Hazenpootjes

 Ik krijg zin in paddenstoelen!  en ik sta daar in vast niet alleen.

Maar ja,  het mooie rustige weer heeft een keerzijde,  het is te droog,  waardoor de paddo's helaas nog niet de grond uit schieten, nog maar even geduld.....

Wel vond ik beide keren dat ik naar de Bandheidelibellen ging  Hazenpootjes!

Daar kon ik natuurlijk niet zomaar voorbij lopen,  dus na de libellen maakte  ik telkens nog even een knieval bij deze leuke zwammetjes.

De eerste keer was het licht voor de libellen al veel te fel geworden

maar bij de Hazenpootjes viel er wat te spelen met licht en schaduw 

waardoor het mogelijk was om nog even te fotograferen.

Meestal maak ik min of meer automatisch foto's als deze:

Scherp onderwerp, niet al te groot in beeld,

en veel mooie onscherpe achtergrond.

Veel Hazenpootjes waren echter al te groot gegroeid

om ze op die vertrouwde manier in beeld te zetten.

Mooi zo:

Dan ben ik min of meer gedwongen om het ook eens anders te proberen ;-)

Veel of weinig scherptediepte....
een keuze die niet altijd gemakkelijk  is.
Beide varianten vind ik hier eigenlijk wel oké.

(Links f/2.8    Rechts f/10)

En toch nog maar een kleintje met wat meer ruimte,
ik kan het niet laten ;-)

De tweede keer was het licht heel anders,  veel bewolking, 

een beetje saai eigenlijk en niet echt inspirerend.

Daarom de aandacht maar eens op het vliegje gevestigd.

en op het 'Inktrandje' 

Met deze laatste foto ben ik een hele poos bezig geweest
en hij is nog niet wat ik voor ogen had.
Ik denk dat ik hier vooral wat sprankelend licht mis
en daarmee ook  de wat frissere kleuren.
Nog maar eens in de herkansing...

Slotwoordje:

In mijn slotwoordje heb ik weinig te melden,  ik wacht op de paddenstoelen,   maar dat wisten jullie al :-)

Herfst op de Veluwe

In mijn vorige blogje schreef ik al dat ik met Gonnie een paar heerlijke dagen naar de Veluwe ben geweest.  In die serie liet ik alleen wat Bekermosjes zien,  nu ga ik aan de slag met wat meer variatie binnen het thema  Herfst op de Veluwe:

De eerste dag gingen we direct op verkenning uit in een prachtig beukenbos.

Als altijd brandt dan de macrolens in mijn tas,

maar ik vond dat ik toch echt ook wat anders moest proberen:

De groothoeklens!

Tja,  het is  nog niet helemaal,  ik heb daar nog steeds niet genoeg ervaring mee.

en mis misschien ook wel het gevoel voor dit soort foto's.

Maar ja,  als je het nooit probeert,

dan weet je zeker dat het nooit wat wordt.

Ennuh...... Oefening baart kunst?

Ik weet trouwens heel goed dat mooi licht eigenlijk onmisbaar is....

En ja.... dan loop je twee dagen later dit bos in en.....

Dan is daar  dat mooie licht!

En toen hadden we alleen maar onze macrolenzen bij ons ;-(

Maar het is toch gelukt om de sfeer te vangen!

Nog een poging, maar dat nevelige met zonneharpen is hier niet te zien.

Tja, we konden twee dingen doen,  terug gaan en andere lens en statief halen,

met het risico dat het licht bij terugkomst verdwenen was,

of gewoon lekker in het bos blijven om met de macrolens te gaan spelen.

We kozen voor de laatste optie.   Gelukkig zijn Gonnie en ik allebei dol op macro.

En er was in het herfstbos genoeg om mee te spelen,

zoals beukenblaadjes in een plas water.

Deze foto's zijn het mooist als ze in het groot worden bekeken.

Je ziet van van de grappige randen om de bladeren.

en wat ik bijzonder vind om te zien is de reflectie van de blauwe lucht

vermengd met de gekleurde blaadjes die onder water liggen.

In een herfstbos is de verleiding van paddenstoelen altijd erg groot,

maar we zochten  toch ook bewust naar andere onderwerpen.

Dit was een vondst van Gonnie.

Ik heb werkelijk geen idee wat het is?

Ca. 1,5 tot 2 cm lang,  helder, beetje slijm- of gelei-achtig.

Het was midden op de middag, dus de druppels zijn géén dauw.

Wie het weet mag het zeggen.

De vorige foto was vooral registrerend,

bij deze heb ik meer geprobeerd er een klein kunstwerkje van te maken.

Ja,  en nu komen toch de paddenstoelen in beeld.

Eentje met knopschimmel, dat verschijnsel had ik nog nooit eerder gezien

behalve op foto's.

Ik kon er helaas alleen vanuit deze hoek goed bijkomen.

Voor paddenstoelen hoefden we trouwens helemaal niet op pad te gaan,

want in de tuin van ons huisje troffen we leuke verrassingen aan,

zoals Hazenpootjes.

Heerlijke fotogenieke paddenstoeltjes,

Gonnie heeft er zelfs een hele blogserie aan gewijd:

http://gonnievandeschans.blogspot.nl/2015/11/hazenpootjes.html

Ook lagen er dennenappels met Muizenstaartzwammetjes.

Dat was relaxed fotograferen op het tuinbankje met een kop koffie erbij ;-)

Na wat rommelen tussen de beukenblaadjes vonden we ook 

de superkleine Tengere Beukentaailingen,

die zijn echt van het formaat speldenknop, vaak zelfs nóg kleiner.

Op de ochtend van vertrek vond ik dit blad op de tuintafel,

alsof het er voor me was klaargelegd.

En de fotospullen waren nog niet ingepakt.....!

Slotwoordje:

Ik heb de foto's niet in chronologische volgorde geplaatst. Zou ik dat wel gedaan hebben,

dan zouden er grote gaten in de invulling van de tijd gevallen zijn.

Wat deden we in die verdwenen uren?

Dat komt de volgende keer aan de beurt,  na toch wat gezwam in deze serie gaat het dan geslijm worden....

Het eindejaarsblog

Oudejaarsavond,  tijd voor het oudejaarsblog, gezellig houtkachel en kaarsjes aan en een lekker wijntje erbij,  terwijl  ik de muziek van de Top 2000 telkens wat harder zet.

Muziek roept vaak heerlijke herinneringen op,  en datzelfde geldt voor foto's.

Achter veel foto's zit een verhaal,  een herinnering,  een gevoel,  een emotie...

En juist dat maakt het kiezen van  12 foto's uit een heel jaar fotografie telkens weer zo leuk en zo verrassend, maar ook iedere keer weer zo moeilijk....

Maar het is ook dit jaar weer gelukt om een keuze te maken!

Na de eerste 'editie' van de 12 mooiste in 2011  vroeg mijn zusje of ze de foto's mocht

gebruiken voor een kalender.  Dat vond ik een superidee  en ik besloot de kalender zelf te maken.

Sindsdien is het een traditie geworden,  en is de kalender leidraad voor mijn fotokeuze.

Precies vandaag kwamen de bestelde kalenders binnen en ik kreeg echt een 

Wow-gevoel bij het zien van de prachtige afdrukken.

Dat wordt weer een heel jaar lang genieten!

Maar nu eerst even  heerlijk herinneringen ophalen bij mijn selectie 2014:

Januari

Drieteenstrandlopertjes

Ja,  ik zie het weer voor me:

Veel wandelaars op het strand van Zandvoort op die prachtige januari-zondag.

En ik wilde de 3-teentjes fotograferen en om dat mooi te doen

 moest ik toch echt plat in het natte zand.

Veel verbaasde blikken en opmerkingen  ;-)

Gelukkig heb ik me daar niks van aangetrokken,

want wat een heerlijk plaatje wist ik te schieten!

Die schoot zelfs door naar de Birdpixkalender!

Februari

"Springtime"

Als het even kan gaan Von en ik op zondag graag op foto-stap,

maar bij tijd en wijle komt het er gewoon niet van.

Geheel tegen onze gewoontes in gingen we op een maandagmorgen naar onze

achtertuin:  de 's Gravelandse Buitenplaats Gooilust,

heerlijk spelen met de eerste voorjaarsbloeiertjes.

Wat me direct te binnen schiet bij de herinnering aan die dag

is dat ik daar te midden van sneeuwklokjes en krokusjes het mailtje las

dat ik bij de Argus Fotowedstrijd in de prijzen was gevallen.

Zoiets verdient wel een bloemetje ;-)

Maart

Heikikkers

De Blauwe Heikikkers brachten op een zonnige voorjaarsdag in maart 

ons 'Punnikclubje'  weer eens bij elkaar aan de oever van een mooi Brabants ven.

De punnikklos hadden we lekker thuisgelaten ;-)

Daarvoor in de plaats brachten we regenpakken en kaplaarzen mee.

Het werd een geslaagd, gezellig en vooral nat avontuur.

Wat waren Von en ik op de terugweg blij met mijn nieuwe autootje met stoelverwarming!

April 

Bosanemoontjes

In april speelde ik te midden van de bosanemoontjes 'Juf Loes'  

en probeerde ik René te leren hoe je kunt schilderen met de macrolens.

Ik ben er nog steeds niet achter of ik een goede juf was of René een goede leerling  ;-)

Deze foto maakte ik overigens op een ander moment, namelijk in het Zoniënwoud,

toen ik met Von een weekend naar Brussel ging ivm de eerder genoemde Argus-fotowedstrijd.

Mei

Zonsondergang in de Sluftervallei

In mei gingen Gonnie en ik heel gezellig een lang weekend naar Texel.

Sinds mijn jeugd was ik hier niet meer geweest, 

dus ik ik genoot met volle teugen van het Eilandgevoel.

Zoals we eveneens genoten van een prachtige zonsondergang

in de Sluftervallei op onze eerste avond.

Juni

Zonnedauw

Zonnedauw staat ieder jaar hoog op mijn to-do-lijstje.

Afgelopen zomer bleef het echter bij slechts één keer zonnedauw fotograferen.

Waar dat aan ligt?  Waarschijnlijk was het te droog voor dit vochtminnende vleesetende plantje.

Die ene keer in juni leverde gelukkig wel een geslaagde foto op,

hij werd zelfs in het mooie blad van Landschap VZW geplaatst.

En hij prijkt dus op mijn kalender.

Juli

Heideblauwtje

Eind juni, begin juli huurde ik een leuk huisje in Brabant,

op slechts een steenworp afstand van de Oisterwijkse Bossen en Vennen

en de Kampina.

Het werd een heerlijke week van wandelen en fietsen,

en gek genoeg weinig fotograferen.

Een uitzondering daarop waren de Heideblauwtjes.

Ik kwam ze toevallig tegen op een van mijn wandelingen  en toen ik ook de

slaapplaats wist te vinden stond Gonnie te trappelen om langs te komen.

Een heerlijke vroege ochtend volgde,

waarom doe ik dat toch niet vaker ??

Augustus

Klokjesgentiaan

De mooie Klokjesgentiaantjes beginnen te bloeien in augustus.

Toen ik aan het eind van die natte maand met Gonnie op het Buurserzand was

wist ik een paar mooie plaatjes te maken,  maar die zijn in staand formaat.

en dat vind ik voor mijn kalender minder geschikt.

Gelukkig groeien en bloeien ze ook bij mij in de omgeving,

en in dit warme jaar 2014 vond ik ze daar zelfs nog in oktober!

Ik heb hier dus even lekker gesmokkeld ;-)

Een foto die zo anders dan anders is, maar ik vind hem echt mooi.

Met dit soort beelden wil ik in het nieuwe jaar graag een stapje verder.

September

Hazenpootje

Na een paddo-explosie eind augustus waren er in de droge septembermaand

nauwelijks meer paddenstoelen te vinden ;-(

Deze foto van het Hazenpootje maakte ik dan ook niet in september.

maar pas in oktober.

N.b. op dezelfde dag als het klokjesgentiaantje van augustus.

Tja,  ik kan het toch ook niet helpen dat het klimaat alles in de war gooit?

Oktober

Vergane glorie

Von en ik hebben de leuke gewoonte ontwikkeld om op onze verjaardagen 

lekker met de camera op stap te gaan.

Helaas leek de verjaardag van Von in oktober in het water te vallen,

maar toen het in de middag toch wat droger werd gingen we nog

even in onze achtertuin kijken.

Allemaal baggerfoto's maakte ik, alles rijp voor de prullenbak,

waarover ik vervolgens in een blogbericht alle frustraties van me af schreef.

Alleen een foto van een verdorde varen bleef over die middag.

Bijzonder dan toch eigenlijk dat juist deze ene foto  het 

eindejaarsblog heeft gehaald.

Zo zie je maar, één foto na een middagje fotograferen is eigenlijk genoeg ;-)

November

Zeester in de branding

Deze Zeester in de branding met lange sluitertijd is zonder meer een van

 mijn favoriete foto's van het afgelopen jaar.

Wat had ik een schik toen ik op het strand een dergelijke foto bedacht

en vervolgens aan de slag ging om het plan ten uitvoer te brengen.

En hoe groot was de voldoening toen het lukte!

Het stond voor mij dan ook vast dat deze Zeester op de kalender moest komen,

maar probleempje... dit was in februari...

en daar vond ik de sneeuwklokjes en krokusjes toch passender.

Maar ik ben eigen baas over mijn kalender,

en stormen met zeesterren zijn er ook in november,  toch?

December

Zeesterren na zonsondergang

En Zeesterren zijn er ook in december!

De keuze voor deze foto is echt een typisch voorbeeld van je laten meeslepen

door het moment,  het gevoel, de verrassing...

Want ja,  groot was de verrassing toen in het donker, een uur na zonsondergang,

dit licht en deze kleuren op mijn display verschenen.

Die verrassing, in combinatie met de ongewone hoeveelheid zeesterren

maakte dit al gauw een populaire foto, niet alleen voor mij,

maar ook op bijvoorbeeld Facebook en Vroege Vogels.

Maar de foto is niet goed genoeg...  de zeesterren hadden echt scherper moeten zijn.

Toch heb ik hem een plekje op mijn kalender gegund,

in de hoop dat de gedrukte versie wat scherper lijkt.

En dat is zo ;-)

En zo kan ik mijn jaar 2014 tevreden afsluiten.

Slotwoordje:

Het is nog steeds oudejaarsavond, buiten begint het al te knallen, maar  de Top 2000 overstemt dat geluid, en de houtkachel brandt gestaag door,  het wordt eigenlijk te warm, maar 't is zo gezellig.

Nog maar een koel wit wijntje dan om af te koelen. 't Is tenslotte oudejaarsavond ;-)

En ik ga doen wat ik altijd doe, als ik een blogje geschreven en gecontroleerd heb: 

ik druk op publiceren! ( ook al is het nog geen 23.30 uur).

Maar eerst wens ik ieder die nu nog kijkt een hele fijne jaarwisseling,   

en natuurlijk wens ik iedereen een geweldig, gelukkig, gezond en fotogeniek 2015!

Mist gemist

Voor zondagmorgen 12 oktober werd er mist voorspeld.  Dan denk ik altijd meteen:  oh... dat is mooi!  Om er vervolgens achteraan te denken:   Maar waar moet ik dan naar toe?

Ik heb namelijk geen idee waar ik in mijn omgeving op een vroege mistige ochtend kans maak op mooie foto's, en ik mis de gave om dat overdag te kunnen inschatten.   Er is dus maar één manier om er achter te komen:  er op uit om te kijken waar die kansen liggen.  En dat komt er helaas maar niet van,  die discipline om vroeg op pad te gaan,  die mis ik dus jammer genoeg.

Ja, ik weet het,  zo word ik nooit een echte fotograaf ;-)

Maar goed, die zondagochtend keek ik om half 8 naar buiten  en ik zag géén mist.  Nou, niks gemist dus  ... alhoewel....  toch wel jammer, want in plaats van mist was er een ongelooflijk mooie lucht in alle zachte tinten roze en blauw. Een lucht die ik een  'Bas Meelker'-lucht noem.  Zodra de zon opkwam verdwenen die prachtige kleuren en.... werd het alsnog helemaal mistig.  Vervolgens prikte het zonlicht door de mist heen  en was het weer zo sprookjesachtig mooi...

Te laat om er nog iets mee te doen,  en bovendien was het in mijn hoofd ook een beetje mistig.... de wijntjes smaakten zaterdagavond een beetje te lekker ;-)

Nou ja,   mist gemist dus,   het is niet anders.

Wat me in de loop van de ochtend opviel was dat het licht zo mooi bleef.

Daar moest ik toch wel wat mee gaan doen...

Dus toen de mist in mijn hoofd ook was opgetrokken reed ik naar de Eempolder

om weer eens te proberen iets met vogels te doen.

Dat was op een mooie  zondag  niet zo'n goed idee:

veel wandelaars en fietsers in de polder, dan kun je de vogels vergeten.

Ik kon alleen een paar spreeuwen scoren, 

waarbij dat mooie licht eerst ook nog achterwege bleef.
Beetje saai plaatje dus, maar het fraaie gespikkelde verenpakje komt wel goed uit.

Gelukkig kwam dat zachte licht weer terug.

Dus nog maar een plaatje.

Het is tenslotte het Jaar van de Spreeuw.

Ik besloot nog eens naar de nabij gelegen Groeve Oostermeent te gaan, 

want onlangs zag ik dat de Klokjesgentianen nog steeds in bloei staan.

In augustus was ik hier en toen lukte het me niet om er iets mee te doen, 

omdat de gentiaantjes allemaal verstopt tussen het gras stonden.

Dat is nog steeds zo, maar mede dank zij dat fijne zachte licht 

slaag ik er in om het gras onscherp te houden.

( de truc is om door het gras heen te fotograferen)

Ik vind de vage lijnen van het gras zelfs wel een meerwaarde!

En zo maakte ik een heleboel foto's van twee Klokjesgentiaantjes tussen het gras 

tot ik dacht:  dat moet toch ook anders kunnen.....

De zon scheen in het water, en als je dan lekker onscherp stelt krijg je mooie bokehbubbels.

Na een hele tijd zoeken en over de grond schuiven lukte het me om een gentiaantje 

in de onscherpte te krijgen.

En zie:   daar is mijn 'verdubbelaar' weer !

Teruggevonden in het water ;-)

Dit was trouwens nog niet zo simpel.  

De wind stond op het water waardoor de lichtvlekken erg beweeglijk waren.  

 Ik heb meerdere series in de continu-modus moeten schieten voordat het raak was:

Het gentiaantje netjes in de bokehcirkels.

Toch is het nog niet perfect ( maar wanneer wel??)

De diagonale grassprieten vind ik wel geslaagd, 

maar dat mosje oid naast de bloem, irriteert me een beetje
en wegpoetsen kreeg ik niet netjes voor elkaar.

Onderweg naar huis maakte ik nog een tussenstop in het bos, 

wie weet zijn er weer wat paddenstoeltjes te vinden?

Ja, zo hier en daar vind ik weer wat.

Na het spelen met het onscherpe gras had ik de smaak te pakken

en deed ik dat hier nog eens over met ragfijne mosjes.

En als je eenmaal zo lekker bezig bent, lijkt  de inspiratie als vanzelf te komen:

Gewoon een beetje gerommeld met een mooi herfstblad :-)

Hoe kleurig wil je het hebben?

Het kan ook minder hoor!

Zonder zon en met een ander herfstblad worden de kleuren veel koeler.

Alsof het Hazenpootje in een heerlijk  zacht roze bedje ligt.

Slotwoordje:

Ik heb de mist eigenlijk helemaal niet gemist ;-)

En heb er indirect  wel van kunnen profiteren omdat restantjes mist de hele dag in de atmosfeer bleven hangen, waardoor het zelfs midden op de dag prima fotograferen was.

Maarre.... ooit hoop ik toch wel die vroege-ochtend-mist-platen te maken......

Opruiming

"Opruiming",   een titel met een dubbele betekenis.

De afgelopen maanden heb ik meerdere keren door het bos gekropen op zoek naar fotogenieke paddenstoeltjes, de grote 'Opruimers van de natuur'.

Al die keren hebben natuurlijk best veel foto's opgeleverd, en bij het uitzoeken en opruimen kwam ik er een aantal tegen die zo aan het eind van de herfstperiode nog een plaatsje in mijn blog verdienen.

Ik dacht eigenlijk dat ik al heel veel series aan paddenstoelen gewijd had,  maar dat valt best mee, ik plaatste 't Is weer paddo-tijd, Zoektochten  en Op herhaling, in herhaling.    Mag ik dus best nog even opruiming houden ;-)

Op 29 oktober ging ik met Von naar het Loosdrechtsebos en zijn we uren zoet

geweest met stoeien en experimenteren met onze 'goocheldoos'.

Het wilde die middag niet echt lukken, hoewel Von er toch nog een heel blog met foto's

aan overhield.  Bij mij haalde alleen deze foto met allerlei bijzondere effecten de eindstreep.

Een week of twee later,  op 11 november,  ging ik in de AWD nog eens in de herkansing.

Het was een erg sombere maandag,  en dat zie je in de foto's terug.

Maar dat donkere sfeertje in het bos spreekt me eigenlijk wel aan,

een beetje mysterieus,  dat past wel bij het  geheimzinnige wereldje van de paddenstoeltjes.

Zoals te zien is was ik vooral op zoek naar paddenstoeltjes waar ik

me kon uitleven met licht en speciale effecten,

zag ik daarvoor geen mogelijkheid, dan liep ik gewoon door.

Maar op een gegeven moment riep ik mijzelf toch echt even een halt toe!

Want zo'n mooie Judasoor mag ik toch niet zo maar achteloos voorbij lopen omdat

ik er alleen maar een registrerende foto van weet te maken?

Dus even letterlijk pas op de plaats, mezelf streng toegesproken 

en de Judasoren de eer gegeven die ze toekomt ;-)

En zo  krijgt ook deze trilzwam een plaatsje in het blog.

Wat me dan achteraf opvalt,  is dat ik met een soort automatisme

de camera zó richt,  dat ik lichtcirkels in de achtergrond krijg.

Gek is dat toch, 'vroeger' wist ik niet hoe ik dat voor elkaar moest krijgen,

nu gaat het min of meer vanzelf en moet ik af en toe zelfs

 moeite doen om ze eens níet in beeld te krijgen.

Dit vond ik ook wel een foto waard,  de spinragjes lijken wel scheerlijnen

om de mycena's  te behoeden tegen stormachtige wind.

Deze mycena's  doen me denken aan warme gebreide mutsen ;-)

Ik maakte de foto helemaal aan het eind van de middag, dus met nóg minder

licht dan ik al had.  De achtergrond is daardoor best spannend geworden.

Vorig jaar vond ik de piepkleine Tengere Beukentaaling.

Tot nu toe had ik ze deze herfst nog niet kunnen vinden, 

maar tot mijn vreugde zag ik ineens de witte 'speldenknopjes'  

weer tussen de half vergane beukenblaadjes.

Dus even lekker mee gespeeld!

Ik ben flink aan het opruimen geweest,  dus ik ga door naar een andere dag waarop ik paddenstoeltjes ging fotograferen, 

op vrijdag 15 november ging ik op zoek naar de fotogenieke Hazenpootjes.

Wouter was zo lief om mij te vertellen waar ik ze kon vinden.

Dit keer een zonnige dag,  waar ik ook al een ander blogje aan gewijd heb:

Herfstkleuren schilderen

De combinatie van zonlicht en herfstkleuren in de achtergrond

geeft sprekende en kleurige beelden,

zo heel anders dan het begin van deze serie.

Hier kan ik me wel eventjes lekker uitleven...

maar het wordt op deze manier wel allemaal veel van hetzelfde ;-(

Wat balorig doe ik maar eens iets geks onder het motto

'Onscherp is het nieuwe scherp'

Edit
Tja,  slaat natuurlijk eigenlijk nergens op, en dat blijkt ook wel uit de reacties ;-)
Ik zou de foto natuurlijk alsnog kunnen verwijderen,
maar een keertje gek doen moet toch kunnen?

Twee dagen later ging ik met Von terug, dit keer weer grijs en somber,

en ik besloot om eens aan het stoeien te gaan met de externe flitser.

Nou,  flitsen,  daar moet ik echt eens serieus op gaan studeren,  

een prima bezigheid voor de wintermaanden.

Maar, in elk geval wist ik wel een goed belichte foto te maken,

dus het begin is gemaakt.

Toen de flitser opgeruimd,  en toch maar weer een sfeerplaatje.

Dat is toch het fijne van de paddenstoeltjes,  je kunt er zó veel kanten mee uit.

Maar het feestje is nu,  eind november,  toch echt afgelopen,
de  Ruimers van de natuur  zijn inmiddels zelf opgeruimd,

dus we moeten weer op zoek naar andere uitdagingen,

zal ook wel weer gaan lukken?

Slotwoordje:

In het slotwoordje plaats ik als toegift nog twee foto's, die ook bij de opruiming overbleven.

Op dezelfde dag waarop ik met Von terug ging naar de Hazenpootjes namen we eerst even een 

kijkje in de Costerustuin,  een kleine botanische tuin in Hilversum.

Daar zijn we nog eens flink aan het oefenen geweest op het 'schilderen'  en de 'verdubbelaar'.

Dit zijn de enige twee foto's die het beoogde effect hebben, de rest was echt helemaal niks,

maar wat zijn we weer lekker bezig geweest,  en wat hebben we er weer een hoop van geleerd!