Local Patch & Comfort Zone

Ik mag graag artikelen lezen over natuurfotografie en vorige week bezocht ik zoals ieder jaar 

ook weer de PiXperience om daar te genieten van inspirerende lezingen.

Een van de termen die ik vaak tegenkom is 'Local patch' 

en een andere veelgehoorde uitdrukking is 'buiten je Comfort zone'. 

Zo'n Local patch daar sta ik helemaal achter, steeds vaker fotografeer 

ik dan ook lekker in mijn eigen omgeving op plekjes die ik steeds beter ga kennen, 

maar bij die Comfort zone denk ik vaak:  

het zal allemaal wel, ik doe gewoon lekker mijn eigen  ding....

In mijn Local patch, dat wel  ;-) 

 

  

 Nou heb ik het geluk dat ik gedurende de wintermaanden veel aan de kust verblijf en

daar vond ik tussen Bloemendaal en IJmuiden een heerlijk dynamisch stuk strand en duin.

In 2012-2013 werden hier sleuven in de eerste duinenrij aangebracht waardoor het zand 

weer kon gaan stuiven. Kalkrijk zand wordt hierdoor het duingebied in geblazen en hiervan profiteren kalkminnende flora en fauna.

En reken maar dat het er stuiven kan!
Op de vorige foto zie je links een fietspad lopen en dat verdwijnt met grote regelmaat onder het zand.
PWN heeft dan ook speciale waarschuwingsborden geplaatst:

LET OP:  Overstekend duin!

 

Dit dynamische gebied is dus al een paar maanden mijn 'Local patch'

zoals in voorgaande blogposts ook al te zien was:

Sneeuw aan zee 

Aan de kust 

Zand

 

 En wat gebeurde er in deze maanden?

Ik kwam zonder dat ik het merkte uit mijn 'Comfort zone'  ;-)

De vertrouwde macrolens ligt al sinds november ongebruikt in de kast,
zelfs Sneeuwklokjes heb ik niet gefotografeerd !

Mijn meest gebruikte en favoriete lens werd de groothoek ( 16-35mm op fullframe )

Toch ontdekte ik wel een overeenkomst tussen macro- en groothoeklens:

Je kunt met de groothoek van dichtbij scherpstellen, mijn getrainde blik voor

details kwam me dus best goed van pas.

Deze foto bijvoorbeeld is geen weids woestijnachtig landschap,

maar slechts een klein stukje duinzand met door de wind gevormde structuren.

Door met 16mm er heel dicht op te kruipen krijg je een totaal ander perspectief.

 Doordat je zo dichtbij kunt scherpstellen kun je dus ook bijna macro-achtige foto's maken.

Mooi om te zien hoe het fijne gruis van schelpen lijnen vormt in het zand.

 Behalve zand hebben we natuurlijk ook de zee!

 Met een 3-stops ND filter op mijn 70-400mm lens ging ik op pad om beweging te fotograferen.

 Nou vind ik dat je met beweging een beetje moet oppassen,  het wordt al gauw een trucje,

maar onderwerpen waar al beweging in zit, zoals zeewater en golven,
daar bij vind ik wel een uitdaging om  met een langere sluitertijd de beweging te benadrukken.

 Deze foto's maakte ik uit de hand,  door mee te bewegen met de richting van de golven.

Om niet té veel buiten de - letterlijke! - comfortzone te komen wel hoge laarzen of waadpak aan!

 Tja,  als er dan van die Drieteenstrandlopertjes langs rennen is het wel een uitdaging om ook

die beweging te vangen. Maar dat valt niet mee!

                                                                   

           Drieteentjes zijn door hun snelheid toch wel erg moeilijk, dan maar meeuwen proberen.
 Hmm... De sfeer vind ik wel aardig, maar oefening baart nog geen kunst....

Ik verwachtte dan ook alle foto's van mijn geheugenkaartje te kunnen deleten.....

Groot was dus de verrassing toen dit shot er tussen bleek te zitten.

Blij mee!!

Slotwoordje:

Wat wel grappig is om te vertellen is dat ik zo vaak naar deze Local Patch ga eigenlijk  het gevolg is van hoge parkeerkosten.  
Na 3 uurtjes parkeren zit je bij Parnassia al aan een tarief van € 10,== en na 4 uur betaal je het maximum van € 12,==.  Dat stond me altijd nogal tegen, maar ik besloot deze winter maar eens ruig te doen en een jaarkaart te kopen voor € 85,==.  En ja,  dan wil je die er wel uit zien te krijgen natuurlijk!  Nou,  dat is me wel gelukt, want behalve om te fotograferen vind ik de Kennemerduinen ook een prachtig gebied om te wandelen, ik heb er dan ook al heel wat kilometertjes rond gestapt, met of zonder camera en er zullen er nog vele volgen!

Meeuwen in actie

Zeg je strand,  dan zeg je meeuwen.  

Vrijwel altijd hoor je boven het geluid van branding uit het gekrijs van de meeuwen.

Ze horen gewoon bij het strand,  dus moeten ze ook een keertje aan de beurt komen voor een fotosessie.

Gistermorgen leek het er even op dat de beloofde zon niet door wilde komen,  maar om een uurtje of tien zag ik strakblauwe lucht,  blauwe zee en..... héél  veel zilvermeeuwen!

Gauw warme kleren en laarzen aan,  oorwarmers op,  en met de camera naar het strand.

Ik wil vooral eens aan de slag met meeuwen in de vlucht,  want vliegbeelden van vogels is iets wat ik nog steeds niet onder de knie heb.

Met een hoop licht en dus korte sluitertijden moet het toch een keertje lukken?

Ja, zowaar,  ik had al gauw wat scherpe meeuwen te pakken, 

maar alleen maar meeuwen tegen een blauwe lucht is misschien toch wel wat saai,

dus liever iets extra's, zoals deze zilvermeeuw met zeester.

Er was erg veel actie,  dus in plaats van alleen maar vluchtbeelden,

besloot ik te gaan focussen op meeuwen met iets in de snavel.

Zoals bijvoorbeeld een scheermesje.

Er zijn altijd kapers op de kust,  dus rennen en wegwezen!

Dombo!  dan moet je hem niet laten vallen!!

Tja,  denkt de volwassen meeuw,

ooit leren ze het wel een keer?

En die peuzelt lekker zijn hapje op.

Krabbetje gaat er ook wel in.

Oeps!  maar krijgen jullie mooi niet, gauw er vandoor!

Ik amuseer me hier kostelijk op de zondagmorgen, 

maar ik moet al gauw wel de prijs betalen voor de royale hoeveelheid licht, 

waardoor het me nu eens lekker lukt om uit de hand wat scherpe plaatjes te maken.

Want in de loop van de ochtend wordt het teveel van het goede,

het licht wordt fel en hard.

Is de meeuw goed belicht,  wordt de achtergrond al gauw te donker,

is de achtergrond goed,  is de meeuw overbelicht.

Op de valreep nog eentje met een spierinkje o.i.d.

en dan wordt het tijd om te stoppen.

Slotwoordje:
Behalve actie met sneller sluitertijden heb ik ook even geprobeerd om juist met lánge sluitertijden te spelen, om een mooie beweging in de vleugels te krijgen.   Dat lukte niet echt,  of eigenlijk,  écht niet:

Maar toch....  die vleugels zijn zo toch wel heel mooi....

Stel je toch voor  dat ik de kop scherp gekregen had !

Vanochtend ben ik terug gegaan om het nog eens te proberen, langzame sluitertijd,  camera meetrekken,   maar dit is echt hogeschoolwerk, ik krijg het absoluut niet voor elkaar.
Laat ik voorlopig maar tevreden zijn met scherpe vogels,  die kosten me al moeite genoeg ;-(

Met de koekenpan naar IJmuiden....

Op vrijdag 22 november ging ik met Ghita een dagje naar IJmuiden.  Vanwege een onverwachte en leuke ontmoeting  op de Zuidpier plaatste ik al een blogje met een bijzondere hoofdrolspeler,  maar er zijn nog wat foto's over, die ik toch ook wel een plaatsje in mijn blog wil geven.
Terug dus naar die vrijdag, waarop de beloofde zon maar niet wilde doorbreken...

                                                                                                                                                                              

In de ochtenduurtjes lijkt het er op dat de zon terrein gaat winnen en dat

levert een heel bijzonder licht op,  donkere wolken en een wit/zilverachtig zeewater.

Ik vond het wel een plaatje waard.

                          

Als altijd hopen we langs de waterlijn de kleine Drieteenstrandlopertjes te fotograferen,

maar ze zitten er niet helaas,  wel vliegen ze ineens in grote groepen over.

Foto gemaakt door  Ghita

En ik was er nog wel zo goed op voorbereid!
Regenpak aan zodat ik in het natte zand kan zitten/liggen,  én....
ik heb de koekenpan meegenomen!
De koekenpan???  zal menigeen zich afvragen?  Ja, ik had het eens gelezen, de koekenpan in combinatie met rijstzak is een perfect hulpmiddel om camera en lens droog en zandvrij te houden.  Dank zij mijn oh zo handige uitklapbare schermpje,  hoef ik zelfs niet plat in het natte zand te gaan.
Om nou te zeggen dat ik het écht handig vind,  nee, met de camera in de hand en  met mijn oog aan de zoeker heb ik meer feeling,  meer controle over wat ik doe, maar dat is misschien een kwestie van wennen.

Misschien dat daardoor de scherpte net wat meer op het golfje lijkt te liggen

dan op het Drieteenstrandlopertje, dat we uiteindelijk toch nog zagen zitten?

Het wil niks worden op het strand, er zit niet veel, alles zit te ver weg,

dus het wordt tijd voor de Zuidpier.

Ook daar is vandaag niet echt veel te beleven,  maar een Eidereend ( vrouwtje)

heb ik nog nooit eerder gezien, dus die verdient een plaatje.

                                 
                                                                                                                             

De wind trekt aan,  en de zilvermeeuwen blijven daardoor mooi hangen tegen de wind in.

Dat zijn de gemakkelijke momenten om een meeuw in de vlucht te vangen.

Nou... gemakkelijk.....  Vogels in vlucht vind ik nog steeds een enorm lastige opgave.

Bijna aan het eind van de pier vinden we een Paarse Strandloper

tussen de alom aanwezige Steenlopertjes.

Tja,  ik schreef het al in mijn vorige blogje,  ik wil vandaag zo graag eens

thuiskomen met wat andere foto's,  niet telkens  maar weer Steenlopertjes.

Dat blijkt dan ineens spontaan te gaan lukken als we tussen de rotsblokken een rode kater ontdekken.

Of is het toch geen kat?? en zou dit roodharige dier misschien een vos kunnen zijn?

Het antwoord op die vraag is hier te zien en te lezen.

Na dit onverwachte en leuke intermezzo lopen we terug naar het strand.

De middag is intussen aardig gevorderd,  de wind trekt steeds meer aan,

en de wolkenluchten worden steeds spannender.

De Strandzeilers profiteren van de wind

en Ghita en ik zien hier wel mogelijkheden voor nog wat aardige plaatjes.

In elk geval andere plaatjes dan Steenlopertjes ;-)

Ik was er helemaal op gefixeerd om het oranje zeiltje in beeld te krijgen

bij de oranje lichtstreep boven de horizon,

daardoor had ik te laat in de gaten dat het stuivende zand

voor een heel mooi lijnenpatroon had kunnen zorgen.

Hier komen die zandlijnen wat beter uit, maar toch... een gemiste kans ;-(

Het goede nieuws is dat we de wind in de rug hadden, zodat we onze 

apparatuur met ons lichaam wat konden beschermen.

Zo zie je maar,   'Ieder nadeel heb zijn voordeel'   ;-)

Slotwoordje:

En zo werd het toch nog een wat ander IJmuiden-blogje.  Wat voor mij enigszins nieuw en verrassend was,  is dat ik de strandfoto's met de telelens maakte, terwijl ik daarvoor in eerste instantie aan de 24-70mm  of de groothoeklens zou denken.  Stof tot nadenken en verder experimenteren.

Ik heb mij sowieso voorgenomen om eens wat vaker aan het strand te gaan fotograferen, door de altijd wisselende weersomstandigheden liggen daar vele mogelijkheden, ofwel een leuke uitdaging voor de wintermaanden. Wordt vast en zeker vervolgd!

Mapje met Meeuwen

"Wie wat bewaart ... die heeft wat"
Al een hele tijd heb ik een mapje met meeuwen klaar staan, maar het kwam er maar niet van om er iets mee te doen.
Het grappige is dat de inhoud van zo'n mapje intussen steeds wijzigt, ik gooi er wat uit, er komt weer wat anders bij,  ik verander de volgorde, en in gedachten heb ik het blogje  al een heleboel keer gemaakt, maar iedere keer anders.
Afijn, het is nu tijd om de meeuwen maar eens uit het mapje te laten,  vliegen maar!

Meeuwen zijn natuurlijk niet het meest spraakmakende onderwerp om een blogje mee te vullen,

maar op zijn tijd vind ik het heerlijk om een poosje op het strand  'met meeuwen te spelen'

De Zilvermeeuwen,  ze zijn er vrijwel altijd,  en ze zijn een dankbaar onderwerp om te oefenen op de moeilijke tak van vogelfotografie

Lekker languit in het natte zand kun je toch best aardige plaatjes schieten ;)

Ik had mijn oude regenpak aangetrokken,  dat is ideaal!

Er gebeurt altijd wel iets leuks,   zoals de vangst van een visje

waar dan natuurlijk om gevochten wordt,   en we weten het:

als er twee vechten om één been.....

dan gaat de derde er mee heen !

(deze foto heb ik minstens drie keer in de prullenbak gegooid omdat ie niet scherp is, 

maar telkens heb ik hem er toch weer uitgevist omdat ik hem zo leuk vind )

Ik lag hier in IJmuiden languit voor twee meeuwen,  toen de kano in eens in beeld kwam,  ik vind het wel een verrassend plaatje met in de verte de skyline van Zandvoort

Alweer gekissebis,  die meeuwen ruziën wat af,  het gaat nu om de buit van de aalscholver

Zo!  Die heeft ook een flinke buit te pakken!

De aalscholver zwom er mee weg,   ik heb niet kunnen zien of en hoe hij deze vis naar binnen kreeg

Zomaar even een ander plaatje tussendoor, een panorama vanaf de Zuidpier in IJmuiden. Er waren meer vogelaars/fotografen dan vissers, maar vogels??   Ja,  meeuwen dus ;-)

In mijn mapje zitten ook nog wat kokmeeuwen, gemaakt op een zonnige dag in Zandvoort, die laat ik nu ook maar los :

Ik dacht heel even dat ik de witbalans helemaal verkeerd had ingesteld, 

kokmeeuwen hebben toch rode snavel  en rode poten??

Het was me al snel duidelijk,  dit is een jong exemplaar,  die hebben idd gele poten en gele snavel

Ik ben altijd weer blij als het me lukt een vogel in de vlucht netjes in beeld te krijgen.

De bebouwing van Zandvoort vaag op de achtergrond vind ik  wel een leuk effect geven

Oké,  ook nog eentje met rode pootjes en snaveltje, een volwassen kokmeeuw dus

Wat kunnen ze schreeuwen!!

Slotwoordje:

In mijn slotwoordje haak ik even in op het leuke initiatief van Yvonne om alle bloggers op te roepen een blogje te maken van je mooiste foto's van 2011 en deze op oudejaarsavond half 12 te publiceren.

Leuk idee!!  Ik doe in ieder geval mee,  al is het vreselijk moeilijk om een keuze te maken, wat heb ik veel gedaan, gezien en gefotografeerd in het afgelopen jaar.

Enfin,  mijn keuze is dus de 31e te zien.

Ook zin om mee te doen?

Kijk dan even bij Yvonne   :

http://incantoimages.blogspot.com/2011/12/de-mooiste-foto-van-2011-wie-doet-er.html

en  breng andere bloggers ook van dit leuke plan op de hoogte!