De laatste mooie winterdag?

Afgelopen vrijdag kon het wel eens de laatste mooie winterdag geweest zijn,  dat hoop ik niet natuurlijk, maar ik had wel het gevoel van 'Meepakken die dag!' 

Dus ging ik net als vorige week om half negen met Ghita  de Amsterdamse Waterleiding Duinen in, dit keer met een heerlijk winterzonnetje,  dat werd dus weer een dag genieten!

Ik heb in de afgelopen drie jaar ( ja, mijn blog bestaat deze week 3 jaar!) al zoveel
AWD-foto's gemaakt dat ik het tijd vind om te proberen het eens wat origineler te doen.
Leuke uitdaging, maar moeilijk om uit te voeren.

Dit doorkijkje op het damhertje in het ochtendlicht
is beslist nog geen wereldfoto, maar je moet ergens beginnen ;-)

Zeker niet origineel, deze Blauwe Reiger,  maar het mooie ochtendlicht maakt een hoop goed

De Grote Zaagbekken wilden me vorige week niet goed lukken, 

 dus die staan nu op mijn wensenlijstje. 

De kleuren in het water, en natuurlijk het mooie licht,  vind ik deze foto meerwaarde geven

Vrouwtje Zaagbek is altijd zo leuk met haar punkkapsel,  maar dit mannetje mag er ook zijn:

Het is net of hij oorwarmers op heeft!

Onderweg naar de Wilde Zwanen zien we in de verte een vos een prooi besluipen,

wat een prachtig gezicht!

Helaas drukte ik net niet lang genoeg de ontspanknop in, waardoor ik de geweldige sprong miste :-(

De foto is ook niet scherp genoeg,  gemiste kansen dus, maar toch aardig genoeg voor een plaatsje in mijn blog.

De beleving is tenslotte ook wat waard

De vos speelt nog even met de gevangen muis,  en dan gaat ie met huid en haar naar binnen,

hap, slik, weg!

En het vosje wandelt voldaan weg....

Weg?   Nee,  hij/zij loopt ons doodgemoedereerd tegemoet,

potverdrie,  niks geen wilde vos dus,   gewoon weer een tamme ;-(

We vinden een grote groep Wilde Zwanen,  ik tel er minstens 36,   

maar ze zijn allemaal in diepe rust. 

Dus we lopen door, op zoek naar meer wintergasten.

Mannetje en vrouwtje Brilduiker zwemmen rond,  en met in gedachten de mooie kleuren

 in het water bij de Zaagbek, probeer ik er ook hier wat meer van te maken dan  gewoon eendjes in het water. 

Het hoge standpunt ( kon niet anders ) kon ik hier gebruiken om wat riet in de 

voorgrond mee te nemen.  Ik moest wel  een poosje geduld hebben tot de brilduikers  

precies op de goede plaats opdoken,   maar toen ze dat eindelijk deden gaf het wel voldoening.

Hetzelfde trucje toegepast bij de kleine Dodaars.

Dit is trouwens de eerste keer dat ik dit kleine en snelle fuutje acceptabel

in beeld kreeg, ben ik dus blij mee!

We lopen terug naar de zwanen,  die nog steeds niet wakker zijn,  

maar turend over het kanaal zie ik twee roerdompen het riet in vliegen!

Nu ik weet waar ze ongeveer moeten zitten,  vind ik er eentje terug, 

wat zijn ze goed gecamoufleerd tussen het riet, geen wonder dat ik er nog nooit een heb gezien

We blijven een poos staan kijken,  hopend dat hij iets naar voren komt,

dat doet hij ook,  maar vliegt meteen op,  gelukkig drukte ik deze keer wél  de knop in!

Poserende Roodborstjes heb ik vorige week al genoeg gefotografeerd,  ik leg nu de lat wat hoger:

Vliegend Roodborstje!

Dat valt niet mee,  wat zijn ze snel :-(

De kwaliteit is echt niet top,  maar over deze resultaten ben ik toch zeker niet ontevreden

Ons AWD-dagje verloopt weer heerlijk, we hebben al veel moois gezien en gefotografeerd.

We hebben de terugweg langs het Zwarteveldkanaal nog voor de boeg, 

en we verheugen ons al op het mooie namiddaglicht.

De Knobbelzwaan in het gekleurde water is al een goed begin, dat belooft nog wat...

Maar helaas,  de zon verdwijnt ineens om niet meer terug te komen.

Hier kon ik nog net een heel klein beetje profiteren van het licht, en toen was het feestje voorbij.

Een grappig gezicht hoe zo'n hele kleine Dodaars zóveel water weet te verplaatsen.

De scherpte ligt helaas meer op het water dan op het vogeltje, het ging ook zo snel.

Plots zie ik een Houtsnip vliegen, en ik zie ook waar hij in de verte landt.

Vertrouwend op zijn schutkleur - die nu natuurlijk niet werkt, domme houtsnip ;-)  - 

blijft bij lang genoeg zitten om iets dichterbij te komen en een plaatje te schieten.

Gaaf hoor, zo'n Houtsnip zie je niet vaak.

Met het late warme zonlicht erbij zou het natuurlijk nóg leuker geweest zijn.....

Ik begon deze blogserie met een damhertje,  en ik eindig er ook mee.

Nee,  heel zeker geen origineel plaatje, zoals ik die vandaag graag wilde maken,

maar wel een heel lief smoeltje, toch?

Slotwoordje:

Nu vandaag de sneeuw als 'sneeuw voor de zon'  verdwenen is,  heb ik besloten om deze winterse AWD-serie maar snel te plaatsen, we zijn nu nog net even 'in the mood',  de komende week wordt het helaas weer herfst ;-( 
De Drieteenstrandlopertjes sneeuwen nu een beetje onder (om maar even in stijl te blijven),  nog niet gezien?   klik dan nog even  hier