Nepsneeuw in Komkommertijd

't Is echt een beetje Komkommertijd ;-(
De zogenaamde 'Donkere dagen voor de kerst'  gaan ook na de kerst onverminderd voort. 
Op sommige dagen lijkt het gewoon niet licht te worden.  
Oh... je zal toch in noordelijke streken wonen waar het een aantal maanden donker blijft....
Vreselijk lijkt me dat,  om een beetje aardig te functioneren heb ik toch echt een flinke dosis daglicht nodig.
En ja, voldoende licht hebben we natuurlijk ook nodig voor de natuurfotografie.   
Afgelopen dinsdag heb ik in de AWD de Wilde Zwanen gefotografeerd, maar de foto's zijn door gebrek aan aardig licht voorlopig nog even op een zijspoor geparkeerd, hopend op betere kansen.
Op datzelfde zijspoor vond ik nog een ander mapje met foto's.
Laat ik die dan in de Komkommertijd nog maar een plekje in mijn blog gunnen:

In de Sinterklaastijd vond ik een setje tussenringen in mijn schoen. Ik moest daarvoor wel zelf voor Sinterklaas spelen, 

maar vooruit, ik was er  in ieder geval wel blij mee.  

Een leuk speeltje erbij met  weer nieuwe uitdagingen.

Op 1 december ging ik met macrolens én tussenringen  naar Vinkenduin  in Heemstede, op zoek naar klein spul.

Met tussenringen wordt je scherpstelafstand kleiner, 

waardoor je dus je onderwerp groter in beeld kunt krijgen.

Heel vaak hoeft dat voor mij juist niet,   wat afstand vind ik vaak erg mooi,

maar vooral bij heel klein spul is het toch wel eens wenselijk.

En ik moet zeggen dat ik bij een van mijn eerste pogingen bij

wat kleine Paarse Knoopzwammetjes  wel enthousiast werd.

Doordat je dichterbij komt wordt de scherptediepte kleiner,  en dat spreekt me wel aan.
Bij deze geringe scherptediepte vond ik zachte tinten als gevolg van opzettelijk overbelichten wel passen.

Kleverige koraalzwammetjes.

Nou, ik denk dat ik die ook zonder de tussenringen

op deze manier had kunnen fotograferen.

Maar vooruit,  ik had ze het hele paddo-seizoen nog niet geblogd,

dus deze mag mee in het blogbericht.

Kun je met die tussenringen ook een beetje met de goocheldoos spelen?

Dat moest ik natuurlijk even uitproberen.

Het is moeilijker,  want de tussenringen beperken je in je werksafstand,  

maar een beetje verdubbelen lukt wel.

Tja,  die beperkte werkafstand....

Ik kwam er al snel achter dat ik dat een groot nadeel vind van de tussenringen.

Hier in beeld een detail van een Spekzwoerdzwam.

Ik weet het niet meer precies, maar ik schat dat dit stukje een centimeter of 3 breed was?

Het beeld is erg krap gekaderd, maar wanneer ik verder naar achteren ging 

kon ik dus niet meer scherpstellen.

Het is dus duidelijk: Tussenringen zijn voor het echte kleine spul,

zoals een ieniemienie sporenkapseltje van een mosje

dat ik tussen  de Spekzwoerdzwam ontdekte.

Leuk, de kleine scherptediepte maakt de zwam onherkenbaar.

het wit  van de zwam lijkt nu net sneeuw.

Toch weer een beetje winter in de komkommertijd,

al is het nepsneeuw ;-)

Ik ben niet thuis in de wereld van mosjes,

maar ik denk dat dit Gewoon Dikkopmos is?

Verwoede pogingen om ook nog wat moois met de Spekzwoerdzwam te doen mislukten.

Uiteindelijk heb ik de tussenringen er tussen uit gehaald en heb ik geprobeerd er nog

wat creatiefs van te maken, maar intussen was ik door en door koud geworden,

en wilde het allemaal niet meer zo lekker lukken.

En de hele fotoserie verdween dus naar het zijspoor,

totdat de Komkommertijd aanbrak ;-)

Slotwoordje:
Doordat ik niet meer echt van plan was om nog iets met deze foto's te doen, weet ik ook niet
meer welke ringen ik gebruikt heb.
Maar:  deze tussenringen verdwijnen beslist niet naar het zijspoor,  daar ga ik zeker verder mee
stoeien, dus daar kom ik nog wel eens nader op terug.
Tja,  en als deze donkere komkommertijd aanhoudt,   dan misschien een volgende keer toch maar de Wilde Zwanen van dinsdag, maar ik hoop op iets beters!

Herfst-juweeltjes

Het is herfst, dus het is weer paddenstoelentijd!

Ik ben dan ook al diverse keren het bos in geweest, want ik vind het heerlijk om me met de macrolens uit te leven op al die wonderlijke paddestoeltjes.  En wat zo fijn is:  ze lopen of vliegen niet weg,  dus je hebt de tijd om van alles en nog wat uit te proberen, en reken maar dat ik dat uitgebreid gedaan heb!
Er is een creatieve serie in de maak, maar eerst een verzameling van diverse kleine juweeltjes

In de Amsterdamse Waterleiding Duinen weet ik een tak te vinden, 

waarop ieder jaar de  zeldzame Kopergroenbekerzwam groeit.  

Dit keer liep ik in een ander deel van de AWD, en mijn oog viel op een tak 

met groene verkleuring, toch even kijken,  en ja inderdaad,  

de verkleuring bleek afkomstig te zijn van dit piepkleine  blauw/groene zwammetje

In eerdere blogjes noemde ik dit de Gewone Kopergroenbekerzwam, maar dat is niet correct. 

Er bestaat nl. ook nog een Grootsporige Kopergroenbekerzwam, eveneens zeldzaam, 

en het verschil is alleen door microscopisch onderzoek vast te stellen.

Ik moet hem dus alleen maar  Kopergroenbekerzwam noemen, aldus Waarneming-nl

Een zoektocht door het bos levert in deze tijd van het jaar altijd mooie vondsten op

Ik was in mijn nopjes met deze Judasoortjes in het zonlicht

Maar het werd pas écht leuk toen ik eens lekker ging zitten spelen met de belichting.

Mijn camera gaat tot twee volle stops in de min bij de belichtingscompensatie, 

maar dat vond ik hier niet genoeg.

Dus van diafragmavoorkeur naar de M-stand, en steeds korter belicht.

Dit resultaat vind ik erg verrassend, en ik vind het heel mooi dat er

 een soort aureool achter elk zwammetje zit

Ik kreeg er schik in, dus nog maar een.

Net een ketting van oplichtende oortjes in het donkere bos

Geweizwammetjes,  ik vind ze zo mooi, maar ze zijn zó  piepklein!

En als er dan guttatiedruppeltjes opzitten, dan zijn die dus nóg kleiner.

Ik kreeg ze helaas net niet scherp genoeg

Nee, het is echt geen 'plantenspuitwerk', geregend had het ook niet,

en dauw is er niet midden op de middag.

Dus het moeten guttatiedruppeltjes zijn.

Zwammen nemen voeding en vocht op uit het natte hout, 

en het overtollige vocht moeten ze weer kwijt,

het is een soort zweten

Als speldenknopjes zo klein.... Paarse Knoopzwammetjes.

Op de boomstronk leek het niet meer dan een paars vlekje, 

maar wat is het van dichtbij dan toch verrassend mooi!

Ik zou mijn macrolens echt niet meer willen missen

Naast de Paarse Knoopzwammetjes deed Von deze ontdekking.

Ik zie hierin een openstaand schatkistje met juwelen.

En je wilt niet geloven hoe klein dit is,  pakweg een centimeter breed.

Op de site van Vroege Vogels, waar ik de foto had geplaatst, 

en waar hij boven de Nieuwsbrief stond,

werd me verteld dat dit jonge Porceleinzwammetjes zijn,

toch weer leuk om te weten

Zo,  en nu genoeg gezwamd,  en nog even een ander juweeltje uit het herfstbos:

'Kant'

En nog eentje,  is het niet fantastisch

dat een blad zo gracieus kan aftakelen?

Slotwoordje:
Tja,  daar waren al de Koraalzwammen,  nu wat kleine juweeltjes,  en er gaat dus nog meer gezwam komen, dat kan niet uitblijven, want er is zoveel te ontdekken, zowel wat betreft de paddenstoelen, als in de manier van fotograferen. 
Ik denk dat ik een volgende keer wat ga hallucineren.....

Afscheid van de herfstkleuren

Afscheid van de herfstkleuren... ja, terwijl ik dit schrijf hoor ik een stevige wind waaien, die ongetwijfeld de laatste herfstblaadjes van de bomen zal doen verdwijnen, en als die kleurenpracht verdwenen is, dan rest ons de kale bomen, maar wacht hopelijk een mooie winter, laat maar komen!
Maar nu eerst de restanten van een herfst, die haar fraaie kleuren tot bijna eind november tentoonstelde, heel uitzonderlijk. En al was het een niet al te best paddestoelenjaar,  ik heb er toch weer wat gevonden!

 Ik nam afgelopen week een kijkje in de fraaie Beukenlaan  in de Amsterdamse Waterleiding Duinen

Tijdens enkele sporadische uurtjes loste de hardnekkige mist op, en  baadden de bijna afgestorven varens in de namiddag in een prachtig goudgeel zonlicht

 In deze zelfde zonnestraaltjes licht de bruine trilzwam goudgeel op

( ik moet hier wel even een aantekening plaatsen dat ik niet zeker weet of dit een bruine trilzwam is)

Ik ben ook een middag naar Leyduin, Vinkenduin en Woestduin geweest.  Voor het eerst,  en beslist niet voor het laatst, want ik vond het de moeite waard.
Deze buitenplaatsen grenzen bijna aan de AWD,  ze liggen zo ongeveer aan de overkant van de ingang Oase. Ik vond het een mooi en verrassend bos,  en fotografeerde daar nog wat paddestoelen

Vraag me niet welke paddo dit is, ik vond gewoon de vorm mooi ;-)

 Porceleinzwammetje,  ik had deze zwammetjes graag voor de lens gehad van onder af gezien, 

 met een mooie lichtval er doorheen, maar helaas, deze herfst zat dat er niet in,

gaat op het lijstje voor volgend jaar!

 Ik vond het wel interessant om dit zwammetje van verschillende kanten te fotograferen, lichtval en achtergrond maken er telkens een totaal ander plaatje van

Met tegenlicht

 Paarse Knoopzwammetjes.

Ze lijken zo best een aardig formaat te hebben, maar ze hebben een doorsnee van hooguit  1 cm

En wat die kleine zwarte bolletjes zijn?   Wie het weet mag het zeggen, want ik heb zelf geen flauw idee

 Geweizwammetje

 Ik blijf het erg moeilijk vinden om het juiste diafragma te kiezen,  je wilt je onderwerp scherp,

 maar de achtergrond vaag, maar wat daar dan tussen in zit,

dat verdwijnt in een soort vage vaagheid,  niet altijd mooi :-(

 Plaatjes van plaatjes vind ik altijd weer een uitdaging

 Twijfels....

Ja, twijfels over deze foto, het is zo moeilijk om de scherpte/diepte goed te kiezen

Na heel lang kijken ging ik aan dit beeld wennen,  en zie ik er wel iets in

Maar misschien is het wel helemaal niks?

Persoonlijke smaak telt natuurlijk ook mee

Tot besluit van deze, naar ik aanneem,  laatste herfstbeelden van dit jaar,
nog een plaatje van de Beukenlaan, 

de omgevallen boom zal menigeen bekend voorkomen

Slotwoordje:

Het slotwoordje is een kleine toelichting: alle foto's, dus ook de beelden van de Beukenlaan, maakte ik met de 100mm macrolens,  dat is best een beetje passen en meten om een en ander in beeld te krijgen, maar het is wel eens relaxed  om lichtgewicht met maar één lens op pad te gaan!