Kokmeeuwen in gevecht

Tijdens mijn fijne kanotochtje maakte ik nog meer plaatjes, en één serie daarvan hield ik nog even achter om er een apart blogje van te maken
( tenslotte was de vorige al weer lang genoeg! )



Een hele poos had ik mijn kano stil gelegd om het doen en laten van de kokmeeuwen te observeren,
bij deze drukke en lawaaiige vogels valt altijd wel wat te beleven, zo ook nu:

In de vorige serie liet ik al wat plaatjes van kokmeeuwen in de vlucht zien,

maar op een gegeven moment werd het spannender...

Een tweede meeuw verschijnt in  'mijn vizier'

De eerste meeuw wil daar niets van weten en begint luidkeels te protesteren

Als dat niet helpt om de tegenstander te verjagen wordt in een duikvlucht  

de achtervolging ingezet

Die gezamenlijke duikvlucht mis ik,  omdat ik gelukkig de tegenwoordigheid van geest

heb om de belichtingscompensatie bij te stellen,  maar op het water treffen ze elkaar

en vliegen ze elkaar in de haren,  ehhh.... in de veren ;-)

Vrijwel meteen lijkt de strijd gestreden, maar ..

opnieuw gaan de kokmeeuwen in de aanval

De strijd is heftig, de veren vliegen nog net niet in het rond

'Zo,  en nu heb ik je te pakken!'

Oeps, waar is die andere nu?

Tja,  ik tel vier vleugels,  dus ergens moet ie toch zitten ;-)

Slotwoordje:

Mijn kanotochtje op deze mooie zomerse dinsdagochtend duurde maar liefst 5 uur, dus hoezo 'tochtje',

zeg maar 'tocht!'

Voor deze fotoserie had ik slechts een minuutje nodig, zó snel gaat zo'n vechtpartij!

Dauwtocht voor vroege vogels

Blogvriendje Remco kwam met een leuk idee op de proppen:  
een Vaartocht over de Nieuwkoopse Plassen op Hemelvaartdag.
Wel  héél erg vroeg,  de boot vertrekt om half 6 in de ochtend,  dus dat wordt echt dauwtrappen.
Maar het lijkt me de moeite van het vroege opstaan waard, Yvonne is solidair,  dus we rijden op het zeer vroege tijdstip van half 5 richting Nieuwkoop, en wat een ongelooflijke mazzel:  na weken van slecht weer  is het helder!
Wel koud,  maar we hebben ons lekker warmpjes aangekleed en verheugen ons op deze vaartocht.
In dit blogje een impressie van deze heerlijke ochtend.
Nou ja,  blogje....  het wordt weer een lange serie..  geen fotografische hoogstandjes, maar gewoon een fijn beeldverslag

Bij zonsopkomst vertrekken we,  32 passagiers en 2 zeer vriendelijke

 mensen van Natuurmonumenten,  koffie, thee en koek gaan mee aan boord

Zo ontzettend mooi,  nevel en damp boven het water in de eerste zonnestralen.

Dit beeld geeft niet de werkelijke sfeer weer,

maar hopelijk wel een beetje...

nog eventjes achterom kijken

We varen langs prachtige hooilandjes, die Natuurmonumenten in beheer heeft

en ik leer weer een heleboel over planten en bloemen die hier groeien en bloeien:

Ik ken nu de Koningsvaren, de Kale Jonker,  de Ratelaar,
de verschillen tussen de Echte Koekoeksbloem en de Nachtkoekoeksbloem,  we zien Orchideeën, Veenpluis, er groeit ook Zonnedauw,  en volop aanwezig is het zeldzame Moeraskartelblad dat hier links staat afgebeeld.

Je zou je hier met een macrolens wel aardig kunnen vermaken, maar ja,  we zitten in een varend bootje,  en ik moet het, gewoon voor het idee, even rap doen met de telelens.  Ik denk trouwens dat je hier ook niet aan land mag :-(
Maakt niet uit, het aanschouwen van al dit fraais is al gewoon een feestje

Het beeld van het landschap wordt steeds beheerst door het kerkje van het dorp Noorden 

en dan varen we een vogelrijk gebied in, en zien Wulpen

Dick ( van Natuurmonumenten)   heeft toestemming gekregen om een 

gebied in te varen dat normaal niet toegankelijk is.  

Hier broeden o.a. ongelooflijk veel kokmeeuwen

Ik meen rechts een ei te zien, maar er zijn nog geen jongen

Logisch eigenlijk dat je hier niet mag komen,

 je ziet hoe de meeuwen verstoord raken en massaal opvliegen

Visdiefjes zitten er ook,  en zij werken volop aan het nageslacht

Nou, vanuit een varende boot nog niet eens slecht  ;-)

En hier ben ik ook niet ontevreden over, 

 ik kan eigenlijk niet zonder mijn vertrouwde monopodje,

maar deze maakte ik uit de hand. 

Ooit leer ik het nog....

Genoten hebben we van deze vaartocht!  Dick en Aleid ( hoop dat ik de naam goed heb)   van Natuurmonumenten genoten net zo hard met ons mee,  ze hadden daardoor geen enkele haast,  en de tocht duurde langer dan gepland.
Eén minpuntje....
We hadden gehoopt de Purperreigers te zien. Er broedt in de Nieuwkoopse Plassen een kolonie,  dus we hadden die kans zeer reëel geacht, maar nee,  niet dus, geen Purperreigers....
Of toch??
Dick en Aleid geven ons een geweldig tip:  zelf een bootje huren!  We krijgen uitvoerige instructies waar we moeten zijn,  yes!  dat gaan we doen!
Oh oh,  hier ging een hoop getwijfel van Remco aan vooraf.  Hij moest eigenlijk op tijd thuis zijn, maar wilde natuurlijk wel héél erg graag.... Het thuisfront gaf toestemming,  en zo staan we om 10 uur bij de plaatselijke kroeg, die gelukkig net open is,  waar we een bootje met fluistermotor kunnen huren.
Wat een heerlijke spontane actie op deze mooie Hemelvaartsdag
Met Von als stuurvrouw gaan we het water op en yes, daar zijn ze!

Zo,  en nu ga ik mijn enthousiasme een beetje temperen  :-(

Weliswaar was het genieten met zijn drietjes in het bootje, 

maar over mijn foto's van de purperreigers ben ik gewoonweg niet tevreden

Ik had best moeite met de belichting en de scherpte laat ook te wensen over.

En dan de kleuren,  die zagen er uit als vieze vaatdoeken :-(

Ik kreeg ze ook in de nabewerking niet goed.

Remco stuurde me een printscreen van zijn Lightroominstellingen,

bedankt  Rem,  dat heeft wel wat geholpen

De purperreigers broeden tussen het riet,  maar door de inmiddels dichte en groene

 begroeiing zijn ze daar niet te zien, we krijgen ze dus alleen in beeld wanneer ze overvliegen.

En daar zitten soms hele leuke momenten bij:

Deze Purperreiger komt aanvliegen en wil in de boom landen, maar bedenkt zich

Hij zwenkt dus 180 graden, en gaat terug

( vlekjes zijn muggen,  geen stofjes op de sensor)

Dat langgerekte dunne lijf vind ik zo grappig om te zien!

Ik heb hondjes gehad, twee Yorkshire Terriers, en het favoriete speeltje van één van de twee,

was een uitgerekte kip, zo'n piepding,  hihi,  die zag er ongeveer net zo uit ;-)

Sorry, ik weidde even uit....

Hier een laatste shot van deze Purper

en ach,  als ik ze zo bekijk zijn ze toch ook niet echt slecht ;-)

Slotwoordje:

Idealiter had ik van deze ochtend twee blogjes gemaakt, een impressie van de vaartocht en een topblog van de Purperreigers. Nou, dat laatste zat er dus niet in, waardoor het een gecombineerde serie geworden is, en nogal lang, met ook nog eens een hoop leesvoer,  voor wie nog niet afgehaakt is,  dank voor het geduld! 

Ik weet dat Remco op dit moment ook de laatste hand legt aan zijn serie van deze mooie ochtend, en ik ben superbenieuwd naar zijn beelden. Remco is met vogels gewoon veel beter dan ik, dus wie écht mooie purperreigers wil zien,  zeker even bij hem kijken!

Yvon zal ook best een prima serie hebben, maar helaas, ze  loopt nog steeds een beetje achter, effies geduld dus ....

Kokmeeuwen

"Ik lag in mijn tuintje en sliep

toen kwam er een kokmeeuw die riep

Loesje je moet ontwaken

en weer eens een mooi kanotochtje gaan maken"



Dat is een variant op een heel ouderwets 'Poezie-album-versje'

De tekst klopt niet helemaal,  ik sliep niet, maar was lekker in mijn tuintje aan het rommelen.

Maar de roep van een overvliegende kokmeeuw riep herinneringen op aan mijn kanotochtjes vorig jaar, en inderdaad, het is hoog tijd om weer eens het water op te gaan om te zien wat de Kokmeeuwen aan het doen zijn , en of de Zwarte Sterns er weer zijn

( Vrijdag 6 mei)

 Na een half uurtje peddelen ben ik op de Loosdrechtse Vuntusplas,  en ja hoor, de Kokmeeuwen zijn druk bezig met nestelen

 Er wordt af en aan gevlogen met nestmateriaal

 Heerlijk,  om dit op mijn gemak vanuit mijn kano te kunnen bekijken. Ik had tevoren wel flinke twijfels of ik écht de camera met die grote en zware 70-400mm lens mee zou nemen

maar eenmaal er mee op pad,  goed ingepakt,  was ik toch wel heel  blij dat ik hem had meegenomen

 want wat is dit heerlijk om te zien en vast te kunnen leggen, deze  kokmeeuwen in het zomerkleed met hun chocoladebruine koppies

 Begroeting

 Inspectie van het nest

 en nog meer nestmateriaal wordt er aangevlogen

 nou ja, deze heeft 'lege handen'

 takjes zijn blijkbaar niet genoeg,  een heel waterlelieblad wordt meegenomen

 Een ei!  Dat belooft binnenkort jonge kokmeeuwtjes....



De Zwarte Sterns, die vorig jaar dichtbij de kokmeeuwen broedden,  heb ik (nog?) niet gezien, maar wie weet,  het is nog vroeg in het seizoen
Met mijn spullen weer goed ingepakt peddel ik terug,  en hoor dan de Grote Karekiet. Die heb ik wel vaker gehoord, maar nooit gezien,  maar kijk nou toch,  recht voor me zit hij hoog in het riet te zingen.
Oei,  wat nu?  Ja, toch de camera weer uit zijn waterdichte tas,  deze kans wil ik toch niet laten lopen


Dat duurt dan helaas even voordat ik weer paraat ben, de Grote Karekiet is gestopt met zingen, maar ik kan gelukkig nog net één shot maken voordat hij wegvliegt. Ik ben er wel blij met deze waarneming.
De Grote Karekiet staat op de Rode Lijst, in ons land zijn naar schatting nog maar zo'n 250 tot 300 broedparen

Slotwoordje:
Ik weet wat me bij goed weer te doen staat:  kijken of er babykokmeeuwtjes zijn, ik verheug me er al op!
Dit blogje komt wel héél erg snel na het Laarzenpad,  maar ik wil heel graag de achterstand weer inlopen, er staan namelijk nóg meer leuke series klaar om te bloggen,  help, ik houd het niet meer bij ;-)