Een terugblik op 2019

Tja.... het hele jaar 2019 nauwelijks blogjes geproduceerd... slechts twee in januari....
Waarom niet?   Kweet niet... 't kwam er gewoon niet van,  ik dacht er zelfs nauwelijks aan, maar nu,  aan het einde van het jaar begint het toch weer te kriebelen,  die traditionele terugblik is toch steeds weer erg leuk!
Dus met veel genoegen heb ik weer een struintocht gemaakt door de mapjes met foto's, want weliswaar nauwelijks geblogd in 2019, gefotografeerd heb ik wel! Daar gaat ie:

Januari - Sneeuw in de duinen

 Mijn laatste blogbericht eindigde ik met de woorden: 

Vannacht trekt er weer een sneeuwzone over het land,  maar waar die sneeuw gaat vallen?
Gisteren zaten de voorspellingen er behoorlijk naast,  gewoon maar afwachten...... en stiekem hopen, dat wel,  want ik ben vrij morgen!

En jawel,  die volgende ochtend waren de duinen inderdaad bedekt met een dun laagje sneeuw, het was van korte duur, maar net lang genoeg voor een wat grafisch en on-nederlands duinlandschapje.

Februari - Bewogen zonnebloem

Tijdens een paar dagen met slecht weer haalde ik  mijn flitser eens tevoorschijn, nog maar nauwelijks gebruikt,  dus eerst maar weer eens uitzoeken hoe dat allemaal werkt.....

En toen tijd om er wat mee te doen! Het werd binnenshuis stoeien met een bos Klaprozen,  nou ja, 't waren neppers, maar de resultaten smaakten wel naar meer. 

In februari ging ik met Zonnebloem, flitser en beweging aan de slag,

heel veel de prullenbak in, maar van deze foto werd ik blij!

Maart - Holwortel in highkey

 Op 30 maart hadden we de jaarlijkse Bosanemoontjesdag van Deeldenatuur.

Het verslagje voor Deel de Natuur schreef ik wel,  mijn eigen blogje bleef uit :-(

Op pad voor de Bosanemoontjes en thuiskomen met voornamelijk Holwortel, verrassend!

En helemaal bijzonder:  ik heb die dag de macrolens nauwelijks gebruikt, maar vooral de telelens en het beviel me prima om zo weer andere mogelijkheden te onderzoeken.  Zoals ook het ruim overbelichten voor een zacht highkey-effect.  Er was ook nog iets met vitrage..... dat kun je lezen in eerder genoemd verslag van deze fotodag.

April - Kluut in zacht ochtendlicht 

Eind april, begin mei  ging ik met Gonnie een paar dagen naar de Kop van Noord Holland.

Een paar keer bezochten we daar de Vogelhut bij Balgzand.

Die bezoekjes leverden maar liefst twee foto's op voor het jaaroverzicht:

Een badderende Kluut in het eerste zachte licht 

en ...

Mei:  Wilde Eend in tegenlicht

 en...  Het tegenovergestelde : 

Knalhard tegenlicht, waardoor het schelpeneilandje veranderde in een ballenbak van bokeh 

waar de Wilde eend in lijkt te zwemmen.

Juni - Zandhagedis

 Wederom een Deeldenatuur-Fotodag, een geslaagd uitje naar de  Zandhagedissen

Toegegeven,  ik smokkel een beetje,  het was op 31 mei, dus net nog geen juni.

Nou ja,  zand er over ;-) 

Juli - Wilde bloemen

 Ieder jaar wil ik Klaprozen fotograferen en telkens komt het er niet van.

In Juli liep ik zo maar bij verrassing tegen een heerlijk veld vol wilde bloemen aan, 

de gewenste Klaprozen en nog veel meer,  bloemenfeestje!

De Helioslens kwam uit de tas voor nog meer feest. 

Augustus - Heideblauwtje

 Eerlijk gezegd begin ik nu echt te smokkelen, want het Heideblauwtje werd in juli gekiekt.

Maar is niet erg toch?

September - Ree in bloeiende heide

Ook hier klopt het niet helemaal,  want dit was in augustus, toen de heide prachtig in bloei stond en deze Reegeit er in het avondlicht ook van leek te genieten.
Tot keuze van september gemaakt omdat die maand helaas niets opgeleverd heeft.

Soms is het niet anders.

Oktober - Eikenblad

 Maar in oktober pakte ik de draad weer op en zoals wel vaker was ik op zoek naar wat  anders-dan-anders.  Een van deze zoektochten leverde deze foto op van Eikenbladeren.

Wat is het?  Abstract?  Highkey?  of een combinatie daarvan? 

Niet echt van belang toch?  Ik werd er wel blij van en daar gaat het om ;-)

November - Kleurenfeestje 

Tot ver in november hielden de herfstkleuren aan,  helaas had ik weinig tijd en gelegenheid, maar een wandeling over het mooie Landgoed Elswout leverde toch een November-foto op.

December - Beach-Bubbles

Al weer de laatste maand van het jaar en eindelijk weer eens aan 't fotograferen op het strand.

Dat leverde een feestelijke decemberplaat op vol bubbels,  een prima foto om mee af te sluiten en iedereen een fijne jaarwisseling en fantastisch 2020 toe te wensen!

Slotwoordje:
Traditiegetrouw nog even een slotwoordje.  Als ik zo mijn keuze bekijk herken ik mijn zoektocht van het afgelopen jaar: niet meer voornamelijk macro,  het Heideblauwtje is de enige foto waarbij ik de macrolens heb ingezet. Veel vaker was ik met telelens bezig  en in dit overzicht zie ik ook een kleine verschuiving naar wat abstracter werk.  Wat me ook opvalt is het geringe aandeel groen, hetgeen wel heel komisch is binnen de natuurfotografie ;-) 
Wat 2020 gaat brengen?   We shall see!  Misschien wel weer eens wat blogjes......

Spelen met beukenblaadjes

De hoogste tijd om weer eens een blogje online te zetten,  't is wel weer héél lang geleden....

In deze blogpost ga ik lekker spelen met beukenblaadjes.  In de herfstmaanden hebben die gekleurde blaadjes steeds weer een ongelooflijke aantrekkingskracht op me,  ik móet daar wat mee doen!

En dan sta je daar en denk je : wát ga ik doen?

De macrolens ligt wel erg voor de hand toch?

Niks mis mee, vormen er kleuren komen mooi tot hun recht,

fijne achtergrond met bokeh, maar toch....

Kan 't niet spannender?

 Wat kan ik met het Helioslensje doen?

Leuk,  die typische ellipsvormige bokehcirkeltjes,

maar ik word nog  niet echt  enthousiast.

Terug naar de macrolens, tussen de bladeren door gefotografeerd.

Onscherpe bladeren vind ik eigenlijk veel interessanter  ;-)

 Dus waarom niet gewoon alles lekker onscherp?!!

Voor de mooiste onscherpte moet ik er alleen nogal dicht 

boven op kruipen,  vandaar die aangesneden bladeren.

Dus in plaats van de  macrolens weer met de Helioslens aan de slag,

nu ook nog eens een paar stops overbelicht,  resultaat: 

 Een aquarel waar ik wél blij van word!

En dan word ik lekker enthousiast om van alles te gaan proberen.

Hier een Den tussen de blaadjes van een Beuk door gefotografeerd.

Flink overbelicht, zodat het groen van de Den nagenoeg wegvalt.

Je zou kunnen denken aan meervoudige belichting,

maar dat is het dus niet.

 Ook tussen de bladeren door,  blad onscherp,  boom wel scherp.

Leuke lagen krijg je zo.

Spelen met contrast van de lichte achtergrond links en een boomstam rechts.

Aan de bokeh is te zien dat ik ook hier de Helios heb gebruikt.

En nog even gek doen.....   Moet kunnen toch?   ;-)  

Slotwoordje:

Het Russische Helioslensje, dat ik eigenlijk nog maar weinig gebruikte,  heb ik in de herfstmaanden weer helemaal in ere hersteld!  

NXT LVL ??

In maart bezocht ik de PiXperience, die dit jaar geheel in het teken stond van NXT LVL  ( next level dus). Twee dagen lang genoot ik van inspirerende lezingen en prachtige foto's en de sprekers strooiden ook kwistig in het rond met goede tips om vooruit te komen in de fotografie.

Een van de tips van Theo Bosboom heeft voor een hoop hilariteit gezorgd ;-)

De tip luidde:  Vermijd clichés, en als eerste voorbeeld noemde Theo het fotograferen van Bosanemoontjes.  

Tja,  en dat  precies in de tijd dat de anemoontjes in bloei beginnen te komen,  en we ons vrijwel allemaal weer verheugen op die heerlijke en fotogenieke voorjaarsbloemetjes!

Facebook liep dan ook gewoon weer vol met Bosanemoontjes, maar het was komisch om te lezen hoe fotografen zich min of meer verontschuldigen omdat ze dus toch anemoontjes hebben gefotografeerd.

Ja,  en ik hoorde ook daar bij hoor!

Want vooruit komen in de fotografie is leuk,  maar doen wat je leuk vindt,  dat is toch veel belangrijker?

                                           

Maar toch.... het zette me wel aan het denken

en al snel kwam ik tot de conclusie dat ik weliswaar wil fotograferen

wat ik leuk vind,  maar dat ik daarbij toch wel steeds naar vooruitgang streef.

Ik denk dan niet zo zeer aan een NXT LVL bereiken

en ik heb ook niet de illusie unieke en baanbrekende foto's te zullen  maken,

maar eigenlijk hanteer ik gewoon steeds mijn motto en blogtitel:

'Oefening baart kunst??  de uitdaging...'

Die instelling heeft me tot nu toe steeds in kleine stapjes verder gebracht

en die uitdaging is er nog steeds!

En zo bestond mijn uitdaging er bij de Bosanemoontjes gewoon uit

om de bloemetjes  in elk geval niet hetzelfde als voorgaande jaren te fotograferen.

En ja,  liefst  toch ook wel weer wat mooier natuurlijk....

                                         

Aan de waterkant heb ik me uitgeleefd op de bokehcirkels die ontstaan wanneer de zon in het water schijnt.  

Onder de juiste hoek en bij de goede afstand kun je dan van die grappige reflecties in de lichtcirkels krijgen.

Leuk,  maar nog geen NXT LVL ;-) 

Na lang schuiven en proberen,  viel de 'schaduw' van een anemoontje 

eindelijk enigszins passend in de cirkels.

Tijd voor wat anders:

Hier en daar groeiden er Vingerhelmbloemen en Speenkruid tussen de anemoontjes en 

daar heb ik gezocht naar een schilderachtig beeld waar slechts één anemoontje scherp is.

Missie geslaagd, vind ik.

Veel zachtheid en wederom slechts één bloemetje in de scherpte.

En tot slot nog een keer gespeeld met de zachte kleurtjes van al die heerlijke voorjaarsbloeiertjes.

Slotwoordje:  
Nou, als ik terugkijk naar mijn eerdere foto's van de Bosanemoontjes denk ik dat het me in elk geval wel gelukt is om het net weer even anders te doen dan voorgaande keren.
Uiteraard heb ik geen spijt dat ik ze weer lekker gefotografeerd heb 'ook al mag het niet van Theo'  ;-)
Nee, alle gekheid op een stokje:  natuurlijk mogen we Bosanemoontjes fotograferen!  maar het is heel goed dat Theo ons eens lekker wakker heeft geschud en ons heeft aangezet tot nadenken, Theo bedankt!

Op z'n Russisch

Op 1 juli  ging ik samen met Yvonne en Gonnie naar een Helios- workshop van Loulou.
We gaan werken met een oud Russisch lensje,
de Helios 44M 58mm F/2.   
Het bijzondere van dit lensje is de mooie onscherpte, ofwel de bokeh.  
Tot en met f/4 is deze elipsvormig, waardoor je 'Swirling bokeh'  kunt krijgen.

Het leuke van de workshop is, dat dit lensje er bij inbegrepen is. 
Voortaan doen we 't dus op z'n Russisch ;-)

Alles gaat met deze lens handmatig:  diafragma,  belichting en scherpstelling,

maar dat went snel,  handmatig scherpstellen doe ik bij macro toch altijd al.

Om dichtbij te kunnen komen gaan we met tussenringen aan de slag.

Ook dat is niet nieuw voor me, maar ik vind het wel het lastigste aspect.

Je werkruimte is zo beperkt, even meer naar voren of naar achteren is er meestal niet bij.

Na een uitgebreide uitleg van Loulou gaan we aan de slag:

Tja,  ik bak er niet veel van, maar dat is bij mij bij zo'n workshop meestal het geval.

Ik kan me dan niet rustig genoeg concentreren, het werkt bij mij veel beter om 

later op mijn dooie gemak zelf verder te gaan stoeien.

Zo kwam ik deze dag met precies 100 foto's thuis, waarvan ik er slechts twee bewaard heb.

De eerste is deze hortensia,  absoluut geen wereldplaat, maar hier kan ik wel mooi zien

dat de Helios een mooie schilderachtige onscherpte kan geven.

De andere foto die ik nog heb is deze Korenbloem,

een heel soft plaatje,  heel weinig scherpte,

maar dat is een eigenschap van de lens,  onscherp mag dus ;-)

Hmmm  ben daar hier nog niet helemaal van overtuigd,

volgens mij is hij gewoon echt niet scherp genoeg.

Maar goed,  na een dag stoeien heb ik wel het idee dat er iets leuks uit dit lensje te halen is,

ik krijg het alleen nog niet voor elkaar :-(

In de dagen daarna rommelde ik er af en toe wat mee in de tuin.

En zie,  op een dag dat ik wat kon spelen met zon en schaduw,

onstond daar rondom de Kuiflavendel eindelijk die 'Swirling Bokeh'!!

Dat smaakt naar meer:

Ik duik in de Kamperfoelie,  en yes!

Dit plaatje kan me bekoren!

Dit effect zou ik met de gewone macrolens niet kunnen krijgen,

ik begin blij te worden met mijn Russische lensje!

't Is een heerlijk klein en licht lensje, dus tijdens een boswandeling mag hij mee.

Ook hier ga ik met de Kamperfoelie aan de slag,  

maar nu zonder tussenringen.

Ik moet zeggen dat dit veel fijner werkt,  maar ik kan dus niet meer zo dichtbij komen.

Maar dat hoeft ook niet altijd.

Von en ik wilden dolgraag eens proberen hoe we Zonnedauw op zijn Russisch kunnen doen.

Afgelopen week gingen we 's avonds een uurtje op pad:

Oef,  dat viel weer niet mee met dat kleine spul,  

en nu moesten toch echt de tussenringen er weer op,  zelfs het hele setje.

Zoeken naar blingbling,   ja,  die blingbling vond ik genoeg,

maar oh wat lastig om ergens in de compositie een scherp punt te vinden.

Bijna alles ligt in de prullenbak,  alleen deze twee zijn over gebleven.

Omdat het lensje zo lekker klein is mag het voortaan altijd mee als ik macro ga doen.

Zo ook toen ik met Gonnie in de Eifel was,  een prachtige ochtend vol met dauw, 

en we konden maar geen vlindertjes vinden.

Dan maar even spelen met  Helios, tussenring,  tegenlicht en dauw.

Ja, leuk!   Dit is weer 'Swirling' !!

Dit Rusje blijkt ook heel subtiel werk te kunnen leveren.

In het zachte ochtendlicht is dit een fijn teer plaatje van de Blaassilene geworden.

Zoals ik bij de Korenbloem schreef is de scherpte behoorlijk soft,

maar met flink naverscherpen en wat extra contrast blijkt het er direct beter uit te zien.

Gistermorgen ging ik Bandheidelibellen fotograferen.

Op een gegeven moment was mijn inspiratie even helemaal weg

en pakte ik de Helios,  zónder die vervelende tussenringen.

Heel veel baggerplaatjes maakte ik,  maar deze vind ik verrassend sfeervol!

Ook deze foto met alle zachte kleurtjes valt me niet tegen.

Vanochtend lag ik weer vroeg in het veld, maar nu bij de Vuurlibellen.

Ook hier heb ik het even op zijn Russisch gedaan.

Toch leuk speelgoed!

Slotwoordje:
Het is zeker niet zo dat ik het nu met het grootste gemak op z'n Russisch doe,
maar ik zie zo langzamerhand de (on)mogelijkheden en zie er weer een hele leuke uitdaging in.
En ..... Oefening baart kunst  ;-)