Efteling - De sprookjesboom vertelt verder...

Vorig jaar gingen Von en ik in de kerstvakantie lekker nostalgisch naar het Sprookjesbos in de Efteling.  
Wat was het genieten van de  onsterfelijke Sprookjes van Grimm.

Op mijn blog liet ik de Sprookjesboom vertellen, maar het sprookjesboek is nog lang niet uit. 
Daarom gingen wij gisteren wederom op pad om  illustraties te maken zodat de Sprookjesboom  weer nieuwe sprookjes kan gaan vertellen...






Onze 'opdracht'  was  een graadje moeilijker dan vorig jaar, de - veelal bewegende - sprookjesfiguren  achter glas waren namelijk aan de beurt,  het werd een dag van lastige reflecties, vieze kinderhandjes op de ramen, (te) lange sluitertijden en torenhoge iso's,  maar het was ook een dag van onvervalst genieten. 
En sprookjes blijken te bestaan,  want ik ben er ondanks genoemde hindernissen in geslaagd om de volgende Sprookjes van Grimm van plaatjes te voorzien...

Het woord is weer aan de Sprookjesboom: 

"Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen"

.... toen de dwergen thuiskwamen vonden ze Sneeuwwitje bewegingloos op de vloer, 

met in haar hand nog de giftige appel. 

Het lukte hen niet haar weer tot leven te brengen.

Daarom maakten ze een glazen kistje en bestrooiden dat met witte bloemen.....

..... Dag en nacht waakten de dwergen bij Sneeuwwitje.......

....  ze plengden daarbij menig traantje.....

*****  *****  *****  *****  *****

"Doornroosje"

.... Eindelijk kreeg het koningspaar een kindje...  

... Een boze fee sprak een verwensing over het prinsesje uit....

... Op haar 15e verjaardag zou ze zich verwonden aan het spinnewiel en sterven.... 

....Een goede fee bepaalde dat het prinsesje niet zou sterven, maar 100 jaar slapen.....

... en zo gebeurde het...

... iedereen in het kasteel viel in slaap...

... Langzaam groeide een ondoordringbare rozenhaag om het kasteel....

...  Na bijna 100 jaar kwam een jonge prins en de rozenstruiken weken vanzelf uiteen....

... Hij vond Doornroosje en hij kuste haar wakker.....

*****  *****  *****  *****  *****

"Roodkapje en de Boze Wolf"

 'Zeg Roodkapje waar je henen, zo alleen, zo alleen'

'Ik ga naar Grootmoeder koekjes brengen, in het bos, in het bos'

'Pas maar op voor de Boze Wolf, pas maar op, pas maar op'

'Ik ben niet bang voor de Boze Wolf, ben niet bang, ben niet bang'

'Oh Grootmoeder, wat heeft u grote tanden!!'

*****  *****  *****  *****  *****

"Assepoester"

...De prins danste  de hele avond met Assepoester tot plotseling de paleisklok sloeg.

Ze maakte zich los uit de armen van de prins en holde de paleistrappen af.

Daarbij verloor ze een muiltje...

... Een paar dagen later verscheen een boodschapper. 

Naast hem zat de prins op een prachtig wit paard.  

Hij droeg een kussentje met daarop een glazen schoentje....

...De boodschapper liep met luide stem: 

"De prins is op zoek naar het meisje van zijn dromen, 

en dat is het meisje dat dit schoentje past" 

Alle meisjes probeerden het, maar hoe ze ook wikten en wrongen,

het sierlijke schoentje was zo klein dat het niemand paste...

... Toen klonk er een zachte stem

"Mag ik ook even passen?"

Daar stond Assepoester in haar oude kleren,

het glazen muiltje paste haar perfect.....

...Meteen veranderde haar oude rok weer in de schitterende gouden jurk.

De Prins tilde Assepoester op zijn paard en zei

"Jij zult mijn bruid zijn" ...

En ze leefden nog lang en gelukkig

Slotwoordje:

Het sprookjesbos  bestaat al sinds 1952,  op dat moment waren er 10 sprookjes uitgebeeld.
Ik heb zo'n flauw vermoeden dat het juist die eerste tien sprookjes zijn die mij zo aanspreken, dat ik ze in mijn blogjes in beeld heb gebracht.
Deze evergreens zijn en blijven voor jong en oud een groot genoegen om te zien, te lezen, en naar te luisteren. Ik heb er in elk geval zelf weer met volle teugen van genoten!

Winter Efteling

Met mijn laatste fotoserie van 2011 ga ik nog even terug naar de Efteling.
Op de 28e december trotseerden Yvon en ik ellenlange files ( ging heel Nederland  die dag naar de Efteling??), genoten wij als kleine kinderen van het Sprookjesbos, en toen was het tijd voor de Winter Efteling.
Het park was open tot 20.00 uur en gewapend met camera en statief dwaalden wij door een  sprookjesachtige wereld van twinkelende lichtjes, ijspret en knisperende kampvuren

De serie van het Sprookjesbos eindigde ik met deze gesloten deuren en de tekst

Al  wat er achter deze deuren zit

dat is...

Het geheim der smid

Nou, wij waren razendnieuwsgierig wat er nou toch achter die deurtjes zou zijn, maar ze gingen niet open....
Intussen hoorden we een nijver gehamer, maar we zagen maar niets...
Totdat Von een gleufje ontdekte, op goed geluk gooiden we er een muntje van 20 cent in, en bingo!!

Héél eventjes gingen de deurtjes open, net lang genoeg om de Smid aan het werk te zien en één foto te maken.

Bij een volgend muntje lukte het niet meer. Waarom niet?
Tja, dat zal  het Geheim van de Smid wel zijn ;-)

Winter Efteling

Zodra de avond valt.... verschijnen drie attracties in een andere gedaante.

Schimmen komen tot leven... niets is wat het lijkt ....

Een van die attracties is Villa Volta.

We posteren ons hier ruim op tijd, zodat we op de eerste rang staan 

en wachten vol spanning op wat er komen gaat

Wow!!!  

we worden verrast door een spectaculaire lichtshow, 

 in een duizelingwekkend hoog tempo neemt Villa Volta telkens een andere gedaante aan.

Ze zeggen wel eens 'Het is niet te filmen' maar dit zou je eigenlijk moeten filmen ipv fotograferen

In het Raveleijn was ook een show gaande,  maar wij nemen genoegen met een plaatje van de buitenkant

Feestelijk verlichte lampionnetjes sieren het Anton Pieckplein

Gelukkig geen mensenmassa hier, maar die ene meneer is er toch eigenlijk net eentje teveel ;-(

Wat verderop stonden hele grote 3-dimensionale prenten, erg mooi gemaakt, 

Dit is een detail uit  zo'n sfeervolle Anton Pieck-prent

Bij de EHBO-post moest ik erg lachen om het gipsbeen aan de gevel ;-)

We gaan naar het Spookslot,
en mogen daar de Verschrikkelijke Sneeuwman niet voeren!

Binnen in het Spookslot is het zó aardedonker dat het maken van foto's nagenoeg uitgesloten was.
Bij  deze vitrine met 'gezellige' doodshoofden heb ik geflitst.

Ik kwam er achter dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe ik mijn camera moet instellen als ik wil flitsen, dit was dus een kwestie van 'op goed geluk'.

Flitsen, daar ga ik dus toch  maar eens een beetje op studeren.

Avond/nachtfotografie vind ik  erg leuk om te doen, en moeilijk is het eigenlijk niet.

Met camera op statief,  live-view en draadontspanner kan er niet zo heel veel misgaan.

De witbalans zet ik hierbij op automatisch,  oja,  en onderbelichten om de sfeer te bewaren.

De lange sluitertijden hebben een groot voordeel:

Zo rustig als het hier lijkt was het nl. helemaal niet, maar voorbij lopende mensen 'verdwijnen' gewoon.

Niet zo gek natuurlijk,  we zijn toch in een Sprookjespark ?   ;-)   ;-) 

Slotwoordje: 
Het slotwoordje illustreer ik dit keer met foto's,  omdat deze muziekgroep bij het kampvuur  een swingend slot vormde van een supergezellig dagje Efteling.
Ik wist trouwens niet hoe ik dit bewegende groepje in het donker moest fotograferen, ik heb maar wat gedaan,  ik moet dus echt leren hoe te flitsen.
Tja, en dan zal de volgende wens wel een externe flitser zijn.......
Zo blijft er bij deze fijne hobby altijd wat te leren en te wensen!

Nog even swingen!
Foto's zien er een beetje vreemd uit, dat komt denk ik door het kampvuur op de voorgrond, ik had ze eerst weggegooid, maar ja, ze horen er toch bij.
Swingen dus, en  daarna stapten  wij  tegelijk met vele honderden  ( of misschien wel duizenden??) anderen in de auto en bereidden ons voor op  een lange en trage uittocht vanaf het parkeerterrein.
Maar wat een geluk, een verkeersregelaar stuurde ons ineens de andere kant op, en we zoefden zo weg! Met de muziek nog in ons hoofd,  ging de  muziek in de auto op hard en luidkeels meezingend reden we filevrij naar huis. Het was weer gezellig Von!  Een mooie afsluiter van 2011