Winter-Efteling - Sprookjeswereld bij avond

Eventjes terug in de tijd,  terug naar 24 december, de dag waarop Von en ik weer gezellig een uitje naar de Efteling deden. 

De Winter-Efteling is in de Kerstvakantie  en tot en met 26 februari  op zaterdag en zondag  ook 's avonds geopend, dus na onze nostalgische avonturen in het sprookjesbos maken we ons op voor een feeëriek avondje in deze sprookjeswereld.

Hoe zou het Sprookjesbos er bij avond uit zien? Nou, dat viel zeker niet tegen...

'Het Meisje met de Zwavelstokjes'  moesten we overdag wegens een 

technische storing overslaan,  maar het plaatje bij avond maakt een hoop goed

 'Raponsje'

Avondfotografie betekent lange sluitertijden.

Om de klimmende sprookjesfiguur toch onbewogen in beeld te krijgen

 heb ik de flitser ingezet in combinatie met een lange belichting,  

is nog gelukt ook ;-)

De 'Sprookjesboom' ziet er eigenlijk wel erg kitscherig uit nu, 

maar ik vind hem zo leuk, de lieve en olijke gezichtsuitdrukking

 doet me iedere keer weer aan mijn opa denken

Het Knibbel-Knabbel-Knuisje-Huisje  is prachtig uitgelicht,

en Grietje zit ook 's avonds nog bij de arme Hans achter de tralies

'De Tuinman en de Fakir'

De Fakir op zijn vliegende tapijtje is door de lange sluitertijd in het niets verdwenen.

Ik vraag me af of ik dit ook met de flitser had kunnen doen,

maar ik denk dat de afstand te groot is.

Leuke opdracht voor volgend jaar!

Als de Fakir op zijn fluit blaast, bloeien er honderden gele tulpen

Na het Sprookjesbos gaan we de Droomvlucht doen,  het is op deze avond heerlijk rustig,  zonder wachttijden kunnen we zo in de gondel stappen die ons in een droomwereld gaat brengen.
Oeps,  was wel even lastig, om bepakt met alle fotospullen vanaf een soort lopende band in de bewegende gondel te stappen, maar toen we eenmaal zaten lieten we ons verrassen door deze prachtige attractie,  wat is dit ongelooflijk mooi gemaakt!

Tja,  dat wil je dan ook fotograferen, maar in het pikkedonker,  vanuit een bewegende gondel,  dan zien de beelden er dus zo uit ;-)

 Iso omhoog,  gaat beter, maar nog niet goed

Het is eigenlijk niet te doen, maar tegen beter weten in probeer ik het toch

Het is wellicht tijd om maar eens uit de doeken doen dat ik sinds half december 

met een andere camera fotografeer,  de nieuwe fullframe van Sony ( A99).

Hier in de Droomvlucht is het wel een hele mooie gelegenheid om het gebruik 

van een hoge ISO eens uit te testen, op goed geluk zet ik hem op 8000...

En tot mijn grote verbazing, én aangename verrassing,

rolt er een goede foto uit!!

Onnodig om te zeggen dat ik heel erg blij ben met deze camera

Dit keer hebben we ook het Spookslot bezocht, wat een prachtige spookachtige show!

Ik heb alleen maar gekeken en genoten,   en niet eens een poging gedaan om het vast te leggen.

Dat is dan wederom iets voor volgend jaar, we hebben al weer genoeg redenen om nog een keertje terug te gaan!

Een warm en gezellig rustpunt  is het houtvuur waar het

Gospelgroepje "De Lichtpuntjes"  vol overgave  heerlijke zang en muziek ten gehore brengt.

Vorig jaar heb ik hier geprobeerd met de flitser er wat van te maken,

dat was ik - met inmiddels iets meer kennis van de flitser - 

weer van plan, maar uiteindelijk besloot ik de sfeer niet te verpesten

met felle flitsen,  en heb ik ook hier geprofiteerd van de mogelijkheid

van een flinke hoge iso ( 4000 )

... Silent Night... Holy Night  ...

Ondanks de aangename warmte van het houtvuur krijgen we allebei kippenvel,

dit is zo ontroerend mooi,  en we realiseren ons ineens dat het Kerstavond is.....

We geven elkaar een dikke knuffel,

Merry Christmas!!

Efteling - De sprookjesboom vertelt verder...

Vorig jaar gingen Von en ik in de kerstvakantie lekker nostalgisch naar het Sprookjesbos in de Efteling.  
Wat was het genieten van de  onsterfelijke Sprookjes van Grimm.

Op mijn blog liet ik de Sprookjesboom vertellen, maar het sprookjesboek is nog lang niet uit. 
Daarom gingen wij gisteren wederom op pad om  illustraties te maken zodat de Sprookjesboom  weer nieuwe sprookjes kan gaan vertellen...






Onze 'opdracht'  was  een graadje moeilijker dan vorig jaar, de - veelal bewegende - sprookjesfiguren  achter glas waren namelijk aan de beurt,  het werd een dag van lastige reflecties, vieze kinderhandjes op de ramen, (te) lange sluitertijden en torenhoge iso's,  maar het was ook een dag van onvervalst genieten. 
En sprookjes blijken te bestaan,  want ik ben er ondanks genoemde hindernissen in geslaagd om de volgende Sprookjes van Grimm van plaatjes te voorzien...

Het woord is weer aan de Sprookjesboom: 

"Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen"

.... toen de dwergen thuiskwamen vonden ze Sneeuwwitje bewegingloos op de vloer, 

met in haar hand nog de giftige appel. 

Het lukte hen niet haar weer tot leven te brengen.

Daarom maakten ze een glazen kistje en bestrooiden dat met witte bloemen.....

..... Dag en nacht waakten de dwergen bij Sneeuwwitje.......

....  ze plengden daarbij menig traantje.....

*****  *****  *****  *****  *****

"Doornroosje"

.... Eindelijk kreeg het koningspaar een kindje...  

... Een boze fee sprak een verwensing over het prinsesje uit....

... Op haar 15e verjaardag zou ze zich verwonden aan het spinnewiel en sterven.... 

....Een goede fee bepaalde dat het prinsesje niet zou sterven, maar 100 jaar slapen.....

... en zo gebeurde het...

... iedereen in het kasteel viel in slaap...

... Langzaam groeide een ondoordringbare rozenhaag om het kasteel....

...  Na bijna 100 jaar kwam een jonge prins en de rozenstruiken weken vanzelf uiteen....

... Hij vond Doornroosje en hij kuste haar wakker.....

*****  *****  *****  *****  *****

"Roodkapje en de Boze Wolf"

 'Zeg Roodkapje waar je henen, zo alleen, zo alleen'

'Ik ga naar Grootmoeder koekjes brengen, in het bos, in het bos'

'Pas maar op voor de Boze Wolf, pas maar op, pas maar op'

'Ik ben niet bang voor de Boze Wolf, ben niet bang, ben niet bang'

'Oh Grootmoeder, wat heeft u grote tanden!!'

*****  *****  *****  *****  *****

"Assepoester"

...De prins danste  de hele avond met Assepoester tot plotseling de paleisklok sloeg.

Ze maakte zich los uit de armen van de prins en holde de paleistrappen af.

Daarbij verloor ze een muiltje...

... Een paar dagen later verscheen een boodschapper. 

Naast hem zat de prins op een prachtig wit paard.  

Hij droeg een kussentje met daarop een glazen schoentje....

...De boodschapper liep met luide stem: 

"De prins is op zoek naar het meisje van zijn dromen, 

en dat is het meisje dat dit schoentje past" 

Alle meisjes probeerden het, maar hoe ze ook wikten en wrongen,

het sierlijke schoentje was zo klein dat het niemand paste...

... Toen klonk er een zachte stem

"Mag ik ook even passen?"

Daar stond Assepoester in haar oude kleren,

het glazen muiltje paste haar perfect.....

...Meteen veranderde haar oude rok weer in de schitterende gouden jurk.

De Prins tilde Assepoester op zijn paard en zei

"Jij zult mijn bruid zijn" ...

En ze leefden nog lang en gelukkig

Slotwoordje:

Het sprookjesbos  bestaat al sinds 1952,  op dat moment waren er 10 sprookjes uitgebeeld.
Ik heb zo'n flauw vermoeden dat het juist die eerste tien sprookjes zijn die mij zo aanspreken, dat ik ze in mijn blogjes in beeld heb gebracht.
Deze evergreens zijn en blijven voor jong en oud een groot genoegen om te zien, te lezen, en naar te luisteren. Ik heb er in elk geval zelf weer met volle teugen van genoten!

Efteling - Sprookjesbos

Op woensdag 28 december deed ik met Von een dagje  Efteling,  een heerlijk nostalgisch dagje, een wandeling door het Sprookjesbos,  een wandeling door onze jeugd  en genieten van de sprookjes van Grimm

De Sprookjesboom vertelt.....
luister en kijk mee....

 "De Wolf en de Zeven Geitjes"

....Toen Moeder Geit boodschappen ging doen drukte zij haar zeven geitenkinderen op het hart voor niemand de deur open te doen....

.... De Boze Wolf bedroog de geitjes echter met de zachte stem van Moeder geit en 

 met haar witte geitenpoten......

...... Zo openden ze toch de deur. De Boze Wolf slokte de geitjes met huid en haar op.
Behalve het jongste, want dat verstopte zich vliegensvlug in de grote staande wandklok.

Ontroostbaar ging Moeder geit met haar slimme geitenkind op zoek naar de Boze Wolf...........

   *****    *****    *****   *****   *****

"Vrouw Holle"

... Ze kwam langs een huisje. In de deuropening stond een oude vrouw, die haar vriendelijk toelachte. 'Dag kind', zei ze vriendelijk. 'Wees maar niet bang, hoor. Ik ben Vrouw Holle' ... 

....'Wil je niet een poosje bij me blijven, om me wat in huis te helpen? Je hoeft echt niet veel te doen. Alleen één ding is erg belangrijk: je moet iedere dag mijn bed zó goed opschudden, dat de veren in het rondvliegen. Dan sneeuwt het ergens op aarde, zie je.’ 
Ze besloot een poosje bij de vrouw te blijven en elke dag schudde ze het bed van Vrouw Holle met zo'n toewijding op, dat het op aarde veel vaker sneeuwde dan anders......
 

*****    *****    *****   *****   *****

"Hans en Grietje"


Knibbel Knabbel Knuisje......

Wie snoept er aan mijn huisje ?

  ...... En uit de voordeur kwam een stokoude vrouw tevoorschijn.
"Kom maar binnen," zei ze," dan krijgen jullie melk en pannenkoeken."
 Hans en Grietje aten en dronken zoveel ze konden. Daarna werden ze in een zacht bed gelegd.
 Ze vielen meteen in slaap.....

 

... Maar de oude vrouw was een heks. Ze stopte Hans nog voor hij wakker werd in een hok met een traliedeur ervoor. Ze deed de deur op slot. Daarna maakte ze Grietje wakker. Grietje moest heel hard werken voor de heks en kreeg haast niets te eten. Hans kreeg juist wel veel. De heks wilde hem vetmesten en braden. Ze had slechte ogen en daarom zei ze elke dag tegen Hans: "Steek eens een vinger door de tralies. Dan kan ik voelen hoe vet je al bent." Maar dan stak Hans een stokje door de tralies, een stokje dat elke dag even dun bleef.....

*****    *****    *****   *****   *****

"Klein Duimpje"

.....Klein Duimpje had nog een plan.

Heel voorzichtig trok hij samen met zijn broertjes de grote Zeven Mijls Laarzen uit...

 ...De Reus sliep zo diep, dat hij er helemaal niets van merkte...

*****    *****    *****   *****   *****

"Repelsteeltje"

....De derde dag kwam de bode weer terug en vertelde: "Geen enkele nieuwe naam heb ik kunnen vinden. Maar toen ik aan het eind van het bos de hoek omsloeg en langs een hoge berg kwam, waar de vos en de haas elkaar goedenacht wensen, zag ik een huisje. En voor dat huisje brandde een vuur en om het vuur sprong een heel belachelijk mannetje. Hij danste op één been en riep:

"Heden bak ik,
morgen brouw ik,
overmorgen haal ik het koningskind.
Wat een geluk dat niemand weet
dat ik Repelsteeltje heet."

*****    *****    *****   *****   *****

Slotwoordje:

Al  wat er achter deze deuren zit

dat is...

Het geheim der smid

 Dat geheim wordt  een volgende keer onthuld..............