Winter!

 

Een week lang was het ineens volop winter!

Terwijl nu op maandag de regen alle tastbare herinneringen wegspoelt,  

hebben we gelukkig de foto's nog om ons ervan te overtuigen 

dat het écht weer eens volop winter was!

Hier is het bewijs.

Ik moet eerlijk bekennen dat het me zondag te bar was, gure wind, stuifsneeuw,

 gevoelstemperatuur ver beneden het vriespunt,  nee,  ik bleef lekker behaaglijk thuis.

Maar toen het maandagochtend even wat rustiger was, werd het tijd voor een kijkje 

op koude strand van Zandvoort. Een bijna onnederlandse wereld....

Nog steeds bar koud en guur, maar de moeite waard, 

want wanneer ziet het strand er nu zo uit?!

Zoeken naar mooie structuren, gevormd door wind, sneeuw en zand:

'Kraters op het strand'

Een dag later, dinsdag.

De gure wind is weg, het zonnetje laat zich af en toe zien.

Veel sneeuw is weggewaaid, maar klonten ijs en sneeuw liggen langs de vloedlijn.

Het levert wederom beelden op die niet echt doen denken aan het 

Zandvoortse strand ;-)

En weer op zoek naar details en structuren...

Ik zie hier een marmotje!

Bevroren schuim.

Het wordt tijd voor de duinen!

Maar bij de strandafgang maak ik even een tussenstop omdat mijn oog op 

deze helmaanplant valt, ik zie ritme en herhaling, wat gaaf!

En dan in de duinen op zoek  een naar fotogeniek plekje,

 het liefst zonder voetstappen, yes, gelukt!

De volgende dag, woensdag, vind ik het strand niet meer echt aantrekkelijk.

Paviljoenhouders zijn al weer druk bezig met voorbereidingen voor het seizoen,

dus veel bandensporen, en er is bijna geen plekje meer zonder voetstappen.

Daarom weer terug naar de duinen om daar dit gekke sneeuwduin

van de vorige foto nog eens van dichterbij te fotograferen.

Dat ik al gedaan, maar het resultaat beviel me niet.

Nu met extreme groothoek lijkt het nog veel groter dan het is!

De weg omhoog.... of is het omlaag??

Deze woensdag ben ik met een nieuw speeltje op stap,  een 12mm groothoeklens.

Dat is even wennen hoor,  ik zit hier met mijn neus tussen het helmgras,

maar wat krijg je zo een weids sneeuwlandschap!

Slotwoordje:  

Er staat een serie foto's van Wisenten in de wacht, een serie die ik héél graag had uitgebreid met Wisenten in de sneeuw, maar helaas is dat niet gelukt en het zal dit seizoen ook niet meer gebeuren vrees ik. Binnenkort dus zónder sneeuw in mijn blog, en hier alvast een voorproefje:

Sneeuw en mist

De winter komt niet echt op gang,  we hebben momenteel een kwakkelwintertje,  waarbij er tot groot genoegen van veel natuurfotografen  enkele sneeuwbuien wel regelmatig voor mooie winterse omstandigheden  zorgen!  Helaas was ik telkens óf op de verkeerde plaats,  óf ik had gewoon geen tijd en gelegenheid om er van te genieten, het is soms niet anders.

Toch kon ik één keer wel met de camera de sneeuw in!   In de nacht van 15 op 16 december werd er sneeuw voorspeld,  's nachts om 3 uur keek ik naar buiten en ja,  een wit tapijtje!  maar volgens buienradar zou het om 7 uur gaan regenen.... ik rekende dus op natte prut in de ochtend, maar tot mijn verrassing bleef het droog en zette de dooi nog niet in.

Snel er op uit!

Het werd een wonderbaarlijke ochtend...

 want in plaats van regen kwam er een dikke mist opzetten

 en de combinatie van sneeuw en mist zorgden voor een bijna bizarre ervaring op het strand

want ik kon de zee niet meer  zien!

 Wanneer je goed kijkt zie je aan de vage horizon een klein verticaal streepje,

dat is een wandelaar langs de branding,  dáár is dus de zee...

Slotwoordje:  
Vannacht trekt er weer een sneeuwzone over het land,  maar waar die sneeuw gaat vallen?
Gisteren zaten de voorspellingen er behoorlijk naast,  gewoon maar afwachten...... en stiekem hopen, dat wel,  want ik ben vrij morgen!

Sneeuw!

Mijn vorige blog eindigde ik met de woorden:
'Morgen heb ik met Ghita afgesproken om weer eens samen de AWD in te gaan,  zin in,  en er is een kleine kans op sneeuw...   We gaan héél hard duimen!'
Nou, dat duimen heeft geholpen.
Na eerst een beetje motsneeuw op vrijdag kwam er 's avonds een échte sneeuwbui naar beneden, dus yes,  op zaterdagochtend stapten wij in een witte AWD-wereld, wat een feest!

En er wordt nog meer sneeuw verwacht... en dat werd veel meer dan we hadden durven hopen.

Urenlang bleef het sneeuwen en werd alles om ons heen steeds mooier.

Wel was daardoor het licht minimaal en ik had daarom al van tevoren bedacht dat het met vogels en dieren niet veel zou worden, dus ik was van plan me te focussen op landschapjes.

Mijn idee was om eens flink te gaan overbelichten 

om bij het grauwe licht toch frisse plaatjes te maken,  

veel wit dus  en liefst met een kleuraccentje.

Bij bovenstaande foto zorgt het riet inderdaad voor wat kleur 

in het koude sneeuwlandschap.

Riet in een flinke  sneeuwbui

In het open veld waaide een straffe wind, maar goed warm aangekleed 

en  met camera en lens in een  'regenjasje'  was het prima te doen,  

het was gewoon genieten om weer eens te ervaren hoe écht winterweer is.

Ook toen het ophield met sneeuwen hield ik me aan mijn voornemen 

om landschapjes te doen.

De kleuraccentjes vond ik hier in de grassen die boven de sneeuw uitsteken,

maar ik zocht ook naar een boom met wat bruin blad eraan.

Gevonden!

't zijn niet veel bladeren, maar toch net genoeg voor een klein kleuraccent.

Van dichtbij blijkt er zelfs nog meer blad aan de boom te zitten dan ik dacht.

In de nacht van zaterdag op zondag werd er nog meer sneeuw voorspeld en ja hoor,

zondagochtend was de wereld nog witter.

Snel de deur uit!

Ik had zaterdag best schik in het fotograferen van de landschapjes 

dus daar wil ik nog graag even mee doorgaan.  

Als ik de duinen in loop zie ik een uitnodigend tafereel voor me,  

heerlijk,  hier kan ik me wel een poosje amuseren!

Maagdelijk wit sneeuwlandschap,  nog geen voetstap te zien,

dit zijn de momenten die je niet vaak meemaakt,  het is dus echt genieten!

't Haast een on-Nederlands beeld en met een beetje fantasie zie ik hier 

een berghelling met een paar ondergesneeuwde  huizen tussen wat groepen bomen. 

Ik ga weer op zoek naar wat accenten in het ruim belichte witte landschap en

ik vind lijnen in de glooiingen van de duinen.

Zelfde duintje maar dichterbij.

Minimalistisch en koud.

Dit soort foto's heb ik  nooit eerder gemaakt 

en ik ben er eigenlijk wel blij mee.

Na een paar uur lukt het de zon om er steeds beter door te komen.

Het koude licht is nu weg,  de sfeer is meteen heel anders.

De foto lijkt wat op de vorige,  ik kon weer eens niet kiezen ;-) 

Slotwoordje:

De zonnetje dat doorbrak was het begin van de al weer invallende dooi,  de sneeuwpret was van korte duur, maar ik heb er gelukkig ruim van kunnen genieten,  en als het wéér zo lang duurt voor we weer sneeuw krijgen,  nou, dan heb ik altijd de foto's nog ;-) 

Aan zee

De tweede helft van april had ik vakantie en die bracht ik door in Zandvoort.  De temperatuur was veel te laag voor de tijd van het jaar,   de wind waaide meestal stevig door, maar de regen viel eigenlijk best mee, de wolkenluchten waren prachtig  en ik kan niet anders zeggen dan dat ik twee héérlijke weken had!
Meteen al op de eerste dag werden de wolkenluchten steeds mooier en kreeg ik zin om  rond zonsondergang met de camera het strand op te gaan. Tja,  tegen die tijd trok het juist weer helemaal dicht, maar ik besloot om toch te gaan, soms komt er ineens nog zo'n mooie opklaring.....
Groothoek en statief mee,  waadpak aan,  ik ben klaar voor!

Die mooie opklaring waar ik op hoopte kwam niet echt.

Slechts een heel klein randje licht aan de horizon en tot mijn grote teleurstelling

was dat beetje kleur op de RAW-bestanden nauwelijks te zien.

Die originele resultaten waren flets en kleurloos, maar ja,  ik had vakantie en alle tijd,

dus ik ben eens stevig met de bewerking aan de gang gegaan.

Ik moet zeggen dat ik erg verrast ben door wat ik er achteraf nog van kon maken!

Wilde golven, dikke lagen schuim, dreigende lucht,

 met aan de horizon het laatste licht en een naderende bui.

Heel blij met mijn waadpak!  

Want met de groothoeklens moet je dicht op je onderwerp kruipen 

en dat betekent een flink stuk de golven in.

Ik heb hier bewust voor een wat langere sluitertijd gekozen om

de beweging van het water te accentueren.

Helaas kwam ik er later pas achter dat ik het verkeerde grijsverloopfilter had gepakt

waardoor de donkere wolken, mede door de stevige nabewerking 

nu wel héél er donker zijn geworden.

 Lichter maken heb ik geprobeerd, maar het werd er niet mooier van.

Deze foto heb ik behalve in Lightroom ook nog in Color Efex Pro bewerkt,

waardoor de kleuren in de lucht er nog meer uitspringen.

Aanvankelijk vond ik deze foto's veel te  overdreven  bewerkt, 

 maar zo langzamerhand ben ik er aan gewend geraakt en 

vind ik de combinatie van beweging en krachtige bewerking

toch best lekker dynamisch geworden.

Ik heb de foto een poosje op mijn bureaublad geplaatst en

werd  er telkens blij  van als ik de computer opstartte ;-)

Tja,  die naderende bui die kreeg ik ineens over me heen,

en toen was het dus afgelopen met de pret.

Tijdens wandelingen neem ik vrijwel nooit mijn camera mee,  maar met de groothoeklens wil ik graag wat meer stoeien, en hij is niet zo zwaar, dus een paar dagen later nam ik die toch eens mee toen ik een hele lange strandwandeling ging maken,

Dikke lagen schuim!

Je ziet niet altijd wanneer er water onder zit

en dat ging dan ook een keer mis.

Brrrr  tot aan mijn knieën in het koude zeewater...

Tja,  wandelen doe ik niet in mijn waadpak ;-)

Soppend in mijn schoenen toch lekker doorgewandeld!

Zon en wind zorgden er gelukkig voor dat ik weer snel droog was.

Spelen met de groothoeklens vind ik nog steeds moeilijk, maar wel heel leuk!

Zo'n pluk zeewier leent zich mooi als onderwerp in de voorgrond.

Paaltjes en schaduwen doen het ook wel leuk.

Ook ging ik op zoek naar structuren in het zand.

De scheermesje stonden er zo leuk, die heb ik daar dus niet zelf neergezet ;-)

Hoe verder ik richting IJmuiden liep, hoe rustiger het werd op het strand.

Heerlijk!

Strandafslag Kattendel.

Hier zijn een paar jaar geleden sleuven in de duinen gemaakt

om de wind vrij spel te geven.

Ik hoopte hier veel structuren in het zand te vinden maar dat viel wat tegen.

Maar uit de wind kon ik hier even heerlijk mijn broodjes opeten

en dit uitzicht verdiende toch nog wel even vastgelegd te worden.

Ik heb veel gefotografeerd in mijn vakantie.

Om het aantal blogjes een beetje binnen te perken te houden

combineer ik nu een paar dagen in één serie.

Dus door naar een avond in de tweede week:

Toen kwam Gonnie gezellig een paar dagen op bezoek en gingen we samen een avond 

het strand op om weer met de langere sluitertijden te spelen.

Helaas,  of het aan mij lag of aan het getij,  dat weet ik niet, 

maar het lukte me absoluut niet om weer van die mooie beweging

 in de golven vast te leggen.

Daarom heb ik me maar eens omgedraaid 

en de camera op de skyline van Zandvoort gericht.

Leuk toch,  door het effect van de groothoeklens is het net of ik héél ver in zee sta.

Nou ja,  we moesten inderdaad wel eerst door een brede schuimlaag heen.

Wel weer veilig het waadpak aan!

Bij de vorige foto ligt de nadruk meer op het water, hier meer op de lucht.

Kiezen is soms zó moeilijk.....

Slotwoordje:
In mijn slotwoordje nog een foto van de eerste avond,  het is dezelfde foto als nr 2 van deze serie maar in een andere bewerking. Ik plaats hem hier apart omdat hij in mijn ogen niet tussen de andere foto's past.
De zachte pastelkleuren vind ik heel mooi bij de subtiele beweging in het water, ik ben hier dan ook mee in mijn nopjes en plaatste de foto op o.a. Deel de Natuur.
Daar werd hij tot mijn verrassing gekozen tot foto van de maand, met wel een hele mooie omschrijving erbij:

Foto van de maand

Met dit juweeltje van landschapsfotografie is Loes maandwinnaar geworden van de maand april. Enige vervreemding, prachtige subtiele kleuren, gevat in een fraaie compositie, tillen deze foto ver boven het niveau van de gemiddelde landschapsfoto. Proficiat Loes!

Roze wolk

Voor de derde keer op rij ging ik afgelopen zaterdag naar de PiXperience,  

een dag vol lezingen, seminairs, prachtbeelden en inspiratie, 

georganiseerd door Nederpix en Birdpix.

Dit keer gingen we gezellig met zijn drietjes,  Gonnie,  Yvonne en ik.

Er was op Nederpix een oproep gedaan om beelden in te zenden voor de openingspresentatie.

Ik zond er een aantal in, en waarschijnlijk velen met mij,

dus ik had geen idee of de foto's getoond zouden worden.

Maar kijk,  daar was tijdens deze zeer gelikte presentatie mijn abstracte klokjesgentiaan!

En dit is helemaal gaaf:  Drie op een rij!

Verder kwam er van mijn hand nog zonnedauw voorbij,  en ook vale gieren,

maar die hebben we net gemist om te fotograferen.

Nou ja ... 'we' ....  deze foto's zijn door Gonnie met haar telefoon gemaakt,

ik heb het zelf ook geprobeerd,  maar dat werd helemaal niks.

Nou,  hoor ik iedereen denken,  

is dit nou zo bijzonder om er een blogje aan te wijden?

Nee,  er is meer....

Nederpix en Birdpix organiseren ieder jaar een fotowedstrijd

voor de beste Natuurfoto en Vogelfoto van het jaar.

Ik had bij Nederpix  meegedaan,  was genomineerd voor de finale, 

en nu was het spannend hoe de vakjury zou oordelen.

De prijswinnende foto's ( 5 uit elke groep )  

werden in een van de ruimtes geëxposeerd,

en Yes!  Ik zat erbij!!

Dus glunderend even poseren bij de mooie afdruk op Xpozer

Foto wederom met dank aan Gonnie.

's  Middags was de prijsuitreiking,

wat sta ik te stralen op het podium met mijn 3e prijs!

Ben er ook écht blij mee ;-)

(foto Herman Berkhoudt)

Natuurlijk nog even de winnende foto:

Zeester in de branding,  op het strand van Zandvoort.

( zie hier de blogserie van die dag )

Gonnie maakte een heel kort filmpje van de prijsuitreiking,

heel fijn,  want nu kon ik in alle rust nog eens  naar de 

lovende woorden van de vakjury luisteren.

( door niemand minder dan Jan van der Greef )

Helaas staat het filmpje ondersteboven en heb ik een slechte kwaliteit geupload,

maar het ontbreekt me even aan tijd om uit te vinden hoe dat beter moet,

maar goed,  het gaat mij vooral om de woorden.

Op een roze wolk ging ik naar huis,  en toen het zondag zo'n heerlijke lentedag

werd,  bleef ik nog even lekker op mijn roze wolk zitten.

Samen met Von dook ik in de sneeuwklokjes en krokussen.

Toen werd het  een lilaroze wolk ;-)

maar daarover meer in een volgende serie.

Slotwoordje:

Von en Gon,  dank jullie wel voor jullie lieve begrip  voor het feit dat wéér het programma aan mij aangepast moest worden  ;-)

En dan nog een 'dienstmededeling': 

Ik ben de afgelopen week helemaal niet toegekomen aan de blogjes die ik volg,

maar ik beloof  bij deze aan iedereen dat ik nog langs kom!