De mooie natuur daagt mij uit om te fotograferen, de wens om goed te leren fotograferen daagt me uit om er steeds vaker
op uit te gaan om te oefenen.
Een heerlijke wisselwerking dus, waaraan ik veel plezier beleef.
Op deze site doe ik verslag van mijn pogingen om wat ik zie zo mooi mogelijk vast te leggen.
Bedankt voor je bezoekje, en mocht je een reactie achter willen laten, dan stel ik dat erg op prijs.

Klik op een foto voor een presentatie in groter formaat en hogere kwaliteit!


donderdag 29 april 2021

Vogels in plas-dras

 


In maart bezocht ik een paar keer een mooi plas-dras-gebiedje. Hoe heerlijk is het toch telkens als je daar aankomt en de Grutto's en Tureluurs hoort roepen, dan is het lente!

In het slotwoordje van mijn vorige blogje "De uitdaging van Bosanemoontjes" vertelde ik dat ik me de laatste tijd wat vaker op vogels probeer te richten en deze bezoekjes aan Grutto en Tureluur boden me natuurlijk een mooie gelegenheid om daarmee aan de slag te gaan.

Vogels blijf ik moeilijk vinden, maar zo langzamerhand worden de resultaten gelukkig beter, dat is natuurlijk toch zoiets als 'Oefening baart kunst?? '

Die kunst is er nog niet hoor, maar ik durf van deze foto's wel een blogje te maken ;-) 






Ook al heb ik nu wat meer millimeters tot mijn beschikking  (200-600mm-lens +1,4 extender) krijg ik vogels natuurlijk  nog lang niet altijd vlak voor mijn lens, maar wanneer de omgeving een beetje meewerkt heb ik daar geen problemen mee, integendeel zelfs, foto's vertellen op die manier vaak een verhaal over gedrag en omgeving.



Tikkertje ;-)

Lentekriebels?




Een onderonsje,  zullen we...  ?

Nee, met dit stelletje werd het niets, maar even later....




Even later mocht ik getuige zijn van een paring, wat gaaf!




Tureluurtje scharrelend in de plas-dras.

Dit is wat ik bedoel met een vogel in zijn/haar omgeving, als dat lukt in een mooie compositie kan ik daar echt van genieten.




Het tegenovergestelde: Tureluur van héél dichtbij. De foto is zelfs niet gecropt.

En ja,  laat ik eerlijk zijn, dat is dan toch ook best eens heel gaaf.




Wat meer afstand met ruimte voor de weerspiegeling, ook niets mis mee, maar nadat ik Grutto's en Tureluurs telkens in het water fotografeerde kreeg ik toch wel het gevoel dat ik er wat meer spanning aan mee zou willen geven.




Dat lukte door me achter een rietkraag op te stellen en te wachten tot er een vogel zo lief zou willen zijn om op het juiste plekje even langs te komen.

De Tureluur was zo vriendelijk ;-) 




En de Grutto volgde zijn voorbeeld en ik was blij met deze doorkijkjes!




Dus tot besluit nog maar eentje ;-) 


Slotwoordje: En zo had ik heerlijke uurtjes bij de Tureluur en Grutto. Intussen stoei ik lekker door met de vogeltjes, maar ook de bloemetjes blijven lonken, deze tijd van het jaar is er zóveel te fotograferen. Ik ben dan ook van plan het tempo van de blogjes weer wat op te voeren, wordt vervolgd....