Met de koekenpan naar IJmuiden....

Op vrijdag 22 november ging ik met Ghita een dagje naar IJmuiden.  Vanwege een onverwachte en leuke ontmoeting  op de Zuidpier plaatste ik al een blogje met een bijzondere hoofdrolspeler,  maar er zijn nog wat foto's over, die ik toch ook wel een plaatsje in mijn blog wil geven.
Terug dus naar die vrijdag, waarop de beloofde zon maar niet wilde doorbreken...

                                                                                                                                                                              

In de ochtenduurtjes lijkt het er op dat de zon terrein gaat winnen en dat

levert een heel bijzonder licht op,  donkere wolken en een wit/zilverachtig zeewater.

Ik vond het wel een plaatje waard.

                          

Als altijd hopen we langs de waterlijn de kleine Drieteenstrandlopertjes te fotograferen,

maar ze zitten er niet helaas,  wel vliegen ze ineens in grote groepen over.

Foto gemaakt door  Ghita

En ik was er nog wel zo goed op voorbereid!
Regenpak aan zodat ik in het natte zand kan zitten/liggen,  én....
ik heb de koekenpan meegenomen!
De koekenpan???  zal menigeen zich afvragen?  Ja, ik had het eens gelezen, de koekenpan in combinatie met rijstzak is een perfect hulpmiddel om camera en lens droog en zandvrij te houden.  Dank zij mijn oh zo handige uitklapbare schermpje,  hoef ik zelfs niet plat in het natte zand te gaan.
Om nou te zeggen dat ik het écht handig vind,  nee, met de camera in de hand en  met mijn oog aan de zoeker heb ik meer feeling,  meer controle over wat ik doe, maar dat is misschien een kwestie van wennen.

Misschien dat daardoor de scherpte net wat meer op het golfje lijkt te liggen

dan op het Drieteenstrandlopertje, dat we uiteindelijk toch nog zagen zitten?

Het wil niks worden op het strand, er zit niet veel, alles zit te ver weg,

dus het wordt tijd voor de Zuidpier.

Ook daar is vandaag niet echt veel te beleven,  maar een Eidereend ( vrouwtje)

heb ik nog nooit eerder gezien, dus die verdient een plaatje.

                                 
                                                                                                                             

De wind trekt aan,  en de zilvermeeuwen blijven daardoor mooi hangen tegen de wind in.

Dat zijn de gemakkelijke momenten om een meeuw in de vlucht te vangen.

Nou... gemakkelijk.....  Vogels in vlucht vind ik nog steeds een enorm lastige opgave.

Bijna aan het eind van de pier vinden we een Paarse Strandloper

tussen de alom aanwezige Steenlopertjes.

Tja,  ik schreef het al in mijn vorige blogje,  ik wil vandaag zo graag eens

thuiskomen met wat andere foto's,  niet telkens  maar weer Steenlopertjes.

Dat blijkt dan ineens spontaan te gaan lukken als we tussen de rotsblokken een rode kater ontdekken.

Of is het toch geen kat?? en zou dit roodharige dier misschien een vos kunnen zijn?

Het antwoord op die vraag is hier te zien en te lezen.

Na dit onverwachte en leuke intermezzo lopen we terug naar het strand.

De middag is intussen aardig gevorderd,  de wind trekt steeds meer aan,

en de wolkenluchten worden steeds spannender.

De Strandzeilers profiteren van de wind

en Ghita en ik zien hier wel mogelijkheden voor nog wat aardige plaatjes.

In elk geval andere plaatjes dan Steenlopertjes ;-)

Ik was er helemaal op gefixeerd om het oranje zeiltje in beeld te krijgen

bij de oranje lichtstreep boven de horizon,

daardoor had ik te laat in de gaten dat het stuivende zand

voor een heel mooi lijnenpatroon had kunnen zorgen.

Hier komen die zandlijnen wat beter uit, maar toch... een gemiste kans ;-(

Het goede nieuws is dat we de wind in de rug hadden, zodat we onze 

apparatuur met ons lichaam wat konden beschermen.

Zo zie je maar,   'Ieder nadeel heb zijn voordeel'   ;-)

Slotwoordje:

En zo werd het toch nog een wat ander IJmuiden-blogje.  Wat voor mij enigszins nieuw en verrassend was,  is dat ik de strandfoto's met de telelens maakte, terwijl ik daarvoor in eerste instantie aan de 24-70mm  of de groothoeklens zou denken.  Stof tot nadenken en verder experimenteren.

Ik heb mij sowieso voorgenomen om eens wat vaker aan het strand te gaan fotograferen, door de altijd wisselende weersomstandigheden liggen daar vele mogelijkheden, ofwel een leuke uitdaging voor de wintermaanden. Wordt vast en zeker vervolgd!