Efteling - De sprookjesboom vertelt verder...

Vorig jaar gingen Von en ik in de kerstvakantie lekker nostalgisch naar het Sprookjesbos in de Efteling.  
Wat was het genieten van de  onsterfelijke Sprookjes van Grimm.

Op mijn blog liet ik de Sprookjesboom vertellen, maar het sprookjesboek is nog lang niet uit. 
Daarom gingen wij gisteren wederom op pad om  illustraties te maken zodat de Sprookjesboom  weer nieuwe sprookjes kan gaan vertellen...






Onze 'opdracht'  was  een graadje moeilijker dan vorig jaar, de - veelal bewegende - sprookjesfiguren  achter glas waren namelijk aan de beurt,  het werd een dag van lastige reflecties, vieze kinderhandjes op de ramen, (te) lange sluitertijden en torenhoge iso's,  maar het was ook een dag van onvervalst genieten. 
En sprookjes blijken te bestaan,  want ik ben er ondanks genoemde hindernissen in geslaagd om de volgende Sprookjes van Grimm van plaatjes te voorzien...

Het woord is weer aan de Sprookjesboom: 

"Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen"

.... toen de dwergen thuiskwamen vonden ze Sneeuwwitje bewegingloos op de vloer, 

met in haar hand nog de giftige appel. 

Het lukte hen niet haar weer tot leven te brengen.

Daarom maakten ze een glazen kistje en bestrooiden dat met witte bloemen.....

..... Dag en nacht waakten de dwergen bij Sneeuwwitje.......

....  ze plengden daarbij menig traantje.....

*****  *****  *****  *****  *****

"Doornroosje"

.... Eindelijk kreeg het koningspaar een kindje...  

... Een boze fee sprak een verwensing over het prinsesje uit....

... Op haar 15e verjaardag zou ze zich verwonden aan het spinnewiel en sterven.... 

....Een goede fee bepaalde dat het prinsesje niet zou sterven, maar 100 jaar slapen.....

... en zo gebeurde het...

... iedereen in het kasteel viel in slaap...

... Langzaam groeide een ondoordringbare rozenhaag om het kasteel....

...  Na bijna 100 jaar kwam een jonge prins en de rozenstruiken weken vanzelf uiteen....

... Hij vond Doornroosje en hij kuste haar wakker.....

*****  *****  *****  *****  *****

"Roodkapje en de Boze Wolf"

 'Zeg Roodkapje waar je henen, zo alleen, zo alleen'

'Ik ga naar Grootmoeder koekjes brengen, in het bos, in het bos'

'Pas maar op voor de Boze Wolf, pas maar op, pas maar op'

'Ik ben niet bang voor de Boze Wolf, ben niet bang, ben niet bang'

'Oh Grootmoeder, wat heeft u grote tanden!!'

*****  *****  *****  *****  *****

"Assepoester"

...De prins danste  de hele avond met Assepoester tot plotseling de paleisklok sloeg.

Ze maakte zich los uit de armen van de prins en holde de paleistrappen af.

Daarbij verloor ze een muiltje...

... Een paar dagen later verscheen een boodschapper. 

Naast hem zat de prins op een prachtig wit paard.  

Hij droeg een kussentje met daarop een glazen schoentje....

...De boodschapper liep met luide stem: 

"De prins is op zoek naar het meisje van zijn dromen, 

en dat is het meisje dat dit schoentje past" 

Alle meisjes probeerden het, maar hoe ze ook wikten en wrongen,

het sierlijke schoentje was zo klein dat het niemand paste...

... Toen klonk er een zachte stem

"Mag ik ook even passen?"

Daar stond Assepoester in haar oude kleren,

het glazen muiltje paste haar perfect.....

...Meteen veranderde haar oude rok weer in de schitterende gouden jurk.

De Prins tilde Assepoester op zijn paard en zei

"Jij zult mijn bruid zijn" ...

En ze leefden nog lang en gelukkig

Slotwoordje:

Het sprookjesbos  bestaat al sinds 1952,  op dat moment waren er 10 sprookjes uitgebeeld.
Ik heb zo'n flauw vermoeden dat het juist die eerste tien sprookjes zijn die mij zo aanspreken, dat ik ze in mijn blogjes in beeld heb gebracht.
Deze evergreens zijn en blijven voor jong en oud een groot genoegen om te zien, te lezen, en naar te luisteren. Ik heb er in elk geval zelf weer met volle teugen van genoten!