De mooie natuur daagt mij uit om te fotograferen, de wens om goed te leren fotograferen daagt me uit om er steeds vaker
op uit te gaan om te oefenen.
Een heerlijke wisselwerking dus, waaraan ik veel plezier beleef.
Op deze site doe ik verslag van mijn pogingen om wat ik zie zo mooi mogelijk vast te leggen.
Bedankt voor je bezoekje, en mocht je een reactie achter willen laten, dan stel ik dat erg op prijs.

Klik op een foto voor een presentatie in groter formaat en hogere kwaliteit!


dinsdag 6 juni 2017

Zoeken....



Bloemetjes fotograferen,  het lijkt eigenlijk zo simpel,   
maar telkens weer is het een ontdekkingsreisje door de vele mogelijkheden en een zoektocht naar een sfeertje dat me aanspreekt. 

Een paar weken geleden nam ik uitgebreid de tijd voor Daslook:

                            






Bij het uitzoeken van de foto's viel het me op hoe ik vaak te werk ga.
In eerste instantie fotografeer ik van dichtbij,
want het bloemetje is mooi en dat wil ik goed bekijken.







Maar ik wil meer sfeer,  dus ik ga een stapje terug om wat met de achtergrond te kunnen spelen.







 Zoeken en draaien op zoek naar speelser licht,
ja,  nu begint het sfeertje te komen.







Nog  wat meer afstand







De camera houd ik zo laag mogelijk om zowel in voor- en achtergrond veel
onscherpte te krijgen.







Steeds maar weer zoeken naar leuk licht in de achtergrond.







En dan valt het ineens  allemaal samen,  
die vage voor- en achtergrond  én het licht achter de bloemetjes.
Zoektocht voltooid ;-) 



Maar in deze hobby blijf je natuurlijk zoeken.....

Vorig jaar ontdekte ik tijdens een fietstochtje door de duinen een poeltje
waar  Waterranonkel stond te bloeien.
Fotograferen kwam er toen niet van, maar begin mei zocht ik het plekje weer op.
Helaas,  het voorjaar is zó droog :   géén poeltje meer :-(






Maar ik zocht verder, en hoera!  ik vond een ander plekje
en een paar dagen later lag ik samen met Gonnie in de kletsnatte oever van het poeltje.







Leuk spul!  zeker met zo'n druppeltje erbij als extraatje.







Het was vreemd weer,  zwaar bewolkt met af en toe flinke windvlagen
die voor een mooie beweging in het water zorgen.
De Waterranonkel bleef tot onze verrassing ondanks de wind goed op zijn plaats
dankzij het wortelstelsel onder water.







Weer op zoek naar sfeer.... 
Lastig als het licht niet echt meewerkt,
maar tussen de planten door valt er toch wat spannends van te maken.

Eigenlijk wil ik een zonnestraaltje...
Zon op het water kan voor zulke leuke bling-bling zorgen.
Ik houd de lucht goed in de gaten en ja,  
het lijkt erop dat er wat gaatjes in de bewolking gaan vallen.

Ik zoek de andere kant van het poeltje op,
zodat ik tegenlicht heb als de zon er inderdaad even door komt.
Daar is het nóg natter ;-(
Maar ach,  ik zit toch al onder de modder, er kan nog wel wat bij...






En ik heb goed geanticipeerd,
heel even komt er  inderdaad een zonnestraaltje op het water,
mét de bijbehorende bling-bling.






Daarna nog een keer, maar telkens was het moment net te kort
om een goede compositie  met optimale bling-bling te zoeken,  
ik moet het hier maar mee doen ;-)

Volgend jaar gewoon wéér op zoek!



Slotwoordje:
Terwijl ik dit zo opschrijf realiseer ik me dat in al dat zoeken de uitdaging ligt,  vaak ook frustratie natuurlijk,  maar vooral voldoening als een zoektocht in iets moois resulteert.
En daar doe je het voor,  toch?


zondag 14 mei 2017

Geoorde Futen

De afgelopen twee weken hield ik heerlijk vakantie aan zee,  en als er dan in de buurt  Geoorde Futen blijken te zitten,  dan ga ik daar natuurlijk eens kijken!
Op een mooie avond fietste ik er naar toe,  prachtig licht,  maar de fuutjes bleven veel te ver weg.
De daarop volgende dagen ging ik tijdens wandelingen en fietstochten regelmatig even kijken en ontdekte ik wat patroon in het gedrag van de vogels,  dus toen Gonnie een paar dagen kwam logeren gingen we samen goed voorbereid op pad.  De futen kwamen nu heel even  iets dichterbij,  ik had dan ook foto's waar ik aanvankelijk best blij mee was, maar ja,  het was niet meer dan een Geoorde Fuut in wat grauw water.  Dat moet toch beter kunnen?
Ik besloot op de eerste de beste mooie vroege ochtend weer terug te gaan.
Die mooie ochtenden waren helaas heel spaarzaam, maar afgelopen donderdag was het eindelijk zover en stapte ik vroeg op de fiets.






Wetende dat de zon eerst boven de duinen uit moet komen,
was het niet nodig om er al rond zonsopkomst te zijn,
Dat scheelt weer een uurtje ;-)
Ik was er om 7 uur, dat bleek qua licht goed getimed,
maar de Geoorde Futen werkten nog niet mee.
Slechts één  geslaagde foto kon ik maken bij het warme ochtendlicht,
het is wel meteen een hele grappige met dat pootje;-)
en dus al een hele verbetering ten opzichte van de saaie foto's van een week eerder.






Een beetje actie gebeurde veel te ver weg, maar te leuk om niet te laten zien.







Langzaam maar zeker kwamen ze regelmatig wat dichterbij.







De warme ochtendlicht verdween uiteraard, maar het licht bleef nog een hele poos mooi zacht,
het verloop in kleuren in het water vind ik hier heel mooi.







Wat gaat dat onderduiken telkens snel! 
Ondanks snelle sluitertijden waren die foto's telkens bewogen.
Dit is geen echte duik, maar wel een aardig alternatief.







Wind in de veertjes en een mooi spoor in het water.
In zo'n geval vind ik de afwijkende compositie een goede keuze.







Verliefde rode oogjes.
Eventjes was er wat baltsgedrag, het duurde maar kort.







Maar wel héél lief ;-) 







Verderop geen liefde maar oorlog







Het was  werkelijk een genot om een hele ochtend aan de waterkant het wel en wee
van de Geoorde Futen te bekijken.







Even een rare beweging na het vangen van een prooi.







Hij heeft hier nog iets in zijn snavel maar ik kan niet zien wat het is.


Het lijkt op de foto's dat de Geoorde Futen lekker dichtbij kwamen,
maar alle foto's zijn behoorlijk gecropt, vaak nog meer dan ik eigenlijk gewild had.
Dat komt omdat ze steeds tussen een heleboel dode takken in het water zwommen







Ik probeerde dan ook af en toe om de takken mee te nemen in de compositie,
iets wat hier best goed gelukt is,  en zo grappig dat de fuut zijn poot uitsteekt 
alsof hij helemaal wil meewerken aan de compositie ;-) 







Hoewel het inmiddels half 12 was,  werkte het licht hier nog aardig mee.







Algen en druppels na een duik onder water.







En nog een paar druppeltjes,  dat zijn toch altijd de leuke extraatjes.



Slotwoordje:
De foto's die ik daarna nog maakte kon ik allemaal weggooien vanwege het steeds harder wordende licht. Geen nood,  ik  had er inmiddels meer dan genoeg gemaakt, en gelukkig heel wat mooiere beelden en leukere momenten dan de eerste keer,  blij mee ;-) 

dinsdag 2 mei 2017

Keuzes maken....

In de maand april ben ik regelmatig met de camera op pad geweest en allengs stapelden de foto's zich op, het uitzoeken vergde veel tijd, gewoon omdat ik zo slecht ben in keuzes maken.
Een blogje maken kwam er daardoor maar niet van, met het gevolg dat ik nu met teveel foto's zit voor in één blog, ja  natuurlijk kan ik een lang blog maken, maar dat wil ik niet,  dus ik moet wederom kiezen welke wel en welke niet,  moeilijk hoor ;-) 


Maar laat ik bij het begin beginnen....
Begin april was ik lekker aan de wandel toen ik een groep mij onbekende plantjes vond,
hele grappige plantjes vond ik het,  dus de volgende ochtend ging ik met camera terug.
Intussen had ik uitgevonden dat het 'Armbloemig Look' is.

Ik maakte van dit plantje zoveel foto's dat ik er een heel blogje aan wilde wijden, 
maar met inmiddels nog veel meer andere foto's op de harde schijf  
moeten ze hun plekje toch maar delen met andere bloemetjes en zo.






Dit plaatje van het Armbloemig Look vind ik zelf veruit de mooiste,
die krijgt daarom de eer het blog te openen.






Van de rest heb ik er aantal geselecteerd en er een collage van gemaakt.
Een aardig alternatief om het blog kort te laten lijken en toch meer foto's te plaatsen ;-) 
Toch?? 









Diezelfde ochtend kon ik ook niet voorbij lopen aan de Kievitsbloemen,
maar in de wetenschap dat die later in de maand nog in de planning zaten
heb ik daar niet teveel tijd aan besteed.
Je moet tenslotte keuzes maken ;-) 



In het Paasweekend ging ik  gezellig met Yvonne en Gonnie op stap,
helemaal speciaal voor de Wilde Kievitsbloemen,
mooi,  dan valt er ook niets te kiezen zou je zeggen..   ;-) 


Nou, dat viel dan weer tegen...
Ik geloof dat ik in het eerste half uur al drie verschillende lenzen probeerde.
Mijn ervaring is eigenlijk dat je er beter maar eentje mee kunt nemen,
dat geeft veel meer rust en je wordt gedwongen het te doen met wat je in
je handen hebt, waardoor je creatiever te werk kunt gaan.






Maar het kwam goed...  
de telelens bleek het beste te bevallen







en het prachtige licht van de vroege ochtend met veel dauw deed de rest.







Zonder dauw en in zacht licht werd het sfeertje weer heel anders, maar niet minder mooi.
Bij deze foto gebruikte ik overigens de macrolens.







Dit is weer een telelens opname,  gemaakt wat later in de ochtend en gebruik gemaakt
van het onmisbare witte parapluutje om het felle zonlicht te temperen.


Zo,  het is me gelukt om ook uit de vele Kievitsbloemen  een keuze te maken!
Door naar een andere vroege ochtend.....





Hoe cliché het ook mag zijn, ook ik ging op zoek naar Oranjetipjes.
Duizenden Pinksterbloemen inspecteerde ik, maar noppes ;-(
Nou ja,  met een Klein Geaderd Witje kon ik me gelukkig ook even amuseren.
Hier een opzettelijk overbelichte opname, ik vond het wel wat hebben, lekker fris,







En eentje in het warme licht van de vroege ochtend,
als ik keuzes had moeten maken,  ja,  dat had ik beslist voor deze gekozen ;-) 







In de koude vroege ochtend van Koningsdag ging ik nog eens op zoek...
Het gras in het berijpte weiland knisperde heerlijk  onder mijn voeten,
maar helaas, de vlindertjes lieten zich niet zien.
Jammer,  in deze setting was dat vast wel heel mooi geweest...






Dichtbij de Pinksterbloemen wist ik ook de net in bloei komende Lelietjes-van-dalen te vinden,
dus na de vlinderzoektochten deed ik telkens pogingen om die mooi in beeld te zetten.
Een lastige opgave vind ik dat,  met die vele grote bladeren en hele kleine bloemetjes.






Het gemakkelijkst is het eigenlijk als je de bladeren nagenoeg uit beeld kunt laten
maar dan wordt het wel een beetje registrerend, terwijl ik steeds vooral op zoek ben naar sfeer.






Ik vond het erg lastig om die sfeer te vinden,  
maar als ik ze zo bij elkaar in een collage zie,
 moet ik zeggen dat het me toch wel een beetje gelukt is.


Slotwoordje:
Hihi,  een paar van die collages zijn toch wel handig,   het bespaart me een hoop lastige keuzes ;-)





dinsdag 18 april 2017

Krentenbloesem


In deze tijd van het jaar vind je mij regelmatig tussen de bloemetjes, zo waren er in de afgelopen twee blogpost al diverse voorjaarsbloeiertjes te zien  en staan er intussen al weer nieuwe bloemetjes te bloeien op mijn harde schijf.
Daarom eerst maar eens wat anders,  nou ja,   anders.... Krentenbloesem .... dat zijn toch ook echt wel bloemetjes, maar  de bedoeling van een vroeg bezoekje aan de Zuiderheide bij Laren was toch vooral de Krentenboompjes in het landschap:






Samen sta je sterk bij het steeds weer moeilijke vroege opstaan, 
dus Jet en ik hadden afgesproken om met zijn tweetjes op stap te gaan.

We boften enorm,  want op de bewuste vroege zondagochtend was er grondmist
én het had gevroren!
En die Krentenbomen?  die waren op hun allermooist!






Landschapsfotografie blijf ik erg moeilijk vinden,
maar het prachtige vroege ochtendsfeertje maakt een plaatje
gelukkig al gauw mooi ;-) 







Met ook de macrolens in de fototas lonkt dan wel die rijp.....
maar gedurende de zonsopkomst hebben we ons toch vooral met 
de landschapjes bezig gehouden.







Toen de zon er eenmaal goed door was smolt die rijp natuurlijk als sneeuw voor de zon
maar op de bloesem bleven nog lang kleine druppeltjes zitten,
dus eh ja...  uiteraard  toch weer een paar bloemetjes ;-)  







Dit moois kan ik nu eenmaal niet weerstaan.

Toen het prachtige ochtendlicht plaats maakte voor een mooie dag met veel zon,
maakten we aanstalten om te vertrekken,
maar we stuitten op de schaapskudde die de heide op kwam,
mét lammetjes!

Oh,  als die  nu eens mooi onder de Krentenbomen gaan grazen.....
Nee, dat deden ze niet,  de kudde stopte langs de bosrand 
dus mooie landschapsplaatjes met de schaapskudde 
zaten er niet in,  ach,  het mooie licht was toch ook al weg,
dus we hebben voornamelijk even genoten van de bedrijvigheid
met herderin en honden, en ja,  toch nog wel een paar plaatjes gemaakt, 
gewoon  omdat die lammetjes zo schattig zijn ;-)







De Drentse Heideschapen lieten vooral konten en ruggen zien,
maar een lief lammetje liep eventjes vrij.







Lekker sullig zo met het tongetje uit de bek ;-) 







 Moeder en kind







Ik vind het altijd fantastisch om zo'n hond aan het werk te zien,
hond in actie lukte me niet naar mijn zin,  daarom maar gewoon een portretje.


Slotwoordje:
Toen ik net begon met fotograferen heb ik hier op de hei eens de Krentenbloesem gefotografeerd en sindsdien was ik het ieder jaar weer van plan, maar het kwam er maar nooit van,  de bloesem is ook maar enkele dagen op zijn mooist,  dus je moet ook maar net kunnen.
't Is nu in elk geval eindelijk eens gelukt!
Overigens best vermakelijk om mijn foto's uit 2010 eens terug te zien ;-)