Mist gemist

Voor zondagmorgen 12 oktober werd er mist voorspeld.  Dan denk ik altijd meteen:  oh... dat is mooi!  Om er vervolgens achteraan te denken:   Maar waar moet ik dan naar toe?

Ik heb namelijk geen idee waar ik in mijn omgeving op een vroege mistige ochtend kans maak op mooie foto's, en ik mis de gave om dat overdag te kunnen inschatten.   Er is dus maar één manier om er achter te komen:  er op uit om te kijken waar die kansen liggen.  En dat komt er helaas maar niet van,  die discipline om vroeg op pad te gaan,  die mis ik dus jammer genoeg.

Ja, ik weet het,  zo word ik nooit een echte fotograaf ;-)

Maar goed, die zondagochtend keek ik om half 8 naar buiten  en ik zag géén mist.  Nou, niks gemist dus  ... alhoewel....  toch wel jammer, want in plaats van mist was er een ongelooflijk mooie lucht in alle zachte tinten roze en blauw. Een lucht die ik een  'Bas Meelker'-lucht noem.  Zodra de zon opkwam verdwenen die prachtige kleuren en.... werd het alsnog helemaal mistig.  Vervolgens prikte het zonlicht door de mist heen  en was het weer zo sprookjesachtig mooi...

Te laat om er nog iets mee te doen,  en bovendien was het in mijn hoofd ook een beetje mistig.... de wijntjes smaakten zaterdagavond een beetje te lekker ;-)

Nou ja,   mist gemist dus,   het is niet anders.

Wat me in de loop van de ochtend opviel was dat het licht zo mooi bleef.

Daar moest ik toch wel wat mee gaan doen...

Dus toen de mist in mijn hoofd ook was opgetrokken reed ik naar de Eempolder

om weer eens te proberen iets met vogels te doen.

Dat was op een mooie  zondag  niet zo'n goed idee:

veel wandelaars en fietsers in de polder, dan kun je de vogels vergeten.

Ik kon alleen een paar spreeuwen scoren, 

waarbij dat mooie licht eerst ook nog achterwege bleef.
Beetje saai plaatje dus, maar het fraaie gespikkelde verenpakje komt wel goed uit.

Gelukkig kwam dat zachte licht weer terug.

Dus nog maar een plaatje.

Het is tenslotte het Jaar van de Spreeuw.

Ik besloot nog eens naar de nabij gelegen Groeve Oostermeent te gaan, 

want onlangs zag ik dat de Klokjesgentianen nog steeds in bloei staan.

In augustus was ik hier en toen lukte het me niet om er iets mee te doen, 

omdat de gentiaantjes allemaal verstopt tussen het gras stonden.

Dat is nog steeds zo, maar mede dank zij dat fijne zachte licht 

slaag ik er in om het gras onscherp te houden.

( de truc is om door het gras heen te fotograferen)

Ik vind de vage lijnen van het gras zelfs wel een meerwaarde!

En zo maakte ik een heleboel foto's van twee Klokjesgentiaantjes tussen het gras 

tot ik dacht:  dat moet toch ook anders kunnen.....

De zon scheen in het water, en als je dan lekker onscherp stelt krijg je mooie bokehbubbels.

Na een hele tijd zoeken en over de grond schuiven lukte het me om een gentiaantje 

in de onscherpte te krijgen.

En zie:   daar is mijn 'verdubbelaar' weer !

Teruggevonden in het water ;-)

Dit was trouwens nog niet zo simpel.  

De wind stond op het water waardoor de lichtvlekken erg beweeglijk waren.  

 Ik heb meerdere series in de continu-modus moeten schieten voordat het raak was:

Het gentiaantje netjes in de bokehcirkels.

Toch is het nog niet perfect ( maar wanneer wel??)

De diagonale grassprieten vind ik wel geslaagd, 

maar dat mosje oid naast de bloem, irriteert me een beetje
en wegpoetsen kreeg ik niet netjes voor elkaar.

Onderweg naar huis maakte ik nog een tussenstop in het bos, 

wie weet zijn er weer wat paddenstoeltjes te vinden?

Ja, zo hier en daar vind ik weer wat.

Na het spelen met het onscherpe gras had ik de smaak te pakken

en deed ik dat hier nog eens over met ragfijne mosjes.

En als je eenmaal zo lekker bezig bent, lijkt  de inspiratie als vanzelf te komen:

Gewoon een beetje gerommeld met een mooi herfstblad :-)

Hoe kleurig wil je het hebben?

Het kan ook minder hoor!

Zonder zon en met een ander herfstblad worden de kleuren veel koeler.

Alsof het Hazenpootje in een heerlijk  zacht roze bedje ligt.

Slotwoordje:

Ik heb de mist eigenlijk helemaal niet gemist ;-)

En heb er indirect  wel van kunnen profiteren omdat restantjes mist de hele dag in de atmosfeer bleven hangen, waardoor het zelfs midden op de dag prima fotograferen was.

Maarre.... ooit hoop ik toch wel die vroege-ochtend-mist-platen te maken......

Nazomeren

Het nazomert zo heerlijk!

Heerlijk om er nu op uit te trekken, wandelen, fietsen,  genieten,
en op zijn tijd natuurlijk ook fotograferen ;-)

Maar net als in de zomerse julimaand trekt het me even minder om veel achter de computer te zitten, ik ben de laatste weken dan ook nauwelijks actief geweest in 'Blogland'.

Maar ja,   er staan inmiddels wel wat foto's klaar voor een nieuw blogje, dus toch maar weer aan de slag,  en wat is er passender dan wat nazomerse plaatjes?

Nou ja,  nazomers....

Ik begin met een  dreigende donkere lucht boven de heide. 

Dit was op de dag nadat Gonnie en ik in de HBN hut 6 waren.

Toen nazomerde het helaas niet :-(

Maar we lieten ons daar niet door tegen houden en gewapend

met regenpakken gingen we naar het Buurserzand.

We hielden het duidelijk niet droog :-(

Maar precies toen het even opklaarde vonden we de 

mooie Klokjesgentiaantjes  tussen de bloeiende heide.

en na een hele dag vogelen in de hut roepen we allebei helemaal blij:

Macro !!

Tuurlijk, zo'n dag vogels fotograferen is hartstikke leuk,

maar macro....

je kunt daar zo lekker mee bézig zijn,

je hoeft niet te wachten of een vogel zo aardig is om 

lang genoeg op de juiste plek te gaan zitten  ;-)

Helemaal in ons element dus, totdat het weer ging onweren....

Die mooie Klokjesgentiaantjes,  die wil ik toch graag nog eens uitgebreider fotograferen.

Dus pakweg een week later ga ik naar de Groeve Oostermeent,

die is een stuk dichter bij huis dan het Buurserzand ;-)

En ik weet dat ze daar ook groeien.

Ik vind ze inderdaad volop,  maar zó tussen de begroeiing in,

dat ik er helemaal niks van kan maken.

Het Zandblauwtje is echter een geweldige goedmaker!

Deze stond zo heerlijk vrij in het zand,  daar werd ik blij van.

Echt heerlijk!  

deze Zandblauwtjes stonden gewoon in een  vrijwel perfecte compositie voor me klaar :-)

Nog meer blauwe bloemetjes,   het Grasklokje.

Maar de grauwe lucht verraadt het al....

het miezerde,  en dat veranderde in gestage regen.

Het was dus weer uit met de pret.

Maar na de augustusdip ging het toch echt nazomeren en kon ik op

een mooie middag elders nog eens in de herkansing.

Altijd lastig bij zo'n Grasklokje, waar moet je op scherp stellen,

stamper, meeldraden of blaadjes?

Miertje was een leuk alternatief,  zo hoefde ik lekker niet te kiezen.

Op een vroege septemberochtend ging ik nog eens naar Laegieskamp 

met de missie 'Libellen met dauw'.

Die missie ging de mist in door een paar erg nieuwsgierige koeien.

Telkens als ik een libel had gevonden doemde er ineens zo'n grote koe naast me op....

Dan maar met de camera tussen de hei gedoken,  ver weg van de koeien.

Wat zijn licht en kleuren in de vroege ochtend toch mooi!

Ik heb even heerlijk gespeeld met herhalingen,

en het schilderachtige hier vind ik prachtig gelukt.

Maar eenmaal thuis denk ik dan toch:
Waarom ben ik nou steeds met dezelfde takjes bezig geweest,
waarom heb ik hier niet meer uit weten te halen?

Slotwoordje:

Op deze laatste vraag kan ik mezelf eigenlijk maar één zinnig antwoord geven:

Het nazomert heerlijk,  dus ga eens in de herkansing  :-)

Tafelbergheide en Groeve Oostermeent

Een beeldverslag van donderdag 25 augustus, het is mijn eerste vakantiedag en het weer ziet er heel aardig uit,  er op uit dus!

Ik kies vandaag voor de Tafelbergheide,  gelegen tussen Blaricum en Huizen,  en genoemd naar de Tafelberg,  het hoogste punt van de Provincie Noordholland

 De Tafelberg is een kunstmatige heuvel, waar in de 17e eeuw een stenen oriëntatietafel bovenop
 heeft gestaan, niet echt bijzonder om te zien,  een glooiing in het landschap, zoals hier boven,
zie ik liever

 De wandeling gaat afwisselend door bos en heide.

  In een bosrand ontdek ik iets oranje-roods in het mos,  het lijkt me dat het eitjes van een kever of vlinder zijn, maar ik heb het helaas niet precies kunnen uitvinden

Edit:
Het zijn slijmzwammetjes:  Glanzend druivenpitje

Slakkenvraat

Veel mensen walgen van zo'n naaktslak, maar ik vind ze toch best het bekijken waard

 In de verte graast de schaapskudde

Een struikje witte heide valt behoorlijk op tussen al het paars

 Een Lieveheersbeestje,  ze zijn zo schattig,  ik kan er gewoon niet aan voorbij lopen zonder

een plaatje te maken

 Meestal is mijn oog op zoek naar iets bijzonders, maar gewoon een bloem van een braamstruik is het bekijken toch ook best waard

 Zwammen duiken overal weer op.   Heksenboter valt lekker op in het donkere bos

 Op het eerste gezicht een wit vlekje op een tak, dan ga je het nader bekijken en blijken het prachtige minuscule witte sprietjes te zijn. De  leuke en toepasselijke naam heb ik kunnen vinden: 

 'Gewoon IJsvingertje'

In de middag neem ik nog even een kijkje bij de nabij gelegen Groeve Oostermeent, een interessant gebiedje, bestaande uit een hoog- en een laaggelegen deel, waardoor er een grote variatie aan plantjes groeit. Er is ook een oeverzwaluwenwand,  dus een locatie  om nog eens terug te komen.

 In het hoger gelegen deel,  't Harde,   vind ik een grote hoeveelheid Zandblauwtjes

 Het Zandblauwtje groeit vooral op arme zandgronden

'Jasione Montana'

Het lager gelegen gedeelte van Groeve Oostermeent is nat,  hier groeit en bloeit de Klokjesgentiaan volop

De Klokjesgentiaan is tegenwoordig een vrij zeldzame verschijning in Nederland

Het hemelsblauw tussen de paars/roze heide is nog wel een plaatje waard ;-)

Slotwoordje:

Het was weer genieten op deze eerste vakantiedag, inmiddels heb ik al weer de nodige uitstapjes gemaakt, en staan er dus al weer foto's klaar voor een volgend blogje,  en dat wordt weer iets héél anders!