Inspiratie

Deze fotoserie van het weekendje Veluwe met Gonnie stond al een paar dagen klaar om te bloggen, maar de inspiratie voor de tekst wilde maar niet komen.
Die is er eigenlijk nog niet,  maar ik ga nu toch maar een poging doen.
De blogtitel zou dus misschien beter 'geen inspiratie' kunnen zijn?
Nou,  we zullen zien wat het gaat worden ;-)

Op onze eerste dag gaan we naar het Speulderbos,

het 'Bos van de Dansende bomen'.

Die bomen dansen nu niet,  of wij slagen er niet in om ze te laten dansen,

dat kan natuurlijk ook.

Zo'n dagje op stap beginnen we atijd met de vraag:

Wat nemen we mee?

We kozen voor de groothoek- en de macrolens

en vol goede moed beginnen we met de groothoek.

Klein diafragma,  dan krijg je zo'n leuk sterzonnetje.

Verder had ik helaas niet zoveel inspiratie voor de groothoek

dus als we volop paddenstoelen zien, 

dan verdwijnt de groothoek al snel weer in de fototas en de macrolens komt eruit.

Macro is toch wel héél verslavend ;-)

Gelukkig heb ik laatst bij de Klokjesgentiaantjes de 'verdubbelaar' weer terug gevonden!

Er wordt me nog steeds wel eens gevraagd of die verdubbelaar

een accessoire of een speciale instelling op de camera is ;-)

Nee,  het is uitsluitend een spel van licht, de juiste hoek en de goede afstand.

In een bemoste helling vind ik prachtige amethistzwammetjes,

die vanwege hun kleur ook wel rodekoolzwammetjes worden genoemd.

Deze onderzijde lijkt zelfs écht op een doorgesneden rodekool ;-)

Met twee zwammetjes in beeld kun je zo heerlijk spelen met

scherp en onscherp.

Maar ik merk wel eens dat ik moet oppassen dat ik niet alleen maar

foto's maak met twee zwammetjes of twee bloemetjes o.i.d.

Ik moet dus op zoek naar nieuwe inspiratie....

Soms zie je die inspiratie gewoonweg niet.

Aan het eind van de middag zien we een leuk groepje zwammetjes op een boomstam,

maar we kijken elkaar aan en zeggen;

Nee,  hier kunnen we niks leuks mee.

Maar we zijn bijna bij de auto,  en willen eigenlijk nog helemaal niet ophouden.

Dus toch maar eens door de lens kijken,  wie weet, krijgen we toch nog inspiratie?

En ja,  door de lage stand van de zon blijken we prachtige silhouetjes te kunnen maken.

We moesten wel snel werken,  want voor je het weet is de juiste lichtval verdwenen.

Je hoort zo vaak zeggen dat paddenstoelen fotograferen zo makkelijk is,

omdat ze niet weglopen.  

Maar dat licht hè,  dat verandert onder de bomen echt razendsnel.

Ach, dat houdt wel lekker de spanning er in,

als het allemaal te gemakkelijk gaat is het ook geen uitdaging meer.

Dan zou ik zelfs de naam van mijn blog moeten veranderen ;-)

De volgende dag gaan we naar het Leuvenumse Bos met de mooie Hierdensebeek.

Bij aankomst worden we aangenaam verrast door herfstkleuren,  

die vonden we in het Speulderbos nog helemaal niet.

Oh, te vroeg gejuicht ;-(

De Hierdensebeek stroomt nog door een groen beukenbos.

Niettemin wel een mooi plekje.

Ín het water vinden we wel gekleurd herfstblad,

Met een lange sluitertijd krijg je  zo een leuke carousel.

Ik maakte deze foto met de 24-70mm lens en dat waren veel te weinig milimeters.

De foto is dan ook extreem gecropt.

Gonnie gebruikte de 70-200mm, zo'n lens is toch echter beter geschikt voor dit soort details.

Ik heb dan ook hele mooie foto's van haar gezien, echte kunstwerkjes,

die zijn binnenkort vast wel in haar blog te bewonderen.

Slotwoordje:

Nou,  al schrijvend kwam gelukkig toch de inspiratie!!

Parnassia

Afgelopen zaterdag ging ik in de Kennemerduinen op zoek naar Parnassia.

Een paar jaar geleden ontdekte ik deze prachtige bloemetjes  bij Berkheide,  het duingebied onder Katwijk. Toen maakte ik  vooral registrerende foto's,  zie  hier  het blogje dat ik er van maakte.

Dit keer wil ik proberen wat meer sfeer in de beelden te brengen,  maar eerst op zoek!

Tijdens fietstochtjes had ik gezien dat de Parnassia hier in de Kennemerduinen steeds meer voorkomt en ik meende ongeveer te weten waar ik moest zijn, maar o jé,  het fietspad blijkt afgesloten.  Te voet verder mag ook niet.  Op goed geluk dan maar de andere kant op en....

Ja hoor, gevonden!

En nog volop in bloei.

Tja,  deze eerste foto is toch weer registrerend, maar de schoonheid van deze bloem

mag natuurlijk best recht toe recht aan getoond worden.

Nog mooier was het in dit geval geweest als alle delen van de bloem scherp zijn,

maar dan zag de achtergrond er niet uit,  dus het is een compromis geworden.

Ook een uitgebloeide bloem kan nog mooi zijn ;-)

Ik heb wat mooie zachte sfeerbeelden in mijn hoofd,

maar dat sfeertje kan ik helaas ( nog ) niet vinden.

Dan maar even de focus op een vliegje.

Na een hoop gerommel begint het sfeertje heel voorzichtig te komen.

Het is nog niet wat ik zoek,  maar het begint er een beetje op te lijken.

Nog maar een poging.

Nou,  ik heb natuurlijk wel meer pogingen gedaan,

en vaak zie je dan de mooiste onscherpe achtergronden door je lens,

maar zie er maar een scherp onderwerp bij te vinden,

en dan ook nog eens in een aardige compositie.

Nou, deze gaat een beetje de goede kant op.

En deze foto met in de achtergrond een beetje 'verdubbelaar'

mag ook in het blog.

Slotwoordje:
't Is maar een kort blogje geworden....
Een toegift dan maar.
Onderweg kwam ik deze blauwe bessen tegen, die vond ik ook wel een plaatje waard.

Opruiming

"Opruiming",   een titel met een dubbele betekenis.

De afgelopen maanden heb ik meerdere keren door het bos gekropen op zoek naar fotogenieke paddenstoeltjes, de grote 'Opruimers van de natuur'.

Al die keren hebben natuurlijk best veel foto's opgeleverd, en bij het uitzoeken en opruimen kwam ik er een aantal tegen die zo aan het eind van de herfstperiode nog een plaatsje in mijn blog verdienen.

Ik dacht eigenlijk dat ik al heel veel series aan paddenstoelen gewijd had,  maar dat valt best mee, ik plaatste 't Is weer paddo-tijd, Zoektochten  en Op herhaling, in herhaling.    Mag ik dus best nog even opruiming houden ;-)

Op 29 oktober ging ik met Von naar het Loosdrechtsebos en zijn we uren zoet

geweest met stoeien en experimenteren met onze 'goocheldoos'.

Het wilde die middag niet echt lukken, hoewel Von er toch nog een heel blog met foto's

aan overhield.  Bij mij haalde alleen deze foto met allerlei bijzondere effecten de eindstreep.

Een week of twee later,  op 11 november,  ging ik in de AWD nog eens in de herkansing.

Het was een erg sombere maandag,  en dat zie je in de foto's terug.

Maar dat donkere sfeertje in het bos spreekt me eigenlijk wel aan,

een beetje mysterieus,  dat past wel bij het  geheimzinnige wereldje van de paddenstoeltjes.

Zoals te zien is was ik vooral op zoek naar paddenstoeltjes waar ik

me kon uitleven met licht en speciale effecten,

zag ik daarvoor geen mogelijkheid, dan liep ik gewoon door.

Maar op een gegeven moment riep ik mijzelf toch echt even een halt toe!

Want zo'n mooie Judasoor mag ik toch niet zo maar achteloos voorbij lopen omdat

ik er alleen maar een registrerende foto van weet te maken?

Dus even letterlijk pas op de plaats, mezelf streng toegesproken 

en de Judasoren de eer gegeven die ze toekomt ;-)

En zo  krijgt ook deze trilzwam een plaatsje in het blog.

Wat me dan achteraf opvalt,  is dat ik met een soort automatisme

de camera zó richt,  dat ik lichtcirkels in de achtergrond krijg.

Gek is dat toch, 'vroeger' wist ik niet hoe ik dat voor elkaar moest krijgen,

nu gaat het min of meer vanzelf en moet ik af en toe zelfs

 moeite doen om ze eens níet in beeld te krijgen.

Dit vond ik ook wel een foto waard,  de spinragjes lijken wel scheerlijnen

om de mycena's  te behoeden tegen stormachtige wind.

Deze mycena's  doen me denken aan warme gebreide mutsen ;-)

Ik maakte de foto helemaal aan het eind van de middag, dus met nóg minder

licht dan ik al had.  De achtergrond is daardoor best spannend geworden.

Vorig jaar vond ik de piepkleine Tengere Beukentaaling.

Tot nu toe had ik ze deze herfst nog niet kunnen vinden, 

maar tot mijn vreugde zag ik ineens de witte 'speldenknopjes'  

weer tussen de half vergane beukenblaadjes.

Dus even lekker mee gespeeld!

Ik ben flink aan het opruimen geweest,  dus ik ga door naar een andere dag waarop ik paddenstoeltjes ging fotograferen, 

op vrijdag 15 november ging ik op zoek naar de fotogenieke Hazenpootjes.

Wouter was zo lief om mij te vertellen waar ik ze kon vinden.

Dit keer een zonnige dag,  waar ik ook al een ander blogje aan gewijd heb:

Herfstkleuren schilderen

De combinatie van zonlicht en herfstkleuren in de achtergrond

geeft sprekende en kleurige beelden,

zo heel anders dan het begin van deze serie.

Hier kan ik me wel eventjes lekker uitleven...

maar het wordt op deze manier wel allemaal veel van hetzelfde ;-(

Wat balorig doe ik maar eens iets geks onder het motto

'Onscherp is het nieuwe scherp'

Edit
Tja,  slaat natuurlijk eigenlijk nergens op, en dat blijkt ook wel uit de reacties ;-)
Ik zou de foto natuurlijk alsnog kunnen verwijderen,
maar een keertje gek doen moet toch kunnen?

Twee dagen later ging ik met Von terug, dit keer weer grijs en somber,

en ik besloot om eens aan het stoeien te gaan met de externe flitser.

Nou,  flitsen,  daar moet ik echt eens serieus op gaan studeren,  

een prima bezigheid voor de wintermaanden.

Maar, in elk geval wist ik wel een goed belichte foto te maken,

dus het begin is gemaakt.

Toen de flitser opgeruimd,  en toch maar weer een sfeerplaatje.

Dat is toch het fijne van de paddenstoeltjes,  je kunt er zó veel kanten mee uit.

Maar het feestje is nu,  eind november,  toch echt afgelopen,
de  Ruimers van de natuur  zijn inmiddels zelf opgeruimd,

dus we moeten weer op zoek naar andere uitdagingen,

zal ook wel weer gaan lukken?

Slotwoordje:

In het slotwoordje plaats ik als toegift nog twee foto's, die ook bij de opruiming overbleven.

Op dezelfde dag waarop ik met Von terug ging naar de Hazenpootjes namen we eerst even een 

kijkje in de Costerustuin,  een kleine botanische tuin in Hilversum.

Daar zijn we nog eens flink aan het oefenen geweest op het 'schilderen'  en de 'verdubbelaar'.

Dit zijn de enige twee foto's die het beoogde effect hebben, de rest was echt helemaal niks,

maar wat zijn we weer lekker bezig geweest,  en wat hebben we er weer een hoop van geleerd!

Herfstkleuren schilderen

De herfst is toch wel een heerlijk seizoen!

Vandaag dikke mist, daar lag op fotografisch gebied vast en zeker een grote uitdaging, maar die kans heb ik  helaas voorbij laten gaan, misschien morgen?

Gisteren heb ik daarentegen  de mooie herfstdag wel even flink uitgebuit.  
Na het zien van het blogje van Von over de  'goocheldoos'  kreeg ik spontaan weer erge zin in het stoeien, goochelen en toveren met paddenstoeltjes,  naar het bos dus,  en goocheldoos mee ;-)

Om tien uur stond ik bij het hoofdkantoor van Natuurmonumenten in 's Graveland. 
Daarachter liggen de mooie buitenplaatsen Boekesteyn, Schaep en Burgh, en Bantam,  zeker nu in de herfst een lust voor het oog,  hier kan ik mij wel een dagje vermaken denk ik.....

Vanaf de parkeerplaats loopt het wandelpad langs het bekende Capitool 

en hier wacht me een verrassing: mistflarden in het vroege zonlicht!

Ik vond het nog niet meevallen om de sfeer goed vast te leggen,

en je hebt maar zo weinig tijd,

want voor je het weet heeft het herfstzonnetje de nevel doen verdwijnen.

Nu ik de groothoek paraat heb probeer ik meer herfstlandschapjes

vast te leggen, maar het wil niet naar mijn zin lukken.

Ik begin dus te speuren naar paddenstoeltjes en al gauw

ben ik de hele dag aan het spelen met de macrolens.

Eind van de middag loop ik terug  en valt mijn oog op een struik met 

prachtig gekleurd blad in het laatste licht, en ja,  

ik loop nog steeds met die goocheldoos te  sjouwen,  

dus ik besluit me hier eens op uit te gaan leven:

Al vaker ben ik de laatste tijd op zoek geweest naar dat schilderachtige effect 

in foto's en ik heb zo langzamerhand een beetje door hoe je dat voor elkaar kunt krijgen,

maar ik heb het bij herfstbladeren al meerdere keren vergeefs gezocht en geprobeerd.

Komt het nu door de goocheldoos?

Ineens begint het een beetje te lukken!

Even voor alle duidelijkheid:   de goocheldoos is natuurlijk een grapje!

Het is een virtuele doos, vol met ideetjes, weetjes, trucjes, 

en zo langzamerhand uiteraard ook wat  inzicht en ervaring.

Ik licht het maar even toe, want ik merkte dat er mensen zijn

die denken dat de  'verdubbelaar'  misschien een filter is,

of een functie van de camera o.i.d.

De 'verdubbelaar' is dus ook gewoon een techniek,

en in de goocheldoos ligt hij naast de schilderskwast ;-)

En met die schilderskwast heb ik eindelijk herfstkleuren kunnen schilderen!

Ik was echt helemaal blij toen ik die schilderachtige effecten 

tegen het herfstlicht  in mijn zoeker zag verschijnen!

Het aller belangrijkste en onmisbare hulpje bij het goochelen

is trouwens het licht.

Bijna terug bij de auto zie ik een struik vol vruchten van de kardinaalsmuts.

Nog maar even proberen of ik daar iets mee kan,

het wordt al wel donker in het bos,  het is half 5, 

de zon gaat al bijna onder ....

Zoekend naar een mooie herhaling van de vruchtjes zie ik ineens door

 de bomen en struiken heen die ondergaande zon....

Wat een mooi bokeh!!

Pfff ik werd er helemaal nerveus van, wetende dat een moment 

als dit maar heel erg kort is.  Voor statief had ik geen tijd,  

dat werkt trouwens niet als je zoekt naar mooi licht,  

dus iso omhoog en uit de hand 

( en daar ben ik helaas niet erg goed in ).

Maar het is gelukt!

Twijfelaar als ik ben plaats ik dezelfde foto nog een keer,

maar in een andere uitsnede.

Deze verticale uitsnede bevalt me beter,

maar het takje boven in vind ik niet echt subtiel?

Slotwoordje:

Het was weer een heerlijk dagje!  de paddenstoeltjes komen vast en zeker ook nog wel een keer voorbij,   maar deze schilderachtige herfstkleurtjes wilde ik even voorrang geven, gewoon omdat ik er zo blij mee ben!