Krentenbloesem

In deze tijd van het jaar vind je mij regelmatig tussen de bloemetjes, zo waren er in de afgelopen twee blogpost al diverse voorjaarsbloeiertjes te zien  en staan er intussen al weer nieuwe bloemetjes te bloeien op mijn harde schijf.

Daarom eerst maar eens wat anders,  nou ja,   anders.... Krentenbloesem .... dat zijn toch ook echt wel bloemetjes, maar  de bedoeling van een vroeg bezoekje aan de Zuiderheide bij Laren was toch vooral de Krentenboompjes in het landschap:

Samen sta je sterk bij het steeds weer moeilijke vroege opstaan, 

dus Jet en ik hadden afgesproken om met zijn tweetjes op stap te gaan.

We boften enorm,  want op de bewuste vroege zondagochtend was er grondmist

én het had gevroren!

En die Krentenbomen?  die waren op hun allermooist!

Landschapsfotografie blijf ik erg moeilijk vinden,

maar het prachtige vroege ochtendsfeertje maakt een plaatje

gelukkig al gauw mooi ;-) 

Met ook de macrolens in de fototas lonkt dan wel die rijp.....

maar gedurende de zonsopkomst hebben we ons toch vooral met 

de landschapjes bezig gehouden.

Toen de zon er eenmaal goed door was smolt die rijp natuurlijk als sneeuw voor de zon

maar op de bloesem bleven nog lang kleine druppeltjes zitten,

dus eh ja...  uiteraard  toch weer een paar bloemetjes ;-)  

Dit moois kan ik nu eenmaal niet weerstaan.

Toen het prachtige ochtendlicht plaats maakte voor een mooie dag met veel zon,

maakten we aanstalten om te vertrekken,

maar we stuitten op de schaapskudde die de heide op kwam,

mét lammetjes!

Oh,  als die  nu eens mooi onder de Krentenbomen gaan grazen.....

Nee, dat deden ze niet,  de kudde stopte langs de bosrand 

dus mooie landschapsplaatjes met de schaapskudde 

zaten er niet in,  ach,  het mooie licht was toch ook al weg,

dus we hebben voornamelijk even genoten van de bedrijvigheid

met herderin en honden, en ja,  toch nog wel een paar plaatjes gemaakt, 

gewoon  omdat die lammetjes zo schattig zijn ;-)

De Drentse Heideschapen lieten vooral konten en ruggen zien,

maar een lief lammetje liep eventjes vrij.

Lekker sullig zo met het tongetje uit de bek ;-) 

 Moeder en kind

Ik vind het altijd fantastisch om zo'n hond aan het werk te zien,

hond in actie lukte me niet naar mijn zin,  daarom maar gewoon een portretje.

Slotwoordje:

Toen ik net begon met fotograferen heb ik hier op de hei eens de Krentenbloesem gefotografeerd en sindsdien was ik het ieder jaar weer van plan, maar het kwam er maar nooit van,  de bloesem is ook maar enkele dagen op zijn mooist,  dus je moet ook maar net kunnen.

't Is nu in elk geval eindelijk eens gelukt!

Overigens best vermakelijk om mijn foto's uit 2010 eens terug te zien ;-) 

Meer sfeer

Met de titel 'Meer sfeer' haak ik in op mijn voorgaande blogjes.  Daar was natuurlijk de  aankondiging van mijn allereerste presentatie 'Sfeer dichtbij'. Hoe dat verlopen is zal ik mijn slotwoordje vertellen.....

In een andere blogserie toonde ik sfeervolle beelden van de mistige heide.  Toen er weer zo'n mooie ochtend voorspeld werd, wilde Gonnie  dolgraag mee en stonden wij op 23 oktober samen in de vroege uurtjes op de hei.  

We werden niet teleurgesteld!

Weliswaar waren de kleuren bij zonsopkomst wat minder dan de vorige keer

maar nu was er rijp! 

Met de macrolens in de tas sta je dan wel even voor een moeilijke keuze,

landschap of macro?

Maar het voorgenomen plan was landschap en daar heb ik me aan gehouden.

Tja,  toen ik daarna dan toch wel wat met de rijp wilde gaan doen was het te laat,

die smolt weg als sneeuw voor de zon, maar ach, 

natte hei in ochtendzonnetje is ook niet verkeerd ;-)

En wat te denken van al die kleine hangwebjes vol met druppeltjes?

De spinnetjes zitten steeds ónder het webje,  daar kom je lastig bij,

maar met passen en meten lukte het toch een keertje.

Het licht was ondertussen al een stuk feller,

waardoor een voor mij wat ongebruikelijk beeld is ontstaan.

Maar 't is zeker leuk om eens wat te experimenteren!

Na een aantal prachtige vroege-ochtend-uurtjes besluiten we nog even het bos in te gaan.

De paddenstoelen lonken!

Daar heb ik me een hele poos bezig gehouden met Gekraagde Aardsterren.

Altijd ben ik blij als ik deze bijzonder gevormde zwammen vind,

maar telkens vind ik het moeilijk om er een sfeervol plaatje van te maken.

Bij deze eerste twee beelden ben ik wel tevreden over het licht.

Bij deze derde en laatste Gekraagde Aardster heb ik met behulp van wat verdorde

bladeren een zacht sfeertje gecreëerd dat ik mooi vind passen bij de lichte tint van de Aardster.

Daarna hebben we ons heerlijk uitgeleefd op de mooie Porseleinzwammen

die zich dit najaar explosief laten zien.

Deze Porseleinzwammen gaan in een volgend blogje aan bod komen.

Slotwoordje:

Ja,  en dan even over mijn allereerste presentatie tijdens het Nature Talks Photo Festival....

Ik vond het een ontzettend spannend avontuur:  kan ik het of kan ik het niet?

Nou,  ik bleek het best aardig te kunnen!   Toen ik zaterdag eenmaal met de microfoon in mijn handen stond ging het min of meer vanzelf, en wat was het toen geweldig om na afloop een daverend applaus van een bomvolle zaal te mogen ontvangen!

Op zondag had ik dan ook al iets meer zelfvertrouwen en toen ik na deze tweede lezing de kans kreeg om nog een éxtra presentatie in een grotere zaal te doen, heb ik die kans met beide handen aangegrepen.  Wow, dat was best kicken op dat grote podium met mijn foto's op dat hele grote scherm!

Kortom:  ik kijk tevreden en met veel plezier terug op mijn eerste schreden op het podium en wie weet..... smaakt het naar meer??

Een mooi verslag van het Nature Talks Photo Festival vind je op Natuurfotografie.nl

Een magisch mooie vroege ochtend op de hei

Vorige week zondagochtend ging ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar de hei om - hopelijk - reeën te fotograferen. 

Je moet tenslotte toch wat als de paddenstoelen en de herfst op zich laten wachten  ;-)

Dus de telelens afgestoft, de wekker vroeg gezet  en met vriendin Jet naar onze mooie Westerheide.

Al daar aangekomen vielen we helemaal stil van verwondering....

 de hei was gehuld in nevelen ..... zó  mooi....

dit had ik hier nog nooit zo gezien.

We vergaten helemaal dat we kwamen om te fotograferen,

we stonden alleen maar sprakeloos te genieten.

Tot  het moment dat de kleuren van het eerste ochtendgloren zich aan de horizon toonden,

dit moest toch echt vastgelegd worden!

En daar stond ik dan met mijn telelens,  helemaal fout dacht ik.

Maar nee,  dat bleek nog helemaal niet zo verkeerd,

vol inzoomen op 400mm drukt het landschap in elkaar

en zo krijg je die prachtige pastelkleurige laagjes.

Net toen de zon boven de horizon uitkwam werd de mist ineens veel dikker,

niets meer te zien, alleen de zon en de boom die waar ze doorheen schijnt.

't Was werkelijk een sprookje.

Hierna veranderde het licht telkens zo snel,

dat we gewoon niet wisten welke kant we op moesten kijken,

overal  hing een ander sfeertje en overal was het buitenaards mooi.

Wederom vergat ik om te fotograferen,

gewoon puur genieten!

Ik kwam weer tot mijn positieven toen we in de verte een ree zagen.

O ja..... we wilden reeën fotograferen!

Toch nog niet helemaal bij mijn positieven...

Ik vergat namelijk totaal om in te zoomen en maakte  deze foto bij 70mm.

Nou dat was een geluk bij een ongeluk,  dit is nu zo'n fijn plaatje geworden,

een prachtig landschap met als bonus het ree.

We lopen verder en genieten verder.....

En we worden aangenaam verrast door een drietal reeën in een mistig deel van de heide.

Wat lopen ze mooi precies door de baan van licht gras.

Wat verderop staan ze even stil, nu net iets meer in het licht.

Dit beeld heb ik wat verder gecropt.

Maar eigenlijk kom ik tot de conclusie dat ik de reegeit zo in het landschap minstens zo mooi vind.

We hebben dan ook geen enkele poging ondernomen om dichterbij te komen.

We zijn tevreden ;-) 

Nou ja,  bíjna helemaal tevreden:

Ik had de reeën best nog graag in dit licht gezien,

maar helaas,  ik moet het met de Schotse Hooglanders doen ;-) 

Slotwoordje:
't Was magisch mooi en dit prent ik heel goed in mijn hoofd,  dit wil ik toch weer vaker doen!

Hitte Hut Heide Helios

Een poosje geleden zag ik in een oude Roots een wandeling staan op de Lemelerberg met daarbij prachtige foto's van de bloeiende heide.
Hé!  dacht ik, Lemelerberg, staat daar de immens populaire HBN-hut 3 niet? Even kijken... ja klopt... en hoe verrassend,  op 24 augustus is hij nog vrij!  
Een uitstapje met Gonnie was snel gepland, we huurden een huisje en verheugden op ons hut en hei.
De weersvoorspellingen waren onduidelijk en wisselvallig, maar ineens leek het zomer te worden, en voor we het wisten bleek dat we de drie heetste dagen van augustus hadden uitgekozen. Pfff dat was nou ook weer niet de bedoeling....
Dan maar zomerjurkjes en bikini's mee, want van fotograferen zal niet veel terecht gaan komen.

Tja,  op de allerheetste dag hadden we dus de hut gehuurd, 

meer dan 30 graden en de hele dag stralend zonnig,  oftewel knalhard zonlicht :-( 

En dat terwijl we hadden bedacht dat we heel graag wilden proberen om andere foto's te 

maken dan de typische 'Hutfoto's'  zoals 'Vogel-op-tak'

Nou ja,  Vrouwtje-Gekraagde-Roodstaart-op-tak  is toch wel aardig ;-) 

 

Vogeltjes aan de rand van de vijver,  dat zijn ook van die standaardplaatjes....

Tja,  en toch maakte ik ze natuurlijk en dit Puttertje met de bloeiende heide

in de achtergrond  mag zelfs in mijn blog.

Badderende vogels,  die zijn ook niet origineel.....

Toch heeft dit spetterende Geelgorsje mijn hart wel gestolen ;-) 

Wat wil ze dan??   hoor ik menigeen denken......

Wat ik graag wil is sfeer in een foto,  zoals ik dat gewend ben bij mijn macrofoto's.

Maar oei,  dat is wel héél lastig ;-(

In de vroege ochtend lukte het bij dit Koolmeesje,

dat  mooi in de schaduw  zat terwijl de achtergrond werd beschenen

door het zonlicht.

In de loop van de ochtend stopten we om in de vroege avond weer terug te komen.

Gelukkig bleef  het in de half ingegraven hut wel redelijk koel.

Gedurende een kort moment zagen we prachtig licht door onze lenzen!

Helemaal enthousiast klikten onze camera's bij elk vogeltje dat even langs kwam,

maar o wat vielen de resultaten tegen.

Ik staarde me telkens maar blind op dat licht, maar wilde gewoon niet zien 

dat de achtergrond de plaatjes wel heel erg rommelig maakte.

Toch laat ik de voorgaande foto van de meesjes en dit plaatje van de Fitis hier zien

omdat ik ondanks de rommelige en drukke achtergrond 

wel iets van de sfeer proef die ik graag wilde.

Verder kwam er tijdens  deze hete dagen niet zo heel veel terecht van fotograferen.

We luierden onder de grote kastanjeboom in de tuin  en huurden een kano waarin we 

over de Regge peddelden om daar heerlijk te zwemmen tussen de vele Weidebeekjuffers,

waarbij we natuurlijk wel droomden van Weidebeekjuffers fotograferen.....

Ook wisten we in de buurt Zilveren Manen en  Bandheidelibellen,  

ja, we hadden ons huiswerk goed gemaakt ;-)

Maar bij een nachttemperatuur van 20 graden vliegen die 's morgens al veel te vroeg....

't Was dus gewoon even heerlijk  zomervakantie,  ook helemaal niks mis mee, 

 en af en toe gingen we in de vroege of late uurtjes even naar de  heide van de Lemelerberg.  

En dan waren we stiekem wel een beetje blij om weer sfeerplaatjes te kunnen maken

met onze macrolens ;-) 

Viervlekwielwebspin

Onze Rusjes mochten gezellig mee naar de Lemelerberg ;-)  

Dit Helioslensje werd dus ook ingezet op zoek naar sfeer.

Door de tussenringen niet te gebruiken kon ik het spinnetje lekker 

de ruimte geven en kreeg ik boven in beeld die 

voor de Helios  typische ellipsvormige  bokeh.

De laatste foto is mijn favoriet en heeft me er van overtuigd 

dat er met het Rusje echt leuke dingen te doen zijn ;-) 

Slotwoordje:

Hitte Hut Heide Helios.

Aan al deze "H' 's kan ik er nog eentje toevoegen;  Heerlijk!

Want ondanks de hitte hadden we heerlijke dagen in een  heel fijn huisje. 

Hé,  da's ook een "H" !!

In de zandbak

Wat hebben we de afgelopen week weer veel wind gehad.   
Dinsdagmiddag besloot ik eens te gaan kijken of ik daar fotografisch iets mee kon doen. 
Ik koos daarvoor de kleine zandverstuiving op de Zuiderheide bij Laren. 
De groothoek ging weer mee,  daar wilde ik nog wel eens mee stoeien.
Ik had niet echt in gedachten wat ik wilde gaan doen,  gewoon maar zien wat er op me af waait.
Spelen in de zandbak dus.




Aangekomen op de heide lagen er witte Charlerois runderen te rusten in het hoge wuivende gras.
Zware grijze wolkenlucht er boven. Dat leek me wel leuk om met langere sluitertijd te proberen.
Tja, rustende runderen liggen dan wel stil,  maar ze herkauwen,  dat betekende dus allemaal bewogen koppen.
Leuk bedacht, maar plannetje mislukt.

Beweging in de bomen dan....

Stevige stam uitgezocht met daarboven zwiepende takken.

Grappig effect.

Ik wilde eigenlijk ook nog beweging in de lucht,

maar dan moet de sluitertijd langer zijn dan de hier gebruikte 3,2 sec.

waardoor de takken een wazige brij zouden worden.

Altijd  leuk om zo van alles uit te proberen, en je leert er steeds weer wat van.

Dan loop ik door naar de zandverstuiving.

Beweging genoeg hier!!

Maar dit wordt helaas iets teveel van het goede,

zó veel stuifzand is niet zo lekker voor mijn fotospullen.

Dus helaas, hier moet ik capituleren,  en ik ga op zoek naar een luwere plek.

In de luwte stuift het niet zo, maar  zijn er wel door de wind 

ontstane lijnen en structuren in het zand,

De wolkenlucht erboven doet lekker mee.

Hoe anders ziet het er ineens uit als de zon door breekt!

Wat is het trouwens leuk spelen met het perspectief van de groothoeklens.

De eindeloze zandvlakte die ik hier laat zien,

is gewoon een klein stukje zand.

Afgelopen zomer was ik hier met Yvonne ook mee aan het stoeien geweest.

Ik besloot de 'berglandschappen' van toen nog eens op te zoeken.

Een stuifzandgebied  is uiteraard aan grote veranderingen onderhevig,

dus van de plek van toen was weinig meer over,

maar ik heb toch nog een 'bergwandeling' kunnen maken ;-)

En toen weer afgedaald naar de lage landen.

Zoekend naar een aardige compositie ( wat vind ik dat toch moeilijk!)

moest ik aan de presentatie van Bas Meelker op het 

Lowland Photo Festival denken.

Hij toonde daar een foto met een grote plas water op de voorgrond,

en vertelde toen dat dit een plasje van slechts 35 cm was.

Die opmerking bij dat beeld fascineerde me en heb ik dus goed in mijn oren geknoopt.

En nu vond ik langs het wandelpad een héél klein plasje regenwater,

gauw proberen...

Wat verderop lag een wat grotere plas en kijk nou,

we hebben ineens vennen op onze droge Gooise Heide!

Slotwoordje:
Ik dwaalde uiteindelijk een beetje af van mijn plan om met wind en beweging te stoeien, 
maar wat maakt het uit, gewoon weer kind zijn en een middag lekker buiten spelen met zand en water ;-)

Nazomeren

Het nazomert zo heerlijk!

Heerlijk om er nu op uit te trekken, wandelen, fietsen,  genieten,
en op zijn tijd natuurlijk ook fotograferen ;-)

Maar net als in de zomerse julimaand trekt het me even minder om veel achter de computer te zitten, ik ben de laatste weken dan ook nauwelijks actief geweest in 'Blogland'.

Maar ja,   er staan inmiddels wel wat foto's klaar voor een nieuw blogje, dus toch maar weer aan de slag,  en wat is er passender dan wat nazomerse plaatjes?

Nou ja,  nazomers....

Ik begin met een  dreigende donkere lucht boven de heide. 

Dit was op de dag nadat Gonnie en ik in de HBN hut 6 waren.

Toen nazomerde het helaas niet :-(

Maar we lieten ons daar niet door tegen houden en gewapend

met regenpakken gingen we naar het Buurserzand.

We hielden het duidelijk niet droog :-(

Maar precies toen het even opklaarde vonden we de 

mooie Klokjesgentiaantjes  tussen de bloeiende heide.

en na een hele dag vogelen in de hut roepen we allebei helemaal blij:

Macro !!

Tuurlijk, zo'n dag vogels fotograferen is hartstikke leuk,

maar macro....

je kunt daar zo lekker mee bézig zijn,

je hoeft niet te wachten of een vogel zo aardig is om 

lang genoeg op de juiste plek te gaan zitten  ;-)

Helemaal in ons element dus, totdat het weer ging onweren....

Die mooie Klokjesgentiaantjes,  die wil ik toch graag nog eens uitgebreider fotograferen.

Dus pakweg een week later ga ik naar de Groeve Oostermeent,

die is een stuk dichter bij huis dan het Buurserzand ;-)

En ik weet dat ze daar ook groeien.

Ik vind ze inderdaad volop,  maar zó tussen de begroeiing in,

dat ik er helemaal niks van kan maken.

Het Zandblauwtje is echter een geweldige goedmaker!

Deze stond zo heerlijk vrij in het zand,  daar werd ik blij van.

Echt heerlijk!  

deze Zandblauwtjes stonden gewoon in een  vrijwel perfecte compositie voor me klaar :-)

Nog meer blauwe bloemetjes,   het Grasklokje.

Maar de grauwe lucht verraadt het al....

het miezerde,  en dat veranderde in gestage regen.

Het was dus weer uit met de pret.

Maar na de augustusdip ging het toch echt nazomeren en kon ik op

een mooie middag elders nog eens in de herkansing.

Altijd lastig bij zo'n Grasklokje, waar moet je op scherp stellen,

stamper, meeldraden of blaadjes?

Miertje was een leuk alternatief,  zo hoefde ik lekker niet te kiezen.

Op een vroege septemberochtend ging ik nog eens naar Laegieskamp 

met de missie 'Libellen met dauw'.

Die missie ging de mist in door een paar erg nieuwsgierige koeien.

Telkens als ik een libel had gevonden doemde er ineens zo'n grote koe naast me op....

Dan maar met de camera tussen de hei gedoken,  ver weg van de koeien.

Wat zijn licht en kleuren in de vroege ochtend toch mooi!

Ik heb even heerlijk gespeeld met herhalingen,

en het schilderachtige hier vind ik prachtig gelukt.

Maar eenmaal thuis denk ik dan toch:
Waarom ben ik nou steeds met dezelfde takjes bezig geweest,
waarom heb ik hier niet meer uit weten te halen?

Slotwoordje:

Op deze laatste vraag kan ik mezelf eigenlijk maar één zinnig antwoord geven:

Het nazomert heerlijk,  dus ga eens in de herkansing  :-)