De mooie natuur daagt mij uit om te fotograferen, de wens om goed te leren fotograferen daagt me uit om er steeds vaker
op uit te gaan om te oefenen.
Een heerlijke wisselwerking dus, waaraan ik veel plezier beleef.
Op deze site doe ik verslag van mijn pogingen om wat ik zie zo mooi mogelijk vast te leggen.
Bedankt voor je bezoekje, en mocht je een reactie achter willen laten, dan stel ik dat erg op prijs.

Klik op een foto voor een presentatie in groter formaat en hogere kwaliteit!


dinsdag 18 april 2017

Krentenbloesem


In deze tijd van het jaar vind je mij regelmatig tussen de bloemetjes, zo waren er in de afgelopen twee blogpost al diverse voorjaarsbloeiertjes te zien  en staan er intussen al weer nieuwe bloemetjes te bloeien op mijn harde schijf.
Daarom eerst maar eens wat anders,  nou ja,   anders.... Krentenbloesem .... dat zijn toch ook echt wel bloemetjes, maar  de bedoeling van een vroeg bezoekje aan de Zuiderheide bij Laren was toch vooral de Krentenboompjes in het landschap:






Samen sta je sterk bij het steeds weer moeilijke vroege opstaan, 
dus Jet en ik hadden afgesproken om met zijn tweetjes op stap te gaan.

We boften enorm,  want op de bewuste vroege zondagochtend was er grondmist
én het had gevroren!
En die Krentenbomen?  die waren op hun allermooist!






Landschapsfotografie blijf ik erg moeilijk vinden,
maar het prachtige vroege ochtendsfeertje maakt een plaatje
gelukkig al gauw mooi ;-) 







Met ook de macrolens in de fototas lonkt dan wel die rijp.....
maar gedurende de zonsopkomst hebben we ons toch vooral met 
de landschapjes bezig gehouden.







Toen de zon er eenmaal goed door was smolt die rijp natuurlijk als sneeuw voor de zon
maar op de bloesem bleven nog lang kleine druppeltjes zitten,
dus eh ja...  uiteraard  toch weer een paar bloemetjes ;-)  







Dit moois kan ik nu eenmaal niet weerstaan.

Toen het prachtige ochtendlicht plaats maakte voor een mooie dag met veel zon,
maakten we aanstalten om te vertrekken,
maar we stuitten op de schaapskudde die de heide op kwam,
mét lammetjes!

Oh,  als die  nu eens mooi onder de Krentenbomen gaan grazen.....
Nee, dat deden ze niet,  de kudde stopte langs de bosrand 
dus mooie landschapsplaatjes met de schaapskudde 
zaten er niet in,  ach,  het mooie licht was toch ook al weg,
dus we hebben voornamelijk even genoten van de bedrijvigheid
met herderin en honden, en ja,  toch nog wel een paar plaatjes gemaakt, 
gewoon  omdat die lammetjes zo schattig zijn ;-)







De Drentse Heideschapen lieten vooral konten en ruggen zien,
maar een lief lammetje liep eventjes vrij.







Lekker sullig zo met het tongetje uit de bek ;-) 







 Moeder en kind







Ik vind het altijd fantastisch om zo'n hond aan het werk te zien,
hond in actie lukte me niet naar mijn zin,  daarom maar gewoon een portretje.


Slotwoordje:
Toen ik net begon met fotograferen heb ik hier op de hei eens de Krentenbloesem gefotografeerd en sindsdien was ik het ieder jaar weer van plan, maar het kwam er maar nooit van,  de bloesem is ook maar enkele dagen op zijn mooist,  dus je moet ook maar net kunnen.
't Is nu in elk geval eindelijk eens gelukt!
Overigens best vermakelijk om mijn foto's uit 2010 eens terug te zien ;-) 




maandag 10 april 2017

NXT LVL ??

In maart bezocht ik de PiXperience, die dit jaar geheel in het teken stond van NXT LVL  ( next level dus). Twee dagen lang genoot ik van inspirerende lezingen en prachtige foto's en de sprekers strooiden ook kwistig in het rond met goede tips om vooruit te komen in de fotografie.
Een van de tips van Theo Bosboom heeft voor een hoop hilariteit gezorgd ;-)
De tip luidde:  Vermijd clichés, en als eerste voorbeeld noemde Theo het fotograferen van Bosanemoontjes.  
Tja,  en dat  precies in de tijd dat de anemoontjes in bloei beginnen te komen,  en we ons vrijwel allemaal weer verheugen op die heerlijke en fotogenieke voorjaarsbloemetjes!

Facebook liep dan ook gewoon weer vol met Bosanemoontjes, maar het was komisch om te lezen hoe fotografen zich min of meer verontschuldigen omdat ze dus toch anemoontjes hebben gefotografeerd.
Ja,  en ik hoorde ook daar bij hoor!
Want vooruit komen in de fotografie is leuk,  maar doen wat je leuk vindt,  dat is toch veel belangrijker?




                                           

Maar toch.... het zette me wel aan het denken
en al snel kwam ik tot de conclusie dat ik weliswaar wil fotograferen
wat ik leuk vind,  maar dat ik daarbij toch wel steeds naar vooruitgang streef.
Ik denk dan niet zo zeer aan een NXT LVL bereiken
en ik heb ook niet de illusie unieke en baanbrekende foto's te zullen  maken,
maar eigenlijk hanteer ik gewoon steeds mijn motto en blogtitel:
'Oefening baart kunst??  de uitdaging...'

Die instelling heeft me tot nu toe steeds in kleine stapjes verder gebracht
en die uitdaging is er nog steeds!

En zo bestond mijn uitdaging er bij de Bosanemoontjes gewoon uit
om de bloemetjes  in elk geval niet hetzelfde als voorgaande jaren te fotograferen.
En ja,  liefst  toch ook wel weer wat mooier natuurlijk....

                                         


























Aan de waterkant heb ik me uitgeleefd op de bokehcirkels die ontstaan wanneer de zon in het water schijnt.  
Onder de juiste hoek en bij de goede afstand kun je dan van die grappige reflecties in de lichtcirkels krijgen.


Leuk,  maar nog geen NXT LVL ;-) 







Na lang schuiven en proberen,  viel de 'schaduw' van een anemoontje 
eindelijk enigszins passend in de cirkels.








Tijd voor wat anders:
Hier en daar groeiden er Vingerhelmbloemen en Speenkruid tussen de anemoontjes en 
daar heb ik gezocht naar een schilderachtig beeld waar slechts één anemoontje scherp is.
Missie geslaagd, vind ik.







Veel zachtheid en wederom slechts één bloemetje in de scherpte.







En tot slot nog een keer gespeeld met de zachte kleurtjes van al die heerlijke voorjaarsbloeiertjes.



Slotwoordje:  
Nou, als ik terugkijk naar mijn eerdere foto's van de Bosanemoontjes denk ik dat het me in elk geval wel gelukt is om het net weer even anders te doen dan voorgaande keren.
Uiteraard heb ik geen spijt dat ik ze weer lekker gefotografeerd heb 'ook al mag het niet van Theo'  ;-)
Nee, alle gekheid op een stokje:  natuurlijk mogen we Bosanemoontjes fotograferen!  maar het is heel goed dat Theo ons eens lekker wakker heeft geschud en ons heeft aangezet tot nadenken, Theo bedankt!


donderdag 30 maart 2017

Pril voorjaar

Terwijl het inmiddels volop lente is ga ik nog even terug naar begin maart.  
Toen had ik eindelijk de gelegenheid om me eens lekker bezig te gaan houden met de vroege voorjaarsbloeiertjes.
Ik verheugde me er waanzinnig op,  en wat gebeurt er dan?
Dan sta je daar bij de Sneeuwklokjes en denk je:  Oh,  en nu??





't Is misschien wel herkenbaar?
Ik wist in elk geval aanvankelijk niet wat ik er mee aan moest,  
zo'n rommelig geheel van veel te veel leuke bloemetjes....

Uiteindelijk legde ik dit 'rommeltje'  vast met het Helioslensje
en werd het toch wel een sprankelend en voorjaarsachtig plaatje.







En dan is tijd om met de macrolens rust in de chaos te zoeken,
maar dan zo dat het zwierige van de Sneeuwklokjes nog wel tot uiting komt.







Maar eens een keertje een zwart/wit bewerking gemaakt
met daarin een subtiel kleurtintje.








Nog meer rust in de chaos.








Nee, geen dauw,  maar regen.
Op een natte ochtend ging ik naar een plekje waar ik Sneeuwklokjes en Krokussen
bij elkaar weet te vinden.
En dan een compositie zoeken waarbij de krokussen voor zachte kleuren in de achtergrond zorgen.
Eh.... herstel!   dat klopt niet nl. niet, de krokussen stonden in de voorgrond, 
dat is te zien aan de paarse waas over het steeltje van het Sneeuwklokje.







Natte Krokussen







En een droge Krokus op een mooiere dag.








Sneeuwroem.
Een heel eenvoudige compositie,
waarbij de achtergrond in mijn ogen 
de foto maakt.








Nog meer voorjaarsbloeiertjes:  Speenkruid.
Vorig jaar heb ik het eens aan de waterkant gefotografeerd waarbij ik een
lekkere blingbling in de achtergrond kreeg.
Helaas nu geen water in de buurt, maar soms is het leuk om de goocheldoos erbij te pakken:
Een stuk karton met gekreukt aluminiumfolie achter de bloemen
zorgt ook voor blingbling ;-)

Leuk speelgoed ;-)
Je moet het trucje alleen niet te vaak uithalen.





Nou nog eentje dan,  om het af te leren.
Nu gemaakt met de Helios met daarop een Raynox-voorzetlensje dat ik sinds kort heb.
Ik moet zeggen dat het een stuk handiger werkt dan met de tussenringen,
je klikt het zo voor je lens en met hetzelfde gemak haal je het er ook weer af.



Slotwoordje:
Nou, met deze selectie van prille voorjaarsbloemetjes is het macroseizoen weer geopend!
Intussen lag ik al weer heerlijk tussen de Bosanemoontjes, binnenkort dus meer bloemetjes.


donderdag 9 maart 2017

Naar Texel



In de Krokusvakantie stond er weer eens een leuk tripje op het programma:

Samen met Gonnie en Yvonne gezellig een paar dagen naar Texel, waar we ons eens willen gaan bezighouden met landschappen, iets waar wij ons als 'macro-meisjes'  niet zo heel vaak aan wagen, een echte uitdaging dus!







Altijd is het dan spannend wat het weer gaat doen...  het zag er allemaal niet echt best uit,
maar goed,  wisselvallig weer kan prachtige dreigende luchten opleveren,  
dus als de regen maar een beetje meevalt zijn we al lang tevreden.






Maar het begint nat :-(
Terwijl we in Den Helder op de boot wachten fotografeer
ik de kletsnatte autoruit.






Eenmaal aan boord is ook alles nat,
maar zie,  het wordt lichter!!







We laten de wolken in Den Helder achter en varen een blauwe hemel tegemoet







en natuurlijk fotograferen we meeuwen! 







Land in zicht!
Yeah!   we krijgen meteen weer zo'n lekker 'Eilandgevoel'. 


We zijn aan de vroege kant maar mogen al in het huis dat we gehuurd hebben.
Dat ziet er prima en comfortabel uit, fijn.
Dan is het tijd om boodschappen te doen en ons gezellig te installeren
en intussen maken we plannen voor onze eerste fotosessie, de zonsondergang.
We besluiten naar de Slufter te gaan, groothoeklens en filters mee,
we zijn er klaar voor!






Onderweg naar de Slufter zien we het licht al steeds mooier worden,
maar ook zien we een dikke wolkenband aan de horizon verschijnen 
en helaas,  die wordt steeds dikker en dikker.
Eenmaal bij de Slufter hebben we nog net een paar minuten een beetje licht
en toen het ging uit :-( 







Je hoopt dan dat het toch nog even een beetje open trekt, maar dat gebeurde niet.
Ach,  dan zo maar even wat oefenen met groothoek en lange sluitertijd...
't Werden saaie plaatjes, dus in de nabewerking maar een beetje opgepept.

En morgen in de herkansing?

Wat zal de vroege ochtend ons brengen?
We bekijken alle weersites maar die spreken elkaar natuurlijk weer tegen.
We zien het wel....
en hoera, als we om 6 uur opstaan ziet het er niet verkeerd uit,
dus inpakken en wegwezen, naar het Haventje van de Cocksdorp.






Helaas geen mooie rozerode ochtendlucht waar we natuurlijk wel op hoopten,
maar gelukkig wel wat wolkjes aan het zwerk en toen de zon eenmaal opkwam 
verscheen er nog een klein beetje kleur. 







 Het was allemaal net genoeg om even heerlijk met
de filters en lange sluitertijden te spelen,
echt leuk speelgoed hoor ;-) 



's Middags gaan we het strand bij de Vuurtoren verkennen,
uiteraard gaan de fotospullen mee, maar van fotograferen
komt niet veel terecht, want de zon schijnt volop
en het licht is totaal niet geschikt.
We fotograferen dan maar ons zelf in een poeltje, zie de openingsfoto,
en we hebben daarbij vreselijk gelachen!


Maar ja,  de Vuurtoren moet toch ook wel even gekiekt worden,
maar die foto's werden door het ongunstige licht toch wel heel erg saai ;-( 






Tegen mijn gewoonte in ben ik daarom maar eens flink gaan nabewerken,
nu lijkt het net of we al wat warm licht hadden.....







terwijl dat er midden op de middag dus echt niet was ...
Dubieuze praktijken ;-) 


Tegen zonsondergang staan we weer op het strand
en dan gebeurt er hetzelfde als de vorige avond:
Aan de horizon trekt het  helemaal dicht :-(
Tijd voor spoedoverleg, waar kunnen we nu nog iets aardigs doen?
De keuze valt op Kaap Noord en zo snel we kunnen rijden we daar naar toe.






Goede beslissing.
Door het hoogtij staat de steiger voor een grootste deel in het water
en in de lucht zit nog net een klein beetje kleur van de zon die 
achter de wolken ondergaat.
Met onze waadpakken aan kunnen we een eind het water in lopen, 
dat is toch echt ideaal!







Bij de Vuurtoren  had ik het al over "dubieuze praktijken'.
Nou, ik moet bekennen dat ik hier echt de waarheid verdraaid heb,
het prachtige licht links was er namelijk - helaas -  niet.

Over het resultaat ben ik wel tevreden, maar het blijft toch 'vals spelen'.
En het zet me aan het denken:
Als je zo gemakkelijk kunt manipuleren,  
hoe vaak gebeurt dat dan zonder dat je het weet?






Deze laatste foto is niet gemanipuleerd maar is gewoon een foutje ;-)
Tijdens een belichting van 20 seconden heb ik camera en statief per ongeluk iets verplaatst.
Het resultaat vond ik eigenlijk wel verrassend,  beetje spooky,



Slotwoordje:
Het slotwoordje  betekent nog niet het einde van het Texel-uitstapje.
Wordt dus binnenkort vervolgd....


zaterdag 18 februari 2017

Sneeuw!


Mijn vorige blog eindigde ik met de woorden:
'Morgen heb ik met Ghita afgesproken om weer eens samen de AWD in te gaan,  zin in,  en er is een kleine kans op sneeuw...   We gaan héél hard duimen!'
Nou, dat duimen heeft geholpen.
Na eerst een beetje motsneeuw op vrijdag kwam er 's avonds een échte sneeuwbui naar beneden, dus yes,  op zaterdagochtend stapten wij in een witte AWD-wereld, wat een feest!




En er wordt nog meer sneeuw verwacht... en dat werd veel meer dan we hadden durven hopen.
Urenlang bleef het sneeuwen en werd alles om ons heen steeds mooier.
Wel was daardoor het licht minimaal en ik had daarom al van tevoren bedacht dat het met vogels en dieren niet veel zou worden, dus ik was van plan me te focussen op landschapjes.






Mijn idee was om eens flink te gaan overbelichten 
om bij het grauwe licht toch frisse plaatjes te maken,  
veel wit dus  en liefst met een kleuraccentje.
Bij bovenstaande foto zorgt het riet inderdaad voor wat kleur 
in het koude sneeuwlandschap.







Riet in een flinke  sneeuwbui







In het open veld waaide een straffe wind, maar goed warm aangekleed 
en  met camera en lens in een  'regenjasje'  was het prima te doen,  
het was gewoon genieten om weer eens te ervaren hoe écht winterweer is.







Ook toen het ophield met sneeuwen hield ik me aan mijn voornemen 
om landschapjes te doen.
De kleuraccentjes vond ik hier in de grassen die boven de sneeuw uitsteken,
maar ik zocht ook naar een boom met wat bruin blad eraan.






Gevonden!
't zijn niet veel bladeren, maar toch net genoeg voor een klein kleuraccent.







Van dichtbij blijkt er zelfs nog meer blad aan de boom te zitten dan ik dacht.



In de nacht van zaterdag op zondag werd er nog meer sneeuw voorspeld en ja hoor,
zondagochtend was de wereld nog witter.
Snel de deur uit!






Ik had zaterdag best schik in het fotograferen van de landschapjes 
dus daar wil ik nog graag even mee doorgaan.  
Als ik de duinen in loop zie ik een uitnodigend tafereel voor me,  
heerlijk,  hier kan ik me wel een poosje amuseren!






Maagdelijk wit sneeuwlandschap,  nog geen voetstap te zien,
dit zijn de momenten die je niet vaak meemaakt,  het is dus echt genieten!






't Haast een on-Nederlands beeld en met een beetje fantasie zie ik hier 
een berghelling met een paar ondergesneeuwde  huizen tussen wat groepen bomen. 







Ik ga weer op zoek naar wat accenten in het ruim belichte witte landschap en
ik vind lijnen in de glooiingen van de duinen.







Zelfde duintje maar dichterbij.







Minimalistisch en koud.
Dit soort foto's heb ik  nooit eerder gemaakt 
en ik ben er eigenlijk wel blij mee.







Na een paar uur lukt het de zon om er steeds beter door te komen.
Het koude licht is nu weg,  de sfeer is meteen heel anders.






De foto lijkt wat op de vorige,  ik kon weer eens niet kiezen ;-) 


Slotwoordje:
De zonnetje dat doorbrak was het begin van de al weer invallende dooi,  de sneeuwpret was van korte duur, maar ik heb er gelukkig ruim van kunnen genieten,  en als het wéér zo lang duurt voor we weer sneeuw krijgen,  nou, dan heb ik altijd de foto's nog ;-)