Foetsie

Als de zomer voorbij is,  dan is het tijd voor paddenstoelen!

Eind augustus kwamen ze door de overvloedige nattigheid letterlijk als paddenstoelen de grond uit, maar ik had met mezelf afgesproken dat ik ze niet eerder dan in september mocht fotograferen. 

Maar ja,  toen ik tijdens een wandeling Hazenpootjes vond, hield ik dat niet vol, want voor je het weet zijn die fragiele paddenstoeltjes verdwenen.

Zo staan ze er nog,  zo zijn ze foetsie.

Dus de afspraak met mezelf geschonden,

en op de laatste dag van augustus met Von en mét camera naar het bos!

Wat was het heerlijk om weer met de paddenstoeltjes te spelen!

Het wilde alleen nog niet allemaal zo lukken zoals ik wilde,

Hoe deden we dat toch vorig jaar?

Met de tover- en goocheldoos?

Met de verdubbelaar en de schilderskwast.....

Kort daarna ging ik het nog maar eens proberen.

Wéér leken mijn 'goochelattributen' foetsie te zijn.

Maar elk nadeel heeft zijn voordeel:

Ik zocht nu naar weer andere manieren om er wat leuks van te maken.

Hier heb ik tegen het licht in gefotografeerd en

het paddenstoeltje met een lampje bijgelicht.

Bij deze Grote Stinkzwam de camera zo laag mogelijk in het mos gedrukt

voor een lekkere onscherpe voorgrond.

Er had wat meer detail in mogen zitten, maar ja,

met meer scherptediepte verandert natuurlijk ook de achtergrond,

en dat wilde ik nou net niet.

Deze vier Rodekoolzwammetjes stonden op een geschikte afstand van 

elkaar om even leuk met scherptediepte en herhaling te spelen.

Ik was nog maar net bezig toen er een grote hond aan kwam denderen,

en ja natuurlijk, dwars door mijn paddenstoeltjes ;-(

Weg compositie, foetsie!

Als goedmakertje vond ik gelukkig weer Hazenpootjes!

Nog steeds was de 'goocheldoos' foetsie,  dus ben ik maar eens meer detail gaan fotograferen.

Toch wel heel mooi om te zien hoe verschillend 

plaatjeszwammen en buisjeszwammen aan de onderzijde zijn.

Toen ik nog eens op een zondagmiddag met Von  naar het bos ging,

moesten we echt zoeken naar leuke paddenstoeltjes.

Het mooie en droge nazomerweer had er voor gezorgd dat de meeste foetsie waren.

Ja,  Aardappelbovisten waren er genoeg,  maar die vind ik niet mooi :-(

Zou iemand anders er net zo over denken en daarom deze bovist in het water hebben gegooid?

Von herinnerde zich ineens de Pijpknotszwam die we ooit in het Spanderswoud hadden gevonden.

Nou, mooi dat ie nu ook foetsie was,  maar we vonden wel het zeldzame Sparrenveertje.

Beide soorten zijn te zien in een blog van 4 jaar geleden.

De vraag rijst nu:  Hoe gaan we dit Sparrenveertje fotograferen?

Hmm  nu lijkt mijn inspiratie foetsie te zijn.

Ik kon er niet meer van maken dan dit,

deze eerste foto is een vrij vers exemplaar.

En hier is het Sparrenveertje wat ouder en donkerder verkleurd.

Op het eerste gezicht zijn het net egeltjes  ;-)

Aardsterren vonden we er ook.

We hebben nog geprobeerd of we ze konden laten 'ploffen'

maar de sporen waren allemaal al foetsie.

En er was nóg wat foetsie:

Toen we vertrokken zei ik:  ik neem mijn monopod mee,

da's handig als een paddenstoel wat hoger zit.

Maar toen we bij de eerste paddenstoelen aan de slag gingen,

bleek ik hem toch vergeten te zijn?

Maar eenmaal thuis lag hij niet meer in de auto, 

hoe kan dat nou?

Von gebeld: heb jij hem misschien meegenomen?

Nee, zij had hem ook niet.

Denken, denken,  waar kan die monopod nou gebleven zijn?

En dan ga je reconstrueren...

Toen we net in het bos waren, zagen we een kikkertje.

Op dat moment hebben we de camera uit onze tas gepakt.

Zou ik dan daar de monopod hebben laten liggen?

In de auto gestapt en terug naar het bos, nou mooi niks gevonden,

monopod echt foetsie ;-(

Balorig schopte ik tegen een hoop bladeren

en.....

daaronder lag mijn monopod!

De laatste foto's zijn van een bezoekje aan Landgoed Elswout.

Ook daar alle paddenstoelen foetsie...

Maar met de Napolitaanse Cyclaampjes kon ik even leuk spelen,

en ik leek zelfs de goocheldoos weer een beetje terug gevonden te hebben ;-)

Slotwoordje:

En het goede nieuws is dat ik gisteren weer meer paddenstoelen in het bos vond!

Nu de 'verdubbelaar' nog zien te vinden....

Herfst in het Spanderswoud

Afgelopen maandag was het een prachtige herfstdag, daar wilde ik toch wel even van genieten.
Na mijn gebruikelijke getwijfel besloot ik naar het Spanderswoud te gaan, een mooi bos gelegen tussen 's Graveland, Bussum en Hilversum.
Daar heb ik een zeer aangename middag doorgebracht, er was weer genoeg moois te zien en te genieten.
Deze foto heb ik hier gemaakt, heeft iemand enig idee wat dit is?? Nieuwsgierig? Kijk en lees dan verder!

Ik begin mijn wandeling in 's Graveland bij het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten. Direkt hiernaast ligt de buitenplaats Boekesteyn. De naam Boekesteyn is afkomstig van de vele oude beuken in het gebied.

De ‘s Gravelandse Buitenplaatsen zijn bijna vier eeuwen oud. Om die mooie historie voor de toekomst veilig te stellen heeft Natuurmonumenten een omvangrijk herstelplan opgesteld voor herstel van de bossen, lanen en tuinen. Aan dit herstelplan wordt momenteel volop gewerkt, waardoor de glorie van weleer nu op sommige plaatsen helaas meer op een kaalslag lijkt, van de weelderige begroeiing rond Boekesteyn is weinig terug te vinden

Deze weide achter Boekesteyn is afgezet met een hek. In vroegere jaren maakten de buitenplaats-eigenaren graag gebruik van een "aha". Dat is een bakstenen muur op de grens van een hooggelegen deel (een gazon of perk) en een lager deel (een weide), daarachter lag een droge grenssloot waardoor de dieren niet konden ontsnappen. Het zicht in de verte bleef door deze constructies gehandhaafd

Al gauw valt mijn oog op deze wel heel bijzondere boom, de wortels lijken vele verhalen te vertellen

Ik zie er van alles in, een hond, of een knuffelbeer, armen, voeten, en een hand met een vinger compleet met nagel, en hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet.
Gelukkig zijn bomen als deze niet opgeofferd voor het ambitieuze plan van Natuurmonumenten om de buitenplaatsen in oude luister te herstellen

Het is herfstvakantie, en overal zie ik kindertjes vol overgave zoeken naar paddestoelen, eikels, beukennootjes en alles wat er nog meer aan interessants te vinden is

Er is ook genoeg te vinden, zoals deze gekraagde aardsterren

De gekraagde aardster is een stuifzwam met een dikke huid. Deze huid splijt zich in punten wanneer hij rijp is

Als de aardster uitdroogt krullen de punten van de ster zich naar onderen en drukken dan de zwam van de grond los.

De buitenplaatsen van 's Graveland zijn onlosmakelijk verbonden met het Spanderswoud. Dit bos is destijds als landgoedbos aangelegd op de heide. Het landgoedbos wordt sinds 1980 als een van de eerste bossen in Nederland omgevormd tot natuurbos

Ik speur de grond af naar mooie details, en ga door de knieen voor dit mos. Je zou denken dat het blaadjes zijn of een bloeiwijze, maar het zijn sporenkapsels die boven het mos uitprijken
( trouwens heel lastig om zulke kleine details met de telelens te fotograferen, ik moest handmatig scherpstellen, met de autofocus wilde dit echt niet lukken)



Boven mijn hoofd vind ik weer mooie zwammen

en ook op de grond is er nog genoeg te ontdekken

De hersftkleuren beginnen zich nu toch te laten zien, van rood

tot geel, ja, het wordt nu alleen maar mooier in het bos, een tijdelijke kleurenexplosie, die straks door een flinke najaarsstorm in een mum van tijd weggevaagd kan zijn

In een donker dennenbos verwacht ik niets te zien, dus groot is de verrassing als ik daar een paar grote stinkzwammen aantref, en zelfs in verschillende stadia, hier kunnen de vliegen zich nog te goed doen aan de groene slijmerige sporenlaag

en bij deze stinkzwam zoekt de oranje aaskever bijna vergeefs naar de laatste restjes. Op beide foto's is het restant van het duivelsei nog te zien waaruit de zwam "geboren" is
-
-
Het zuidelijke deel van het Spanderswoud vind ik een van de mooiste plekjes, zeker nu de herfst zich in al zijn pracht laat zien

Het diepgelegen water is een zanderijsloot. Tot 1925 werd in dit deel van het Spanderswoud zand afgegraven en per schuit afgevoerd voor de verkoop

-

Daarna werd het landschap verfraaid in dezelfde (Engelse) landschapsstijl als de aangrenzende 's Gravelandse buitenplaatsen
-

Langs dit mooie pad zie ik deze boom, helemaal versierd met zwammen die wel kunstwerkjes lijken
-

Detailopname, dit lijkt me een doolhofzwam
-

Er zijn meer mooie zwammetjes te zien in de monumentale bomen die hier groeien

Ja, het is echt genieten hier op deze mooie maandag!
-

Nog zo'n mooi plekje, hier zou zelfs het ijsvogeltje zitten??
-
-

Ik loop nu langs de rand van het bos en heb het zicht op de weilanden in 's Graveland
-
-

Dit beeld typeert mooi de grens tussen de Utrechtse Heuvelrug en het aangrenzende laagland
-
-

Ja, en dan ben ik weer terug bij het beginplaatje, wat zou dit nu toch zijn?
-
-

Nou vooruit, iets meer beeld.... ik heb de eerste foto op Zoom.nl geplaatst, met de vraag "ra, ra, ra, wat is dit?" De antwoorden gingen van "ik weet niet" tot "taugé" of "spaghetti" naar het juiste antwoord, en dat is........
.

Een pruikzwam! Ik had er nog nooit een gezien, en als ik zo een beetje rond google, zijn ze ook best vrij zeldzaam, dus ik was met deze waarneming wel weer blij!

Meer info:

De pruikzwam is een opvallende verschijning onder de paddenstoelen. Het bleke vruchtlichaam, soms ter grootte van een voetbal is bedekt met grote hangende en zachte stekels. De pruikzwam wordt zelden gezien in ons land.

Hoewel de meeste mensen paddenstoelen kennen als een ding met een hoed en een steeltje, zijn er vele andere verschijningsvormen. De pruikzwam (Hericium erinaceus) behoort tot een klein groepje van zeldzame stekelzwammen die op hout groeien. De meeste soorten stekelzwammen in Nederland zijn mycorhiza paddenstoelen die samenwerken met de boom waar ze onder groeien. De pruikzwam is echter een wondparasiet die dikke bomen nodig heeft. De bomen die ze aantast, zijn bijna altijd beuken maar ook een enkele keer eiken. Als de bomen dood gaan of omgezaagd worden, kunnen de stammen nog enkele jaren de spectaculaire vruchtlichamen opleveren.
De pruikzwam bestaat uit lange en vrij weke bleekgekleurde en hangende stekels, die aan het uiteinde iets bruingeel verkleuren en die uit een door de stekels volledige bedekt knolvormig vruchtlichaam groeien. Het is een in heel West-Europa weinig voorkomende paddenstoel die in Nederland vooral op de Veluwe, in het Rijk van Nijmegen en op de Utrechtse heuvelrug gevonden wordt. Meestal zitten de vruchtlichamen op grote hoogte in de boom, maar heel zelden ook aan de voet van een boom.
Het kan jaren duren voordat de zwam sterk genoeg is om een vruchtlichaam te produceren. Als dat eenmaal gebeurt, is de kans groot dat de vruchtlichamen vele jaren terug komen. Meestal stopt dit proces omdat de boom wordt omgehakt en het hout wordt verwijderd. Er zijn kweeksetjes in de handel van pruikzwammen, want ze zijn goed te kweken en zijn ook eetbaar. Het plukken van een wilde pruikzwam is echter een aanslag op het zeer kleine aantal pruikzwammen in Nederland. Vergelijkbaar met het uitgraven van een orchidee. Bewonder deze paddenstoel en laat hem staan voor de volgende voorbijganger.

Slotwoordje:
Wat is dit jaargetijde toch mooi! Wat is het heerlijk om te leven met de vier seizoenen, ik zou deze afwisseling niet willen missen, en ik neem dus de dagen met slecht weer, die nu eenmaal bij ons klimaat horen, daarom graag voor lief!