Zo, ik ben weer neergedaald vanaf mijn roze wolk, sta weer met beide beentjes op de grond, en
zondag heb ik direct mijn beste beentje voor gezet, want succes smaakt natuurlijk naar meer ;-)
Wat was het een heerlijke lentezondag!
Op zo'n dag wil je niets liever dan de lente ruiken, voelen, zien, ervaren...
Dus Von en ik zochten lentebodes op, en we belandden in een bos vol met sneeuwklokjes,
wat een hoeveelheid, ik wist niet waar te beginnen...
Maar toen ik alles even op me had laten inwerken wist ik wat ik wilde:
Deze heerlijke hoeveelheid sneeuwklokjes en het verrukkelijke lentegevoel
moesten samensmelten in het beeld, aan de slag dus!
Na wat zoeken en spelen kreeg ik de smaak te pakken en rolde dit plaatje eruit,
ja, dít is het sfeertje dat ik zocht.
Nog maar eentje, iets lichter, voor nog meer lentegevoel.
Het was weer zó fijn om bij voldoende licht en aangename temperatuur te fotograferen,
we waren écht in ons element.
Niet dat het allemaal van een leien dakje ging hoor,
want regelmatig lagen we natuurlijk weer te mopperen dat het niet wilde lukken.
Maar als je dan ineens een beeld als dit door je zoeker ziet,
dan word je blij ;-)
Zelfde groepje, maar nu gespiegeld, en ander formaat.
Zo krijg je meteen een heel andere foto.
Door tussen de bloemen door te fotograferen krijg je een mooie natuurlijke wazigheid,
en door de camera een heel klein beetje te draaien, ontstaat een totaal ander beeld.
Dát is wat fotograferen zo boeiend maakt!
Nog een keertje een 'witte wolk',
en toen was het tijd om wat kleur te gaan zoeken.
Kleur vinden we op de buitenplaats Gooilust.
Een veld vol met krokussen daagde ons hier uit om er wat van te gaan maken.
We boffen, een grote boom zorgt voor schaduw,
terwijl er genoeg zonnige plekken over blijven,
zo kunnen we fijn spelen met het licht.
Want fotograferen is 'schrijven met licht',
en in dit geval zou ik willen zeggen 'schilderen met licht'.
Met deze foto ben ik erg in mijn nopjes.
'Vroeger' dacht ik, als ik een dergelijke foto zag,
dat photoshop daar wel ruim aan te pas gekomen moest zijn.
Maar dat is niet zo, een plaatje als dit kun je met het juiste licht
gewoon uit je camera toveren.
Meestal heb ik de witbalans op daglicht/zonnetje staan,
maar nu stond hij toevallig op AWB ( automatische witbalans)
en ik was zeer aangenaam verrast over de resultaten,
zulke fijne zachte kleuren!
Die zachte kleuren krijg je overigens alleen maar als je onderwerp in de schaduw staat,
bovendien heb ik flink overbelicht.
Geen roze, maar een lila wolk ;-)
Nou vooruit, ook nog een beetje roze!
Slotwoordje:
Na roze, wit, en lila hoop ik de volgende keer op blauw over te gaan.....
Maar dat zou ook zo maar anders uit kunnen pakken, want terwijl ik dit zit te schrijven zie ik een goudvink in mijn tuintje!
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)