Stormy weather

'Hoor de wind waait door de bomen' zingen we op 5 december.

Nou, afgelopen sinterklaasdag viel het met die wind wel mee, en kon ik even lekker 'schilderen' in het bos:

Best bijzonder eigenlijk dat er in december nog steeds herfstkleuren te vinden zijn,

maar de hoeveelheid blad aan de bomen is natuurlijk wel aanmerkelijk minder geworden.

De afgelopen herfstperiode had ik al vaker geprobeerd om met 'de schilderskwast' 

de beukenblaadjes vast te leggen, maar het lukte me niet.

Teveel chaos.

Nu met minder blad aan de bomen kreeg ik wel het effect wat ik zocht:

veel schilderachtig onscherp,  met één scherpe blikvanger.

Vandaag en morgen horen we de wind wel waaien!
Het is echt  'stormy weather'.
Daarna zal het feest van de herfstkleuren  definitief voorbij zijn.

De laatste, inmiddels bruin geworden bladeren, worden gegeseld en geteisterd door 

de harde wind,  en zullen uiteindelijk loslaten en zich op de wind mee laten voeren.

Het laatste beukenblad... het houdt nog even halsstarrig stand,

maar zal de strijd  uiteindelijk ook moeten opgeven....

Bye bye herfst,  laat de winter nu maar komen....

Slotwoordje:

Deze laatste twee foto's hebben zo'n lekker stormachtig sfeertje, maar ik maakte ze natuurlijk niet echt bij dat stormy weather. Het zou vrijwel onmogelijk zijn om dan nog een blaadje scherp te krijgen.

Nee, ook deze foto's zijn van 5 december,  het stormachtige effect is ontstaan door heerlijk te spelen met scherpte en onscherpte,  jawel,  gewoon met de schilderskwast dus ;-)

Juf Loes

Op zondagochtend 30 maart had ik een wel heel bijzonder afspraakje met blogvriend René.

Temidden van honderden bloeiende bosanemoontjes hadden wij een privé-workshop gepland, René was de leerling die wilde leren 'Schilderen met de macrolens' en ik was de juf. 

Hoe pak je zo iets aan?  Ik had eigenlijk geen idee, maar het bleek min of meer vanzelf te gaan,  en al gauw lag René vol overgave tussen de anemoontjes te fotograferen. Reuzebenieuwd was ik naar de resultaten, en ik was aangenaam verrast toen zijn blog online kwam, hij heeft het helemaal begrepen!

Een snelle leerling,  en/of  misschien een goede juf ;-)

Na deze leuke lesuurtjes vertrok René,  

en ben ik me nog even lekker met de bloemetjes gaan bezig houden.

Tijdens het weekendje Brussel met Von hadden we natuurlijk al uitgebreid bosanemoontjes 

gefotografeerd, maar het blijft zo'n leuke uitdaging om het steeds weer op een andere manier  te doen.

Hier heb ik geprobeerd een mooi zacht beeld te maken met meerdere 

anemoontjes in de achtergrond,  maar het is nog niet helemaal zoals ik het in gedachten had.

'Juf Loes' heeft zelf ook nog een heleboel te leren hoor!

Bij dit anemoontje heb ik gebruik gemaakt van het roze van 

de Vingerhelmbloemen,  die ook volop in bloei stonden.

Lastige bloemen vind ik dat,  ze ogen wat rommelig,

maar zo in een zee van zachtroze heeft het wel wat.

En als er maar veel onscherp is,  dan zie je het rommelige van de 

Vingerhelmbloemen lekker niet ;-)

Als ik even lijf en ledematen strek,  zie ik in het grasveld deze piepkleine blauwe bloemetjes

van de Ereprijs, en al gauw vergeet ik mijn behoefte om even recht op te staan.

Uiteindelijk kom ik toch weer terug bij de Bosanemoontjes,

nu met het geel van Narcissen in de achtergrond.

Tja,  je zoekt naar andere manieren, niet 'gewoon' eentje scherp en de andere onscherp.
maar deze twee rozige anemoontjes, ik kon ze toch echt niet weerstaan.....

Tot mijn verrassing vind ik tussen de alom aanwezige bosanemoontjes

de eerste Boshyacintjes in bloei!

Tot slot nog een andere anemonensoort (?)

het  'hoofdonderwerp' had net wat meer scherpte mogen hebben,

maar eigenlijk vind ik de onscherpe bloemen gewoon de mooiste ;-)

Slotwoordje:

Nog even kom ik terug op het begin van mijn blogje: 'Juf Loes'  die een workshop geeft.....

Dat was erg leuk om te doen hoor, zeker gezien de resultaten van René,  maar het was echt iets eenmaligs.
Dus mocht iemand denken 'hé, dat lijkt me ook wel wat', dan gaat dat helaas niet gebeuren.

Nieuws

Nieuws ?!!

Voor wie nu heel nieuwsgierig wordt:  Nee, sorry, geen groot nieuws.

Maar het is voor menigeen vast niks nieuws dat ik graag eens wat nieuws probeer.

In het najaar was ik met de macrolens zo lekker aan het stoeien geweest om de wat schilderachtige achtergrondjes te krijgen,  en dat wilde ik graag eens met de telelens proberen.

Bijvoorbeeld in een vogelhut, ja,  juist daar waar bijna iedereen de zo gewaardeerde rustige achtergrond probeert te realiseren,  dáár wilde ik het dus eens anders proberen te doen.

Op zaterdagmorgen 18 januari kroop ik in de vogelhut van Menno Schaefer.

Omdat ik helemaal niet wist wat er wel en wat er niet mogelijk zou zijn,

had ik geen mooie takken of zo meegenomen,

maar in de aangrenzende boomgaard kon ik wat lange takken 

van de wilde braam scoren, waarvan ik een kadertje in elkaar knutselde.

Tja,  toen landde het koolmeesje mooi binnen mijn kader,

bleek het kader toch wat te ruim bemeten.

Maar je ziet wel wat schilderachtig groen, dus dat is gelukt,

en verder vind ik het licht in de achtergrond toch ook wel erg mooi.

Nog wat pogingen.
De compositie is steeds lastig,
mijn groene blaadjes zijn eigenlijk alleen maar aan
beide kanten te zien, als het vogeltje nogal in het midden zit.
Dat is uiteraard niet mijn bedoeling.

Na de eerste plaatjes ga ik dus weer de hut uit om wat veranderingen aan te brengen,

en dit bevalt me inderdaad al wat beter.

Hé,  ik heb ook met witte verf geschilderd?

Het blijkt, dat wanneer het licht op de onderkant van de blaadjes valt,

dat door de reflectie alles wit wordt.

Het is toch echt net toveren ;-)

De meesjes zijn dankbare onderwerpen,  want ze komen steeds weer terug.

In mijn ooghoeken zie ik verderop een staartmeesje, de grote bonte specht,

een roodborstje ....

Maar ik heb ze allemaal weten te weerstaan, 

om eens lekker te oefenen en te experimenteren met mijn achtergrondjes.

Dit koolmeesje landde naast mijn 'setting'.

Ik maakte de foto tegen beter weten in, want door de lens zag ik het bruine 

boomstammetje links als een lelijk donker obstakel.

Pas thuis ontdekte ik dat ik min of meer per ongeluk hele mooie 

pastelkleurtjes geschilderd heb!

Een volgende keer ga ik hier echt extra aandacht aan besteden.

Zo leer je toch telkens weer wat nieuws ;-)

Oké,  en meteen weer tijd voor wat nieuws:

De bramentakken aan de kant en wat onkruid gesnoeid 

in de boomgaard.

En maar weer wachten in het hutje wie er langs komt.

Koolmeesje is er weer

  en Pimpeltje werkt ook weer lekker mee.

Ben vooral blij dat hij net als het koolmeesje de goede kant op kijkt!

  

Slotwoordje:

Nou, weer lekker wat nieuws uitgeprobeerd! En niet ontevreden over de eerste resultaten, 

dit ga ik zéker nog eens doen, er zitten alweer allerlei  ideetjes in mijn hoofd... weer wat nieuws ;-)

Opruiming

"Opruiming",   een titel met een dubbele betekenis.

De afgelopen maanden heb ik meerdere keren door het bos gekropen op zoek naar fotogenieke paddenstoeltjes, de grote 'Opruimers van de natuur'.

Al die keren hebben natuurlijk best veel foto's opgeleverd, en bij het uitzoeken en opruimen kwam ik er een aantal tegen die zo aan het eind van de herfstperiode nog een plaatsje in mijn blog verdienen.

Ik dacht eigenlijk dat ik al heel veel series aan paddenstoelen gewijd had,  maar dat valt best mee, ik plaatste 't Is weer paddo-tijd, Zoektochten  en Op herhaling, in herhaling.    Mag ik dus best nog even opruiming houden ;-)

Op 29 oktober ging ik met Von naar het Loosdrechtsebos en zijn we uren zoet

geweest met stoeien en experimenteren met onze 'goocheldoos'.

Het wilde die middag niet echt lukken, hoewel Von er toch nog een heel blog met foto's

aan overhield.  Bij mij haalde alleen deze foto met allerlei bijzondere effecten de eindstreep.

Een week of twee later,  op 11 november,  ging ik in de AWD nog eens in de herkansing.

Het was een erg sombere maandag,  en dat zie je in de foto's terug.

Maar dat donkere sfeertje in het bos spreekt me eigenlijk wel aan,

een beetje mysterieus,  dat past wel bij het  geheimzinnige wereldje van de paddenstoeltjes.

Zoals te zien is was ik vooral op zoek naar paddenstoeltjes waar ik

me kon uitleven met licht en speciale effecten,

zag ik daarvoor geen mogelijkheid, dan liep ik gewoon door.

Maar op een gegeven moment riep ik mijzelf toch echt even een halt toe!

Want zo'n mooie Judasoor mag ik toch niet zo maar achteloos voorbij lopen omdat

ik er alleen maar een registrerende foto van weet te maken?

Dus even letterlijk pas op de plaats, mezelf streng toegesproken 

en de Judasoren de eer gegeven die ze toekomt ;-)

En zo  krijgt ook deze trilzwam een plaatsje in het blog.

Wat me dan achteraf opvalt,  is dat ik met een soort automatisme

de camera zó richt,  dat ik lichtcirkels in de achtergrond krijg.

Gek is dat toch, 'vroeger' wist ik niet hoe ik dat voor elkaar moest krijgen,

nu gaat het min of meer vanzelf en moet ik af en toe zelfs

 moeite doen om ze eens níet in beeld te krijgen.

Dit vond ik ook wel een foto waard,  de spinragjes lijken wel scheerlijnen

om de mycena's  te behoeden tegen stormachtige wind.

Deze mycena's  doen me denken aan warme gebreide mutsen ;-)

Ik maakte de foto helemaal aan het eind van de middag, dus met nóg minder

licht dan ik al had.  De achtergrond is daardoor best spannend geworden.

Vorig jaar vond ik de piepkleine Tengere Beukentaaling.

Tot nu toe had ik ze deze herfst nog niet kunnen vinden, 

maar tot mijn vreugde zag ik ineens de witte 'speldenknopjes'  

weer tussen de half vergane beukenblaadjes.

Dus even lekker mee gespeeld!

Ik ben flink aan het opruimen geweest,  dus ik ga door naar een andere dag waarop ik paddenstoeltjes ging fotograferen, 

op vrijdag 15 november ging ik op zoek naar de fotogenieke Hazenpootjes.

Wouter was zo lief om mij te vertellen waar ik ze kon vinden.

Dit keer een zonnige dag,  waar ik ook al een ander blogje aan gewijd heb:

Herfstkleuren schilderen

De combinatie van zonlicht en herfstkleuren in de achtergrond

geeft sprekende en kleurige beelden,

zo heel anders dan het begin van deze serie.

Hier kan ik me wel eventjes lekker uitleven...

maar het wordt op deze manier wel allemaal veel van hetzelfde ;-(

Wat balorig doe ik maar eens iets geks onder het motto

'Onscherp is het nieuwe scherp'

Edit
Tja,  slaat natuurlijk eigenlijk nergens op, en dat blijkt ook wel uit de reacties ;-)
Ik zou de foto natuurlijk alsnog kunnen verwijderen,
maar een keertje gek doen moet toch kunnen?

Twee dagen later ging ik met Von terug, dit keer weer grijs en somber,

en ik besloot om eens aan het stoeien te gaan met de externe flitser.

Nou,  flitsen,  daar moet ik echt eens serieus op gaan studeren,  

een prima bezigheid voor de wintermaanden.

Maar, in elk geval wist ik wel een goed belichte foto te maken,

dus het begin is gemaakt.

Toen de flitser opgeruimd,  en toch maar weer een sfeerplaatje.

Dat is toch het fijne van de paddenstoeltjes,  je kunt er zó veel kanten mee uit.

Maar het feestje is nu,  eind november,  toch echt afgelopen,
de  Ruimers van de natuur  zijn inmiddels zelf opgeruimd,

dus we moeten weer op zoek naar andere uitdagingen,

zal ook wel weer gaan lukken?

Slotwoordje:

In het slotwoordje plaats ik als toegift nog twee foto's, die ook bij de opruiming overbleven.

Op dezelfde dag waarop ik met Von terug ging naar de Hazenpootjes namen we eerst even een 

kijkje in de Costerustuin,  een kleine botanische tuin in Hilversum.

Daar zijn we nog eens flink aan het oefenen geweest op het 'schilderen'  en de 'verdubbelaar'.

Dit zijn de enige twee foto's die het beoogde effect hebben, de rest was echt helemaal niks,

maar wat zijn we weer lekker bezig geweest,  en wat hebben we er weer een hoop van geleerd!