Soms zit het mee, soms zit het tegen

Soms loopt een dag niet helemaal zoals het moet....

Zo begon de maandag al helemaal verkeerd, het was koud in huis,  de verwarming deed het niet!

Nou is dat collectief geregeld,  dus ik kon warm aangekleed met een electrisch kacheltje erbij niets anders  doen dan afwachten, en gelukkig, twee uur later sloeg de cv weer aan.

Om 10 uur zou er een monteur komen voor het draadloos internet, dat het niet meer doet. Na heel lang wachten en een aantal keren bellen was hij er om half 12 nóg niet, hij was 10 km verderop nog bezig, dus het kon nog wel even duren.... helemaal boos heb ik de afspraak geannuleerd, dan maar weer internet-met-een-draadje.... het is mijn vrije dag, ik wil de deur uit, de zon schijnt,  dus inpakken en wegwezen! 

 Nog behoorlijk geïrriteerd loop ik met driftige passen bij de Zandvoortselaan de AWD in.
Ineens hoor ik een mezengeluidje, dat anders klinkt dan een koolmees of pimpelmees, en waarachtig,  een kuifmeesje voor mijn lens!
Ik kan je vertellen dat ik weer helemaal blij werd,  weg boosheid, waarom zou ik me druk maken,  de zon schijnt,   ik ga genieten!

Maar dan,  de camera begint kuren te vertonen,  knopjes reageren niet, batterij eruit,  ander geheugenkaartje, niets helpt,  het peil van mijn humeur zakt weer aardig, maar gelukkig loop ik altijd met twee camera's te sjouwen,dus ik zit niet zonder,  maar wel balen, want hij is gewoon kapot!

 Ik had met mezelf afgesproken om níet naar de vossen te gaan. De diverse voer- en lokpraktijken beginnen zo uit de hand te lopen, dat ik het even niet wil zien.  Ik wil ook niet noemen wat met voor middelen  zgn natuurfotografen hun "natuur"foto's maken, omdat ik mogelijk anderen ook op een idee zou kunnen brengen.
Maar onderweg  kom ik er langs, en ik zie de fiets van Greet staan, dus ik ga even gezellig gedag zeggen,  tja,  en als dan net de mooie jonge vos gaat drinken,  dan maak ik toch maar weer een foto.....



en nog een......

 Greet had het plan om naar het strand te gaan,  ga je mee?  Ja gezellig, dus we gaan samen op pad

 Iedere keer weer heerlijk als je het duin overkomt en strand en zee ineens voor je liggen

 Greet hoopte op strandlopertjes, maar het is laag water,  en ze zitten op de verste zandbank, daar kunnen wij niet komen



 Geen nood,  er is genoeg moois te zien en te fotograferen

 Bij laag water kun je de meest verrassende structuren in het zand zien

 Dus we zijn lekker 'creatief' bezig en mijn boosheid en irritatie zijn weer helemaal verdwenen!

 Laat in de middag lopen we terug over de Duizendmeterweg



 Greet stapt weer op haar fiets en ik wandel bij ondergaande zon langs het Zwarteveldkanaal

 Ik heb nog net genoeg licht voor deze brilduiker. Wat een rare grote kop heeft ie eigenlijk ;-)

 Ik realiseer me dat ik nooit op tijd bij de uitgang kan zijn,  zeker niet als ik op mijn gemak van deze zonsondergang wil genieten

nou ja,  dan maar te laat.....

Dit is gewoon te mooi om zo maar aan voorbij te lopen!

Slotwoordje:

Het is donker als ik bij het parkeerterrein aankom, en dan....

De slagbomen die vanmiddag nog openstonden, zijn dicht,  ik kan er niet meer uit....

Nou,  misschien kan ik tussen de paaltjes door???

Ik kom bij de auto,  er zit iets onder de ruitenwissers,  een boete omdat ik hier na zonsondergang niet meer mag staan??  Het zou me niet verbazen, er zat tenslotte  wel meer niet mee vandaag.

Bril op,  licht aan,  en lezen, en een zucht van verlichting:   een briefje van Waternet met een uitrijkaart erbij,  ik kan naar huis!

Tja, soms zit het tegen, en soms zit het mee ;-)