Een terugblik op 2018

Een terugblik op 2018....
Een jaar waar in ik nauwelijks blogposts gepubliceerd heb, maar op deze laatste dag van het jaar wil ik toch traditiegetrouw de 12 maandfoto's van 2018 een plekje in mijn blog geven, 't is tenslotte echt leuk om nog eens door alle mapjes te gaan en een favoriete maandfoto te kiezen.

Januari

Een maand waar in ik voornamelijk aan zee fotografeerde.

Deze foto heb ik gekozen vanwege de verrassende 'Splash'  

Februari

Eind februari kwam de Russische Beer in het land

en op een ochtend was zelfs het strand bedekt met een mooi laagje sneeuw.

Wat komen de kleuren van de schelpjes fijn uit tegen dat wit!

 Maart

Een en al beweging in de meeuw, maar de ogen scherp!

Een lucky shot,  ik geef het toe,  maar dat is geen reden om er niet blij mee te zijn ;-)

April

De Schorren, Texel.

Zonsopkomst was het plan, maar de zon liet zich niet zien.

En ik liet me niet ontmoedigen.

Een wat langere sluitertijd zorgde er voor dat veel bewegende watervogels in streepjes veranderden

en veel geduld leidde tot een moment dat er net wat vogels op de juiste plek even stil 

wilden  blijven staan.

Mei

Een maand met weinig keuze...

Alleen op een mooie pinksterdag ging ik op pad om Dalkruid te fotograferen.

Juni

Heerlijk nog eens een weekje naar zee!

Palen in het zand bij mijn favoriete strandovergang.

Juli

Naar het zuiden van Limburg om vlinders te fotograferen

en dan toch kiezen voor  een stukje libellenvleugel ;-)

Augustus

Zonnedauw komt vaker voor in mijn jaaroverzicht

en de foto's worden steeds onscherper ;-) 

September 

Drieteenstrandlopertjes met barcode  ....

 Oktober

Beukenblaadjes in aquarel

Toen ik deze foto eenmaal gemaakt had vond ik de beelden met

scherpe bladeren helemaal niet meer interessant....

 November

Oeps!  Helemaal niet gefotografeerd ;-(

Deze lamellen van de Porseleinzwammen zijn daarom maar

geleend uit oktober. 

December

Half december heel even een beetje sneeuw!

Gelukkig bleef het witte tapijtje net iets langer liggen  dan voorspeld 

en heel bijzonder ging het onverwachts gepaard met mist.

Een bizarre ervaring om op het strand te staan en de zee niet meer te kunnen zien!

Slotwoordje:

En zo vliegt een jaar voorbij.....

Wat mij zelf op viel bij het selecteren van de foto's is dat ik telkens - voor zover mogelijk -  koos voor een beetje anders-dan-anders en ik realiseerde me dat ik daar ook vaak naar op zoek was. Iets wat niet altijd meevalt,   je kunt niet ineens zeggen:  en nu wil ik anders fotograferen.  Dat is iets wat moet groeien, een ontdekkingstocht,  een uitdaging....  Mooi zo,  dan is de titel van mijn blog nog steeds actueel en neem ik me voor om weer eens vaker iets te laten zien!

Iedereen hartelijk dank voor blogbezoekjes, facebooklikes,  reacties etc. en een heel mooi 2019 toegewenst met veel fotoplezier!

Jaaroverzicht 2017

31 december, de laatste dag van het jaar,  en traditiegetrouw tijd voor een terugblik en een overzichtje van de mooiste foto's per maand.
Traditiegetrouw ook weer leuke maar lastige klus...
Nou ja, ik heb het over tradities en de jaarkalender is ook een traditie die ik er in houd, dat betekent dat ik net als in de voorgaande jaren niet per definitie voor de mooiste foto's heb gekozen, maar voor een gevarieerd overzicht, waarbij het me tot mijn eigen verbazing ineens opviel dat er slechts 4 foto's met de macrolens gemaakt zijn, terwijl ik dacht toch vooral een macrofotograaf te zijn ;-)

Zeester - Januari 

Begin Januari was ik met Gonnie op zoek naar Drieteenstrandlopertjes

maar we kwamen met Zeesterren thuis.

Moet kunnen ;-)

Aan zee

Sneeuw in de duinen  - Februari

In het tweede weekend van februari kwam de sneeuw eindelijk weer eens met bakken naar beneden.

Op zaterdag struinde ik de hele dag  heerlijk met Ghita door de AWD en op zondag ging ik

nog eens de duinen in omdat zich een bepaald beeld in mijn hoofd had gevormd.

Lekker als je dan thuiskomt met het gewenste plaatje!

Sneeuw

 Boot naar Texel - Maart

Begin maart gingen Yvonne, Gonnie en ik een dag of wat naar Texel,

Landschapjes en zeegezichten waren de bedoeling,

die maakte ik ook wel, maar niet 100% naar mijn zin.

De keuze is daarom gevallen op deze meeuwen,

gefotografeerd  op de boot naar Texel.

Naar Texel

Kievitsbloemen - April

Een volgend uitstapje met Gon en Von,  naar de Wilde  Kievitsbloemen!

We stonden op tijdens een regenbui, maar precies op tijd trok het open 

en beleefden we een sprookjesachtig mooie vroege ochtend.

Keuzes maken

Klein Geaderd Witje - Mei

Meerdere ochtenden ging ik tussen de Pinksterbloemen op zoek naar Oranjetipjes,

niet kunnen vinden, maar ach, met een Klein Geaderd Witje in een heerlijke

schilderachtige setting ben ik ook dik tevreden!

Keuze maken

Geoorde Fuut - Juni

Nou juni..... eerlijk gezegd was het in mei

maar een beetje smokkelen mag best ;-)

Geoorde futen

Zonnedauw - Juli

Meerdere keren ben ik heerlijk bezig geweest met Zonnedauw,

een plantje dat me, sinds ik het voor het eerst vond , nog steeds evenveel fascineert.

Met de Raynox-voorzetlens ben ik er eens lekker dicht bovenop gekropen.

Zonnedauw

Vuurlibel - Augustus

Vlinders weet ik in mijn omgeving helaas nauwelijks te vinden,

maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door de vondst van de prachtige

Vuurlibellen niet al te ver van huis én de minstens even mooie

Bandheidelibellen.  Ik moest van mezelf kiezen,  en het is deze Vuurlibel geworden.

De vroege ochtend Magie of Stress

Witgatje - September

In 2017 publiceerde ik aanmerkelijk minder posts dan voorgaande jaren

en vanaf september/oktober  kwam de klad er helemaal in.

De serie Fryslan was de laatste foto-serie die ik plaatste.

En waarom??  Ik weet 't niet....

Dit in het water starende en peinzende Witgatje 

vind ik daarom wel een passend beeld bij mijn eigen overpeinzingen.

Fryslan

'Dubbel'  -  Oktober

Geukkig stopte ik niet met fotograferen, dus voor de laatste maanden 

van het jaar liggen er wel foto's op de plank.

Lekker spelen met paddenstoeltjes,  je zou kunnen denken dat dit meervoudige

belichting is, maar het zijn  echt 'gewoon'  twee paddenstoeltjes.

Herfst - November

Herfstfotografie op de Veluwe samen met Gonnie.

Eensgezind besloten we nu eens de macrolens thuis te laten en alleen

de 70-200mm mee te nemen, een lens die ik vrijwel nog nooit

gebruikt heb en oh wat miste ik mijn vertrouwde macrolens.....

Mist - December

In het weekend van 10 december werden we verrast met een heel dik pak sneeuw.

Maar laat dit nou net het weekend zijn dat ik in Antwerpen was

vanwege mijn presentatie op het Lowland Photo Festival.

Helaas heb ik dus niets van de sneeuwpret meegekregen.

Later in de maand zaten we dagenlang in dikke mist,

ik realiseerde me dat ik daar nog vrijwel nooit iets mee gedaan had, 

op pad dus!  en moet zeggen dat dit wel naar meer smaakt,

alhoewel ik  beslist nog wel op sneeuw hoop!

Slotwoordje:
Ik noemde in december al het Lowland Photo Festival, wat een eer vond ik het om daar een presentatie te mogen geven! Ook wel best eng natuurlijk in die hele grote zaal en met mijn foto's op een scherm van maar liefst 23 bij 10 meter!  Maar het ging gelukkig allemaal goed,  best wel een beetje trots op mezelf  en blij en tevreden met de mooie reacties die ik ontving.
Een bijzondere afsluiting van 2017!

Zonnedauw

Toen ik net begon met fotograferen en bloggen ging ik ook blogs en foto's van anderen bekijken en toen zag ik voor het eerst een foto van Zonnedauw.
Wow,  wat vond ik dat fantastisch, wat zou ik dat bijzondere plantje graag zelf eens zien!
Ik had geen flauw idee waar ik het zoeken moest, maar het toeval kwam me te hulp.  Bij een mooie vaartocht op het Naardermeer mochten we uitstappen om trilveen te ervaren en daar zag ik mijn allereerste Zonnedauw.  
Het was het hoogtepunt van de dag.

Mijn allereerste Zonnedauw April 2011  f/25

Mijn macrolens had ik nog maar net en die kwam me nu mooi van pas.

Ja,  deze foto vond ik toen écht mooi,  ik was er superblij mee.
Ik zou het nu toch anders doen ;-) 

Uit het archief van 2012

Sinds die 'memorabele' dag ontdekte ik in mijn omgeving meerdere plaatsen waar 

dit vleesetende plantje voorkomt.

Het groeit  op wat vochtige en schrale voedselarme grond,
daar kan het plantje onder spartaanse omstandigheden prima overleven

want  Zonnedauw hoeft geen voedsel uit de bodem te halen,
als vleeseter staan er insecten op het menu.

Zonnedauw is daarvoor uitgerust met rode tentakels met aan het einde kleverige druppeltjes, 

 die lijken op dauwdruppels en daaraan heeft het plantje zijn naam te danken.

Als een insect met deze druppels in aanraking komt blijft het vastplakken en gaat de 

Zonnedauw steeds meer tentakels uitstrekken naar het slachtoffer,  

dat is op deze foto uit 2012 goed te zien.

De Zonnedauw scheidt verteringsenzymen uit en de voedingsstoffen 

die dan bij het slachtoffer vrijkomen worden door het plantje opgenomen.

Fascinerend!

Maar minstens zo fascinerend is het fotograferen van Zonnedauw.

Vrijwel iedere zomer houd ik me er wel een keer ( of meer)  mee bezig en

steeds weer kom ik met andere plaatjes thuis.

Ik moet zeggen dat het bepaald géén gemakkelijk onderwerp is, 

maar dat is natuurlijk juist telkens weer de uitdaging! 

Bovenstaande foto maakte ik deze zomer op een frisse ochtend,

alles was kletsnat van de dauw en voordat de zon op het veld kwam

was er een helder en koel licht.

Het Steltmugje probeerde los te komen uit de kleverige tentakels waardoor het 

behoorlijk aan het spartelen was.

Ik heb dan ook heel veel foto's moeten maken voordat ik een paar scherpe beelden had.

Als de zon erbij komt dan is het leuk spelen met de druppeltjes die in tegenlicht 

voor uitbundige schitteringen zorgen.

Zonnedauw anders ;-)

Bij deze en de volgende foto's heb ik mijn Raynox-voorzetlensje 

op de macrolens gebruikt. 

Met de Raynox kan ik veel dichter op mijn onderwerp komen en bij

open diafragma is de scherptediepte slechts heel klein.

Een mini-paddestoeltje tussen de Zonnedauw,
enigszins vervaagd door mosjes die er voor staan.

Hoewel  ik direct zonlicht vaak mijd omdat ik het meestal niet zo mooi vind,
  is het bij Zonnedauw juist leuk!

Dan krijg je die heerlijke sprankelende bling-bling.

Ik probeer wel telkens in die overvloed van bokeh een scherp onderwerp te krijgen,

al is met maar één druppeltje.

't Is heerlijk speelgoed ;-) 

Bij deze laatste foto heb ik het Helioslensje gebruikt in combinatie met de Raynox en tussenringen.

Een combi die ik knap lastig vond, erg moeilijk om iets voldoende scherp te krijgen, 

maar oefening baart kunst?

Slotwoordje:

Ik heb me weer heerlijk uitgeleefd op de Zonnedauw en het plantje fascineert me nog evenveel als die allereerste keer,  het zal dan ook niet de laatste keer zijn geweest dat ik mijn lens er op gericht heb, het kleine plantje is nog steeds een grote uitdaging!

Op z'n Russisch

Op 1 juli  ging ik samen met Yvonne en Gonnie naar een Helios- workshop van Loulou.
We gaan werken met een oud Russisch lensje,
de Helios 44M 58mm F/2.   
Het bijzondere van dit lensje is de mooie onscherpte, ofwel de bokeh.  
Tot en met f/4 is deze elipsvormig, waardoor je 'Swirling bokeh'  kunt krijgen.

Het leuke van de workshop is, dat dit lensje er bij inbegrepen is. 
Voortaan doen we 't dus op z'n Russisch ;-)

Alles gaat met deze lens handmatig:  diafragma,  belichting en scherpstelling,

maar dat went snel,  handmatig scherpstellen doe ik bij macro toch altijd al.

Om dichtbij te kunnen komen gaan we met tussenringen aan de slag.

Ook dat is niet nieuw voor me, maar ik vind het wel het lastigste aspect.

Je werkruimte is zo beperkt, even meer naar voren of naar achteren is er meestal niet bij.

Na een uitgebreide uitleg van Loulou gaan we aan de slag:

Tja,  ik bak er niet veel van, maar dat is bij mij bij zo'n workshop meestal het geval.

Ik kan me dan niet rustig genoeg concentreren, het werkt bij mij veel beter om 

later op mijn dooie gemak zelf verder te gaan stoeien.

Zo kwam ik deze dag met precies 100 foto's thuis, waarvan ik er slechts twee bewaard heb.

De eerste is deze hortensia,  absoluut geen wereldplaat, maar hier kan ik wel mooi zien

dat de Helios een mooie schilderachtige onscherpte kan geven.

De andere foto die ik nog heb is deze Korenbloem,

een heel soft plaatje,  heel weinig scherpte,

maar dat is een eigenschap van de lens,  onscherp mag dus ;-)

Hmmm  ben daar hier nog niet helemaal van overtuigd,

volgens mij is hij gewoon echt niet scherp genoeg.

Maar goed,  na een dag stoeien heb ik wel het idee dat er iets leuks uit dit lensje te halen is,

ik krijg het alleen nog niet voor elkaar :-(

In de dagen daarna rommelde ik er af en toe wat mee in de tuin.

En zie,  op een dag dat ik wat kon spelen met zon en schaduw,

onstond daar rondom de Kuiflavendel eindelijk die 'Swirling Bokeh'!!

Dat smaakt naar meer:

Ik duik in de Kamperfoelie,  en yes!

Dit plaatje kan me bekoren!

Dit effect zou ik met de gewone macrolens niet kunnen krijgen,

ik begin blij te worden met mijn Russische lensje!

't Is een heerlijk klein en licht lensje, dus tijdens een boswandeling mag hij mee.

Ook hier ga ik met de Kamperfoelie aan de slag,  

maar nu zonder tussenringen.

Ik moet zeggen dat dit veel fijner werkt,  maar ik kan dus niet meer zo dichtbij komen.

Maar dat hoeft ook niet altijd.

Von en ik wilden dolgraag eens proberen hoe we Zonnedauw op zijn Russisch kunnen doen.

Afgelopen week gingen we 's avonds een uurtje op pad:

Oef,  dat viel weer niet mee met dat kleine spul,  

en nu moesten toch echt de tussenringen er weer op,  zelfs het hele setje.

Zoeken naar blingbling,   ja,  die blingbling vond ik genoeg,

maar oh wat lastig om ergens in de compositie een scherp punt te vinden.

Bijna alles ligt in de prullenbak,  alleen deze twee zijn over gebleven.

Omdat het lensje zo lekker klein is mag het voortaan altijd mee als ik macro ga doen.

Zo ook toen ik met Gonnie in de Eifel was,  een prachtige ochtend vol met dauw, 

en we konden maar geen vlindertjes vinden.

Dan maar even spelen met  Helios, tussenring,  tegenlicht en dauw.

Ja, leuk!   Dit is weer 'Swirling' !!

Dit Rusje blijkt ook heel subtiel werk te kunnen leveren.

In het zachte ochtendlicht is dit een fijn teer plaatje van de Blaassilene geworden.

Zoals ik bij de Korenbloem schreef is de scherpte behoorlijk soft,

maar met flink naverscherpen en wat extra contrast blijkt het er direct beter uit te zien.

Gistermorgen ging ik Bandheidelibellen fotograferen.

Op een gegeven moment was mijn inspiratie even helemaal weg

en pakte ik de Helios,  zónder die vervelende tussenringen.

Heel veel baggerplaatjes maakte ik,  maar deze vind ik verrassend sfeervol!

Ook deze foto met alle zachte kleurtjes valt me niet tegen.

Vanochtend lag ik weer vroeg in het veld, maar nu bij de Vuurlibellen.

Ook hier heb ik het even op zijn Russisch gedaan.

Toch leuk speelgoed!

Slotwoordje:
Het is zeker niet zo dat ik het nu met het grootste gemak op z'n Russisch doe,
maar ik zie zo langzamerhand de (on)mogelijkheden en zie er weer een hele leuke uitdaging in.
En ..... Oefening baart kunst  ;-)