Dinsdag 11 juni, een dag waarop eindelijk de wind eens ging liggen, en bovendien een dag dat de al dagenlang hardnekkige bewolking aan de kust langzaamaan oploste en plaats maakte voor de zon.
Ghita en ik bleken toevallig allebei vrij te zijn! Een afspraak was toen heel snel gemaakt:
Tijd voor macro in de AWD!
Zo langzamerhand wordt het toch wel eens tijd om vlindertjes fotograferen,
die heb ik dit jaar nog helemaal niet voor mijn lens gehad.
die heb ik dit jaar nog helemaal niet voor mijn lens gehad.
Ghita heeft zelfs een speciale wens op dit gebied:
Parende Icarusblauwtjes....
En laten we die nou al vrijwel meteen vinden!
De Icarusblauwtjes nemen er alle tijd voor
en tonen ons allerlei leuke standjes
Wow! Ik had dit prachtige vlindertje überhaupt nog nooit mooi gefotografeerd,
en dan nu twee tegelijk!
Dat werd wel een lastig dilemma:
Twee blauwtjes, dus twee koppies om scherp in beeld te krijgen.
Het was dus steeds draaien en zoeken om beide Icarusblauwtjes
op gelijke afstand van de lens te krijgen, maar dat lukt natuurlijk niet altijd.
Een kleiner diafragma, ofwel grotere scherptediepte,
is dan de oplossing, maar omdat ik beslist de achtergrond rustig wilde houden
heb ik toch gekozen voor een relatief groot diafragma ( f/6.3)
Tja, daardoor vallen de vleugels niet helemaal in het scherptegebied,
en dat is toch wel jammer, want juist die prachtig getekende vleugeltjes
zijn zo mooi.
Toch ben ik blij met deze foto's, kleuren, licht en sfeer spreken me erg aan.
op gelijke afstand van de lens te krijgen, maar dat lukt natuurlijk niet altijd.
Een kleiner diafragma, ofwel grotere scherptediepte,
is dan de oplossing, maar omdat ik beslist de achtergrond rustig wilde houden
heb ik toch gekozen voor een relatief groot diafragma ( f/6.3)
Tja, daardoor vallen de vleugels niet helemaal in het scherptegebied,
en dat is toch wel jammer, want juist die prachtig getekende vleugeltjes
zijn zo mooi.
Toch ben ik blij met deze foto's, kleuren, licht en sfeer spreken me erg aan.
Wat verderop duiken we in de nattigheid van het veenmos voor de Ronde Zonnedauw.
Hoe vaak heb ik al niet geprobeerd om daar écht mooie foto's van te maken....
Het is gewoon te klein, het groeit op te rommelige plaatsen, of ....
.... ik kan het gewoon niet :-(
.... ik kan het gewoon niet :-(
Ook vandaag wil het me niet lukken, maar er zitten wat onfortuinlijke
juffertjes vast in de kleverige tentakels van het vleesetende plantje
en die leveren gelukkig wel wat geslaagde plaatjes op
Wie eet nou wie?
Dit heb ik nog niet eerder gezien:
Het azuurjuffertje eet van de Zonnedauw!
Een soort tegen-aanval??
Een soort tegen-aanval??
Later op de middag meen ik een heel aparte bloem te zien :-)
Had vast mijn bril niet op!
Ghita weet veel meer van vlinders dan ik, en herkent het
Bruine Blauwtje
Ik kan net nog een foto van de zijkant maken, voordat het blauwtje wegvliegt.
Wat gek nou toch eigenlijk, bij deze foto lukte het om een vrijwel egale achtergrond
te krijgen, maar als ik dan naar de Icarusblauwtjes kijk, dan vind ik daar de achtergrond
met wat kleur er in, toch eigenlijk veel mooier, daar zit meer sfeer in.
Verrassend toch, hoe je steeds anders naar foto's gaat kijken.
Je raakt nooit uitgeleerd en uit-geëxperimenteerd
Over experimenteren gesproken:
In de mooie Beukenlaan zijn we lekker aan het
spelen gegaan met de prachtige varens die daar groeien
Spelen met licht dat door de beuken valt,
wat leuk om te doen en wat een verrassende effecten!
Slotwoordje:
En zo waren we de hele dag weer heerlijk zoet!
Eigenlijk was er een andere fotoserie aan de beurt, vogeltjes, maar na grutto's en roodborsttapuitjes vond ik het leuker om eerst weer even wat anders te plaatsen, ik houd nu eenmaal van een beetje afwisseling. Vogelliefhebbers komen dus de volgende keer weer aan hun trekken, tot dan...
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)