Dauwtocht voor vroege vogels

Blogvriendje Remco kwam met een leuk idee op de proppen:  
een Vaartocht over de Nieuwkoopse Plassen op Hemelvaartdag.
Wel  héél erg vroeg,  de boot vertrekt om half 6 in de ochtend,  dus dat wordt echt dauwtrappen.
Maar het lijkt me de moeite van het vroege opstaan waard, Yvonne is solidair,  dus we rijden op het zeer vroege tijdstip van half 5 richting Nieuwkoop, en wat een ongelooflijke mazzel:  na weken van slecht weer  is het helder!
Wel koud,  maar we hebben ons lekker warmpjes aangekleed en verheugen ons op deze vaartocht.
In dit blogje een impressie van deze heerlijke ochtend.
Nou ja,  blogje....  het wordt weer een lange serie..  geen fotografische hoogstandjes, maar gewoon een fijn beeldverslag

Bij zonsopkomst vertrekken we,  32 passagiers en 2 zeer vriendelijke

 mensen van Natuurmonumenten,  koffie, thee en koek gaan mee aan boord

Zo ontzettend mooi,  nevel en damp boven het water in de eerste zonnestralen.

Dit beeld geeft niet de werkelijke sfeer weer,

maar hopelijk wel een beetje...

nog eventjes achterom kijken

We varen langs prachtige hooilandjes, die Natuurmonumenten in beheer heeft

en ik leer weer een heleboel over planten en bloemen die hier groeien en bloeien:

Ik ken nu de Koningsvaren, de Kale Jonker,  de Ratelaar,
de verschillen tussen de Echte Koekoeksbloem en de Nachtkoekoeksbloem,  we zien Orchideeën, Veenpluis, er groeit ook Zonnedauw,  en volop aanwezig is het zeldzame Moeraskartelblad dat hier links staat afgebeeld.

Je zou je hier met een macrolens wel aardig kunnen vermaken, maar ja,  we zitten in een varend bootje,  en ik moet het, gewoon voor het idee, even rap doen met de telelens.  Ik denk trouwens dat je hier ook niet aan land mag :-(
Maakt niet uit, het aanschouwen van al dit fraais is al gewoon een feestje

Het beeld van het landschap wordt steeds beheerst door het kerkje van het dorp Noorden 

en dan varen we een vogelrijk gebied in, en zien Wulpen

Dick ( van Natuurmonumenten)   heeft toestemming gekregen om een 

gebied in te varen dat normaal niet toegankelijk is.  

Hier broeden o.a. ongelooflijk veel kokmeeuwen

Ik meen rechts een ei te zien, maar er zijn nog geen jongen

Logisch eigenlijk dat je hier niet mag komen,

 je ziet hoe de meeuwen verstoord raken en massaal opvliegen

Visdiefjes zitten er ook,  en zij werken volop aan het nageslacht

Nou, vanuit een varende boot nog niet eens slecht  ;-)

En hier ben ik ook niet ontevreden over, 

 ik kan eigenlijk niet zonder mijn vertrouwde monopodje,

maar deze maakte ik uit de hand. 

Ooit leer ik het nog....

Genoten hebben we van deze vaartocht!  Dick en Aleid ( hoop dat ik de naam goed heb)   van Natuurmonumenten genoten net zo hard met ons mee,  ze hadden daardoor geen enkele haast,  en de tocht duurde langer dan gepland.
Eén minpuntje....
We hadden gehoopt de Purperreigers te zien. Er broedt in de Nieuwkoopse Plassen een kolonie,  dus we hadden die kans zeer reëel geacht, maar nee,  niet dus, geen Purperreigers....
Of toch??
Dick en Aleid geven ons een geweldig tip:  zelf een bootje huren!  We krijgen uitvoerige instructies waar we moeten zijn,  yes!  dat gaan we doen!
Oh oh,  hier ging een hoop getwijfel van Remco aan vooraf.  Hij moest eigenlijk op tijd thuis zijn, maar wilde natuurlijk wel héél erg graag.... Het thuisfront gaf toestemming,  en zo staan we om 10 uur bij de plaatselijke kroeg, die gelukkig net open is,  waar we een bootje met fluistermotor kunnen huren.
Wat een heerlijke spontane actie op deze mooie Hemelvaartsdag
Met Von als stuurvrouw gaan we het water op en yes, daar zijn ze!

Zo,  en nu ga ik mijn enthousiasme een beetje temperen  :-(

Weliswaar was het genieten met zijn drietjes in het bootje, 

maar over mijn foto's van de purperreigers ben ik gewoonweg niet tevreden

Ik had best moeite met de belichting en de scherpte laat ook te wensen over.

En dan de kleuren,  die zagen er uit als vieze vaatdoeken :-(

Ik kreeg ze ook in de nabewerking niet goed.

Remco stuurde me een printscreen van zijn Lightroominstellingen,

bedankt  Rem,  dat heeft wel wat geholpen

De purperreigers broeden tussen het riet,  maar door de inmiddels dichte en groene

 begroeiing zijn ze daar niet te zien, we krijgen ze dus alleen in beeld wanneer ze overvliegen.

En daar zitten soms hele leuke momenten bij:

Deze Purperreiger komt aanvliegen en wil in de boom landen, maar bedenkt zich

Hij zwenkt dus 180 graden, en gaat terug

( vlekjes zijn muggen,  geen stofjes op de sensor)

Dat langgerekte dunne lijf vind ik zo grappig om te zien!

Ik heb hondjes gehad, twee Yorkshire Terriers, en het favoriete speeltje van één van de twee,

was een uitgerekte kip, zo'n piepding,  hihi,  die zag er ongeveer net zo uit ;-)

Sorry, ik weidde even uit....

Hier een laatste shot van deze Purper

en ach,  als ik ze zo bekijk zijn ze toch ook niet echt slecht ;-)

Slotwoordje:

Idealiter had ik van deze ochtend twee blogjes gemaakt, een impressie van de vaartocht en een topblog van de Purperreigers. Nou, dat laatste zat er dus niet in, waardoor het een gecombineerde serie geworden is, en nogal lang, met ook nog eens een hoop leesvoer,  voor wie nog niet afgehaakt is,  dank voor het geduld! 

Ik weet dat Remco op dit moment ook de laatste hand legt aan zijn serie van deze mooie ochtend, en ik ben superbenieuwd naar zijn beelden. Remco is met vogels gewoon veel beter dan ik, dus wie écht mooie purperreigers wil zien,  zeker even bij hem kijken!

Yvon zal ook best een prima serie hebben, maar helaas, ze  loopt nog steeds een beetje achter, effies geduld dus ....

Vaartocht Naardermeer

Op de stralende zonnige 2e Paasdag gingen Yvonne en ik mee met een Fotografievaartocht over het Naardermeer. Bij deze vaartocht, die twee keer zo lang duurt als normaal, heb je volop tijd om te fotograferen, en ook onze gids Jaap (vrijwilliger bij Natuurmonumenten)  is een liefhebber van fotografie.   Bovendien zijn er bij deze tochten minder deelnemers, en nu waren het er zelfs héél weinig, slechts vier!

Om 8 uur in de ochtend vertrekken we dus met een klein gezelschap in de fluisterboot ( op zonne-energie!)  en na een tussenstop bij uitzichtpunt de Muggenbult  gaan we naar de Aalscholverkolonie, waarvan we een deel vanuit de observatiehut goed kunnen zien

 Omdat de kolonie zich in de loop van de tijd verplaatst, heeft Natuurmonumenten ook de kijkhut al eens verplaatst,  da's toch aardig van Natuurmonumenten :-)

 We hebben goed zicht op een paar nesten,  maar er zijn nog maar weinig kleintjes,  en er gebeurt niet zo heel veel. En dan,  net als Yvonne aan Jaap heeft gevraagd hoe de kleine aalscholvers eigenlijk gevoerd worden,  krijgen we behalve het antwoord van Jaap,  een mooie demonstratie!

 De kleintjes worden vanuit de krop gevoerd,  eerst pikken ze naar de oudervogel,  die daarop reageert door de snavel te openen

 En dan  duikt het vragende jong er in

 steeds verder,   steeds dieper

en  zo krijgt de kleine zijn maaltijd te pakken, en wíj hebben een supermooi moment te pakken. Na het klik-klik-klik-klik  van onze camera's deden Von en ik een vreugdedansje door de kijkhut :-)

 En zó staan we dan die foto's te maken,  in opperste concentratie  ( foto gemaakt door mede-deelnemer Joost Weber  )

 We varen weer verder,  en onderweg zie ik deze Grauwe Vliegenvanger  ( dankjewel Jaap,  ik had het echt niet geweten)

 Dan gaan we aan land op een wel heel bijzonder plekje:  hier staat Jaap op trilveen.
Je kan het op de foto helaas niet zien, maar dit trilveen golft onder je voeten, een heel vreemd gevoel als je er op staat

Trilveen is een zeldzaam bodem- en vegetatietype dat bestaat uit een dunne en uiterst slappe 'bodem' die vooral uit zegge- en graswortels bestaat en op water of slappe modder drijft.

Trilveen ontstaat uit een ander verlandingsproces dan de meer gebruikelijke laagveenverlanding, die onder meer tot rietland leidt. Noodzakelijke voorwaarden zijn het veel voorkomen van drijftillen  met bijvoorbeeld krabbenscheer of waterscheerling. Trilveen kan niet overal ontstaan, voor het ontstaan van tril is de aanvoer van voedelsarm kalkrijk water nodig. Verzuring van het milieu werkt het ontstaan van trilvenen tegen.

 Volgens Jaap de mooiste bloem die er is:  Waterdrieblad

 Waterdrieblad is een zeldzame plant die wettelijk beschermd is. De moerasplant groeit op veen  en zandgrond, laagland, moerassige weiden en aan slootkanten

( foto Joost Weber )

 Nog een foto van Loes en Von in actie, nu in het kletsnatte veenmos,  

en waarvoor  trotseren  wij natte knietjes ?

 Ronde Zonnedauw!!  hier samen te zien met het Mosklokje  ( het kleine paddestoeltje)

 Mijn eerste reactie:  Jéétje,  wat is dit klein!   Tweede reactie:   Jéé!  Wat is dit mooi!!!

 Zonnedauw is een vleesetend plantje, dat op de Rode Lijst staat

De plant vangt kleine  insecten (voornamelijk  vliegen en spinnen. Het doet dit door middel van bladeren  die voorzien zijn van klierharen waarop aan het uiteinde een druppeltje kleverige afscheiding zit (de 'dauw'). Als een vliegje op het blad landt kleeft het vast, het blaadje rolt zich vervolgens langzaam op om de prooi te verteren.

Zoals veel vleesetende planten komt zonnedauw voor in moerasgebieden  op zeer natte plaatsen op uitgespoeld stikstofarme  grond, meestal op of vlak naast veenmos.  De plantjes zijn maar enkele centimeters groot en worden gemakkelijk over het hoofd gezien.
Door het verdwijnen van zijn biotoop is zonnedauw in Nederland zeldzaam

 Een klein bruin kikkertje komt even kijken

 Sporenkapsels van het Haarmos

Er is zó veel te zien hier,  geweldig,  hier kun je urenlang over de  ( natte)  grond kruipen,  we hebben gelukkig ruim de tijd, maar dan gaan we toch weer ons bootje in

 Nu brengt Jaap ons naar de Eendenkooi.
De eendenkooi in het Naardermeer werd tot 1975 gebruikt. Met behulp van lokeenden en het kooikershondje ving de kooiker er wilde eenden. Dit deed hij om deze eenden te verkopen. De kooi in het Naardermeer wordt door Natuurmonumenten in stand gehouden

 De lokeenden lokten de wilde eenden naar deze plas,  en vervolgens lokte de kooiker ze met voer  naar een van  de vier lange vangpijpen

 Eenmaal in de vangpijp werden ze opgejaagd  en kwamen ze uiteindelijk aan het eind van de pijp, waar ze niet verder konden, maar ook niet terug.
De uitdrukking  'de pijp uit gaan'  komt hieruit voort

Ach , deze juffer  gaat op een andere manier 'de pijp uit',  gevangen in het web van een spin

Slotwoordje:
Tegen 12 uur bracht Jaap ons weer veilig aan land.
We hebben een prachtige vaartocht gemaakt,  en héél veel bijzondere dingen gezien,  kortom,  deze vaartocht was beslist een succes.
Jaap, bedankt!

P.S.  de naam en foto's van Jaap zijn met toestemming geplaatst