Macro, de grote verleiding

Ik vind het de laatste tijd vaak leuk om een blogje over één item te maken, en  onderwerpen die ik daarvoor graag wil fotograferen zijn o.a  de  Klaprozen  en  de Wilde Margrietjes.

Toen ik een paar weken geleden in een mooi veldje stond bij het ooievaarsnest, zag ik vanuit mijn ooghoeken zowel de gewenste klaprozen als de margrietjes bloeien,  dus na twee uur ooievaars observeren,  werd de verleiding te groot en was  het de hoogste tijd om de telelens te verruilen voor de macrolens.

Maar waar te beginnen?   Kiezen is nooit mijn sterkste kant....

Nou vooruit, eerst de klaprozen

Een serie gewijd aan deze fotogenieke bloemen staat al een hele poos hoog op mijn wensenlijstje

Maar dan gaat het mis, nog voordat ik een paar echt mooie foto's heb gemaakt,
is er verderop de de verleiding van de wilde margrieten,
het is net of ze roepen:  wij ook,  wij ook!

Onderweg naar de margrietjes word ik afgeleid door  een snorrend  brrmm brrrmm  in het gras:

Een Meikever!

Wow, die wil ik natuurlijk ook!

Maar ik wil teveel, ben te gehaast,  niet voorzichtig genoeg, dus jawel,

je ziet het al, de vleugels gaan  open en hij vliegt weg,

ik kon precies één foto maken

Goed, nu  tijd voor de margrieten, ja, hier wil ik ook graag een aardige serie van maken.

Oeps, dit begint niet goed,  helemaal overbelicht...

en het komt er niet van om een nieuwe poging te doen want 

ik word alweer afgeleid door iets anders

( gelukkig was er nog een Z/W-reddingsactie )

Afgeleid dus,  in dit geval  door een leuk kevertje  in de margrietjes

en vervolgens word ik weer verleid door een mooi lieveheersbeestje in het gras

Als ik het goed heb, is dit het Veelkleurig Aziatisch LHBtje

Wanneer ik na deze macro-sessie in de auto stap en naar huis rijd, besef ik dat ik helemaal niet gedaan heb wat ik van plan was:  een klaprozenserie maken,  en evt ook een van de margrieten.

Dan schiet me ineens de Wateraardbei te binnen.

De naam van dit plantje klinkt zo leuk,  en ik weet dat ik het kan vinden langs het Bert-Bospad dat door de Westbroekse Zodden loopt. Ook deze verleiding kan ik ineens niet weerstaan, dus ik wijzig mijn plannen en ga naar 'Bertje Bos' 

Tja, waar vind je langs een pad van 5 km de Wateraardbei?

Gelukkig weet ik zo langzamerhand wel iets van de natuur, en loop ik doelbewust naar het trilveen,  daar in de buurt zal ik het plantje vast wel vinden.  En inderdaad, na enig speurwerk zie ik de Wateraardbei staan. Maar waar ik niet opgerekend had,  is dat ik het trilveen op moet om het plantje te bekijken.

Meteen al zak ik tot mijn enkels weg in de natte, zachte en golvende ondergrond, een bijzondere ervaring, dat wel,  maar Wateraardbeitjes fotograferen gaat zo niet lukken.

Uiteindelijk weet ik één takje zo te buigen, dat ik er vanaf de loopplank over het slootje net bij kan.

Da's toch wel zo fijn, vaste grond onder de voetjes ;-)

Het vruchtje van de Wateraardbei  lijkt inderdaad op een aardbeitje,  maar het is niet eetbaar

De plant is ook geen familie van onze zomerkoninkjes,

maar behoort tot de rozenfamilie

Wederom had ik het plan een hele serie te maken van één plantje,

maar met één takje dat ik met een stokje en een knijpertje net een beetje

in verschillende standen kon buigen,  kwam ik niet verder 

dan deze vier foto's 

Slotwoordje:
Tja,   en toen kwam ik thuis,  met een ratjetoe aan foto's,  daar zat geen serie-van-één-item in,
dus ik heb lekker alles op één grote hoop gegooid en ga de volgende keer in de herkansing, maar ik weet het nu al,   ook dan blijft de verleiding van afleiding groot,  macro is zo léuk!!

Kleintjes

Vaak vind ik het leuk om een compleet beeldverslag van een mooi uitstapje in de natuur te maken. Dat lukt alleen niet altijd, want soms ben ik er niet in geslaagd een fotoserie te maken die daar geschikt voor is. 
Zo is het ook met de foto's die ik vandaag plaats,  het hangt een beetje als los zand aan elkaar,  met toch wel één overeenkomst,  de foto's betreffen allemaal 'kleintjes'

Op zondagmiddag 29 mei maakte ik een boswandeling,  het was er heerlijk weer voor, wel een stevige wind,  jammer,  ik wilde zo graag weer eens met de macrolens spelen

 Maar kijk,  op een stuk prikkeldraad vind ik wat leuke beestjes,  en het leukste is natuurlijk dat het prikkeldraad niet heen en weer waait,  dus aan de slag.
Ze zeggen wel eens 'het heeft kop noch staart'.  Bij dit spinnetje moet ik aan die uitdrukking denken, want ik heb niet kunnen ontdekken wat voor- of achterkant is, het lijkt me eigenlijk dat ik de achterkant in beeld heb

 en dan ontdek ik dit rupsje, waar net een zonnestraaltje op valt,  ik vind het net een klein spookje met dat witte kopje!  Kopje had trouwens net wat scherper mogen zijn.... maar ik vind het zelf best een gaaf plaatje geworden

 Het zelfde rupsje zónder het zonnestraaltje, wat maakt dat toch veel verschil

 Wat verderop wandelt een grote Meikever langs het prikkeldraad,   hij wilde niet eventjes stil gaan zitten,  dus het was best lastig om scherp te stellen

 Tja,  en dan zit ie even stil, doet ie dat net niet op het mooiste plekje :-(
In mijn enthousiasme heb ik de foto iets te close genomen naar mijn zin.  Ik vind het ook jammer dat ik er niet in geslaagd ben om die mooie oranje antennes  goed in beeld te brengen, hopelijk mag ik nog eens in de herkansing

 Nog een rupsje,  wat zijn ze eigenlijk grappig als je ze zo van dichtbij kunt bekijken,  jáá,  ik ben dus wel erg blij met de macrolens!

Het spinnetje met prooi staat er niet zo heel duidelijk op, maar zo met het web er bij, spreekt het totaalplaatje me wel aan

 Als afsluiter van deze boswandeling ook nog even een 'bosplaatje',  mijn oog viel op de bijzondere lichtval door dit half vergane blad

De volgende foto's zijn van Hemelvaartdag, donderdag 2 juni.  Samen met Yvonne gezellig de hele dag op pad geweest, veel missies en veel foto's mislukt, maar,  we hadden een heerlijke dag, en gelukkig zijn er ook een paar missies wél geslaagd!


Onderweg naar het werk zag ik onlangs een Grote Bonte Specht in een nest verdwijnen, wow,  dat plekje moet ik onthouden!  Woensdag fietste ik er weer langs,  nou,  ik hoefde niet te zoeken naar het nest,  een hoop kabaal vertelde me precies waar het zat. Maar ja, het werk wachtte... dus doorgefietst :-(
Donderdag dus wel tijd,  dus samen met Von even gaan kijken

Van verre horen we al het geschreeuw van jonkie(s)  in het nest,  en na even wachten met camera in de aanslag  komt er een koppie uit de boom,  oh, wat is dit gaaf om te zien!

Een hele tijd stonden we op gepaste afstand te wachten tot de ouders kwamen voeren, maar ons geduld werd niet beloond,  dus helaas geen voermomentjes.
Maar ach, als de ouders toch niet komen ( we hóórden ze zelfs niet in de buurt)   kunnen we net zo goed nog even wat plaatjes van dichterbij maken :

Onze volgende missie is:  ringslangen zoeken!  hebben we al eens eerder gedaan,  en ook nu helaas zonder resultaat

 Onderweg komen we langs een prachtig bloeiend veld, vol met hommels, vlinders en andere beestjes.
De wind is hele grote spelbreker, maar toch,   het is me gelukt om mijn eerste vlinders met de macrolens te fotograferen!    Hier het kleine Dikkopje

 Hier weet ik de naam niet van,  vorig jaar wist ik wel een aantal vlinders te benoemen, maar ik gooi het nu weer allemaal door elkaar

 Het gaat me  hier  eigenlijk niet eens om het kevertje,  het totale plaatje spreekt me gewoon aan, dat geldt ook bij de voorgaande foto's trouwens,  lekkere frisse beelden vind ik het

Op weg naar huis  mochten we bij een boer in de stal kijken naar een nestje Boerenzwaluwen, de boer was zelfs zo aardig om ons een trap te brengen!  Het is een beetje een zoekplaatje zo in het donker,  maar als je goed kijkt, zie je een heel jong zwaluwtje dat met zijn koppie op de rand ligt te slapen, wat lief!
Het was trouwens een hele bijzondere ervaring om eens een kijkje te nemen op een boerenbedrijf

Slotwoordje:
Ik ben nagenoeg bij met mijn blogachterstand,  dus ik sta te popelen om weer nieuwe series te gaan maken,  jammer dat het regent vandaag.......