De vroege ochtend, magie of stress??

Wil je vlinders of libellen fotograferen dan moet je toch echt vroeg je bed uit, niet alleen omdat ze dan nog moeten opwarmen maar ook omdat  je dan kunt profiteren van het mooiste licht.
Afgelopen zomer stond mijn wekker dan ook heel wat een keren op 'vroeg',  en reken maar dat die haan echt véél vroeger kraaide dan om 7 uur,  hoogzomer was kwart voor 4 geen uitzondering.
Tja,  je moet er wat voor over hebben nietwaar??

Dan zit je 'midden in de nacht'  in je auto en ziet de dag ontwaken, pure magie, maar omdat ik zelf nog nauwelijks ontwaakt ben vind ik het knap moeilijk om daar van te genieten. Bovendien tikt de tijd door.... ik moet wel op tijd in het veld zijn, tijd hebben om mijn onderwerpen te zoeken, tijd om te bedenken hoe ik die wil fotograferen,  dus wat doe ik? vol stress zit ik op mijn snelheidsmeter te kijken of ik niet te hard rijd en ik gun me geen tijd om te genieten van het ochtendgloren.

Ik hoop echt dat ik dat ooit nog eens leer....

Oké,  ik ben in het veld, heb mijn Vuurlibel gevonden, het licht is mooi, dus de stress is voorbij?

Nee...... Want dat magische licht verandert veel te snel

Deze twee foto's zijn binnen een halve minuut gemaakt en zie eens 

wat een verschil in sfeer en kleuren.

De locatie waar de Vuurlibellen zitten ken ik intussen gelukkig goed,

daardoor weet ik dat er een plek is waar je kunt spelen met het eerste warme zonlicht

 door de omringende bomen, maar die timing luistert nauw.  

Mag zo'n plaatje dan misschien magie uitstralen, bij mij zit nog steeds de stress  :-( 

Voor je het weet is dat warme zonlicht al weer verdwenen, 

maar gelukkig houd ik ook van  zachte sfeertjes zoals hier.

Niettemin moet ik bij een foto als deze ook flink puzzelen voordat de bohek

precies op de goede plek in het beeld zit, hier lukte dat heel mooi,

vaak klopt het gewoon helemaal niet.

Ach, het moet ook allemaal niet te gemakkelijk zijn natuurlijk,

dan is het geen uitdaging meer.

Bandheidelibellen vliegen wat later in het seizoen,  heel fijn, 

dat scheelt toch al weer wat uurtjes slaap,

maar het snel veranderende ochtendlicht blijft natuurlijk hetzelfde,

het is bijna niet bij te houden, onderstaand een paar beelden die ik binnen

een half uur van dezelfde libel maakte:

07:24 uur

De zon zit nog achter de bomen, het licht is fris en koel

07:26 uur

Het eerste warme licht komt over het veld

07:32 uur

Daar is de koperen ploert.

Slecht één kort moment kun je in het tegenlicht fotograferen, daarna is het te fel.

En in dat korte moment moet het je lukken om je libel precies voor de 

zon in beeld te krijgen.

Wederom stress dus, terwijl je ook lekker op je gemak zou kunnen gaan genieten 

van deze magische momentjes van de vroege ochtend :-) 

Links 07.42 uur en rechts 5 minuutjes  later 07.47 uur.

Links nog de mooie zachte kleuren waar ik zo van houd,  

rechts warmer licht,  ook niet verkeerd,  maar het licht wordt al bijna

te hard waardoor de bedauwde vleugels enigszins overbelicht zijn.

Het mag dus duidelijk zijn: 

Voor je het weet is de magie voorbij,

maar net op die grens is het nog leuk spelen met tegenlicht.

't Is dus hard werken zo in de vroege ochtend,

maar dan heb je ook wel wat ;-) 

Slotwoordje:
Ik heb de laatste maanden nauwelijks blogberichten geplaatst,  hoe dat komt?  
Kweetniet,  het kwam er gewoon niet van,  of misschien was ik wel doodmoe van alle stressvolle vroege ochtenden  ;-)  ;-)  

De Twaalf van 2016

Het is oudejaarsavond 2016  en traditiegetrouw is het tijd voor de 12 mooiste foto's van het afgelopen jaar.  

Net als in voorgaande jaren laat ik er weer een kalender van maken en met de keuze van mijn foto's houd ik daar rekening mee, een beetje smokkelen met de maanden mag dus ;-) 

Nou ja, smokkelen of niet,  het is iedere keer weer bijzonder om op deze laatste avond van het jaar terug te blikken op de voorbije maanden, soms met nauwelijks foto-momenten,  een andere keer weer veel te veel om uit te kiezen, maar het is me weer gelukt om de Twaalf van 2016  te selecteren:

Januari

Kleurrijke mosjes

Mijn mooiste vondst in januari zijn de leuke Wimperzwammetjes,

maar mijn keuze voor deze maand is  gevallen op deze kleurrijke mosjes, 

die sinds enige weken ook boven mijn  blog prijken als header.

Februari

Drieteenstrandlopertje in de branding

In februari heb ik nauwelijks gefotografeerd.

Pas aan het einde van de maand ben ik een paar dagen op stap met Gonnie

en liggen we met onze telelens in de koekenpan aan het strand

om de altijd leuke Drieteenstrandlopertjes te fotograferen.

Aan het einde van de middag wordt het hoogwater en kunnen 

we heerlijk sprankelend tegenlicht in de branding vangen.

Maart

Krokussen

De volgende dag gaan we op foto-stap voor de voorjaarsbloeiertjes.

Het wil me maar niet lukken om een mooie achtergrond bij

de krokussen te creëren, totdat....

er  in de verte een rood bestelbusje in mijn zoeker verschijnt ;-) 

April

Bosanemoontjes

In de eerste maanden van het jaar heb ik de camera erg weinig in mijn handen gehad,

maar in april haalde ik de schade ruimschoots in.

Er staan zelfs nog veel foto's op mijn harde schijf  die ik nooit geblogd heb.

Lastig kiezen dus....

Na lang twijfelen is het deze foto van de Bosanemoontjes geworden,

gemaakt tijdens een gezellig uitstapje naar Kasteel  Poelgeest met Von.

Mei

Oranjetipje

't Is zoooo cliché, zo'n Oranjetipje op een Pinksterbloem.

Maar ik had hem nog niet, dus begin mei ga ik samen van Von op zoek in onze regio.

Tja,  Pinksterbloemen genoeg, maar waar zitten die Oranjetipjes?

Pas onderweg naar huis zien we ergens twee paartjes vliegen.

De volgende ochtend ga ik terug en ja hoor,

ik heb eindelijk mijn cliché-plaatje ;-) 

Juni

Steenuiltje

Juni is mede door het slechte zomerweer weer een stille maand,

maar tussen de vele buien door kruip ik met Gonnie  in een schuiltentje

om Steenuiltjes te fotograferen.

Een leuk avontuur en ik kom tot de conclusie dat ik vogels het liefst fotografeer

zoals ik mijn macro-onderwerpen benader:  met veel ruimte voor een mooie achtergrond.

Ook bij het Drieteenstrandlopertje van februari zie je dat terug.

Juli

Kamperfoelie met de Helios

Begin juli doe ik samen met Gonnie en Von een Helios-workshop

bij Loulou,  ik bak er helemaal niks van, maar thuis ga 

ik met het oude Russische lensje in de tuin aan het stoeien en

weet ik dit schilderachtige plaatje van de kamperfoelie te maken.

Hé, dit lensje is toch wel leuk!

Zó leuk, dat de julifoto's van de Heideblauwtjes moeten wijken ;-)

Augustus

Icarusblauwtjes

In augustus ga ik samen met Gonnie een paar dagen naar de Eifel

om vlinders te fotograferen.  Het aantal vlinders valt behoorlijk tegen,

maar het bloemenveld en  de vroege ochtenden zijn sprookjesachtig mooi.

Door dat spaarzame aantal vlinders neem ik alle tijd voor elk exemplaar 

en dat zie ik terug in de resultaten, ik heb waarachtig een luxe probleem:  

teveel goed geslaagde foto's !

Tja,  er kan er maar één op de kalender... nou ja, twee dus,  twee Icarusblauwtjes ;-)

September

Bandheidelibel

Tot mijn genoegen weet ik niet al te ver van huis de mooie Bandheidelibellen te vinden.

Zowel in augustus als september ga ik er van deze prachtige libellen genieten.

Dat rechtvaardigt een augustus-foto in september ;-)

Gemaakt met het Helioslensje, ook zonder tussenringen blijk ik er leuke 

dingen mee te kunnen doen.

Oktober

Zonsopkomst Westerheide

In oktober ga ik eindelijk weer eens een paar keer naar de Westerheide,

daar ben ik al veel te lang niet geweest om te fotograferen.

Ter plaatse is de keuze moeilijk.... landschap, reeën, macro....

het kan allemaal tijdens een paar prachtige sfeervolle vroege ochtenden.

Ook nu is de keuze lastig...

Maar deze foto draagt de magische ochtendsfeer het meeste uit.

November

Adelaarsvaren

Oké,  een beetje gesmokkeld,  dit is een foto van eind oktober.

In warm namiddaglicht heb ik me heerlijk uitgeleefd op herfstige Adelaarsvarens.

Ze staan nog klaar om een keertje te bloggen...

November en december waren voor mij een paar enerverende en  hectische maanden.
Ik had te maken met een best wel ingrijpende verbouwing, waar ik erg tegenop zag.

Grappig genoeg werd dat aardig overschaduwd door de opwinding rond mijn allereerste

 presentatie 'Sfeer Dichtbij'  tijdens het Nature Talks Fotofestival.

Echter,  in datzelfde weekend van de presentatie werd mijn moeder ernstig ziek 

en twee weken later moesten we helaas afscheid van haar nemen.

Tegelijkertijd zat ik ook nog midden in die verbouwing.

Het werd me allemaal even een beetje teveel,  dus fotograferen,  

blogs, social media,  het kon me allemaal een poosje gestolen worden........

December

Eindelijk een beetje winter

Maar het is nu eind december en ik ben weer een beetje tot rust gekomen.

Gisteren heb ik zelfs eindelijk weer de camera ter hand genomen en 

kon ik op de valreep van het jaar een december-foto maken,

en zelfs een winterse december-foto!

Slotwoordje:

En zo heb ik het jaar 2016 weer samengevat in een eindejaarsblogje,  een jaar met ups en downs,

maar we staan aan de vooravond van een nieuw jaar,  een jaar waarin ik de draad weer ga oppakken en geheel overeenkomstig de titel van mijn blog weer uitdagingen aanga!

Ik wens iedereen een hele gezellige jaarwisseling en voor 2017 veel voorspoed, geluk en gezondheid en natuurlijk mooie foto- en genietmomenten in onze prachtige natuur!

Libellen

Hoewel het nog steeds hoogzomer lijkt is het  inmiddels al half september en heb ik nog geen enkele libel in een blogje geplaatst, en dat terwijl ik ze wel gefotografeerd heb.
Hoogste tijd dus voor wat beelden:

Op een mooie ochtend ging ik op pad voor de Bandheidelibellen.

De mooie rode mannetjes kon ik helaas niet vinden,

maar met een bedauwd vrouwtje nam ik uiteraard ook wel genoegen ;-)

Ik moest constateren dat ik het moeilijk vind om libellen goed te fotograferen.

De vleugels zijn eigenlijk het allermooiste deel van de libel,

dus die wil ik het liefst scherp in beeld, maar ook de kop moet toch wel scherp,  

én ik wil een mooie achtergrond.

Het werd dus een beetje schipperen,  vleugels  niet helemaal scherp,

maar ja,  de achtergrond is dan wel weer naar mijn zin ;-)

Uiteindelijk kom ik dan telkens tot de conclusie dat ik het licht

en het totale plaatje toch belangrijker vind dan een volledig scherpe libel.

Die ochtend speelde ik ook nog even met het Helioslensje.

Deze foto kreeg al een plaatsje in de serie 'Op zijn Russisch'

maar ik vond dat hij hier toch ook niet mocht ontbreken.

De volgende ochtend stond er een andere, 

maar niet minder mooie libellensoort op mijn programma:

De Vuurlibellen

Mannetje Vuurlibel doet zijn naam eer aan:

hij is werkelijk prachtig rood van kleur.

Ik had op deze locatie al een paar keer rondgeneusd

maar het was de eerste keer dat ik er in de vroege ochtend kwam.

Zoals ik al vermoedde kwam  het zonlicht door veel hoge 

bomen pas laat op het veld.

Dat betekende in de hele vroege uurtjes weinig en wat saai licht

maar het positieve was dan weer dat ik er niet al te snel 

last kreeg van te fel of te hard licht.

Het vrouwtje is wat minder uitbundig van kleur,

maar mag er toch zeker  ook wel wezen met die mooie goudgele accenten

en haar prachtige blauwe ogen.

Leuk detail bij deze foto vind ik de kleuren en vormen van het perzikkruid

die mooi terugkomen in het onscherpe mannetje in de achtergrond.

Toen de zon hoog genoeg kwam om de bomen in de achtergrond te verlichten

werd het licht wat speelser en kleuriger.

'Just hanging around'  

Ik vond er ook  zo'n mooie grote 'helicopter":

Vrouwtje Blauwe Glazenmaker

Heerlijk als ze zo rustig blijven hangen.

Ik kon nu op mijn gemak ook  het Helioslensje er even bij  pakken .

"Zoek de verschillen" ;-)  

Vorige week ging ik samen met René nog eens terug naar de Bandheidelibellen.

Bij aankomst was het even flink schrikken want het veld was gemaaid,

maar gelukkig,  net niet helemaal,  en op het overgebleven stuk vonden we nu

die prachtige rode mannetjes!

Het was een nevelige ochtend met dus volop dauw.

Deze foto is een stevige crop.

Doordat ik dus op grotere afstand fotografeerde gaf

f/3,2 voldoende scherptediepte op de libel.

Deze foto maakte ik wel van heel dichtbij en f/13 blijkt dan nog niet genoeg

om zowel vleugels als kop binnen de scherptediepte te krijgen.

Kopje zou scherper moeten, maar ik vind het zo nog  net acceptabel.

De nevel ging deze ochtend helaas over in hardnekkige mist en bewolking,

waardoor ik de meer sprankelende beelden die ik in mijn hoofd had niet heb kunnen maken.

Slotwoordje:

Die beelden die ik nog in mijn hoofd heb ...... ja, ik heb het gevoel dat ik nog een heleboel kansen en mogelijkheden laat liggen,  wie weet lukt het dit seizoen nog,  en anders, ach, dan ga ik volgend jaar weer vrolijk verder ;-) 

Op z'n Russisch

Op 1 juli  ging ik samen met Yvonne en Gonnie naar een Helios- workshop van Loulou.
We gaan werken met een oud Russisch lensje,
de Helios 44M 58mm F/2.   
Het bijzondere van dit lensje is de mooie onscherpte, ofwel de bokeh.  
Tot en met f/4 is deze elipsvormig, waardoor je 'Swirling bokeh'  kunt krijgen.

Het leuke van de workshop is, dat dit lensje er bij inbegrepen is. 
Voortaan doen we 't dus op z'n Russisch ;-)

Alles gaat met deze lens handmatig:  diafragma,  belichting en scherpstelling,

maar dat went snel,  handmatig scherpstellen doe ik bij macro toch altijd al.

Om dichtbij te kunnen komen gaan we met tussenringen aan de slag.

Ook dat is niet nieuw voor me, maar ik vind het wel het lastigste aspect.

Je werkruimte is zo beperkt, even meer naar voren of naar achteren is er meestal niet bij.

Na een uitgebreide uitleg van Loulou gaan we aan de slag:

Tja,  ik bak er niet veel van, maar dat is bij mij bij zo'n workshop meestal het geval.

Ik kan me dan niet rustig genoeg concentreren, het werkt bij mij veel beter om 

later op mijn dooie gemak zelf verder te gaan stoeien.

Zo kwam ik deze dag met precies 100 foto's thuis, waarvan ik er slechts twee bewaard heb.

De eerste is deze hortensia,  absoluut geen wereldplaat, maar hier kan ik wel mooi zien

dat de Helios een mooie schilderachtige onscherpte kan geven.

De andere foto die ik nog heb is deze Korenbloem,

een heel soft plaatje,  heel weinig scherpte,

maar dat is een eigenschap van de lens,  onscherp mag dus ;-)

Hmmm  ben daar hier nog niet helemaal van overtuigd,

volgens mij is hij gewoon echt niet scherp genoeg.

Maar goed,  na een dag stoeien heb ik wel het idee dat er iets leuks uit dit lensje te halen is,

ik krijg het alleen nog niet voor elkaar :-(

In de dagen daarna rommelde ik er af en toe wat mee in de tuin.

En zie,  op een dag dat ik wat kon spelen met zon en schaduw,

onstond daar rondom de Kuiflavendel eindelijk die 'Swirling Bokeh'!!

Dat smaakt naar meer:

Ik duik in de Kamperfoelie,  en yes!

Dit plaatje kan me bekoren!

Dit effect zou ik met de gewone macrolens niet kunnen krijgen,

ik begin blij te worden met mijn Russische lensje!

't Is een heerlijk klein en licht lensje, dus tijdens een boswandeling mag hij mee.

Ook hier ga ik met de Kamperfoelie aan de slag,  

maar nu zonder tussenringen.

Ik moet zeggen dat dit veel fijner werkt,  maar ik kan dus niet meer zo dichtbij komen.

Maar dat hoeft ook niet altijd.

Von en ik wilden dolgraag eens proberen hoe we Zonnedauw op zijn Russisch kunnen doen.

Afgelopen week gingen we 's avonds een uurtje op pad:

Oef,  dat viel weer niet mee met dat kleine spul,  

en nu moesten toch echt de tussenringen er weer op,  zelfs het hele setje.

Zoeken naar blingbling,   ja,  die blingbling vond ik genoeg,

maar oh wat lastig om ergens in de compositie een scherp punt te vinden.

Bijna alles ligt in de prullenbak,  alleen deze twee zijn over gebleven.

Omdat het lensje zo lekker klein is mag het voortaan altijd mee als ik macro ga doen.

Zo ook toen ik met Gonnie in de Eifel was,  een prachtige ochtend vol met dauw, 

en we konden maar geen vlindertjes vinden.

Dan maar even spelen met  Helios, tussenring,  tegenlicht en dauw.

Ja, leuk!   Dit is weer 'Swirling' !!

Dit Rusje blijkt ook heel subtiel werk te kunnen leveren.

In het zachte ochtendlicht is dit een fijn teer plaatje van de Blaassilene geworden.

Zoals ik bij de Korenbloem schreef is de scherpte behoorlijk soft,

maar met flink naverscherpen en wat extra contrast blijkt het er direct beter uit te zien.

Gistermorgen ging ik Bandheidelibellen fotograferen.

Op een gegeven moment was mijn inspiratie even helemaal weg

en pakte ik de Helios,  zónder die vervelende tussenringen.

Heel veel baggerplaatjes maakte ik,  maar deze vind ik verrassend sfeervol!

Ook deze foto met alle zachte kleurtjes valt me niet tegen.

Vanochtend lag ik weer vroeg in het veld, maar nu bij de Vuurlibellen.

Ook hier heb ik het even op zijn Russisch gedaan.

Toch leuk speelgoed!

Slotwoordje:
Het is zeker niet zo dat ik het nu met het grootste gemak op z'n Russisch doe,
maar ik zie zo langzamerhand de (on)mogelijkheden en zie er weer een hele leuke uitdaging in.
En ..... Oefening baart kunst  ;-)