De mooie natuur daagt mij uit om te fotograferen, de wens om goed te leren fotograferen daagt me uit om er steeds vaker
op uit te gaan om te oefenen.
Een heerlijke wisselwerking dus, waaraan ik veel plezier beleef.
Op deze site doe ik verslag van mijn pogingen om wat ik zie zo mooi mogelijk vast te leggen.
Bedankt voor je bezoekje, en mocht je een reactie achter willen laten, dan stel ik dat erg op prijs.

Klik op een foto voor een presentatie in groter formaat en hogere kwaliteit!


Posts tonen met het label zeester. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zeester. Alle posts tonen

zondag 31 december 2017

Jaaroverzicht 2017


31 december, de laatste dag van het jaar,  en traditiegetrouw tijd voor een terugblik en een overzichtje van de mooiste foto's per maand.
Traditiegetrouw ook weer leuke maar lastige klus...
Nou ja, ik heb het over tradities en de jaarkalender is ook een traditie die ik er in houd, dat betekent dat ik net als in de voorgaande jaren niet per definitie voor de mooiste foto's heb gekozen, maar voor een gevarieerd overzicht, waarbij het me tot mijn eigen verbazing ineens opviel dat er slechts 4 foto's met de macrolens gemaakt zijn, terwijl ik dacht toch vooral een macrofotograaf te zijn ;-)









Zeester - Januari 

Begin Januari was ik met Gonnie op zoek naar Drieteenstrandlopertjes
maar we kwamen met Zeesterren thuis.
Moet kunnen ;-)







Sneeuw in de duinen  - Februari

In het tweede weekend van februari kwam de sneeuw eindelijk weer eens met bakken naar beneden.
Op zaterdag struinde ik de hele dag  heerlijk met Ghita door de AWD en op zondag ging ik
nog eens de duinen in omdat zich een bepaald beeld in mijn hoofd had gevormd.
Lekker als je dan thuiskomt met het gewenste plaatje!





 Boot naar Texel - Maart

Begin maart gingen Yvonne, Gonnie en ik een dag of wat naar Texel,
Landschapjes en zeegezichten waren de bedoeling,
die maakte ik ook wel, maar niet 100% naar mijn zin.
De keuze is daarom gevallen op deze meeuwen,
gefotografeerd  op de boot naar Texel.





Kievitsbloemen - April

Een volgend uitstapje met Gon en Von,  naar de Wilde  Kievitsbloemen!
We stonden op tijdens een regenbui, maar precies op tijd trok het open 
en beleefden we een sprookjesachtig mooie vroege ochtend.





Klein Geaderd Witje - Mei

Meerdere ochtenden ging ik tussen de Pinksterbloemen op zoek naar Oranjetipjes,
niet kunnen vinden, maar ach, met een Klein Geaderd Witje in een heerlijke
schilderachtige setting ben ik ook dik tevreden!






Geoorde Fuut - Juni

Nou juni..... eerlijk gezegd was het in mei
maar een beetje smokkelen mag best ;-)

Geoorde futen





Zonnedauw - Juli

Meerdere keren ben ik heerlijk bezig geweest met Zonnedauw,
een plantje dat me, sinds ik het voor het eerst vond , nog steeds evenveel fascineert.
Met de Raynox-voorzetlens ben ik er eens lekker dicht bovenop gekropen.





Vuurlibel - Augustus

Vlinders weet ik in mijn omgeving helaas nauwelijks te vinden,
maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door de vondst van de prachtige
Vuurlibellen niet al te ver van huis én de minstens even mooie
Bandheidelibellen.  Ik moest van mezelf kiezen,  en het is deze Vuurlibel geworden.





Witgatje - September

In 2017 publiceerde ik aanmerkelijk minder posts dan voorgaande jaren
en vanaf september/oktober  kwam de klad er helemaal in.
De serie Fryslan was de laatste foto-serie die ik plaatste.
En waarom??  Ik weet 't niet....
Dit in het water starende en peinzende Witgatje 
vind ik daarom wel een passend beeld bij mijn eigen overpeinzingen.

Fryslan





'Dubbel'  -  Oktober

Geukkig stopte ik niet met fotograferen, dus voor de laatste maanden 
van het jaar liggen er wel foto's op de plank.
Lekker spelen met paddenstoeltjes,  je zou kunnen denken dat dit meervoudige
belichting is, maar het zijn  echt 'gewoon'  twee paddenstoeltjes.






Herfst - November

Herfstfotografie op de Veluwe samen met Gonnie.
Eensgezind besloten we nu eens de macrolens thuis te laten en alleen
de 70-200mm mee te nemen, een lens die ik vrijwel nog nooit
gebruikt heb en oh wat miste ik mijn vertrouwde macrolens.....





Mist - December

In het weekend van 10 december werden we verrast met een heel dik pak sneeuw.
Maar laat dit nou net het weekend zijn dat ik in Antwerpen was
vanwege mijn presentatie op het Lowland Photo Festival.
Helaas heb ik dus niets van de sneeuwpret meegekregen.
Later in de maand zaten we dagenlang in dikke mist,
ik realiseerde me dat ik daar nog vrijwel nooit iets mee gedaan had, 
op pad dus!  en moet zeggen dat dit wel naar meer smaakt,
alhoewel ik  beslist nog wel op sneeuw hoop!




Slotwoordje:
Ik noemde in december al het Lowland Photo Festival, wat een eer vond ik het om daar een presentatie te mogen geven! Ook wel best eng natuurlijk in die hele grote zaal en met mijn foto's op een scherm van maar liefst 23 bij 10 meter!  Maar het ging gelukkig allemaal goed,  best wel een beetje trots op mezelf  en blij en tevreden met de mooie reacties die ik ontving.
Een bijzondere afsluiting van 2017!







dinsdag 10 maart 2015

Roze wolk




Voor de derde keer op rij ging ik afgelopen zaterdag naar de PiXperience,  
een dag vol lezingen, seminairs, prachtbeelden en inspiratie, 
georganiseerd door Nederpix en Birdpix.
Dit keer gingen we gezellig met zijn drietjes,  Gonnie,  Yvonne en ik.






Er was op Nederpix een oproep gedaan om beelden in te zenden voor de openingspresentatie.
Ik zond er een aantal in, en waarschijnlijk velen met mij,
dus ik had geen idee of de foto's getoond zouden worden.
Maar kijk,  daar was tijdens deze zeer gelikte presentatie mijn abstracte klokjesgentiaan!







En dit is helemaal gaaf:  Drie op een rij!
Verder kwam er van mijn hand nog zonnedauw voorbij,  en ook vale gieren,
maar die hebben we net gemist om te fotograferen.
Nou ja ... 'we' ....  deze foto's zijn door Gonnie met haar telefoon gemaakt,
ik heb het zelf ook geprobeerd,  maar dat werd helemaal niks.


Nou,  hoor ik iedereen denken,  
is dit nou zo bijzonder om er een blogje aan te wijden?
Nee,  er is meer....

Nederpix en Birdpix organiseren ieder jaar een fotowedstrijd
voor de beste Natuurfoto en Vogelfoto van het jaar.
Ik had bij Nederpix  meegedaan,  was genomineerd voor de finale, 
en nu was het spannend hoe de vakjury zou oordelen.

De prijswinnende foto's ( 5 uit elke groep )  
werden in een van de ruimtes geëxposeerd,
en Yes!  Ik zat erbij!!






Dus glunderend even poseren bij de mooie afdruk op Xpozer
Foto wederom met dank aan Gonnie.







's  Middags was de prijsuitreiking,
wat sta ik te stralen op het podium met mijn 3e prijs!
Ben er ook écht blij mee ;-)

(foto Herman Berkhoudt)






Natuurlijk nog even de winnende foto:
Zeester in de branding,  op het strand van Zandvoort.
( zie hier de blogserie van die dag )


Gonnie maakte een heel kort filmpje van de prijsuitreiking,
heel fijn,  want nu kon ik in alle rust nog eens  naar de 
lovende woorden van de vakjury luisteren.
( door niemand minder dan Jan van der Greef )

Helaas staat het filmpje ondersteboven en heb ik een slechte kwaliteit geupload,
maar het ontbreekt me even aan tijd om uit te vinden hoe dat beter moet,
maar goed,  het gaat mij vooral om de woorden.







Op een roze wolk ging ik naar huis,  en toen het zondag zo'n heerlijke lentedag
werd,  bleef ik nog even lekker op mijn roze wolk zitten.
Samen met Von dook ik in de sneeuwklokjes en krokussen.






Toen werd het  een lilaroze wolk ;-)
maar daarover meer in een volgende serie.



Slotwoordje:
Von en Gon,  dank jullie wel voor jullie lieve begrip  voor het feit dat wéér het programma aan mij aangepast moest worden  ;-)
En dan nog een 'dienstmededeling': 
Ik ben de afgelopen week helemaal niet toegekomen aan de blogjes die ik volg,
maar ik beloof  bij deze aan iedereen dat ik nog langs kom!


woensdag 31 december 2014

Het eindejaarsblog

Oudejaarsavond,  tijd voor het oudejaarsblog, gezellig houtkachel en kaarsjes aan en een lekker wijntje erbij,  terwijl  ik de muziek van de Top 2000 telkens wat harder zet.
Muziek roept vaak heerlijke herinneringen op,  en datzelfde geldt voor foto's.
Achter veel foto's zit een verhaal,  een herinnering,  een gevoel,  een emotie...
En juist dat maakt het kiezen van  12 foto's uit een heel jaar fotografie telkens weer zo leuk en zo verrassend, maar ook iedere keer weer zo moeilijk....





Maar het is ook dit jaar weer gelukt om een keuze te maken!

Na de eerste 'editie' van de 12 mooiste in 2011  vroeg mijn zusje of ze de foto's mocht
gebruiken voor een kalender.  Dat vond ik een superidee  en ik besloot de kalender zelf te maken.
Sindsdien is het een traditie geworden,  en is de kalender leidraad voor mijn fotokeuze.

Precies vandaag kwamen de bestelde kalenders binnen en ik kreeg echt een 
Wow-gevoel bij het zien van de prachtige afdrukken.
Dat wordt weer een heel jaar lang genieten!
Maar nu eerst even  heerlijk herinneringen ophalen bij mijn selectie 2014:






Januari

Ja,  ik zie het weer voor me:
Veel wandelaars op het strand van Zandvoort op die prachtige januari-zondag.
En ik wilde de 3-teentjes fotograferen en om dat mooi te doen
 moest ik toch echt plat in het natte zand.
Veel verbaasde blikken en opmerkingen  ;-)

Gelukkig heb ik me daar niks van aangetrokken,
want wat een heerlijk plaatje wist ik te schieten!
Die schoot zelfs door naar de Birdpixkalender!







Februari

Als het even kan gaan Von en ik op zondag graag op foto-stap,
maar bij tijd en wijle komt het er gewoon niet van.
Geheel tegen onze gewoontes in gingen we op een maandagmorgen naar onze
achtertuin:  de 's Gravelandse Buitenplaats Gooilust,
heerlijk spelen met de eerste voorjaarsbloeiertjes.

Wat me direct te binnen schiet bij de herinnering aan die dag
is dat ik daar te midden van sneeuwklokjes en krokusjes het mailtje las
dat ik bij de Argus Fotowedstrijd in de prijzen was gevallen.







Maart


De Blauwe Heikikkers brachten op een zonnige voorjaarsdag in maart 
ons 'Punnikclubje'  weer eens bij elkaar aan de oever van een mooi Brabants ven.
De punnikklos hadden we lekker thuisgelaten ;-)
Daarvoor in de plaats brachten we regenpakken en kaplaarzen mee.
Het werd een geslaagd, gezellig en vooral nat avontuur.
Wat waren Von en ik op de terugweg blij met mijn nieuwe autootje met stoelverwarming!







April 

In april speelde ik te midden van de bosanemoontjes 'Juf Loes'  
en probeerde ik René te leren hoe je kunt schilderen met de macrolens.
Ik ben er nog steeds niet achter of ik een goede juf was of René een goede leerling  ;-)

Deze foto maakte ik overigens op een ander moment, namelijk in het Zoniënwoud,
toen ik met Von een weekend naar Brussel ging ivm de eerder genoemde Argus-fotowedstrijd.







Mei

In mei gingen Gonnie en ik heel gezellig een lang weekend naar Texel.
Sinds mijn jeugd was ik hier niet meer geweest, 
dus ik ik genoot met volle teugen van het Eilandgevoel.
Zoals we eveneens genoten van een prachtige zonsondergang
in de Sluftervallei op onze eerste avond.







Juni

Zonnedauw staat ieder jaar hoog op mijn to-do-lijstje.
Afgelopen zomer bleef het echter bij slechts één keer zonnedauw fotograferen.
Waar dat aan ligt?  Waarschijnlijk was het te droog voor dit vochtminnende vleesetende plantje.
Die ene keer in juni leverde gelukkig wel een geslaagde foto op,
hij werd zelfs in het mooie blad van Landschap VZW geplaatst.
En hij prijkt dus op mijn kalender.







Juli

Eind juni, begin juli huurde ik een leuk huisje in Brabant,
op slechts een steenworp afstand van de Oisterwijkse Bossen en Vennen
en de Kampina.
Het werd een heerlijke week van wandelen en fietsen,
en gek genoeg weinig fotograferen.
Een uitzondering daarop waren de Heideblauwtjes.
Ik kwam ze toevallig tegen op een van mijn wandelingen  en toen ik ook de
slaapplaats wist te vinden stond Gonnie te trappelen om langs te komen.
Een heerlijke vroege ochtend volgde,
waarom doe ik dat toch niet vaker ??







Augustus

De mooie Klokjesgentiaantjes beginnen te bloeien in augustus.
Toen ik aan het eind van die natte maand met Gonnie op het Buurserzand was
wist ik een paar mooie plaatjes te maken,  maar die zijn in staand formaat.
en dat vind ik voor mijn kalender minder geschikt.

Gelukkig groeien en bloeien ze ook bij mij in de omgeving,
en in dit warme jaar 2014 vond ik ze daar zelfs nog in oktober!
Ik heb hier dus even lekker gesmokkeld ;-)

Een foto die zo anders dan anders is, maar ik vind hem echt mooi.
Met dit soort beelden wil ik in het nieuwe jaar graag een stapje verder.







September

Na een paddo-explosie eind augustus waren er in de droge septembermaand
nauwelijks meer paddenstoelen te vinden ;-(
Deze foto van het Hazenpootje maakte ik dan ook niet in september.
maar pas in oktober.
N.b. op dezelfde dag als het klokjesgentiaantje van augustus.
Tja,  ik kan het toch ook niet helpen dat het klimaat alles in de war gooit?







Oktober

Von en ik hebben de leuke gewoonte ontwikkeld om op onze verjaardagen 
lekker met de camera op stap te gaan.
Helaas leek de verjaardag van Von in oktober in het water te vallen,
maar toen het in de middag toch wat droger werd gingen we nog
even in onze achtertuin kijken.
Allemaal baggerfoto's maakte ik, alles rijp voor de prullenbak,
waarover ik vervolgens in een blogbericht alle frustraties van me af schreef.
Alleen een foto van een verdorde varen bleef over die middag.
Bijzonder dan toch eigenlijk dat juist deze ene foto  het 
eindejaarsblog heeft gehaald.
Zo zie je maar, één foto na een middagje fotograferen is eigenlijk genoeg ;-)







November

Deze Zeester in de branding met lange sluitertijd is zonder meer een van
 mijn favoriete foto's van het afgelopen jaar.
Wat had ik een schik toen ik op het strand een dergelijke foto bedacht
en vervolgens aan de slag ging om het plan ten uitvoer te brengen.
En hoe groot was de voldoening toen het lukte!

Het stond voor mij dan ook vast dat deze Zeester op de kalender moest komen,
maar probleempje... dit was in februari...
en daar vond ik de sneeuwklokjes en krokusjes toch passender.

Maar ik ben eigen baas over mijn kalender,
en stormen met zeesterren zijn er ook in november,  toch?






December

En Zeesterren zijn er ook in december!

De keuze voor deze foto is echt een typisch voorbeeld van je laten meeslepen
door het moment,  het gevoel, de verrassing...
Want ja,  groot was de verrassing toen in het donker, een uur na zonsondergang,
dit licht en deze kleuren op mijn display verschenen.
Die verrassing, in combinatie met de ongewone hoeveelheid zeesterren
maakte dit al gauw een populaire foto, niet alleen voor mij,
maar ook op bijvoorbeeld Facebook en Vroege Vogels.

Maar de foto is niet goed genoeg...  de zeesterren hadden echt scherper moeten zijn.
Toch heb ik hem een plekje op mijn kalender gegund,
in de hoop dat de gedrukte versie wat scherper lijkt.
En dat is zo ;-)
En zo kan ik mijn jaar 2014 tevreden afsluiten.



Slotwoordje:
Het is nog steeds oudejaarsavond, buiten begint het al te knallen, maar  de Top 2000 overstemt dat geluid, en de houtkachel brandt gestaag door,  het wordt eigenlijk te warm, maar 't is zo gezellig.
Nog maar een koel wit wijntje dan om af te koelen. 't Is tenslotte oudejaarsavond ;-)
En ik ga doen wat ik altijd doe, als ik een blogje geschreven en gecontroleerd heb: 
ik druk op publiceren! ( ook al is het nog geen 23.30 uur).

Maar eerst wens ik ieder die nu nog kijkt een hele fijne jaarwisseling,   
en natuurlijk wens ik iedereen een geweldig, gelukkig, gezond en fotogeniek 2015!





donderdag 18 december 2014

Groothoek aan zee

Op 7 december eindigde ik mijn blogserie  De uitdaging van de zonsondergang met de woorden dat ik toch echt mijn groothoeklens eens vaker wilde gaan gebruiken.
De volgende dag besloot ik meteen de daad bij het woord te voegen,  en ging ik met de groothoek het strand op. Statief liet ik thuis, want ik wilde eens lekker flexibel kunnen oefenen met diverse standpunten, gewoon eens kijken wat wel werkt en wat niet.
Het was een dag met wisselende bewolking,  felle opklaringen en plotselinge hagelbuien.
Vooral die buien deden me besluiten filters en zo thuis te laten,  ik ging puur sec met de groothoek aan de slag.




En dat viel me aanvankelijk nog  helemaal niet mee.
  Maar al gauw had ik door dat je héél dicht op je onderwerp in de voorgrond moet kruipen.
Dus kon ik de eerste spetters van de branding van de frontlens poetsen ;-(






Een gemene valkuil is de vertekening.
Bij deze foto koos ik een laag standpunt,  maar omdat ik een flink deel van de
lucht in het beeld mee wilde nemen, richtte ik de camera omhoog.
Moet je niet doen dus!  
De horizon stond zó bol, dat ik deze in Lighroom 
niet eens meer helemaal kon corrigeren.
Maar wel weer wat geleerd dus:  camera zo veel mogelijk waterpas houden.






En wat krijg je véél in beeld met zo'n groothoeklens.
Herhaalde malen zag ik mijn eigen schaduw verschijnen.
Pas toen de zon even verdween, en daarmee ook mijn schaduw,
kon ik de andere kant op fotograferen.
En dat wilde ik graag,  want het schuim was hier zo mooi romig.







Maar al met al  kreeg ik na een paar uurtjes, met uiteraard vele mislukkingen,
het 'groothoekgevoel' toch een beetje in mijn vingers.







Kwal met groothoek,  het licht valt er zo mooi doorheen,
maar ik heb het gevoel dat het beeld spannender en boeiender moet kunnen.
Nou ja,  je kunt niet alles in een paar uurtjes leren.
Komt tijd komt raad.


Afgelopen zondag wilde ik bij zonsondergang het geleerde in de praktijk gaan brengen.
En nu serieus, dus statief en filters gingen mee.






Vanuit het centrum van Zandvoort liep ik eerst een paar kilometer zuidwaarts,
omdat ik weet dat daar meestal veel meer zwinnetjes en structuren te vinden zijn.
Maar ik was er al bang voor, op deze zondagmiddag was het heel laag water, 
en stond alles nagenoeg droog. 

Tja, ik had toch echt een interessante voorgrond nodig met die grote beeldhoek,
daarom zocht ik lijnen in het water.
Wachtend op een aankomende golf, die net diagonaal door mijn beeld zou gaan.
kwam er plotseling een hogere golf, met veel meer snelheid.
Dat betekende natte voeten,  
maar ook een heel verrassend spel van lijnen en beweging.
Ik was er wel blij mee!


                                                                                                                                                                                                 




Op de heenweg zuidwaarts had ik ze al gezien,  de vele zeesterren.
Sommige plekken op het strand lagen er helemaal vol mee.
Maar ik was aan de late kant,  en wilde beslist een goede locatie
voor de zonsondergang vinden, dus voor de zeesterren gunde ik me geen tijd.

Nu, na zonsondergang, liep ik terug, terwijl het donker werd.
Tja,  die zeesterren,  toch maar even proberen.
Lange sluitertijden kreeg ik nu vanzelf, daar had ik geen grijsfilter voor nodig.

Deze zeester kreeg net een 'douche' van de branding over zich heen,
moet ik misschien daarom bij deze  foto aan een douchegordijn denken?






Ruim een uur na zonsondergang was het écht donker.
Maar ik kon mijn ogen niet van die zeesterren afhouden.
Wie niet waagt, die niet wint.
Met die gedachte zette ik mijn statief weer neer,  
maar op mijn schermpje bleef alles nagenoeg zwart,  
het was gewoon té donker.

Gelukkig kon ik de waterpas wel zien,   
en ik zag aan het licht ook tot hoever ik het grijsverloopfilter
 in de houder moest schuiven.
Scherpstellen en (lang) belichten werd een gok, en....
Na 25 seconden zag ik dit beeld op mijn schermpje verschijnen,
wat een verrassing!

Uiteraard maakte ik nog een paar beelden, maar deze vond ik het best gelukt.
En toen ging ik tevreden naar huis,
om droge sokken aan te trekken  ;-)


Slotwoordje:
Het mag duidelijk zijn:  mijn groothoeklens komt voortaan vaker uit de tas!
En dan mijn laarzen niet vergeten.....



Edit

Ik verander zelden iets in mijn blog als ik eenmaal gepubliceerd heb,  maar ik wilde dit toch nog even delen: 
Dichter Kees Keizer werd geïnspireerd door de romige cappuccino ;-)
Zie zijn weblog,   ik vind het gedicht prachtig!


Cappuccinopanorama 







De branding bouwt een watermuur
metselt schuimlagen
tussen strand en baren

meeuwen als fladderende
suikerklontjes
boven het cappuccinopanorama

in de wolken woont de caffè latte
roomt niets af maar klopt op
tot onwerkelijke dimensies

het nippen schiet tekort
met volle teugen drinkt mijn hart
uit deze zonderlinge zee.

*** *** *** 







zaterdag 22 februari 2014

Strandmix


Kiezen is nooit mijn sterkste punt, sta ik bijvoorbeeld bij de viskraam,  dan zie ik zóveel lekkers, dat ik meestal maar voor een Strandmixje ga, omdat daar van alles en nog wat in zit.
Maar er lijkt iets te veranderen:  de laatste tijd lukt het me steeds vaker om een keuze uit al dat lekkers te maken,  kibbeling,  heerlijk!
Zo vergaat het me ook met fotograferen en bloggen. Steeds vaker ga ik doelbewust op pad en maak ik mijn blog rond één bepaald onderwerp.
Afgelopen maandag ging ik het strand op met Drieteenstrandlopertjes op mijn menu, maar, het liep anders, dit keer werd het toch een Strandmix ;-)




In de loop van de maandagochtend brak de zon zacht door de sluierbewolking heen,  
de wind was zowaar wat gaan liggen,  en het leek me een uitgelezen ochtend voor Drieteenstrandlopertjes.





Doorgaans zitten de 3-teentjes volop aan de zuidkant van Zandvoort,
dus ik begin aan een heerlijke wandeling zuidwaarts.
Al gauw zie ik ze zitten .... op een nog onbereikbare zandbank.....
Toch zie ik er wel een aardig plaatje in, met de garnalenkotter in de achtergrond.
Helaas zie ik intussen  de bewolking steeds dikker worden en 
verdwijnt het mooie gefilterde zonlicht.






Op het moment dat ik verderop de 3-teentjes van lekker dichtbij voor de lens krijg,  
heb ik weliswaar voldoende licht






maar in geen enkele foto heb ik zo'n fijn twinkelend lichtje  in het oogje.







De rond spetterende druppeltjes maken de foto's toch nog blogwaardig,
maar al gauw geef ik het op, en wandel ik op mijn gemak terug.





( 1/25 sec, f/22,  iso 100)


Onderweg speel ik wat met meeuwen en lange sluitertijden.
Oef wat is dat moeilijk!
Alles kon zo de prullenbak in, maar deze vind ik wel wat hebben . 
'Origami'   riepen ze op Facebook ;-)







En  dan komt onverwachts het mooie zachte licht weer terug!
Geen drieteenstrandlopertje meer te bekennen,  
maar een Kauwtje is weer eens wat anders zullen we maar zeggen ;-)

Oeps!  foutje... 't is een zwarte kraai!
Dank Remco!







Ik heb geen idee of deze Strandgaper door iemand zo mooi is neergezet,
of dat hij door de stroming van het water zo fraai rechtop staat.
Ik vond het in elk geval een plaatje waard.



Wat mij vandaag opvalt op het strand zijn de grote hoeveelheden zeesterren.
Het is laag water, dus ze liggen allemaal op het droge.
Al wandelend krijg ik inspiratie: 
Zeesterren in bewegend water!!


Daarvoor moet ik een paar uurtjes wachten, dan gaat het hoogwater worden.
Prima,  de zon is toch weer verdwenen, dan heb ik  mooi even de tijd
om een hapje te eten, en om droge en schone kleren aan te trekken, en mijn spullen schoon te maken,
( heb weer in het natte zand gelegen, dus dan weet je het wel ).






In de loop van de middag ben ik er weer, dit keer gewapend met statief.
Het is heel bijzonder om te zien hoe heel veel zeesterren zich hebben vastgeklampt
aan scheermesjes, stukjes hout,  of zelfs aan elkaar.
Ik heb nog niet kunnen uitvinden waarom ze dat doen?





( 1/13 sec, f/25, iso 64)


Omdat golven bij opkomend tij  steeds onverwacht verrassend ver het strand op kunnen rollen,
heb ik, behalve voor kaplaarzen,  ervoor gekozen om de 70-400mm lens te gebruiken
voor het stoeien met bewegend water.
Zo kan ik op een redelijk veilige afstand blijven.





( 1/13 sec,f/32, iso 50 )


Tja,  je kunt het wel gemakkelijk bedenken, maar het blijkt in de praktijk nog niet mee te vallen.
De snelheid van een golf is niet te voorspellen, 
dus de sluitertijd voor het mooiste effect is telkens een gok.
Maar soms pakt het goed uit ;-)

Ook hier weer zo'n zeester die zich om een stukje hout heeft gerold.





( 1/40sec, f/14, iso 80 )


Het grootste 'probleem' is eigenlijk dat de zeesterren steeds door het water mee gesleurd worden, 
en dan krijg ik toch echt wat teveel beweging ;-)
Ik moet het doen met de momenten waarop de golf komt aanrollen





                                                                                                                                         ( 1/40sec, f/14,iso 80)
 
en dan afdrukken precies vóór dat de zeester met de stroming mee gaat.


Ik had mijn grijsfilters meegenomen,  maar de benodigde sluitertijden waren zonder filters 
haalbaar door een lage iso en een heel klein diafragma in te stellen.
Dat kleine diafragma kwam sowieso van pas,  omdat ik hier graag veel scherptediepte wilde.

Ik verbaas me er iedere keer over hoe snel het water bij vloed opkomt,
voordat ik het wist was het hoogwater, en waren alle zeesterren koppie onder.



( 1/8sec, f/29, iso 50)


Ik was erg benieuwd naar de foto-resultaten en kroop thuis meteen achter de computer.
Het meeste kon linea recta de prullenbak in,  
maar tot mijn verrassing had ik ook een paar keer raak geschoten!
Vooral deze foto vind ik zelf echt lekker dynamisch,  
een waardige afsluiter van deze Strandmix.


Slotwoordje:
Feestje binnenkort?
De pageview-teller gaat richting 250.000 !!!!!