Kokmeeuwen in gevecht

Tijdens mijn fijne kanotochtje maakte ik nog meer plaatjes, en één serie daarvan hield ik nog even achter om er een apart blogje van te maken
( tenslotte was de vorige al weer lang genoeg! )



Een hele poos had ik mijn kano stil gelegd om het doen en laten van de kokmeeuwen te observeren,
bij deze drukke en lawaaiige vogels valt altijd wel wat te beleven, zo ook nu:

In de vorige serie liet ik al wat plaatjes van kokmeeuwen in de vlucht zien,

maar op een gegeven moment werd het spannender...

Een tweede meeuw verschijnt in  'mijn vizier'

De eerste meeuw wil daar niets van weten en begint luidkeels te protesteren

Als dat niet helpt om de tegenstander te verjagen wordt in een duikvlucht  

de achtervolging ingezet

Die gezamenlijke duikvlucht mis ik,  omdat ik gelukkig de tegenwoordigheid van geest

heb om de belichtingscompensatie bij te stellen,  maar op het water treffen ze elkaar

en vliegen ze elkaar in de haren,  ehhh.... in de veren ;-)

Vrijwel meteen lijkt de strijd gestreden, maar ..

opnieuw gaan de kokmeeuwen in de aanval

De strijd is heftig, de veren vliegen nog net niet in het rond

'Zo,  en nu heb ik je te pakken!'

Oeps, waar is die andere nu?

Tja,  ik tel vier vleugels,  dus ergens moet ie toch zitten ;-)

Slotwoordje:

Mijn kanotochtje op deze mooie zomerse dinsdagochtend duurde maar liefst 5 uur, dus hoezo 'tochtje',

zeg maar 'tocht!'

Voor deze fotoserie had ik slechts een minuutje nodig, zó snel gaat zo'n vechtpartij!

Met de kano er op uit!

Wie mijn blogje al wat langer volgt, die weet dat ik af en toe zo gek ben om mét camera in de kano te stappen voor een tochtje over de Loosdrechtse Plassen. 
Afgelopen dinsdag deed ik dat eindelijk weer eens, en ik bedacht dat het helemáál niet gek is!   Het enige gekke is dat ik het al veel te lang niet meer gedaan heb,  de laatste keer was in mei vorig jaar,  maar na deze heerlijke dinsdagochtend weet ik weer hoe fijn het is,  dus deze tochtjes ga ik weer vaker maken!

 Om kwart over zes peddel ik richting de plassen, 

net te laat om rond zonsopkomst op een mooi plekje te zijn.

Volgende keer nog vroeger!

 Ik nader de Eerste en Tweede Plas, het water is nog spiegelglad.

Dat is een paar uur later wel anders op deze zomerse dinsdag!

Ik steek over en ga naar de Vuntusplas.

De Vuntus is grotendeels niet toegankelijk voor motorboten

dus voor kano's en roeibootjes is dit een paradijsje

Het fijne van de kano is dat je in allerlei verborgen hoekjes kunt komen,  

het nadeel van deze hoekjes is dat ik om te fotograferen bijna overal rommelige achtergronden heb,

tja,  je kunt niet alles hebben ;-)

 Het zou zo mooi zijn als de Zwarte Sterns hier net als twee jaar geleden weer broeden,

maar in het oerwoud van waterlelie en gele plomp tref ik alleen Kokmeeuwen

 Er zwemt nog één jong rond, een puber,  gossie was is ie  lelijk ;-)

 Mama Kokmeeuw bewaakt haar kleine nog goed

Vanaf haar uitkijkpost houdt ze alles in de gaten

 De rest van de kleine kolonie slaat alarm

en geeft mij de gelegenheid om Kokmeeuwen-in-de-vlucht te fotograferen

Er was nog een leuk intermezzo,  die foto's plaats ik een volgende keer, want dit blogje gaat al weer ouderwets lang worden. De laatste tijd probeer ik echt de lengte van mijn blogjes binnen de perken te houden, maar ach, dit wordt gewoon een keer een lekker lang beeldverslag van een verrukkelijke ochtend op het water, yes,  het is eindelijk zomer!!

 Ach zo lief,  deze jonge Boerenzwaluw!

Er zaten er een heleboel, en ik kon heel dichtbij komen, maar toen...

Ik heb vandaag mijn oude Tamron 70-300mm meegenomen ipv de zware Sony 70-400,

en ik moet zeggen dat de Tamron in de kano echt veel handzamer is,

maar de autofocus wil nog wel eens blijven zoeken, en maakt dan een hoop herrie,

zo ook nu, dus wég zwaluwen,  op deze ene na 

en die bleef zitten omdat ie nog eventjes een poepje moest doen ;-)

 Dan maar proberen zwaluwtjes in de vlucht te pakken.

Niet te doen,  wat zijn ze snel, geen succes dus, maar wat zat ik daar heerlijk op het

water met het zonnetje op mijn rug!

 Tijd om even te relaxen en te genieten

 Er zijn inmiddels al een paar uurtjes verstreken,  de knoppen van de waterlelies,

 die in de vroege ochtend nog gesloten waren,  zijn nu open

Paradijsje toch?

 Ik duik weer de 'bush bush' in en vind deze waterkip,  ofwel jonge waterhoen

 Tja, ik schreef het net al, een rustige achtergrond kun je hier echt vergeten

Hier is het helemaal een rommeltje, 

maar ik vind die grote groene poten van het waterkippetje zo grappig ;-)

 Mama Fuut heeft zich  met haar jong ook tussen het vele groen verstopt

 Het Visdiefje zit mooi op een paaltje,  dus gelukkig deze keer niet zo'n rommeltje ;-)

 Ik ben al op de terugweg als ik papa fuut met een visje zie.

Dat kan alleen maar betekenen dat mama met jongen ook in de buurt is,

en ja, in de verte zie ik ze.

Wat is de kano nu handig!  

 Rap peddel ik naar de plek waar ik verwacht dat ze elkaar ontmoeten

Yep, gelukt, precies op tijd!

Het voermomentje had ik ook, maar ze draaiden net van me af, 

zat ik naar de achterkantjes te kijken ;-(

Slotwoordje:
Het gebruik van de oude Tamronlens valt me nog niet eens  tegen, als ik naar de kokmeeuwen van vorig jaar kijk, ja,  dan zie ik echt wel kwaliteitsverschil,  maar ja, soms is lichtgewicht en klein formaat gewoon effies  handiger ;-)

Wat hadden we een heerlijke zomerweek!  

Blogjes kijken kwam er dan ook nauwelijks van,  maar de komende dagen ga ik de achterstand weer inhalen hoor!

Dauwtocht voor vroege vogels

Blogvriendje Remco kwam met een leuk idee op de proppen:  
een Vaartocht over de Nieuwkoopse Plassen op Hemelvaartdag.
Wel  héél erg vroeg,  de boot vertrekt om half 6 in de ochtend,  dus dat wordt echt dauwtrappen.
Maar het lijkt me de moeite van het vroege opstaan waard, Yvonne is solidair,  dus we rijden op het zeer vroege tijdstip van half 5 richting Nieuwkoop, en wat een ongelooflijke mazzel:  na weken van slecht weer  is het helder!
Wel koud,  maar we hebben ons lekker warmpjes aangekleed en verheugen ons op deze vaartocht.
In dit blogje een impressie van deze heerlijke ochtend.
Nou ja,  blogje....  het wordt weer een lange serie..  geen fotografische hoogstandjes, maar gewoon een fijn beeldverslag

Bij zonsopkomst vertrekken we,  32 passagiers en 2 zeer vriendelijke

 mensen van Natuurmonumenten,  koffie, thee en koek gaan mee aan boord

Zo ontzettend mooi,  nevel en damp boven het water in de eerste zonnestralen.

Dit beeld geeft niet de werkelijke sfeer weer,

maar hopelijk wel een beetje...

nog eventjes achterom kijken

We varen langs prachtige hooilandjes, die Natuurmonumenten in beheer heeft

en ik leer weer een heleboel over planten en bloemen die hier groeien en bloeien:

Ik ken nu de Koningsvaren, de Kale Jonker,  de Ratelaar,
de verschillen tussen de Echte Koekoeksbloem en de Nachtkoekoeksbloem,  we zien Orchideeën, Veenpluis, er groeit ook Zonnedauw,  en volop aanwezig is het zeldzame Moeraskartelblad dat hier links staat afgebeeld.

Je zou je hier met een macrolens wel aardig kunnen vermaken, maar ja,  we zitten in een varend bootje,  en ik moet het, gewoon voor het idee, even rap doen met de telelens.  Ik denk trouwens dat je hier ook niet aan land mag :-(
Maakt niet uit, het aanschouwen van al dit fraais is al gewoon een feestje

Het beeld van het landschap wordt steeds beheerst door het kerkje van het dorp Noorden 

en dan varen we een vogelrijk gebied in, en zien Wulpen

Dick ( van Natuurmonumenten)   heeft toestemming gekregen om een 

gebied in te varen dat normaal niet toegankelijk is.  

Hier broeden o.a. ongelooflijk veel kokmeeuwen

Ik meen rechts een ei te zien, maar er zijn nog geen jongen

Logisch eigenlijk dat je hier niet mag komen,

 je ziet hoe de meeuwen verstoord raken en massaal opvliegen

Visdiefjes zitten er ook,  en zij werken volop aan het nageslacht

Nou, vanuit een varende boot nog niet eens slecht  ;-)

En hier ben ik ook niet ontevreden over, 

 ik kan eigenlijk niet zonder mijn vertrouwde monopodje,

maar deze maakte ik uit de hand. 

Ooit leer ik het nog....

Genoten hebben we van deze vaartocht!  Dick en Aleid ( hoop dat ik de naam goed heb)   van Natuurmonumenten genoten net zo hard met ons mee,  ze hadden daardoor geen enkele haast,  en de tocht duurde langer dan gepland.
Eén minpuntje....
We hadden gehoopt de Purperreigers te zien. Er broedt in de Nieuwkoopse Plassen een kolonie,  dus we hadden die kans zeer reëel geacht, maar nee,  niet dus, geen Purperreigers....
Of toch??
Dick en Aleid geven ons een geweldig tip:  zelf een bootje huren!  We krijgen uitvoerige instructies waar we moeten zijn,  yes!  dat gaan we doen!
Oh oh,  hier ging een hoop getwijfel van Remco aan vooraf.  Hij moest eigenlijk op tijd thuis zijn, maar wilde natuurlijk wel héél erg graag.... Het thuisfront gaf toestemming,  en zo staan we om 10 uur bij de plaatselijke kroeg, die gelukkig net open is,  waar we een bootje met fluistermotor kunnen huren.
Wat een heerlijke spontane actie op deze mooie Hemelvaartsdag
Met Von als stuurvrouw gaan we het water op en yes, daar zijn ze!

Zo,  en nu ga ik mijn enthousiasme een beetje temperen  :-(

Weliswaar was het genieten met zijn drietjes in het bootje, 

maar over mijn foto's van de purperreigers ben ik gewoonweg niet tevreden

Ik had best moeite met de belichting en de scherpte laat ook te wensen over.

En dan de kleuren,  die zagen er uit als vieze vaatdoeken :-(

Ik kreeg ze ook in de nabewerking niet goed.

Remco stuurde me een printscreen van zijn Lightroominstellingen,

bedankt  Rem,  dat heeft wel wat geholpen

De purperreigers broeden tussen het riet,  maar door de inmiddels dichte en groene

 begroeiing zijn ze daar niet te zien, we krijgen ze dus alleen in beeld wanneer ze overvliegen.

En daar zitten soms hele leuke momenten bij:

Deze Purperreiger komt aanvliegen en wil in de boom landen, maar bedenkt zich

Hij zwenkt dus 180 graden, en gaat terug

( vlekjes zijn muggen,  geen stofjes op de sensor)

Dat langgerekte dunne lijf vind ik zo grappig om te zien!

Ik heb hondjes gehad, twee Yorkshire Terriers, en het favoriete speeltje van één van de twee,

was een uitgerekte kip, zo'n piepding,  hihi,  die zag er ongeveer net zo uit ;-)

Sorry, ik weidde even uit....

Hier een laatste shot van deze Purper

en ach,  als ik ze zo bekijk zijn ze toch ook niet echt slecht ;-)

Slotwoordje:

Idealiter had ik van deze ochtend twee blogjes gemaakt, een impressie van de vaartocht en een topblog van de Purperreigers. Nou, dat laatste zat er dus niet in, waardoor het een gecombineerde serie geworden is, en nogal lang, met ook nog eens een hoop leesvoer,  voor wie nog niet afgehaakt is,  dank voor het geduld! 

Ik weet dat Remco op dit moment ook de laatste hand legt aan zijn serie van deze mooie ochtend, en ik ben superbenieuwd naar zijn beelden. Remco is met vogels gewoon veel beter dan ik, dus wie écht mooie purperreigers wil zien,  zeker even bij hem kijken!

Yvon zal ook best een prima serie hebben, maar helaas, ze  loopt nog steeds een beetje achter, effies geduld dus ....