Herfst-juweeltjes

Het is herfst, dus het is weer paddenstoelentijd!

Ik ben dan ook al diverse keren het bos in geweest, want ik vind het heerlijk om me met de macrolens uit te leven op al die wonderlijke paddestoeltjes.  En wat zo fijn is:  ze lopen of vliegen niet weg,  dus je hebt de tijd om van alles en nog wat uit te proberen, en reken maar dat ik dat uitgebreid gedaan heb!
Er is een creatieve serie in de maak, maar eerst een verzameling van diverse kleine juweeltjes

In de Amsterdamse Waterleiding Duinen weet ik een tak te vinden, 

waarop ieder jaar de  zeldzame Kopergroenbekerzwam groeit.  

Dit keer liep ik in een ander deel van de AWD, en mijn oog viel op een tak 

met groene verkleuring, toch even kijken,  en ja inderdaad,  

de verkleuring bleek afkomstig te zijn van dit piepkleine  blauw/groene zwammetje

In eerdere blogjes noemde ik dit de Gewone Kopergroenbekerzwam, maar dat is niet correct. 

Er bestaat nl. ook nog een Grootsporige Kopergroenbekerzwam, eveneens zeldzaam, 

en het verschil is alleen door microscopisch onderzoek vast te stellen.

Ik moet hem dus alleen maar  Kopergroenbekerzwam noemen, aldus Waarneming-nl

Een zoektocht door het bos levert in deze tijd van het jaar altijd mooie vondsten op

Ik was in mijn nopjes met deze Judasoortjes in het zonlicht

Maar het werd pas écht leuk toen ik eens lekker ging zitten spelen met de belichting.

Mijn camera gaat tot twee volle stops in de min bij de belichtingscompensatie, 

maar dat vond ik hier niet genoeg.

Dus van diafragmavoorkeur naar de M-stand, en steeds korter belicht.

Dit resultaat vind ik erg verrassend, en ik vind het heel mooi dat er

 een soort aureool achter elk zwammetje zit

Ik kreeg er schik in, dus nog maar een.

Net een ketting van oplichtende oortjes in het donkere bos

Geweizwammetjes,  ik vind ze zo mooi, maar ze zijn zó  piepklein!

En als er dan guttatiedruppeltjes opzitten, dan zijn die dus nóg kleiner.

Ik kreeg ze helaas net niet scherp genoeg

Nee, het is echt geen 'plantenspuitwerk', geregend had het ook niet,

en dauw is er niet midden op de middag.

Dus het moeten guttatiedruppeltjes zijn.

Zwammen nemen voeding en vocht op uit het natte hout, 

en het overtollige vocht moeten ze weer kwijt,

het is een soort zweten

Als speldenknopjes zo klein.... Paarse Knoopzwammetjes.

Op de boomstronk leek het niet meer dan een paars vlekje, 

maar wat is het van dichtbij dan toch verrassend mooi!

Ik zou mijn macrolens echt niet meer willen missen

Naast de Paarse Knoopzwammetjes deed Von deze ontdekking.

Ik zie hierin een openstaand schatkistje met juwelen.

En je wilt niet geloven hoe klein dit is,  pakweg een centimeter breed.

Op de site van Vroege Vogels, waar ik de foto had geplaatst, 

en waar hij boven de Nieuwsbrief stond,

werd me verteld dat dit jonge Porceleinzwammetjes zijn,

toch weer leuk om te weten

Zo,  en nu genoeg gezwamd,  en nog even een ander juweeltje uit het herfstbos:

'Kant'

En nog eentje,  is het niet fantastisch

dat een blad zo gracieus kan aftakelen?

Slotwoordje:
Tja,  daar waren al de Koraalzwammen,  nu wat kleine juweeltjes,  en er gaat dus nog meer gezwam komen, dat kan niet uitblijven, want er is zoveel te ontdekken, zowel wat betreft de paddenstoelen, als in de manier van fotograferen. 
Ik denk dat ik een volgende keer wat ga hallucineren.....

Macrolens!

Tja,  vorige week gaf dus helaas de camera er de brui  aan,  dus ik moest zaterdag naar Kamera Express  om hem te laten repareren.

Eerst even op het internet gekeken..  de macrolens is op voorraad... zal ik mezelf meteen maar verwennen??  

Even een nachtje over geslapen, en toen  het besluit genomen, ik doe het!   dus ik heb een Macrolens!!

Vandaag was het eindelijk droog,  dus tijd om het een en ander uit te proberen, en  gezellig met  Greet  http://fotosvangreet.blogspot.com/ in de AWD op zoek naar mooie mosjes

 Het mooie rode bekermos hadden we al gauw gevonden, al moet je wel heel goed opletten, want het is echt piepklein.
Een goede foto maken vond ik gemakkelijker gezegd dan gedaan, dit minimossentafereeltje maakt op mij een erg rommelige indruk, misschien had ik hier voor meer scherptediepte moeten kiezen

 Een poging van heel dichtbij  ( ook nog gecropt), geen wereldfoto, maar ook niet echt slecht, en  dit had ik met de telelens in ieder geval nooit voor elkaar gekregen,

 Wat verderop vind ik sporenkapsels met druppels,  wow,  daar ga ik wel even mijn best op doen!

 Ik ben er al gauw achter dat handmatig scherpstellen een stuk beter werkt dan automatisch, maar het vereist wel opperste concentratie ;-)

 Hier eens diafragma F/32 geprobeerd, zo'n hoog getal was misschien niet echt nodig, maar in iedere geval heb ik het gewenste resultaat bereikt:  vrijwel alles binnen de scherptediepte.

 Goh,  er gaat echt weer een nieuwe wereld voor me open, zowel qua techniek,  als wat ik allemaal voor moois ontdek in deze miniatuurwereld

 Ik ben nog helemaal niet thuis in de talrijke mossensoorten,  dus ik noem dit maar heel simpel   "sterretjesmos"

 Een boom vol Judasoren blijf ik erg mooi vinden, alhoewel ik hier de neiging kreeg om even de zijtakken weg te knippen, die storen me eigenlijk

 Judasoortje met groot dooiermos,  een leuke combinatie

 Deze boom zat echt hélemaal voor met mossen en judasoren, daar kun  je je een hele middag mee amuseren :) 

 En weer even op de knietjes,  het mos eens geprobeerd met een hele kleine scherptediepte, geeft ook wel een aardig effect

 Piepklein zwammetje tussen de konijnenkeutels

 En piepkleinzwammetje in close up,  het is toch leuk spelen zo op de maandagmiddag in het gras!

Het allerlaatste stukje van de uitgebloeide datura, dat nog aan de plant zit,  is de laatste foto van deze uitprobeerserie

Slotwoordje:

Het was enig om dit samen met Greet te doen, regenbroek aan, en lekker door het natte gras kruipen.

Ik ben er al wel achter dat macrofotografie niet zo eenvoudig is. Ik vind het vooral  moeilijk een mooie,  bij de compositie  passende, scherptediepte te vinden.

Maar hoe heet deze site ook al weer????  Oefening baart kunst???

Gooi- en Vechtstreek

Na een paar héle sombere, donkere en natte dagen is de zondag een kadootje!  Droog, een beetje zon, aangename temperatuur,  je gaat weer voorzichtig aan het voorjaar denken....maar nee, daarvoor is het toch nog wat te vroeg

Van zo'n dag moet  genoten worden, dus ik ga lekker bijtijds op pad, tegen half negen neem ik het Bergse Pad in Ankeveen,  een prachtig wandel/fietspad dwars door het Ankeveensche Plassengebied



 Ik geniet er  van een mooie zonsopkomst, een prima begin van de dag!

 Het bruggetje bij het Googpad,   links loopt het Bergse Pad langs het water

 De Ankeveense Plassen zijn net als de overige Vechtplassen ontstaan door de winning van turf

 De legakkers en rechte sloten herinneren nog aan het turfsteken: de sloten zijn ontstaan door het afgraven van het veenland en op de akkers legde men het veen te drogen.
Waar wind en water vrij spel hadden, ontstonden in de loop der tijd plassen

 Deze witte gans komt me vanuit de rietkraag even goedemorgen zeggen, lijkt het

 Veel ganzen boven mijn hoofd,  ik ken ze niet allemaal,  maar ik ga er vanuit dat dit Kolganzen zijn.
Kenmerken zijn de witte bles op het voorhoofd  en bij de volwassen vogels de zwarte dwarsstrepen op buik en borst

 Het Googpad loopt langs Spiegelplas. Aan de overkant ligt Nederhorst den Berg.  Behalve door turfwinning is deze plas vooral ontstaan door zandwinning, hierdoor is de plas dieper dan de andere Vechtplassen,  op sommige plaatsen zelfs wel 45 meter

 Er zijn dan ook uitstekende duikmogelijkheden. Hier langs het Googpad is een speciale duiksteiger aangebracht.
(   ik kan me bij duiken hier niets bij voorstellen,  maar vraag me wel af wat er onder water te zien is)

 Het Googpad heb ik achter me gelaten,  er ligt bij de parkeerplaats een dikke boomstam met daarop deze prachtige zwammen

 Vlak er naast  deze Judasoren.  Hoe vaak heb ik die al gefotografeerd?  Heel vaak,  maar ik vind ze iedere keer weer erg mooi om te zien

 De Dammerskade kan me weer terugbrengen naar Ankeveen,  maar het is er veel te drassig.  Nu vind ik natte voeten nog niet zo erg,  maar behalve nat is het ook glibberig en glad, en dat vind ik minder leuk, ik wil graag 'heel blijven'  zodat ik nog meer leuke tochtjes kan ondernemen

 Maar er loopt nog een mooi pad evenwijdig aan het Googpad, ook modderig hier en daar, maar het is goed te doen,  en dit moerasachtige gebied is ook prachtig om te zien.  Ik had hier wel meer vogels verwacht, maar  afgezien van een enkele koolmees is het er nagenoeg uitgestorven

 Dit pad leidt me weer terug naar de Ankeveense Plassen. Ter oriëntatie:  rechts de zendmast van Hilversum

 Boven mijn hoofd hoor ik ineens een gezellig geklessebes,  het is een troep sijsjes.
Ze peuteren vol overgave de zaadjes uit de zaadkegels van de elzen

 Ze zaten erg hoog,  ik heb ik weet niet hoeveel foto's staan maken, in de hoop dat er iets bruikbaars bij zou zitten
Over de Elzen:
Het is de moeite waard om tijdens de wintermaanden eens goed naar deze inheemse boom te kijken die we voornamelijk op laag gelegen, natte gronden (b.v. in broekbossen) tegen komen. Hij is dan transparant en prachtig paarsbruin van kleur. Opvallend zijn de zwarte zogenaamde elzenproppen en de roodbruine mannelijke katjes die al in januari kunnen bloeien.

 Ik loop terug over het Bergse Pad. In het water zitten vooral wilde eenden. Deze vallen me op door de aparte verentekening,  en met de spiegeling in het water vind ik het een leuk plaatje

 Half een,  ik zit in de auto,  maar maak een tussenstop voor deze ooievaar

 Nou vooruit,  dan de grauwe ganzen ook maar even op de kiek

Dan echt huiswaarts, of niet?  Het is gewoon nog te vroeg,  ik wil meer,  dus ik besluit om nog even naar de hei te gaan.
Dat gebeurde me eerder, nl. bij mijn bezoekje aan de Eempolder http://belton-loes.blogspot.com/2010/12/gooi-en-eemland.html
En net als toen  werd ik eigenlijk verrast door de variëteit van het landschap hier in de omgeving.
Ik ben hier geboren en getogen,  dus je vindt het eigenlijk zo gewoon.... Maar toch,  ik stap in Ankeveen in de auto, midden in het laaggelegen plassengebied, en slechts 7 km verderop parkeer ik mijn autootje aan de Bussummergrintweg tussen Bussum en Hilversum,  en sta midden in het Spanderswoud, met op loopafstand de Bussummer- en Westerheide.  Uniek toch??

 Tussen het Spanderswoud en de Heide  ligt de Zanderij Crailoo,  destijds de grootste zandafgraving van het Gooi.
Daarlangs De Snip, het laatst overgebleven stukje heide aan de westzijde van de zanderij Crailoo. Het was grotendeels verbost. In 2003 is het, mede dankzij de inzet van vrijwilligers, open gemaakt zodat er weer struikhei kan groeien. Nu fungeert dit gebied als ‘stepping stone’ voor zon- en warmteminnende dieren die de natuurbrug oversteken.
Vaak zie je hier reeën lopen,  maar vandaag zie ik ze niet

 Wel grote grazers,  hier lopen de Charolais-runderen

 Ik loop richting Natuurbrug en hoor Staartmeesjes,  altijd heerlijk om te zien en te horen.
In de groep meen ik er een te zien met een wit kopje,  een witkopstaartmees?   Ik weet het niet, ze zijn te beweeglijk, gaat er een even zitten,  richt ik de lens,  zijn ze alweer weg.  Ik slaag er slechts twee keer in om af te drukken, dit is de eerste

 en dit is de tweede, en  surprise!!   Het is echt de witkopstaartmees!   Een  vogeltje, dat in de wintermaanden vanuit het noorden nogal zelden naar ons landje komt,  maar deze winter laten ze zich zelfs met enige regelmaat zien zoals blijkt uit waarneming.nl

 Na deze aangename onderbreking het ecoduct over.

De Natuurbrug Zanderij Crailoo is met 800 m lengte en 50 m breedte het grootste ecoduct ter wereld.

De brug is op 3 mei 2006 geopend door koningin Beatrix. Het project kostte 14,7 miljoen euro en werd gestart in 2002. De brug verbindt het Spanderswoud en de Bussumerheide en gaat over Provinciale weg 524, een spoorweg, het terrein van Railpro en een sportpark. De brug is niet alleen aangelegd voor dieren, er lopen ook een fietspad en een ruiterpad overheen. Het ecoduct is een van de verbindingen in het uitvoeringsprogramma 'Heel de Heuvelrug'. Dit heeft ten doel van de Utrechtse Heuvelrug van Rhenen bij de Nederrijn tot Naarden aan het Gooimeer weer een aaneengesloten gebied te maken

 Het is op deze zondagmiddag best druk op de hei,  dus ik kies voor een klein, rustig sluip-door-kruip-door-paadje. Goede keuze, want ik zie al gauw dit drietal reeën

 Grappig gezicht,  de knobbels op de kop van het doorkomende gewei

 Ja, het is altijd weer genieten hier van deze mooie dieren

 De Schotse Hooglanders mag ik ook graag zien

 Hihi,  een paar jaar geleden ging ik er met een grote boog omheen,  ik vond ze eng,   nu durf ik toch wel een foto van dichtbij te maken ;)

Tot slot ga ik nog even op zoek naar de Rode Heidelucifer.
Toevallig vertelde mijn zwager afgelopen zaterdag dat hij Rood Bekermos op de hei had gezien,  maar misschien bedoel je toch dit Hans?  Volgens mij is het de heidelucifer, maar ik kan me natuurlijk vergissen!
Trouwens heel lastig om te fotograferen met de telelens, die rode kopjes zijn echt van het formaat speldenknop,  ja... de macrolens  moet er toch maar eens gaan komen?

Slotwoordje:
Deze week  viert mijn Weblog zijn eerste verjaardag!
Toen ik er aan begon, had ik niet verwacht dat ik hier zoveel plezier aan zou beleven.
Ik kijk met veel  plezier terug op een jaar waarin ik veel moois gezien heb, veel heb geleerd over natuur en fotograferen, en waarin ik door het bloggen ook nog eens leuke mensen heb leren kennen!
De Winterwandeling die Henk voor a.s. zondag  heeft georganiseerd  voelt bijna als een soort verjaarsfeestje, leuk om nog meer gezichten achter de sites te ontmoeten, ik verheug mij er op.
  http://awd-bossie.blogspot.com/2010/12/wandeling-23-januari-2011.html`

Dank voor bezoekjes en reacties in dit afgelopen jaar,  en vooral dank aan Henk  die mij met een paar regels en een linkje "op de kaart" heeft gezet!

Tot blogs en groet
Loes