Local Patch & Comfort Zone

Ik mag graag artikelen lezen over natuurfotografie en vorige week bezocht ik zoals ieder jaar 

ook weer de PiXperience om daar te genieten van inspirerende lezingen.

Een van de termen die ik vaak tegenkom is 'Local patch' 

en een andere veelgehoorde uitdrukking is 'buiten je Comfort zone'. 

Zo'n Local patch daar sta ik helemaal achter, steeds vaker fotografeer 

ik dan ook lekker in mijn eigen omgeving op plekjes die ik steeds beter ga kennen, 

maar bij die Comfort zone denk ik vaak:  

het zal allemaal wel, ik doe gewoon lekker mijn eigen  ding....

In mijn Local patch, dat wel  ;-) 

 

  

 Nou heb ik het geluk dat ik gedurende de wintermaanden veel aan de kust verblijf en

daar vond ik tussen Bloemendaal en IJmuiden een heerlijk dynamisch stuk strand en duin.

In 2012-2013 werden hier sleuven in de eerste duinenrij aangebracht waardoor het zand 

weer kon gaan stuiven. Kalkrijk zand wordt hierdoor het duingebied in geblazen en hiervan profiteren kalkminnende flora en fauna.

En reken maar dat het er stuiven kan!
Op de vorige foto zie je links een fietspad lopen en dat verdwijnt met grote regelmaat onder het zand.
PWN heeft dan ook speciale waarschuwingsborden geplaatst:

LET OP:  Overstekend duin!

 

Dit dynamische gebied is dus al een paar maanden mijn 'Local patch'

zoals in voorgaande blogposts ook al te zien was:

Sneeuw aan zee 

Aan de kust 

Zand

 

 En wat gebeurde er in deze maanden?

Ik kwam zonder dat ik het merkte uit mijn 'Comfort zone'  ;-)

De vertrouwde macrolens ligt al sinds november ongebruikt in de kast,
zelfs Sneeuwklokjes heb ik niet gefotografeerd !

Mijn meest gebruikte en favoriete lens werd de groothoek ( 16-35mm op fullframe )

Toch ontdekte ik wel een overeenkomst tussen macro- en groothoeklens:

Je kunt met de groothoek van dichtbij scherpstellen, mijn getrainde blik voor

details kwam me dus best goed van pas.

Deze foto bijvoorbeeld is geen weids woestijnachtig landschap,

maar slechts een klein stukje duinzand met door de wind gevormde structuren.

Door met 16mm er heel dicht op te kruipen krijg je een totaal ander perspectief.

 Doordat je zo dichtbij kunt scherpstellen kun je dus ook bijna macro-achtige foto's maken.

Mooi om te zien hoe het fijne gruis van schelpen lijnen vormt in het zand.

 Behalve zand hebben we natuurlijk ook de zee!

 Met een 3-stops ND filter op mijn 70-400mm lens ging ik op pad om beweging te fotograferen.

 Nou vind ik dat je met beweging een beetje moet oppassen,  het wordt al gauw een trucje,

maar onderwerpen waar al beweging in zit, zoals zeewater en golven,
daar bij vind ik wel een uitdaging om  met een langere sluitertijd de beweging te benadrukken.

 Deze foto's maakte ik uit de hand,  door mee te bewegen met de richting van de golven.

Om niet té veel buiten de - letterlijke! - comfortzone te komen wel hoge laarzen of waadpak aan!

 Tja,  als er dan van die Drieteenstrandlopertjes langs rennen is het wel een uitdaging om ook

die beweging te vangen. Maar dat valt niet mee!

                                                                   

           Drieteentjes zijn door hun snelheid toch wel erg moeilijk, dan maar meeuwen proberen.
 Hmm... De sfeer vind ik wel aardig, maar oefening baart nog geen kunst....

Ik verwachtte dan ook alle foto's van mijn geheugenkaartje te kunnen deleten.....

Groot was dus de verrassing toen dit shot er tussen bleek te zitten.

Blij mee!!

Slotwoordje:

Wat wel grappig is om te vertellen is dat ik zo vaak naar deze Local Patch ga eigenlijk  het gevolg is van hoge parkeerkosten.  
Na 3 uurtjes parkeren zit je bij Parnassia al aan een tarief van € 10,== en na 4 uur betaal je het maximum van € 12,==.  Dat stond me altijd nogal tegen, maar ik besloot deze winter maar eens ruig te doen en een jaarkaart te kopen voor € 85,==.  En ja,  dan wil je die er wel uit zien te krijgen natuurlijk!  Nou,  dat is me wel gelukt, want behalve om te fotograferen vind ik de Kennemerduinen ook een prachtig gebied om te wandelen, ik heb er dan ook al heel wat kilometertjes rond gestapt, met of zonder camera en er zullen er nog vele volgen!

Aan de kust

In de blogpost Zand  schreef ik al dat ik meer aan de kust wilde fotograferen,

 zo gezegd zo gedaan en daarom nu weer lekker struinen door de duinen en over het  strand:

Zand,  helmgras en een heerlijke lucht erboven.

Zo stel je je simpel de duinen voor,  maar er is zoveel meer!

Door het stoppen van waterwinning ontstaan er steeds vaker natte duinvalleien,

en ja,  ook daar is het hoog water.

De duinen zijn hier op meerdere plaatsen geplagd,

zo ontstaan stuifkuilen voor  een heerlijke dynamiek.

Een mooie  plek om in de gaten te houden, maar helaas mag je

in de Kennemerduinen niet van de paden af en het is dus

niet mogelijk om dichterbij te komen.

Dynamiek vind je ook op het strand.

Hier is prachtig te zien hoe helmgras het zand vasthoudt,

zo ontstaan weer nieuwe duintjes.

Zand is door water en wind altijd in beweging en daarbij kunnen de mooiste structuren ontstaan.

Wel héél goed opletten waar je loopt want voor je het weet heb je je foto verprutst 

door je eigen voetstappen.....

't Blijft leuk om naar vormen en structuren in het zand te zoeken.

Met wat zon en schaduw wordt het spel nog wat boeiender.

Kleuren en lijnen,  allemaal het spel van de wind.

Ook nog even naar de waterkant:

Drieteenstrandlopertjes, ik kan ze niet weerstaan.

Maar helaas,  ik had geen geschikte kleding aan om op de grond te gaan liggen

voor een mooi laag standpunt en bovendien te weinig millimeters op de camera.

Dan moet je wat anders bedenken....  

Dus min of meer noodgedwongen gekozen voor ruimte voor het 3-teentje 

en de ribbels van het zand meegenomen in de compositie.

De foto's zijn op verschillende dagen gemaakt. 

bij de Drieteenstrandlopertjes was het nogal somber weer,

bij dit schuimbergje zie je wolken en blauwe lucht 

reflecteren in het water.

Spelen met de golven blijft ook altijd een leuk spelletje,

de camera heb ik met een wat langere sluitertijd meebewogen

en als verrassing ontstond er een spannende 'splash'.

Slotwoordje:  

Begin februari was ik anderhalve week vrij en hoopte toen heel veel op pad te kunnen gaan,  maar helaas, het liep anders:  ik werd geveld door griep  :-(     

Nou ja, ik was beslist niet de enige  en strand en duinen lopen gelukkig niet weg.....

Wie nog met de griep te kampen heeft:  beterschap!

De Twaalf van 2016

Het is oudejaarsavond 2016  en traditiegetrouw is het tijd voor de 12 mooiste foto's van het afgelopen jaar.  

Net als in voorgaande jaren laat ik er weer een kalender van maken en met de keuze van mijn foto's houd ik daar rekening mee, een beetje smokkelen met de maanden mag dus ;-) 

Nou ja, smokkelen of niet,  het is iedere keer weer bijzonder om op deze laatste avond van het jaar terug te blikken op de voorbije maanden, soms met nauwelijks foto-momenten,  een andere keer weer veel te veel om uit te kiezen, maar het is me weer gelukt om de Twaalf van 2016  te selecteren:

Januari

Kleurrijke mosjes

Mijn mooiste vondst in januari zijn de leuke Wimperzwammetjes,

maar mijn keuze voor deze maand is  gevallen op deze kleurrijke mosjes, 

die sinds enige weken ook boven mijn  blog prijken als header.

Februari

Drieteenstrandlopertje in de branding

In februari heb ik nauwelijks gefotografeerd.

Pas aan het einde van de maand ben ik een paar dagen op stap met Gonnie

en liggen we met onze telelens in de koekenpan aan het strand

om de altijd leuke Drieteenstrandlopertjes te fotograferen.

Aan het einde van de middag wordt het hoogwater en kunnen 

we heerlijk sprankelend tegenlicht in de branding vangen.

Maart

Krokussen

De volgende dag gaan we op foto-stap voor de voorjaarsbloeiertjes.

Het wil me maar niet lukken om een mooie achtergrond bij

de krokussen te creëren, totdat....

er  in de verte een rood bestelbusje in mijn zoeker verschijnt ;-) 

April

Bosanemoontjes

In de eerste maanden van het jaar heb ik de camera erg weinig in mijn handen gehad,

maar in april haalde ik de schade ruimschoots in.

Er staan zelfs nog veel foto's op mijn harde schijf  die ik nooit geblogd heb.

Lastig kiezen dus....

Na lang twijfelen is het deze foto van de Bosanemoontjes geworden,

gemaakt tijdens een gezellig uitstapje naar Kasteel  Poelgeest met Von.

Mei

Oranjetipje

't Is zoooo cliché, zo'n Oranjetipje op een Pinksterbloem.

Maar ik had hem nog niet, dus begin mei ga ik samen van Von op zoek in onze regio.

Tja,  Pinksterbloemen genoeg, maar waar zitten die Oranjetipjes?

Pas onderweg naar huis zien we ergens twee paartjes vliegen.

De volgende ochtend ga ik terug en ja hoor,

ik heb eindelijk mijn cliché-plaatje ;-) 

Juni

Steenuiltje

Juni is mede door het slechte zomerweer weer een stille maand,

maar tussen de vele buien door kruip ik met Gonnie  in een schuiltentje

om Steenuiltjes te fotograferen.

Een leuk avontuur en ik kom tot de conclusie dat ik vogels het liefst fotografeer

zoals ik mijn macro-onderwerpen benader:  met veel ruimte voor een mooie achtergrond.

Ook bij het Drieteenstrandlopertje van februari zie je dat terug.

Juli

Kamperfoelie met de Helios

Begin juli doe ik samen met Gonnie en Von een Helios-workshop

bij Loulou,  ik bak er helemaal niks van, maar thuis ga 

ik met het oude Russische lensje in de tuin aan het stoeien en

weet ik dit schilderachtige plaatje van de kamperfoelie te maken.

Hé, dit lensje is toch wel leuk!

Zó leuk, dat de julifoto's van de Heideblauwtjes moeten wijken ;-)

Augustus

Icarusblauwtjes

In augustus ga ik samen met Gonnie een paar dagen naar de Eifel

om vlinders te fotograferen.  Het aantal vlinders valt behoorlijk tegen,

maar het bloemenveld en  de vroege ochtenden zijn sprookjesachtig mooi.

Door dat spaarzame aantal vlinders neem ik alle tijd voor elk exemplaar 

en dat zie ik terug in de resultaten, ik heb waarachtig een luxe probleem:  

teveel goed geslaagde foto's !

Tja,  er kan er maar één op de kalender... nou ja, twee dus,  twee Icarusblauwtjes ;-)

September

Bandheidelibel

Tot mijn genoegen weet ik niet al te ver van huis de mooie Bandheidelibellen te vinden.

Zowel in augustus als september ga ik er van deze prachtige libellen genieten.

Dat rechtvaardigt een augustus-foto in september ;-)

Gemaakt met het Helioslensje, ook zonder tussenringen blijk ik er leuke 

dingen mee te kunnen doen.

Oktober

Zonsopkomst Westerheide

In oktober ga ik eindelijk weer eens een paar keer naar de Westerheide,

daar ben ik al veel te lang niet geweest om te fotograferen.

Ter plaatse is de keuze moeilijk.... landschap, reeën, macro....

het kan allemaal tijdens een paar prachtige sfeervolle vroege ochtenden.

Ook nu is de keuze lastig...

Maar deze foto draagt de magische ochtendsfeer het meeste uit.

November

Adelaarsvaren

Oké,  een beetje gesmokkeld,  dit is een foto van eind oktober.

In warm namiddaglicht heb ik me heerlijk uitgeleefd op herfstige Adelaarsvarens.

Ze staan nog klaar om een keertje te bloggen...

November en december waren voor mij een paar enerverende en  hectische maanden.
Ik had te maken met een best wel ingrijpende verbouwing, waar ik erg tegenop zag.

Grappig genoeg werd dat aardig overschaduwd door de opwinding rond mijn allereerste

 presentatie 'Sfeer Dichtbij'  tijdens het Nature Talks Fotofestival.

Echter,  in datzelfde weekend van de presentatie werd mijn moeder ernstig ziek 

en twee weken later moesten we helaas afscheid van haar nemen.

Tegelijkertijd zat ik ook nog midden in die verbouwing.

Het werd me allemaal even een beetje teveel,  dus fotograferen,  

blogs, social media,  het kon me allemaal een poosje gestolen worden........

December

Eindelijk een beetje winter

Maar het is nu eind december en ik ben weer een beetje tot rust gekomen.

Gisteren heb ik zelfs eindelijk weer de camera ter hand genomen en 

kon ik op de valreep van het jaar een december-foto maken,

en zelfs een winterse december-foto!

Slotwoordje:

En zo heb ik het jaar 2016 weer samengevat in een eindejaarsblogje,  een jaar met ups en downs,

maar we staan aan de vooravond van een nieuw jaar,  een jaar waarin ik de draad weer ga oppakken en geheel overeenkomstig de titel van mijn blog weer uitdagingen aanga!

Ik wens iedereen een hele gezellige jaarwisseling en voor 2017 veel voorspoed, geluk en gezondheid en natuurlijk mooie foto- en genietmomenten in onze prachtige natuur!

Nog meer teentjes

Een tijdje terug plaatste ik al minstens 162 teentjes  in een blogje,  maar ik wilde er best nog wel meer, die Drieteenstrandlopertjes zijn zó leuk!

Gonnie had er ook wel zin in, en zo gingen wij eind februari,  na een nogal mislukt creatief avontuur in de duinen,  aan het einde van de middag gewapend met koekenpan en rijstzak het strand op.

Het was opkomend tij, en dat was gunstig, want de Drieteenstrandlopertjes waren nu genoodzaakt om steeds verder naar voren te komen.

En ja,  wij moesten natuurlijk steeds verder terug schuiven om uit de gevarenzone van de golven te blijven ;-)

De vorige keer kwam ik thuis met foto's die allemaal erg op elkaar lijken.

Graag wil ik het nu anders doen, maar de eerste beelden zijn nog niet echt vernieuwend.

Maar ach,  wat maakt het uit, zo'n drieteentje is nou eenmaal veel te leuk 

om níet te fotograferen als hij zo vlak voor je staat.

En met zijn tweetjes is het toch weer anders ;-)

Laat in de middag zakt de zon steeds lager en krijgen we mooi licht.

Door het lage tegenlicht ontstaat er een speelse bokeh in de achtergrond.

De letterlijke keerzijde betekent wel dat het 3-teentje wat donker is en

ook het lichtje in het oogje moet ik nu missen.

Maar daar staat tegenover dat het nu wel hele andere plaatjes worden

dan de vorige keer,  lekker spetterend en sprankelend!

Ja,  hier ben ik wel blij mee ;-)

De tijd vliegt voorbij,  voor we het weten is het gouden uurtje veranderd in het blauwe uurtje.

Ook niets mis mee, maar dan gaat het licht 'uit'  en is het feestje afgelopen.

Slotwoordje:

Op Facebook kreeg ik wat verbaasde reacties over de koekenpan,  niet iedereen kent dit handige hulpmiddel:  
Je legt de rijstzak er in en daar bovenop de camera.  Op deze manier blijft alles redelijk gevrijwaard van zand en water  en bovendien schuif je de koekenpan tijdens het tijgeren heel gemakkelijk voor je uit.   En natuurlijk een fijn laag standpunt.

Echt een aanrader!

Drieteenstrandlopertjes

Ik wilde mijn openingswoordje beginnen met de tekst dat ik iedere winter wel een keertje die schattige Drieteenstrandlopertjes ga fotograferen, maar toen dook ik in mijn archief en vond ik bij vorig jaar niet één 3-teentje?  Zou ik alles weggegooid hebben of is het er gewoon nooit van gekomen?  Ik denk het laatste, nou,  dan mag er wel weer eens een blogje aan gewijd worden....

Vorige week maandag was het ineens lente!

In de loop van de ochtend brak de zon door en besloot ik dat het een ideale dag was

om de telelens weer eens uit het stof te halen en het strand op te gaan.

Ik moest aan de telelens waarachtig eerst weer even wennen, 

en wat is 400mm op een fullframe camera eigenlijk weinig.

Hoewel de Drieteenstrandlopertjes vaak best dichtbij kwamen,

moest ik alle foto's toch behoorlijk croppen.

Een hele poos heb ik naar dit rustende vogeltje liggen kijken.

Daarbij viel het me op dat ze eigenlijk nooit echt stil zitten, 

maar steeds een beetje schommelen en draaien.

en telkens gaat héél eventjes een oogje open.

Zó schattig!

Maar de meeste Drieteenstrandlopertjes waren in actie,

steeds maar rennen voor de golven uit,  vaak onmogelijk om te fotograferen.

Net dat éne momentje dat ze stilstaan moet je zien te pakken.

Eens wat geprobeerd in het tegenlicht.

Hoewel het vogeltje zo minder goed uitkomt, spreekt het totaalbeeld

met alle glinsteringen me wel aan.

Nog eentje,  nu met Scholeksters erbij.

Beslist geen topfoto, maar ik kon hem toch ook niet weggooien.

De tegenlichtfoto's nodigen me wel uit om hier eens vaker 

wat mee te proberen.

Tja,  de momentjes dat ze even stilstaan zijn vaak bij zo'n scheermesje.

Ik kwam dan ook met een heleboel soortgelijke foto's thuis

en het was een lastige klus om een afwisselende selectie voor mijn blog te maken.

27 x 2 x 3 

162 teentjes  ;-) 

Ongemerkt vlogen de uren voorbij en was ik zo'n 5 km zuidwaarts terechtgekomen.

Toen ik omkeerde was het bijna hoogwater en werden de achtergronden heel anders.

Hier kon ik profiteren van het wat oplopende strand

waardoor er een leuke schuine lijn in de compositie is ontstaan.

Slotwoordje:
Deze mooie lentedag was eigenlijk net iets te zonnig ( ja..  het is ook nooit goed....)
waardoor de contrasten in de foto's best hard waren, iets waar ik niet zo van houd.
In de nabewerking heb ik de contrasten dan ook wat getemperd, maar nu vraag ik me af of het hier en daar niet net wat te flets geworden is?   Hoe langer je dan met een foto bezig bent, hoe minder goed je het kunt beoordelen, misschien wel herkenbaar?