Local Patch & Comfort Zone

Ik mag graag artikelen lezen over natuurfotografie en vorige week bezocht ik zoals ieder jaar 

ook weer de PiXperience om daar te genieten van inspirerende lezingen.

Een van de termen die ik vaak tegenkom is 'Local patch' 

en een andere veelgehoorde uitdrukking is 'buiten je Comfort zone'. 

Zo'n Local patch daar sta ik helemaal achter, steeds vaker fotografeer 

ik dan ook lekker in mijn eigen omgeving op plekjes die ik steeds beter ga kennen, 

maar bij die Comfort zone denk ik vaak:  

het zal allemaal wel, ik doe gewoon lekker mijn eigen  ding....

In mijn Local patch, dat wel  ;-) 

 

  

 Nou heb ik het geluk dat ik gedurende de wintermaanden veel aan de kust verblijf en

daar vond ik tussen Bloemendaal en IJmuiden een heerlijk dynamisch stuk strand en duin.

In 2012-2013 werden hier sleuven in de eerste duinenrij aangebracht waardoor het zand 

weer kon gaan stuiven. Kalkrijk zand wordt hierdoor het duingebied in geblazen en hiervan profiteren kalkminnende flora en fauna.

En reken maar dat het er stuiven kan!
Op de vorige foto zie je links een fietspad lopen en dat verdwijnt met grote regelmaat onder het zand.
PWN heeft dan ook speciale waarschuwingsborden geplaatst:

LET OP:  Overstekend duin!

 

Dit dynamische gebied is dus al een paar maanden mijn 'Local patch'

zoals in voorgaande blogposts ook al te zien was:

Sneeuw aan zee 

Aan de kust 

Zand

 

 En wat gebeurde er in deze maanden?

Ik kwam zonder dat ik het merkte uit mijn 'Comfort zone'  ;-)

De vertrouwde macrolens ligt al sinds november ongebruikt in de kast,
zelfs Sneeuwklokjes heb ik niet gefotografeerd !

Mijn meest gebruikte en favoriete lens werd de groothoek ( 16-35mm op fullframe )

Toch ontdekte ik wel een overeenkomst tussen macro- en groothoeklens:

Je kunt met de groothoek van dichtbij scherpstellen, mijn getrainde blik voor

details kwam me dus best goed van pas.

Deze foto bijvoorbeeld is geen weids woestijnachtig landschap,

maar slechts een klein stukje duinzand met door de wind gevormde structuren.

Door met 16mm er heel dicht op te kruipen krijg je een totaal ander perspectief.

 Doordat je zo dichtbij kunt scherpstellen kun je dus ook bijna macro-achtige foto's maken.

Mooi om te zien hoe het fijne gruis van schelpen lijnen vormt in het zand.

 Behalve zand hebben we natuurlijk ook de zee!

 Met een 3-stops ND filter op mijn 70-400mm lens ging ik op pad om beweging te fotograferen.

 Nou vind ik dat je met beweging een beetje moet oppassen,  het wordt al gauw een trucje,

maar onderwerpen waar al beweging in zit, zoals zeewater en golven,
daar bij vind ik wel een uitdaging om  met een langere sluitertijd de beweging te benadrukken.

 Deze foto's maakte ik uit de hand,  door mee te bewegen met de richting van de golven.

Om niet té veel buiten de - letterlijke! - comfortzone te komen wel hoge laarzen of waadpak aan!

 Tja,  als er dan van die Drieteenstrandlopertjes langs rennen is het wel een uitdaging om ook

die beweging te vangen. Maar dat valt niet mee!

                                                                   

           Drieteentjes zijn door hun snelheid toch wel erg moeilijk, dan maar meeuwen proberen.
 Hmm... De sfeer vind ik wel aardig, maar oefening baart nog geen kunst....

Ik verwachtte dan ook alle foto's van mijn geheugenkaartje te kunnen deleten.....

Groot was dus de verrassing toen dit shot er tussen bleek te zitten.

Blij mee!!

Slotwoordje:

Wat wel grappig is om te vertellen is dat ik zo vaak naar deze Local Patch ga eigenlijk  het gevolg is van hoge parkeerkosten.  
Na 3 uurtjes parkeren zit je bij Parnassia al aan een tarief van € 10,== en na 4 uur betaal je het maximum van € 12,==.  Dat stond me altijd nogal tegen, maar ik besloot deze winter maar eens ruig te doen en een jaarkaart te kopen voor € 85,==.  En ja,  dan wil je die er wel uit zien te krijgen natuurlijk!  Nou,  dat is me wel gelukt, want behalve om te fotograferen vind ik de Kennemerduinen ook een prachtig gebied om te wandelen, ik heb er dan ook al heel wat kilometertjes rond gestapt, met of zonder camera en er zullen er nog vele volgen!

Nazomer aan zee

In september ging ik twee weken nazomeren in Zandvoort.  Tenminste,  ik hoopte op mooi nazomerweer, maar ik had het helaas net een beetje verkeerd gepland, veel dagen verliepen grijs, winderig en vaak nat, maar ach,  het was vakantie, er moest niks,  dus het was toch wel heel relaxed genieten daar aan zee hoor!

De eerste week heb ik zelfs niet gefotografeerd. 

Het grote voordeel daarvan was dat ik de computer wist te weerstaan. Echt vakantie dus ;-)

En volop tijd voor heerlijke strandwandelingen!

In week twee nam ik toch af en toe de camera weer eens mee.

Bij deze foto's heb ik voor het eerst eens gebruikt gemaakt van meerdere belichtingen,

HDR dus. Maar ik heb wel geprobeerd om het er natuurlijk uit te laten zien.

De resultaten vallen me niet tegen, ik kan me dan ook voorstellen 

dat ik hier eens vaker iets mee ga doen.

Ook zwierf ik veel door de duinen, en daar kon ik toch echt wel merken dat het nazomer is.

De bessen zorgden voor veel kleur,  zoals hier de Meidoorn.

Tot mijn genoegen vond ik dit grappige en zeldzame plantje:

Rode Aardbeispinazie.

Er een mooie foto van maken viel nog niet mee,

want de plantjes waren bijna allemaal aangevreten door de Konikpaarden.

Die houden blijkbaar van aardbeien en spinazie ;-)

Het weekend bracht gelukkig een paar nagenoeg droge dagen,

en toen kwam Gonnie gezellig langs.

We gingen een dag naar Elswout voor de paddenstoelen 

en de andere dag zochten we vochtige duinvalleien op,

waar in de nazomer nog een hoop te beleven is op het gebied van leuke bloemetjes.

Zoals het Rode Guichelheil.

Deze foto van het Duizendguldenkruid is nog van een duinbezoekje begin juli,

maar ook nu in september bleek het hier en daar nog in bloei te staan.

Er bestaat Echt Duizendguldenkruid,  Fraai Duizendguldenkruid

en het zeldzame Strandduizendguldenkruid.

Tja,  bij deze vage foto's zijn kenmerken om te determineren ver te zoeken....

Maar ik zou zeggen het is Fraai,  het is Echt,  en het groeit vlakbij het Strand.

Dus het is gewoon Drie-in-één  ;-)

Natuurlijk vonden we ook Parnassia,  

volgens mij worden de aantallen van deze mooie plantjes

 in de Kennemerduinen ieder jaar groter.

De foto's die ik ervan maakte vind ik helaas nogal matig,

ik kreeg het sfeertje er maar niet in,

alhoewel ik hier de achtergrond wel mooi vind.

In een poging om van mijn wat saaie foto's toch nog wat te maken.

heb ik deze naar zwart/wit omgezet, en zo kan hij me eigenlijk toch wel bekoren.

Slotwoordje:
Het is niet mijn meest spraakmakende blogje geworden,  maar de boog kan nu eenmaal niet altijd gespannen zijn.  
Het was tenslotte vakantie ;-)

Gebaande paden

Zo, na het feestelijke bezoek aan Carré weer met beide benen op de grond,  en de nette outfit weer verwisseld voor het gemakkelijke wandelkloffie.

Tijd om te struinen door de duinen.

Toen ik in de nazomer op de fiets op zoek was naar Parnassia in de duinen van het Zuid Kennemerland stuitte ik op een afgesloten fietspad ter hoogte van de plaats waar sleuven in de eerste duinenrij gemaakt zijn, opdat het zand weer kan stuiven.  Ik nam mij toen voor om daar eens een kijkje te nemen,  en dat deed ik onlangs op een winderige zaterdagmiddag.

Mijn timing was goed.

Mooie structuren in het zand, en lekkere wolkenluchten, 

die door het gebruik van het polarisatie-filter nog eens extra mooi uitkomen.

Bij het terugkijken van de foto's zag ik  dat ik beter op die wolken moet letten:

met een beetje geduld en beleid moeten ze veel mooier in de compositie kunnen passen.

Leerpuntje dus voor een volgende keer!

Van deze zandstructuren word ik trouwens wel een beetje draaierig....

Een typisch voorbeeld van het beperkte dynamische bereik van de camera:

Veel te donkere schaduwen.

Maar eigenlijk vind ik die donkere baan door het beeld hier wel wat hebben.

Soms moet je toch eens van de gebaande paden af, nietwaar?

Na een poosje zandhappen neem ik nog even een kijkje verderop

om een overzichtsplaatje van het gebied te maken.

En nog eentje vanaf de andere kant, waar de zee net te zien is.

Paaltjes,  fietsenrekken,  borden...

Als het hier lekker mag gaan stuiven, verdwijnen die tzt toch onder het zand?

Dan ga ik nog eens terug, want dan is lekker niet meer te zien 

waar ik wel en niet mag komen,

kan ik lekker van die gebaande paden af ;-) 

In het Zuid Kennemerland ligt ook het Kraansvlak,  het gebied waar sinds 2007 Wisenten zijn uitgezet.  

Sinds een paar jaar is het Wisentengebied uitgebreid en loopt er een wandelpad doorheen,

dat buiten het broedseizoen toegankelijk is.

Via de site Wisenten, waar zijn ze? kun je zien waar de kudde zich ophoudt.

Afgelopen vrijdag zag ik dat ze dichtbij het wandelpad zaten.

Ik besloot daarom om in de tweede helft van de middag een kijkje te gaan nemen,

Wisenten bij mooi namiddaglicht zag ik wel zitten.

Helaas waren de Wisenten nergens meer te zien,

en je mag hier echt niet van de gebaande paden af om ze op te zoeken.

Maar het gebied is prachtig, het licht was mooi,  dus in plaats van de telelens

kwam de groothoek uit de fototas, en zo heb ik me toch nog prima kunnen amuseren.

Op beschaduwde plekken zijn nog wat sneeuwrestanten te zien,

die geven de foto toch net een leuk extraatje mee.

De zon stond laag genoeg om er tegen in te fotograferen,

en je krijgt dan van die mooie lange schaduwen.

Helmgras in tegenlicht.

Wisenten hier bij de poel zouden natuurlijk wel leuk geweest zijn.......

Maar goed, dat zit er niet in, en even lekker spelen in het landschap vind ik ook helemaal prima.

Wel beetje jammer van al die vliegtuigstrepen, maar om ze nou allemaal weg te poetsen...

Ik vond dit landschap met al die plantenresten wel lekker bizar.

Dus tijd om weer even van de gebaande paden af te gaan en te proberen er iets ongewoons van te maken.

Eerlijk gezegd moest ik hier ook letterlijk even van het gebaande pad af....

Ook hier weer te veel van die vliegtuigstrepen,

maar  ik had toch wel schik in het maken van deze wat surrealistische beelden.

Slotwoordje:

Beide gebieden in het Zuid Kennemerland bieden genoeg mogelijkheden en uitdagingen om nog eens terug te gaan,  maar voor het Wisentenpad kan dat nog maar tot 1 maart, daarna moeten we wachten tot 1 september.