Inspiratie

Deze fotoserie van het weekendje Veluwe met Gonnie stond al een paar dagen klaar om te bloggen, maar de inspiratie voor de tekst wilde maar niet komen.
Die is er eigenlijk nog niet,  maar ik ga nu toch maar een poging doen.
De blogtitel zou dus misschien beter 'geen inspiratie' kunnen zijn?
Nou,  we zullen zien wat het gaat worden ;-)

Op onze eerste dag gaan we naar het Speulderbos,

het 'Bos van de Dansende bomen'.

Die bomen dansen nu niet,  of wij slagen er niet in om ze te laten dansen,

dat kan natuurlijk ook.

Zo'n dagje op stap beginnen we atijd met de vraag:

Wat nemen we mee?

We kozen voor de groothoek- en de macrolens

en vol goede moed beginnen we met de groothoek.

Klein diafragma,  dan krijg je zo'n leuk sterzonnetje.

Verder had ik helaas niet zoveel inspiratie voor de groothoek

dus als we volop paddenstoelen zien, 

dan verdwijnt de groothoek al snel weer in de fototas en de macrolens komt eruit.

Macro is toch wel héél verslavend ;-)

Gelukkig heb ik laatst bij de Klokjesgentiaantjes de 'verdubbelaar' weer terug gevonden!

Er wordt me nog steeds wel eens gevraagd of die verdubbelaar

een accessoire of een speciale instelling op de camera is ;-)

Nee,  het is uitsluitend een spel van licht, de juiste hoek en de goede afstand.

In een bemoste helling vind ik prachtige amethistzwammetjes,

die vanwege hun kleur ook wel rodekoolzwammetjes worden genoemd.

Deze onderzijde lijkt zelfs écht op een doorgesneden rodekool ;-)

Met twee zwammetjes in beeld kun je zo heerlijk spelen met

scherp en onscherp.

Maar ik merk wel eens dat ik moet oppassen dat ik niet alleen maar

foto's maak met twee zwammetjes of twee bloemetjes o.i.d.

Ik moet dus op zoek naar nieuwe inspiratie....

Soms zie je die inspiratie gewoonweg niet.

Aan het eind van de middag zien we een leuk groepje zwammetjes op een boomstam,

maar we kijken elkaar aan en zeggen;

Nee,  hier kunnen we niks leuks mee.

Maar we zijn bijna bij de auto,  en willen eigenlijk nog helemaal niet ophouden.

Dus toch maar eens door de lens kijken,  wie weet, krijgen we toch nog inspiratie?

En ja,  door de lage stand van de zon blijken we prachtige silhouetjes te kunnen maken.

We moesten wel snel werken,  want voor je het weet is de juiste lichtval verdwenen.

Je hoort zo vaak zeggen dat paddenstoelen fotograferen zo makkelijk is,

omdat ze niet weglopen.  

Maar dat licht hè,  dat verandert onder de bomen echt razendsnel.

Ach, dat houdt wel lekker de spanning er in,

als het allemaal te gemakkelijk gaat is het ook geen uitdaging meer.

Dan zou ik zelfs de naam van mijn blog moeten veranderen ;-)

De volgende dag gaan we naar het Leuvenumse Bos met de mooie Hierdensebeek.

Bij aankomst worden we aangenaam verrast door herfstkleuren,  

die vonden we in het Speulderbos nog helemaal niet.

Oh, te vroeg gejuicht ;-(

De Hierdensebeek stroomt nog door een groen beukenbos.

Niettemin wel een mooi plekje.

Ín het water vinden we wel gekleurd herfstblad,

Met een lange sluitertijd krijg je  zo een leuke carousel.

Ik maakte deze foto met de 24-70mm lens en dat waren veel te weinig milimeters.

De foto is dan ook extreem gecropt.

Gonnie gebruikte de 70-200mm, zo'n lens is toch echter beter geschikt voor dit soort details.

Ik heb dan ook hele mooie foto's van haar gezien, echte kunstwerkjes,

die zijn binnenkort vast wel in haar blog te bewonderen.

Slotwoordje:

Nou,  al schrijvend kwam gelukkig toch de inspiratie!!

Buiten spelen

Sinterklaas is bij mij niet langs geweest :-(

Dus heb ik zelf maar voor Sinterklaas gespeeld!  Al een tijdje stond een echte groothoeklens op mijn wensenlijstje,  en die is er nu gekomen, de Sigma 10-20mm f/3,5.

Tja,  en dan passen natuurlijk je filters niet meer.... en dan sta je voor de keuze om speciaal voor deze filtermaat filters aan te schaffen of de overstap te maken naar het mooie Lee filtersysteem.

Ach, als ik nou toch voor Sinterklaas speel, dan moet ik het ook maar goed doen, dus ik heb de keuze gemaakt voor de Lee-filters. En toen alles binnen was,  toen moest er natuurlijk gespeeld worden met de nieuwe spulletjes,  dus afgelopen zondag ging ik gezellig met Von 'buiten spelen'

N.B.   De foto's zien er echt beter uit in de vergroting!!

ISO100 10mm  f/8  1/250 

We gaan naar het Leuvenumse Bos waar we bij de Hierdense Beek met lange sluitertijden willen spelen, 

maar we lopen verkeerd en komen uit op de Hulshorsterheide. 

Nou, dat is niet echt erg, want het is hier erg mooi, en deze locatie leent zich goed om eens te zien

 hoeveel je wel niet in beeld krijgt bij 10mm, en natuurlijk komen ook de filters uit de tas,

 in dit geval het grijsverloopfilter ( weet helaas niet meer welke )

ISO100 12mm  f/8  1/15

Uiteraard weet ik dat je de mooiste landschapfoto's maakt in vroeg of laat licht,  

maar voor 'het mooie' is het me vandaag niet te doen, ik wil de filters uitproberen

  en het gebruik daarvan resulteert in elk geval in goed belichte foto's 

IS200 10mm  f/11  1/60

Ik meen dat ik bij het maken van deze foto zowel het hardverloopfilter  0,6  ( 2 stops)  

als het softverloop 0,9 ( 3 stops)  heb gebruikt, 

maar ik weet het niet helemaal zeker.

De belichting is goed, maar doet wat onnatuurlijk aan vind ik,   

het lijkt haast wel HDR

ISO100 10mm  f/8  1/125

Ook nog even tegenlicht proberen met een grijsverloopfilter,  

ook hier blijft de voorgrond goed belicht, mooi speelgoed hoor!

Voor mijn 16-80mm lens had ik vorig jaar een goedkoop grijsverloopfilter van Stealth Gear aangeschaft, maar na een middagje spelen met de Lee-filters meen ik toch wel te kunnen zeggen dat ik daarmee betere resultaten bereik.

Het fijne van het Lee-systeem is natuurlijk dat ik het op alle lenzen kan gebruiken.

Von en ik hebben ook allebei de Big Stopper in onze fototas, het grijsfilter waarmee je een tien keer langere sluitertijd krijgt.
Daarmee willen we hier bewegende wolken fotograferen, maar eigenlijk  zit er daarvoor te weinig echte beweging in de wolken.
Eerst maken we een foto zonder de Big Stopper ( wel grijsverloop)  :

ISO100 10mm  f/13  1/30

Daarna kijken we op het bijgeleverde tabelletje welke sluitertijd we moeten kiezen mét de Big Stopper.
Dus:  zonder BS  1/30 sec, dan moet je mét de BS  een sluitertijd kiezen van 30 sec.

Dat klinkt simpel, maar toch ging het steeds mis,  de foto's waren iedere keer te donker.
Later heb ik gelezen dat zo iets kan gebeuren wanneer de zon tiijdens de belichting achter de wolken verdwijnt, klinkt logisch en dat gebeurde bij de wisselende bewolking inderdaad.
Scherpstellen is een verhaal apart, dat gaat als volgt:
Scherpstellen zonder filter en dan deze scherpstelling vasthouden door over te schakelen naar manual focus.  Je kan natuurlijk ook meteen handmatig scherpstellen. Dan pas plaats je het filter, het wordt dan knap donker, en dat is de reden dat je dus éérst moet scherpstellen

ISO100 10mm  f/9  15sec

ISO100 10mm  f/9  15sec

Uiteindelijk kwam er na het proberen van diverse instellingen een goed belichte foto tevoorschijn ( links)  maar wat een teleurstelling! de kleuren zien er niet uit :-(

Von had precies hetzelfde, dus ik wist in elk geval dat het niet aan mij lag.

Thuis nam ik de foto onderhanden en met een heleboel bewerking begon het weer ergens op te lijken ( foto rechts) vooral de kleurtemperatuur moest flink omhoog, richting 10.000!

ISO100 10mm  f/9  15sec

Ik maakte ook een omzetting naar zwart/wit.

 Hier komt de ( helaas minimale ) beweging van de wolken nog het beste uit

Leuk om te spelen met bewerkingen, maar ik was best wel  teleurgesteld over de resultaten met de Big Stopper, doe ik toch iets niet goed? De volgende dag ging ik googelen op Big Stopper en kleuren, en kwam uit op de interessante site NandoOnline, en daar staan precies mijn ervaringen beschreven! De vreemde kleuren horen er dus helaas bij, en ik begrijp nu meteen waarom je dit soort foto's zo vaak in Z/W ziet.

Hoewel we met gemak de hele middag 'spelend' op  de Hulshorsterheide kunnen doorbrengen, stappen we toch op en gaan we op zoek naar de Hierdense Beek.
Ik ben hier in het Leuvenumse Bos nog nooit geweest, maar dit is beslist niet de laatste keer, het is hier erg mooi, zo'n meanderend beekje geeft een bos echt meerwaarde.
Natuurlijk hadden we hier eigenlijk ten tijde van de herfstkleuren  moeten zijn, doen we dus volgend jaar, nu proberen we er wat van te maken, gewoon 'lekker buiten spelen'

ISO200 20mm  f/13  1,6sec

Het is in het bos zo donker dat de combinatie grijsverloop- en polarisatiefilter 

genoeg licht wegneemt om langere sluitertijden te kunnen halen

ISO200 17mm  f/22 3,2sec

Halverwege de middag valt het lage zonlicht in het bos en wordt het pas écht mooi

ISO200 11mm  f/22  3,2sec

De grote contrasten in licht en donker heb ik een beetje kunnen

beteugelen met het grijsverloopfilter hardgrad 0,6

ISO200 12mm  f/11  1,3sec

Voor meer verzadiging in de kleuren heb ik ook het pola-filter voor de lens gezet.

ISO200 20mm  f/14  0,8sec

                 
                  Bij een combinatie van filters moet ik trouwens wel oppassen voor vignettering, vooral bij de wijdste groothoek

ISO200 11mm  f/22 3,2sec

f/22 voor het stervormige zonnetje

Bij mijn 16-80mm lens heb ik echt f/22  nodig om dit sterretje te krijgen,

en ik heb eigenlijk niet geprobeerd of ik bij deze nieuwe lens ook 

zo'n klein diafragma nodig heb, dat ga ik wel testen, 

want ik heb het idee dat deze f/22 de scherpte niet bevordert

ISO200 17mm  f/22  13sec

Door het lage zonnetje en wat bruine beukenblaadjes vonden we nog 

wat herfstsfeer,  maar het viel niet mee om die kleuren vast te leggen zoals ik ze zag.

De witbalans op schaduw hielp wat, en verder had ik hulp van Lightroom nodig, 

waar ik  het schuifje verzadiging oranje even lekker naar rechts getrokken heb.

Wat de camera niet kan, moet je dan zelf maar even doen toch?

Slotwoordje:
Het is weer een heel verhaal geworden, veel leesvoer,  maar zo zet ik voor me zelf alles even goed op een rijtje, en wellicht leert iemand er nog iets van?
Ik heb de exifgegevens er weer even bij gezet, en daarbij valt het me op dat halverwege de middag de iso op 200 staat ipv 100. Dat komt omdat ik op de hei even uit de hand bezig geweest ben. Toen heb ik ook de instelling voor het opklappen van de spiegel even terug gezet, en daarna ben ik dus vergeten om alles weer in te stellen zoals het stond.
Over de scherpte van de lens sta ik nog niet te juichen, maar het is heel goed mogelijk dat het niet opklappen van de spiegel( bij langere sluitertijden wenselijk om trillingen te voorkomen)   plus de f/22  hier debet aan zijn. 
Gauw weer een keer in de herkansing!
Maar eerst buiten spelen in de sneeuw!!!!