Door diverse omstandigheden heb ik sinds begin november geen camera meer in mijn handen gehad, alle prachtige ochtenden met mist en rijp... helaas helemaal niets mee kunnen doen.
Maar wie weet wat we nog gaan krijgen! en dan hoop ik wel weer van de partij te kunnen zijn.
Voor nu ga ik even terug naar oktober, toen ik me meerdere keren heb geamuseerd met de fotogenieke porseleinzwammetjes, die na een paddenstoelenstilte ineens massaal verschenen.
Samen met Jet vond ik op de mooie 's Gravelandse Buitenplaats Hilverbeek
een enorm grote omgevallen beuk waarop honderden kleine porseleinzwammetjes
zich als ware krachtpatsertjes door de boomschors omhoog werkten.
Met hun glimmende hoedjes zijn het kleine schoonheden.
Wanneer er zoveel van die kleine bolletjes tevoorschijn komen,
dan is het heerlijk spelen met herhalingen en achtergronden.
We zijn er dan ook heel lang zoet geweest en uiteindelijk was de bovenstaande foto mijn favoriet.
Maar het smaakte naar meer, dus zodra de gelegenheid zich voordeed ging ik terug.
Zoals ik al had verwacht waren de hoedjes nu vaker open
en dat bood weer mogelijkheden voor andere plaatjes.
'Onder moeders paraplu'
Nadat ik samen met Gonnie van een heerlijke vroege ochtend op de Westerheide had genoten
gingen we nog even naar Hilverbeek, want die Porseleinzwammetjes bleven lonken.
We troffen nu een heel vochtige atmosfeer waardoor er veel guttatiedruppeltjes waren.
Die druppeltjes zijn natuurlijk al prachtig
en het uiterst kleine kriebelbeestje was een leuke bonus.
Druppeltjes aan een zijden draadje en drie op een rij.
om weer eens ouderwets gezellig met ons drietjes een dag te gaan fotograferen.
Alle facetten van de herfst stonden op ons wensenlijstje, daarom had ik een
multifunctionele 24-240mm lens op de camera.
En wat fotografeerden we als eerste?
Juist, wéér porseleinzwammetjes.
Maar dank zij de andere lens kon ik nu eens een mooi overzichtje maken.
En even flink inzoomen ging natuurlijk ook.
Leuk, toch net weer een ander effect dan met de macrolens.
Toen heb ik ook nog even het Helioslensje met tussenringen gepakt,
maar ik weet het niet, ik sta niet voor de volle 100% achter deze foto's.
Het softe vind ik wel mooi, maar ...
Ja maar wat?
Ik weet 't gewoon nog niet.
Een lensje waar ik echt nog vaker mee moet gaan stoeien.
Ach, zo blijft de uitdaging bestaan hè? :-)
Slotwoordje:
Behalve al deze porseleinzwammetjes heb ik toch ook nog meer van de herfst gefotografeerd,
dus voorlopig blijft het in mijn blog nog even herfst.....
Tenzij we gauw weer van de mooie winterochtenden krijgen natuurlijk ;-)
