wind, maar het mooie is er helaas al weer af. 
Deze zondag op stap met Von was ook nog niet voorbij, we amuseerden ons nog met iets anders, maar ik vind de serie zo wel lang genoeg, wordt dus vervolgd.....

Herfst op de Veluwe

In mijn vorige blogje schreef ik al dat ik met Gonnie een paar heerlijke dagen naar de Veluwe ben geweest.  In die serie liet ik alleen wat Bekermosjes zien,  nu ga ik aan de slag met wat meer variatie binnen het thema  Herfst op de Veluwe:

De eerste dag gingen we direct op verkenning uit in een prachtig beukenbos.

Als altijd brandt dan de macrolens in mijn tas,

maar ik vond dat ik toch echt ook wat anders moest proberen:

De groothoeklens!

Tja,  het is  nog niet helemaal,  ik heb daar nog steeds niet genoeg ervaring mee.

en mis misschien ook wel het gevoel voor dit soort foto's.

Maar ja,  als je het nooit probeert,

dan weet je zeker dat het nooit wat wordt.

Ennuh...... Oefening baart kunst?

Ik weet trouwens heel goed dat mooi licht eigenlijk onmisbaar is....

En ja.... dan loop je twee dagen later dit bos in en.....

Dan is daar  dat mooie licht!

En toen hadden we alleen maar onze macrolenzen bij ons ;-(

Maar het is toch gelukt om de sfeer te vangen!

Nog een poging, maar dat nevelige met zonneharpen is hier niet te zien.

Tja, we konden twee dingen doen,  terug gaan en andere lens en statief halen,

met het risico dat het licht bij terugkomst verdwenen was,

of gewoon lekker in het bos blijven om met de macrolens te gaan spelen.

We kozen voor de laatste optie.   Gelukkig zijn Gonnie en ik allebei dol op macro.

En er was in het herfstbos genoeg om mee te spelen,

zoals beukenblaadjes in een plas water.

Deze foto's zijn het mooist als ze in het groot worden bekeken.

Je ziet van van de grappige randen om de bladeren.

en wat ik bijzonder vind om te zien is de reflectie van de blauwe lucht

vermengd met de gekleurde blaadjes die onder water liggen.

In een herfstbos is de verleiding van paddenstoelen altijd erg groot,

maar we zochten  toch ook bewust naar andere onderwerpen.

Dit was een vondst van Gonnie.

Ik heb werkelijk geen idee wat het is?

Ca. 1,5 tot 2 cm lang,  helder, beetje slijm- of gelei-achtig.

Het was midden op de middag, dus de druppels zijn géén dauw.

Wie het weet mag het zeggen.

De vorige foto was vooral registrerend,

bij deze heb ik meer geprobeerd er een klein kunstwerkje van te maken.

Ja,  en nu komen toch de paddenstoelen in beeld.

Eentje met knopschimmel, dat verschijnsel had ik nog nooit eerder gezien

behalve op foto's.

Ik kon er helaas alleen vanuit deze hoek goed bijkomen.

Voor paddenstoelen hoefden we trouwens helemaal niet op pad te gaan,

want in de tuin van ons huisje troffen we leuke verrassingen aan,

zoals Hazenpootjes.

Heerlijke fotogenieke paddenstoeltjes,

Gonnie heeft er zelfs een hele blogserie aan gewijd:

http://gonnievandeschans.blogspot.nl/2015/11/hazenpootjes.html

Ook lagen er dennenappels met Muizenstaartzwammetjes.

Dat was relaxed fotograferen op het tuinbankje met een kop koffie erbij ;-)

Na wat rommelen tussen de beukenblaadjes vonden we ook 

de superkleine Tengere Beukentaailingen,

die zijn echt van het formaat speldenknop, vaak zelfs nóg kleiner.

Op de ochtend van vertrek vond ik dit blad op de tuintafel,

alsof het er voor me was klaargelegd.

En de fotospullen waren nog niet ingepakt.....!

Slotwoordje:

Ik heb de foto's niet in chronologische volgorde geplaatst. Zou ik dat wel gedaan hebben,

dan zouden er grote gaten in de invulling van de tijd gevallen zijn.

Wat deden we in die verdwenen uren?

Dat komt de volgende keer aan de beurt,  na toch wat gezwam in deze serie gaat het dan geslijm worden....

Prullenbak

Laatst vroeg medeblogger Kees mij in een reactie:  

'Ik ben toch wel benieuwd hoeveel er bij jou in de prullenbak  belandt?'

Nou,  mijn antwoord daarop was volmondig:  'Veel,  héél veel!'

En dat is echt waar,  telkens weer kom ik thuis met foto's die linea recta de prullenbak in kunnen.

Soms word ik daar echt moedeloos van.  Maar ja,  telkens houd je dan toch wel iets aardigs over, en dan vergeet je al die mislukte foto's weer.

Totdat je vol verwachting het volgende geheugenkaartje uitleest en het spel zich weer herhaalt:

teleurstelling, uitzoeken, weggooien,  en hoera!  toch wat overhouden, en weer vergeten  ;-)

Ik denk dan altijd dat het aan mij ligt, dat ik het gewoon niet kan  ;-(

Maar hoe fijn is het dan als je ervaringen van 'echte' fotografen leest.

Ik ga maar geen namen noemen,  maar ik las eens van iemand die toch hoog bij mij in het vaandel staat,  dat hij binnen een uur 500 landschapsplaten klikte. En wat blijft daar van over?  Hooguit een handjevol mooie foto's.

Nog een voorbeeld:   een fotograaf schreef dat hij een geheugenkaart kwijt geraakt was na het fotograferen van Geoorde futen. In twee uur tijd bleek hij maar liefst 32 Gb geschoten te hebben.  

Wat zouden we van deze fotograaf van deze 32 Gb te zien gekregen hebben?  Eén of twee foto's??

Tja,  wie zich aan een ander spiegelt, die spiegelt zich zacht, luidt het gezegde.

Maar ik denk dat het toch bij veel fotograferen vrij normaal is dat er veel geschoten wordt,  en dat wij daarvan slechts die éne foto zien en bewonderen.

Weggooien is dus het credo!  

Lang leve de prullenbak  ;-)

Die regels heb ik bij deze blogserie toegepast.   Het is een verzameling,  eh.....  nee,  een uitgelezen selectie van meerdere dagen fotograferen.

En écht,  zo lijkt het heel wat!!

Met Von  vierde ik haar verjaardagsfeestje op 23 oktober gezellig in het bos.

Heerlijke middag,  maar slechts één foto overgehouden.

Vergane glorie van een varen.

Met Ghita ging ik vorige week zondag naar de Heemsteedse Buitenplaatsen

 Leyduin,  Vinkenduin en Woestduin.

Lekker gespeeld met Geweizwammetjes!

Nóg veel meer uitgeprobeerd, maar dat was het toch niet helemaal.

Ghita vond een tak vol met de prachtige en zeldzame Kopergroenbekerzwammetjes.

Ik had ze in de AWD al vaker gevonden en gefotografeerd, maar nooit eerder zag ik zulke 

mooie gave exemplaren, en dan ook nog eens met guttatiedruppeltjes!

Creatief wist ik hier niets mee te doen,  gewoon een registratieplaat voldoet voor mij deze keer.

En ja,  ik geef het toe,  dit is de hele oogst van een hele zondag fotograferen.

De rest is in de prullenbak beland.

Maar ik had wel weer een hoop inspiratie opgedaan!

Dus afgelopen donderdag ging ik terug.

De Tengere Beukentaailingen vonden we zondag,

maar door teveel wind  mislukten alle pogingen.

Op deze donderdag was het nagenoeg windstil,  dus in de herkansing.

Oef... wat zijn ze toch klein!  Als speldenknopjes.

Wederom veel rijp voor de prullenbak,

maar de aanhouder wint,  twee zijn er zo waar scherp!

Die zondag was ik veel aan het stoeien geweest met Geweizwammetjes,

groepjes vind ik altijd zo moeilijk,  wat wil je scherp, wat mag/moet onscherp.

Het idee begon te komen, maar de uitwerking was nog niet goed.

Weer proberen dus.....

En Yes!
Na een heleboel keer vergeefs zoeken en proberen viel ineens alles op zijn plek:

Een foto waar ik écht blij mee ben!

Dat werd nadien makkelijk sorteren:

Behalve deze foto kon alles zonder twijfel de prullenbak in,  

inclusief de probeersels van zondag.

Zou dat bij die 'echte' fotografen ook zo gaan?  vraag ik me dan af.

Nog iets dat me zo kan frusteren:

Je ziet door je lens de meest prachtige onscherpte, wow!  

Ik vind het zelfs mooi zonder een scherp onderwerp, 

maar toch maar op zoek.....

Forget it!  Zodra je een scherp onderwerp vindt,  is je mooie onscherpte weg.

Kun je de prullenbak weer vullen.

En héél soms,  dan lukt het een beetje.

Zo heb ik ook al een hele prullenbak gevuld met beukenbladeren.

Alleen deze foto komt in de buurt van wat ik probeer te maken.

Lekker hè dat mopperen ?

Maar al mijn gemopper en mijn kritische blik hebben me, denk ik,  

toch wel tot een aardige herfstserie gebracht  ;-)

Slotwoordje:

Een foto dit keer,  en dan eentje die nou eens juist uit de prullenbak komt.....

Gonnie had het in haar muizenblog al verteld: ik formatteerde met mijn domme kop een geheugenkaart van het muisje en nog meer van de Veluwe.

Ik ging dus op muizenjacht....  en dank zij Recuva heb ik gisteren alles weten terug te halen!

De muisjes moet ik nog uitzoeken,  zoals gewoonlijk lijkt alles weer zwaar tegen te vallen  ;-(

Maar dit plaatje van het Bekermos vond ik nog wel bij deze herfstserie passen: