Pril voorjaar

Terwijl het inmiddels volop lente is ga ik nog even terug naar begin maart.  

Toen had ik eindelijk de gelegenheid om me eens lekker bezig te gaan houden met de vroege voorjaarsbloeiertjes.

Ik verheugde me er waanzinnig op,  en wat gebeurt er dan?

Dan sta je daar bij de Sneeuwklokjes en denk je:  Oh,  en nu??

't Is misschien wel herkenbaar?

Ik wist in elk geval aanvankelijk niet wat ik er mee aan moest,  

zo'n rommelig geheel van veel te veel leuke bloemetjes....

Uiteindelijk legde ik dit 'rommeltje'  vast met het Helioslensje

en werd het toch wel een sprankelend en voorjaarsachtig plaatje.

En dan is tijd om met de macrolens rust in de chaos te zoeken,

maar dan zo dat het zwierige van de Sneeuwklokjes nog wel tot uiting komt.

Maar eens een keertje een zwart/wit bewerking gemaakt

met daarin een subtiel kleurtintje.

Nog meer rust in de chaos.

Nee, geen dauw,  maar regen.

Op een natte ochtend ging ik naar een plekje waar ik Sneeuwklokjes en Krokussen

bij elkaar weet te vinden.

En dan een compositie zoeken waarbij de krokussen voor zachte kleuren in de achtergrond zorgen.

Eh.... herstel!   dat klopt niet nl. niet, de krokussen stonden in de voorgrond, 

dat is te zien aan de paarse waas over het steeltje van het Sneeuwklokje.

Natte Krokussen

En een droge Krokus op een mooiere dag.

Sneeuwroem.

Een heel eenvoudige compositie,

waarbij de achtergrond in mijn ogen 

de foto maakt.

Nog meer voorjaarsbloeiertjes:  Speenkruid.

Vorig jaar heb ik het eens aan de waterkant gefotografeerd waarbij ik een

lekkere blingbling in de achtergrond kreeg.

Helaas nu geen water in de buurt, maar soms is het leuk om de goocheldoos erbij te pakken:

Een stuk karton met gekreukt aluminiumfolie achter de bloemen

zorgt ook voor blingbling ;-)

Leuk speelgoed ;-)

Je moet het trucje alleen niet te vaak uithalen.

Nou nog eentje dan,  om het af te leren.

Nu gemaakt met de Helios met daarop een Raynox-voorzetlensje dat ik sinds kort heb.

Ik moet zeggen dat het een stuk handiger werkt dan met de tussenringen,

je klikt het zo voor je lens en met hetzelfde gemak haal je het er ook weer af.

Slotwoordje:

Nou, met deze selectie van prille voorjaarsbloemetjes is het macroseizoen weer geopend!

Intussen lag ik al weer heerlijk tussen de Bosanemoontjes, binnenkort dus meer bloemetjes.

Voorjaarsbloeiertjes

Bij dit zonnige voorjaarsweekend horen voorjaarsbloeiertjes!

Dat komt mooi uit, want die heb ik de afgelopen weken gefotografeerd.

Eerst even terug naar het weekend-aan-zee met Gonnie, toen was het ook al zo lekker zonnig.  

Op zo'n mooie zondag is het op het strand vaak best druk, daarom besloten we in  het rustigere 'binnenland'  bloemetjes te gaan fotograferen.  

Al gauw zagen we een plantsoen vol met krokussen.

Tja,  plantsoenen langs de weg zijn nou niet de fijnste plekken om te  fotograferen,

maar de krokussen lonkten toch wel heel erg, dus vooruit dan maar.

Het bleek echter best leuk uit te pakken, want er stopte een rood busje, 

dat in de achtergrond voor fijne kleurtjes zorgt ;-)

De krokussen stonden volop in de zon, maar hier en daar was wat schaduw van bomen,

daar konden we mooi gebruik van maken.

Met de zon in de rug was het ook goed mogelijk om je eigen schaduw over de krokus te laten vallen.

Met de bloem uit de zon,  en zonlicht in de achtergrond krijg je van die fijne zachte kleurtjes.

Wat verderop vonden we Sterhyacintjes.

Jammer dat ik nou net op het lelijkste bloemetje heb scherpgesteld,

zoiets zie je natuurlijk  altijd thuis pas  :-(

De reden waarom ik deze foto's toch in mijn blog plaats is het verschil in licht.

Bij de eerste foto schoof er een wolk voor de zon,

en bij deze werd de achtergrond wel door de zon verlicht.

Wat een verschil!

Ik vind overigens beide varianten mooi, maar de tweede is beslist sprankelender.

Met de Sneeuwklokjes wilde het die zondag niet lukken,

maar daarvoor ging   ik afgelopen week met  Von op pad.

Ik kwam thuis met foto's die allemaal op elkaar lijken,

en ik vroeg me af hoe dat komt?

Het antwoord is eigenlijk best simpel:

Dit soort schilderachtige plaatjes vind ik mooi ;-)

Maar het komt ook omdat ik zo langzamerhand redelijk goed weet 

bij welke afstand ik zo'n mooie onscherpte kan krijgen,

hierdoor selecteer ik min of meer automatisch bloemen waarmee dat lukt.

Maar een volgende keer toch maar wat variatie proberen!

Daar had ik nu trouwens  ook al pogingen toe gedaan.

In mijn zoeker was dit een heel spannend beeld,

maar op mijn beeldscherm weet ik niet wat ik er van moet vinden.

Op de dag is het beeld veel te donker,

terwijl 's avonds sommige delen juiste te licht naar mijn zin zijn.

Ik geef hem het voordeel van de twijfel....

Slotwoordje:
Dat houd ik simpel:  Geniet allemaal  van het prachtige weekend!!

Macro-Mix

Regelmatig neem ik mij voor om weer eens met een andere lens op stap te gaan,

maar telkens weer wint toch de macrolens en zo ontstond de afgelopen weken een macro-mix

van uiteenlopende onderwerpen.
Tijd voor een blogje!

De eerste dag van het nieuwe jaar scheen er een vriendelijk zonnetje.

Ik ging de duinen in en hoopte van die leuke duinpaddenstoeltjes tussen het helmgras te vinden. 

 Helaas,  ik zag ze niet, maar met macro vind je eigenlijk altijd wel een onderwerp.

Zoals een slakkenhuisje, waarbij ik wat kon spelen met het licht.

In de schaduw krijg je meteen een heel ander sfeertje.

Ik wil nog wel eens wat 'tuinieren' maar hier vond ik de wat

rommelige omgeving juist bijdragen aan de sfeer en compositie.

Bij wat duindoornstruiken heb ik geprobeerd te 'schilderen'.

Het schilderachtige is me wel gelukt, maar het duindoornbesje vind ik eigenlijk een beetje zielig. 

Ik had hier liever een  mooiere blikvanger gehad.

Een paar dagen later ging ik in het bos weer op zoek naar het kleine spul.

Veel vond ik helaas niet en het ging ook nog eens regenen ;-(

Toen het weer droog werd vond ik dit groepje slijmzwammetjes,

de natte tak glimt nogal, een volgende keer ga ik in zo'n situatie eens met 

het polarisatiefilter aan de slag, ben benieuwd wat dat voor resultaat geeft.

Het oranje in de voorgrond is afkomstig van kleine oranje zwammetjes.

Later in de middag vond ik nog wat heel kleine draadwatjes of kroeskopjes.

( wie het weet mag het zeggen..)

Het licht was erg saai waardoor ik in de nabewerking wat met de kleuren heb gespeeld.

De foto werd er sprekender door,  maar wel een beetje onnatuurlijk.

Bij dat kleine spul is het steeds weer lastig om een goede scherptediepte te kiezen.

Het lukte niet om alles scherp te krijgen, daarom heb ik in beide gevallen juist

voor een heel kleine scherptediepte gekozen en dat bevalt me eigenlijk wel.

Vorige week zaterdag ging ik samen met Yvonne het bos in om nog eens met 

onze tussenringen te gaan spelen. Het werd een zoektocht met weinig resultaat, 

en we kregen de eerste natte sneeuwbui van deze winter over ons heen.  

Hihi, we stonden als kleine kinderen te dansen in het bos, eindelijk sneeuw!

Maar helaas geen slijmzwammetjes.

Om toch iets te fotograferen bekeek ik door de lens een héél klein geel vlekje op een tak.

Wat een verrassing!  Een vormeloos geel dingetje bleek een schattig pluizig bolletje te zijn!

Wat het is?  Geen idee,  ik denk een schimmeltje of zo.

Nog zo'n vreemd 'dingetje'.

Ook hier weer een glimmende natte tak,  het lijkt bijna wel sneeuw,

maar die was al lang weer weg.

Het effect vind ik wel aardig eigenlijk.

De volgende ochtend lag er onverwachts een klein laagje sneeuw!

Ik belde Von wakker en we gingen snel naar de sneeuwklokjes 

die we de vorige dag hadden gezien.

We hadden op die sneeuw helemaal niet gerekend en hadden allebei andere plannen en afspraken,

dus helaas hadden we veel te weinig tijd voor de sneeuwklokjes, 

net toen het een beetje begon te lukken moesten we al weer weg.

Nou ja,  wie weet krijgen we  deze winter nog een herkansing?

Daar ziet het voorlopig echter nog niet naar uit, gistermiddag leek het zelfs een beetje voorjaar!

Ik ging even  naar Elswout omdat ik daar ook wat sneeuwklokjes en krokussen wist te vinden.

Tja, op zo'n mooie zaterdagmiddag is het daar druk,  en de krokussen staan meteen bij de ingang.

Ik had niet zo'n zin om daar uitgebreid een poos op de grond te gaan liggen,

waardoor het bij deze ene foto is gebleven.

Jammer, want met alle druppeltjes was er beslist nog wel meer uit te halen.

Een stuk verderop vond ik in het bos meer rust, én een heleboel mosjes.

Oók leuk speelgoed!

Ook hier zaten midden op de middag nog overal kleine druppeltjes.

Met de mosjes in de schaduw en het zonlicht in de achtergrond kreeg ik een mooie onscherpte.

Deze drie mosjes-foto's heb ik allemaal een 'boost' gegeven in Color Efex Pro.

Dáár komt dus die kleurenpracht vandaan ;-)

Ik vraag me altijd af hoe ver je moet/mag  gaan met fotobewerking....

Maar ja, het resultaat telt?

Slotwoordje:
Mijn slotwoordje is een wat teleurstellende mededeling:   
Een paar weken geleden schreef ik enthousiast dat ik een fotolezing mocht gaan doen op de CreaPiXperience.  Maar helaas..... het gaat niet door :-(
Wekenlang heb ik geprobeerd mijzelf er van te overtuigen dat ik het kan, maar mijn gebrek aan zelfvertrouwen heeft me ingehaald waardoor de zenuwen ineens genadeloos begonnen toe te slaan.
Na heel lang twijfelen heb ik toen uiteindelijk besloten om af te zeggen.  
Heel jammer,  het was zo'n leuke kans en ik was heel vereerd dat ik hiervoor gevraagd werd, maar nu slaap ik weer rustig ;-) 

Lente!!!

Zo,  ik ben weer neergedaald vanaf mijn roze wolk, sta weer met beide beentjes op de grond, en

zondag heb ik direct mijn beste beentje voor gezet,  want succes smaakt natuurlijk naar meer ;-)

Wat was het een heerlijke lentezondag! 

Op zo'n dag wil je niets liever dan de lente ruiken, voelen, zien, ervaren... 

Dus Von en ik zochten lentebodes op, en we belandden in een bos vol met sneeuwklokjes,  

wat een hoeveelheid,  ik wist niet waar te beginnen...

Maar toen ik alles even op me had laten inwerken wist ik wat ik wilde:

Deze heerlijke hoeveelheid sneeuwklokjes en het verrukkelijke lentegevoel 

moesten samensmelten in het beeld,  aan de slag dus!

Na wat zoeken en spelen kreeg ik de smaak te pakken  en rolde dit plaatje eruit,  

ja,  dít is het sfeertje dat ik zocht.

Nog maar eentje, iets lichter, voor nog meer lentegevoel.

Het was weer zó fijn om bij voldoende licht en aangename temperatuur te fotograferen,

we waren écht in ons element.

Niet dat het allemaal van een leien dakje ging hoor,

want regelmatig lagen we natuurlijk weer  te mopperen dat het niet wilde lukken.

Maar als je dan ineens een beeld als dit door je zoeker ziet,

dan word je blij ;-)

Zelfde groepje, maar nu gespiegeld, en ander formaat.

Zo krijg je meteen een heel andere foto.

Door tussen de bloemen door te fotograferen krijg je een mooie natuurlijke wazigheid,

en door de camera een heel klein beetje te draaien, ontstaat een totaal ander beeld.

Dát is wat fotograferen zo boeiend maakt!

Nog een keertje een 'witte wolk',

en toen was het tijd om wat kleur te gaan zoeken.

Kleur vinden we op de buitenplaats Gooilust.

Een veld vol met krokussen daagde ons hier uit om er wat van te gaan maken.

We boffen,  een grote boom zorgt voor schaduw, 

terwijl er genoeg zonnige plekken over blijven, 

zo kunnen we fijn spelen met het licht.

Want fotograferen is 'schrijven met licht',

en in dit geval zou ik willen zeggen 'schilderen met licht'.

Met deze foto ben ik erg in mijn nopjes.

'Vroeger'  dacht ik,  als ik een dergelijke foto zag, 

dat photoshop daar wel ruim aan te pas gekomen moest zijn.  

Maar dat is niet zo,  een plaatje als dit  kun je met het juiste licht 

gewoon uit je camera toveren.

Meestal heb ik de witbalans op daglicht/zonnetje staan,

maar nu stond hij toevallig op AWB ( automatische witbalans)

en ik was zeer aangenaam verrast over de resultaten,

zulke fijne zachte kleuren!

Die zachte kleuren krijg je overigens alleen maar als je onderwerp in de schaduw staat,

bovendien heb ik flink overbelicht.

Geen roze, maar een lila wolk ;-)

Nou vooruit, ook nog een beetje roze!

Slotwoordje:

Na roze, wit, en lila hoop ik de volgende keer op blauw over te gaan.....

Maar dat zou ook zo maar anders uit kunnen pakken, want terwijl ik dit zit te schrijven zie ik een goudvink in mijn tuintje!

Pakken wat je pakken kan

We zouden toch eigenlijk een voorbeeld moeten nemen aan de NS.  Die zijn tenminste  áltijd voorbereid op winterse omstandigheden, al bij de geringste kans op een sneeuwbuitje worden de dienstregelingen al aangepast.
Dat zouden wij ook moeten doen!
Dan had ik afgelopen vrijdagochtend niet vol spijt naar buiten hoeven kijken... eindelijk sneeuw en zon!  
Maar 'mijn dienstregeling'  kan ik niet zo maar aanpassen ;-(  
Het zat er dus helaas niet in om eindelijk van echt winterweer te gaan genieten.....



Maar  ik deed mijn uiterste best om in de tweede  helft van de middag toch nog even met de camera op pad te kunnen gaan.
De meeste sneeuw was helaas al weer verdwenen en ook de zon liet zich niet meer zien.
Ik besloot om op zoek te gaan naar sneeuwklokjes, met een beetje mazzel vind ik er een paar tussen wat restantjes sneeuw, want ja, ook al is het minimaal,  je moet deze winter echt pakken wat je pakken kan!

Op het Landgoed Elswout zie ik al direct sneeuwklokjes, en zélfs eentje in een beetje sneeuw!
Voor het mooiste lage standpunt duik ik op de grond en.....kom ik tot de conclusie dat mos en sneeuwresten echt klets- en kletsnat zijn, en..... dat zowel mijn jack als mijn oude skibroek niet meer waterdicht zijn ;-(
Dit gaat hem zo niet worden,  de foto heb ik niet eens gemaakt.
Eerst maar terug naar de auto om mijn zeiltje op te halen,  hè, allemaal verspilling van de weinige tijd die ik heb, en het kwaad is natuurlijk al geschied, ik ben nat en dat is koud.
Maar ja,  pakken wat je pakken kan,  dus niet zeuren en mét zeiltje in de herkansing.

Via een andere route loop ik terug.

Daar staan de sneeuwklokjes niet in de sneeuw,

maar ik kan er toch niet zo maar aan voorbij lopen.

Alle nattigheid is toch ergens goed voor,

druppeltjes zijn altijd leuk.

De minimale sneeuwrestjes herinneren me echter wel meteen weer aan mijn plannen

voor sneeuwklokjes in de sneeuw.

Dus verder op zoek!

Het is me duidelijk dat de eerste sneeuwklokjes op de zonnigste plekjes boven de grond komen,

want de meeste bloemetjes vind ik op  plaatsen waar geen sneeuw meer ligt.

Maar dan vind ik toch een helling waar het nog wit is, én er staan sneeuwklokjes!

Gauw zeiltje neergelegd, maar oeps! 

Gladde skibroek op glad zeiltje... 

ik gleed telkens weg, in de richting van de sloot...

Nou ja,  nat was ik natuurlijk toch al,

maar nóg natter, nee, toch liever niet.

Dus maar heel snel even gepakt wat ik pakken kon,

en toen gauw een veiliger heenkomen gezocht.

Slotwoordje:

Nou,  ik heb toch in ieder geval mijn eerste sneeuwklokjes in de sneeuw!

Maar als ik zo de serie bekijk, dan zie ik dat ik veel te weinig variatie in afstand en compositie heb. Zo'n onderwerp moet veel meer uit te halen zijn.

Als 'excuus' voer ik maar aan dat ik te weinig tijd had,  en dat ik snel even moest 'pakken wat ik pakken kon'.

Ik hoop op een herkansing!  en dan hoop ik ook dat mijn dienstregeling dan beter aangepast is ;-)
En een beetje sprankelender licht zou ook wel fijn zijn...