La Hoëgne

Het vervolg van ons weekendje Ardennen:

Yvonne,  Gonnie en ik maakten op zaterdag een prachtige wandeling bij de Ourthe, en 's avonds gingen we dassen gluren. Die avonturen verschenen al in mijn blog,  nu is het tijd voor de zondag, de 23e juni.

Tijdens het ontbijt kijken we tegen een grijze lucht aan en het miezert.  We vragen de dame die het hotelletje beheert wat het weer vandaag gaat doen, ze maakt een gebaar naar buiten : 'Comme ça'.

Dat klinkt niet erg hoopvol.  We willen naar La Hoëgne en zetten Tommie maar op binnenwegen, tijdens een autoritje zitten we  in elk geval droog.  

De weergoden lijken ons echter goedgezind!  Als we bij het riviertje aankomen probeert de zon door te breken!

La Hoëgne is een heerlijk wildwaterriviertje, 

een uitgelezen plek om met lange sluitertijden te spelen!

Meteen al bij de plek waar we parkeren zien we een 

prachtige stroomversnelling, dus nogal kortzichtig kijken we niet verder,  

de grijsfilters gaan voor lens, statieven komen uit de auto,

en we gaan lekker aan de slag

De kleuren in het water vind ik zo mooi,

maar ik slaag er eigenlijk niet in om dat goed te doen uitkomen.

Met name de composities vind ik erg lastig,

mede omdat er wat flinke takken in het water liggen,

die uiteraard het beeld verstoren

Maar wat hebben we een lol!

We zitten hier op een plek waar La Hoëgne als het ware gewoon

de weg oversteekt,  het is een waadplaats, waar je met je auto een 

gratis wasbeurt kunt krijgen :-)

Er is een mountainbikewedstrijd aan de gang,  en we liggen telkens in een 

deuk van het het lachen,  het merendeel van de bikers remt af en 

twijfelt vervolgens of ze een nat pak gaan halen, of met fiets  en al 

de voetgangersbrug nemen.

Wij willen natuurlijk dat ze met volle vaart door de oversteekplaats gaan!

De lol is wederzijds!

Wie het natte pak kiest, wordt door ons aangemoedigd en kan

niet anders dan ook spontaan in de lach schieten :-)

Daarna toch weer even 'serieus aan het werk'.

Aan de andere kant van de brug stort het water dan wel niet

zo wild naar beneden,  maar er is genoeg stroming om met een 

langere sluitertijd de beweging mooi in beeld te brengen.

Ik heb vandaag trouwens behalve het 3-stops grijsfilter ook

het polarisatiefilter voor de lens gezet, en dat werkt

toch wel heel mooi, je kunt hier tot op de bodem kijken

doordat de schittering op het water wordt weg genomen

Wat heb ik het hier naar mijn zin!

Maar de tijd vliegt voorbij,  rond het middaguur eten we bij de auto onze 

boterhammetjes,  en helaas,  dan begint het weer te regenen.

Tijd voor overleg, wat gaan we doen?

Tja, we hebben nog maar zo weinig gezien,  dus we besluiten om 

mét regenjack en zónder camera een stuk langs La Hoëgne te gaan lopen ....

Zónder camera houden we het niet lang vol ;-)

Het wordt verderop mooier en mooier!

Dus terug naar de auto,  en fotospullen halen!

Het wordt een beetje fotograferen met hindernissen, 

want telkens moet de plastic zak weer over de apparatuur,

en regelmatig moeten we de filtertjes droog poetsen

Maar het is alle moeite waard!

Als enige van ons drietjes heb ik regenlaarzen mee genomen,  én aangetrokken :-)
Gon en Von kijken best een beetje afgunstig als ik dus - weliswaar heel voorzichtig -  met statief en al in het water kan stappen op zoek naar een goed  standpunt

( foto gemaakt door Gonnie )

En zo maak ik mijn laatste foto dus in La Hoëgne!

Jawel, de laatste,  want aan alles komt nu eenmaal een eind,

ook aan een weekendje Ardennen.

Maar voor dat we terug lopen naar de auto is het nog

even tijd voor wat zelfportretjes!

Yvonne verraste ons bij vertrek met prachtige

sweaters met onze blognamen er op:

De foto van de achterkantjes liet ik laatst al zien

Nu ook even de voorkant!

Slotwoordje:

Nou,  dat mag overduidelijk zijn,  ons weekendje Ardennen is zeer geslaagd.

In de herfst gaan we terug,  dan moet La Hoëgne helemaal een feest zijn!

Oost, West, Thuis best...

Steeds vaker zijn Von en ik bereid om meer kilometertjes te maken voor een mooie, leuke of interessante foto-locatie. Zoals bijvoorbeeld laatst naar het Wildpark Alholter Schweiz.
Maar ook zijn we regelmatig buiten onze regio op zoek naar geschikte plekjes om met onze Lee-filters te spelen.  
Vorige week zondag deden we weer zo'n speurtocht, maar het wilde niet zoals wij wilden,  en toen het ook nog ging regenen besloten we  om maar naar huis te rijden.
Precies toen Von mij thuis wilde afzetten, zagen we voor ons de lucht  openbreken, dus we keken elkaar aan en zeiden in koor:  
Doorrijden!  en kijken of we bij de Loenderveense Plas iets kunnen doen!  
De Loenderveense Plas ligt echt letterlijk bij ons om de hoek, maar we hadden er stom genoeg nog nooit aan gedacht om daar eens de filters uit onze tas te halen. We wisten n.b allebei dat er daar wat restanten van een steiger in het water staan, daar zijn vast wel wat mogelijkheden?

Bij aankomst was ik even teleurgesteld, want er lag een bootje voor de paaltjes. 

Even snel een 'snapshot'  met alleen het grijsverloopfilter voor de lens, 

 ja,  hier kunnen we toch wel iets leuks gaan doen, denk ik

Dus de Big Stopper komt eindelijk weer eens uit de tas, 

wow,  wat is het dan toch een verrassing wat er na 30 seconden op je schermpje verschijnt

Met zorgvuldig kaderen lukt het ook om alleen de paaltjes in beeld te zetten,

ook al was het bootje uiteindelijk beslist geen stoorzender.

De allereerste keer dat we de Big Stopper gebruikten ( op het Hulshorsterzand ) 

was ik zwaar teleurgesteld  over het resultaat.

De foto's waren namelijk veel te blauw.

Nu, met het water er bij,  vind ik dat blauwe effect juist wel mooi

Maar inmiddels weet ik dat je de kleuren realistischer  kunt krijgen

door de kleurtemperatuur extreem te verhogen. 

Dat heb ik natuurlijk ook even uitgeprobeerd

We treffen het echt,  licht en lucht veranderen van minuut tot minuut,

wat een fotografische mogelijkheden!

Op zeker moment was de wolkenlucht zo mooi, dat ik het zonde vond 

om die door een lange sluitertijd te laten vervagen, dus toen heb ik de

Big Stopper verwijderd,  en alleen het grijsverloopfilter gebruikt.

Ik vergat de kleurtemperatuur terug te zetten,  en dat leverde verrassende

kleuren op, zo zag het er in werkelijkheid niet uit, 

 maar dat hoeft toch ook niet altijd?

De horizon plaats je bij voorkeur op 1/3 of 2/3 van je compositie.

Om die reden heb ik vooral foto's gemaakt in het staande formaat,

alleen dan passen voorgrond en lucht een beetje volgens de regels in beeld.

Bij dit beeld heb ik een uitzondering gemaakt en de horizon in het

midden geplaatst,  omdat er volgens mij zo een mooi evenwicht

is tussen lucht en water

Het was nog te vroeg voor het blauwe uurtje, maar door een beetje te spelen met

 kleurtemperatuur kun je de boel  aardig voor de gek houden ;-)

Hier vind ik de horizon in het midden iets minder geslaagd, maar het kan m.i wel

Slotwoordje:

Op een gegeven moment hoorde ik Von uitroepen: 'Ik heb een Bas Meelker !!'

Nou, dat is toch wel zo ongeveer het ultieme wat we willen,  en al durf ik dit nog niet echt 'Bas Meelkers' noemen,  ik  ben toch best wel tevreden over deze resultaten,  en dat gewoon bij ons om de hoek :

Oost West,  Thuis best!

Workshop met Loulou

Op initatief van Yvonne deden we met een gezellige club fotovrienden en bloggers op woensdag 31 oktober een workshop herfstfotografie bij Loulou Beavers.
Om 10 uur verzamelden we -  Yvonne, Greet, Cees, Maria, Marianne, Ingrid, Loma, Wim en  ik-zei-de-gek -  bij het Landgoed Staverden op de Veluwe.
En wat troffen wij het!  In een hele natte week was deze woensdag een droge dag, en de zon liet zich zelfs regelmatig zien.
Spannend zo'n workshop, wat gaan we doen, wat gaan we leren?






Op een mooie plek van het Landgoed worden we aan het werk gezet om ons hier uit te leven op de herfstkleuren.
Fotograferen 'op commando',  ik ben daar niet zo goed in, ik blokkeer dan een beetje. Maar Loulou stimuleert ons natuurlijk  en ze geeft uiteraard goede tips.
Een daarvan is het gebruik van de telelens. Daar zou ik hier nou zelf niet aan denken, ik had dan ook de macrolens en de 16-80 mm paraat, maar die heb ik dus verwisseld voor de telelens

Nog wat onwennig ga ik aan de waterkant van een grote vijver zitten. Wat te doen ?

Ik wil eigenlijk wel het water 'glad' maken met een lange sluitertijd, 

maar mijn grijsfilter past niet op deze lens.

Dan maar heel extreem diafragma f/32  

De behaalde sluitertijd van 0,8 sec blijkt genoeg om het water een beetje 

zijdeachtig te maken,  en de blaadjes door de wind te laten bewegen

  

Ik wil vandaag vooral proberen om een beetje creatief met de herfstkleuren om te gaan.

Loulou is iemand die dit 'andere fotograferen'  zelf zeer goed beheerst en ze stimuleert ons dan ook om niet de  gewone registerende plaatjes te maken

Ik richt me weer op de  reflecties, met nog steeds een redelijk lange sluitertijd.

De waterlelies verraden dat dit water is, en geen bamboebos.

Door de foto verticaal te draaien   ( rechterfoto )  lijkt het trouwens écht wel een tropisch bos ;-)

Deze foto's had ik vast beter in portrait kunnen maken, maar dat bedenk ik dus te laat :-(

Nu wel in staand formaat, en diafragma weer gewoon open.

Door achteraf met de witbalans te spelen is een heel andere sfeer ontstaan

Dat spelen met kleuren en witbalans kan natuurlijk ook veel extremer!

En ook deze foto is weer upside-down

Nog een reflectie die ik op de kop heb gezet, ik vond dat bij deze foto veel sprekender,

ik zie hierin een treurwilg boven een waterpartij

Dezelfde foto,  maar met andere witbalans ( fluoriserend )

Ik vind deze beide foto's zeer verrassend,  het zijn net impressionistische werken,

Monet is er niets bij :-)

Deze twee  zijn toch wel mijn favorieten van alle reflecties die ik hier laat zien, 

Wat gewoner,  maar de eenvoud van bladeren in het goudgekleurde water kan mij ook wel bekoren

Wederom een reflectie die ik gedraaid heb

En tot slot een detailopname van die prachtige reflecties in het bewegende water.

Bedankt Loulou, voor de tip van de telelens!

Eigenlijk is deze serie zo best al lang genoeg, maar ik wil graag de fotografische belevenissen van deze dag in één blog bij elkaar zetten, dus  ik ga nog even door.
Na een lekkere en gezellige lunch bij de Brasserie,  buiten  op het terras!!!   gaan we weer aan de slag, nu met de macrolens:

Bij dit vierluik heb ik eigenlijk behoorlijke twijfels, het zijn het nogal onconventionele beelden, vrijwel nergens echt goed scherp ( als gevolg van de wind)  en de uitsnedes/composities heb ik een beetje uit de losse pols gemaakt.
Daarbij heb ik  ook nog eens de kleuren behoorlijk over-the-top bewerkt.
Ach,  het is gewoon leuk om eens wat anders te proberen.....een beetje gek doen,  moet kunnen

Met in mijn achterhoofd het beukenblaadje dat boven mijn blog prijkt

probeer ik het nog eens een keer...

Ja,  ik kan het nog!

Herfstfotografie, dus we leven ons ook nog even uit op paddenstoelen.

Geen idee wat dit is, lijkt op een bovist. Die loop ik meestal voorbij omdat ze me 

niet aanspreken, maar dit is wel een heel fraai exemplaar

In de loop van de middag verlaten we het Landgoed Staverden en gaan we naar de Hierdense Beek  

die wat verderop door het landschap meandert.

De macrolens gaat weer in de tas en de 16-80mm komt er uit, met daarop mijn variabele grijsfilter.   

Tijd om te spelen met lange sluitertijden: 

 En kaplaarzen aan!

Ja, dit kon natuurlijk niet uitblijven:

Von en ik stapten op zoek naar een goed standpunt ín het beekje,

de rest hield het wijselijk droog ;-)

Tja, wat is het goede standpunt,

het groen rechts leidt nog net teveel af

We kijken dan ook heel bedenkelijk naar de resultaten op onze schermpjes.

Met dank aan Greet voor de foto's!

 En dank aan Loulou voor het laatste zetje naar een compositie waar ik tevreden naar kan kijken.

Leuk om nog even te vertellen:  

de strepen in het water zijn afgevallen bladeren 

die met de stroom van het beekje meedrijven

Slotwoordje: 
Deze serie was eigenlijk nog niet aan de beurt, maar als je zo met een groepje op stap gaat, dan is het toch wel leuk om je resultaten een beetje snel te laten zien. Ik zelf kijk dan ook vol verwachting en belangstelling uit naar de beelden van  Yvonne, Greet, Cees, Maria, Marianne, Ingrid, Loma en Wim. Het is telkens zo verrassend en interessant om te zien hoe iedereen toch zijn/haar eigen kijk op fotografie heeft en hoe daardoor van hetzelfde onderwerp zulke totaal verschillende foto's worden gemaakt. Boeiende hobby hebben we!
Tot slot wil ik natuurlijk Von nog bedanken voor dit leuke initiatief  en hopelijk hoeven we op jouw foto's dit keer niet te lang te wachten.....

Langs de Linge

Met de 100.000ste pageview in zicht gooi ik er nog maar een blogje tegenaan, des te eerder is het feestje ;-)
Het wordt een beeldverslag van een dagje langs de Linge. Dat deden Yvonne en ik op maandag 16 april en we hoopten daar te genieten van de bloesems.  
De foto's die ik wilde maken had ik al op mijn netvlies staan, idyllische plaatjes van ouderwetse hoogstamfruitbomen, zwaar beladen met witte bloesem,  in een bocht van de Linge,  met dartelende lammetjes tegen het dijkje,  madeliefjes en pinksterbloemen in het gras en natuurlijk een blauwe lucht ....

Maar we waren er al bang voor.....

We zijn te vroeg   

Door de koude aprilmaand  is er nog bijna geen bloesem te zien

Dus focussen we maar op andere plaatjes

Die gele pulletjes zijn tenslotte toch ook wel héél erg schattig

De enige foto waar ze allemaal op passen,  maar liefst 13 stuks!

Ook nog even een paar van die gele donsballetjes wat closer in beeld.

Tja,  het is wat anders dan bloesem :-)

Behalve idyllische landschapjes  stonden er natuurlijk ook bloesem-macro's op ons lijstje. 

Nou, die wens hebben we gelijk al  van het lijstje geschrapt, want er staat een veel te stevige wind,

maar ja,  als je dan met de telelens ( vanwege de pulletjes )  langs een paar fruitbomen loopt die wél hun bloesem dragen, en ook nog eens op een luw plekje staan,  dan kunnen we het natuurlijk toch niet laten:

Ik heb deze foto's opzettelijk wat overbelicht,  

ik vind dat bij die tere witte bloempjes wel  lekker fris

Zoeken naar herhaling in de achtergrond,  

en natuurlijk even uitvinden hoe je die herhaling mooi vaag in beeld krijgt.

 Werken met de telelens gaat toch net weer even anders dan met de macrolens

Van de nood een deugd gemaakt ;-)

  Ik had een paar bloemetjes met lelijke bruine vlekken,

  zo zie je daar niets meer van en het resultaat valt me zeker niet tegen

Het is genot om door deze mooie omgeving te rijden,  dus regelmatig maken we een tussenstop.

Met de lucht zit het mee, geen blauwe lucht, maar nee, nog veel mooier:  Hollandse wolkenluchten!
(staat deze foto nou scheef of niet ??)

Verrassing!!

Toch nog een boomgaard  in bloei!

Bij deze foto's heb ik het grijsverloopfilter weer eens voor de lens gezet,  

dat zat al weer veel te lang ongebruikt in mijn tas.

De wolkenlucht komt daardoor nóg mooier uit

We krijgen ineens ook zin om met het grijsfilter en lange sluitertijden te gaan spelen.  En omdat het droomplaatje van de bloesem langs de Linge er vandaag toch niet in zit,  kijken we op de kaart naar welke van de grote rivieren we kunnen gaan. De Waal is dichtbij.... dus op goed geluk gaan we op pad..

en we belanden aan de Waaldijk bij het dorpje Zuilichem

Lekker stoeien met langesluitertijden  ( 10 sec)

Hier kwam ik niet verder dan 4 seconden,  bij een langere sluitertijd kwam het donkere kruis in beeld.
 ( meer info hierover in mijn blogje over dit variabele grijsfilter)
Het is nog niet wat het moet wezen, met dit filter moet ik beslist meer uitproberen en oefenen

Slotwoordje:

En zo werd ons dagje Linge een heel ander uitje dan we in de planning hadden, maar daarom niet minder geslaagd, integendeel,  juist leuk zo'n dag vol verrassingen!

Deze omgeving ga ik nog eens vaker verkennen, lijkt me heerlijk om er een fietstocht te maken, en wie weet, vind ik dan dat idyllische plekje  ;-)

Zo, en nu even zien,  de teller!  Hij staat op 99.556....  nog 444.......