Zeg het met bloemen

Als ik het goed inschat bereikt de Pageview-teller vandaag het magische getal van 250.000 pageviews.
Wauw, toch eigenlijk niet te geloven,  maar liefst een kwart-miljoen keer is er een berichtje van mijn blog bezocht!!   
Dat verdient een bloemetje :-)

En niet alleen mezelf zet ik in de bloemetjes,   ik wil symbolisch ook al mijn blogbezoekers een bloemetje geven als dank voor belangstelling en bezoekjes. 

Tja,  1 maart,   het begin van de meteorologische lente,   daar passen natuurlijk voorjaarsbloeiers bij.
Ik was al een paar keer op stap geweest voor sneeuwklokjes en krokusjes,  maar deze heerlijke bloemetjes laten zich op zo veel verschillende manieren fotograferen,   dat ik me er graag nóg eens op wilde uitleven.

Afgelopen zondag ging ik daarvoor naar het mooie Landgoed Elswout.

Het beloofde zonnetje kwam aarzelend door de aanvankelijk hardnekkige bewolking heen,

en ik zocht daarom Sneeuwklokjes op die langs het water staan.

De zon in het water zorgt voor leuke bokehbubbels.

Wat minder bubbels, maar nu doen de mosjes meer mee in de compositie.

Dit is toch wat fotograferen zo boeiend maakt, 

 die oneindige mogelijkheden waarop je je onderwerp kunt vastleggen.

Camera nog lager, en gekanteld,

wéér een ander plaatje.

Ik had er vast nog veel meer kunnen maken, maar de zon verdween.

Onverwacht kwam er zelfs een spatje regen naar beneden.

Zit ik daar op de grond te spelen,  komt er een fotograaf aan lopen, die zegt:

'Jij bent vast Loes' 

Jeetje!!  dat realiseer ik me eigenlijk echt niet,

maar die 250.000 pageviews die leiden dus zelfs tot enige bekendheid ;-) 

Na een gezellig babbeltje lijkt het zonlicht niet terug te komen,

en zoek ik wat verderop mijn vertier bij de Winterakonietjes.

Bij al dat geel komt het me wel van pas dat er geen felle zonneschijn is.

En dan lonken toch die sneeuwklokjes weer.

Een mooi polletje op een  kleine schuine helling,

zoeken naar het juiste diafragma om de bomen in de achtergrond

zo min mogelijk te laten afleiden.

Maar al doende bedenk ik dat het natuurlijk ook anders kan:

ik kan die bomen ook gebruiken als natuurlijk kader.

Het insectje vloog als extra bonus mijn beeld in,

niet helemaal scherp, wel leuk.

De krokussen staan uitbundig te bloeien.

Hoe ga ik hier nu weer wat leuks van maken?

Eerst maar even eenvoudig,  gewoon een bloemetje rechts in beeld.

Wel een zo laag mogelijk standpunt gezocht voor een fijne onscherpe

voor-en achtergrond.

En dan ga ik me uitleven op een groepje. 

Zorgvuldig zoeken naar herhaling en  balans in de compositie.

Is wel gelukt denk ik, mede door het zachte licht, 

omdat de zon echt niet meer te voorschijn kwam.

Slotwoordje:
Ik krijg wel eens de vraag,  of ik zo langzamerhand de titel van mijn blog niet eens moet aanpassen?
Een vraag die ik als een heel mooi compliment beschouw!
Zo'n moment van 250.000 pageviews zou daar een mooie gelegenheid voor zijn,  maar....
Ik voel me na 4 jaar  nog helemaal goed bij de titel "Oefening baart kunst? De uitdaging.... "
Sterker nog,  zoals uit deze serie misschien wel blijkt,  ben ik steeds bewuster bezig met die oefening om tot kunst te komen,  en steeds meer besef ik dat daar nog heel veel uitdaging in zit.
Hoe meer ik ontdek en leer,  hoe groter de uitdaging wordt.
Dus gewoon doorgaan,  en op naar de half miljoen!!