Pleziertjes met Pleviertjes

Ghita en ik hebben erg goede herinneringen aan een namiddag in Katwijk in februari vorig jaar, een middag waarbij alles mee zat, leuke drieteenstrandlopertjes,  creatief spelen  met schelpjes in de branding en als daverend slot een gigantisch mooie zonsondergang. 

Zo'n namiddag willen we nog wel eens beleven.... 
dus we spraken af voor afgelopen zondag, het getij is rond zonsondergang gunstig....

Tja... alleen een gunstig getij, dat is natuurlijk niet genoeg voor een geslaagde namiddag.

Het weer is ook van groot belang,  en dat is toch wel wat dubieus.

Het is erg winderig, maar met wat opklaringen betekent dat mooie luchten. 

Echter, net nadat we elkaar om 4 uur bij de uitwatering ontmoeten, gaat het onverwachts regenen :-(

Nou, eerst dan maar lekker thee drinken in een strandtent.  

En elk nadeel heeft nog steeds zijn voordeel: de mensenmassa verdwijnt van het strand, 

en als het weer droog is hopen wij leuke vogeltjes te zien. 

Onlangs is er nog een Goudplevier gesignaleerd!

Goudplevier?  of iets anders leuks?

Forget it!

Er zitten alleen maar meeuwen, meeuwen en nog eens meeuwen.

Daar kun je natuurlijk ook best mooie plaatjes van schieten,  maar helaas,

de inspiratie laat ons totaal in de steek, spelen met schelpjes of zo?  

we zien het niet zitten vandaag  :-(

Denk dat de zandstralende wind daar toch wel mee te maken had.

Toch lijkt de wolkenlucht nog wel wat moois in petto te hebben,

dus we blijven in elk geval tot de zon om ca. kwart voor 8 ondergaat.

En eventjes krijgen we hoop dat we nog een mooie zonsondergang gaan krijgen.....

Een locatie als deze vraagt om het spelen met filters.

De Bigstopper komt uit mijn tas,

maar de noordenwind blaast de wolken de verkeerde kant op,  

die moeten voor een mooi effect bij een lange sluitertijd op me af komen.

De kleuren blijven uit,  want het trekt helemaal dicht, en  het wordt onaangenaam koud op het strand....

Dus we capituleren,  het wordt gewoon niks meer vandaag.

Maar ik heb vakantie!

En dinsdag lijkt de wind te gaan liggen en de zon te gaan schijnen en zet ik IJmuiden op mijn lijstje,

die strandvogeltjes, daar heb ik namelijk toch wel zin in.

Op dinsdagochtend is het echter grauw,  in IJmuiden heb ik nu niets te zoeken.

In de loop van de ochtend ga ik in Zandvoort een strandwandeling maken, 

telelens mee, je weet maar nooit...

Ik loop een kilometer of wat zuidwaarts

en zie alleen maar meeuwen

en het beloofde zonnetje zie ik ook niet ;-(

Omkeren dan maar.

Maar dan zie ik ineens wat kleine vogeltjes rondrennen. 

Drieteenstrandlopertjes denk ik, maar als ik door mijn lens kijk

zie ik dat het kleine Bontbekpleviertjes zijn.

Leuk!

De beloofde zon laat het nog steeds afweten.

Hierdoor heb ik wel heel mooi zacht licht,

maar ja, geen twinkeltje in het oogje, dat is dan weer jammer.

Ben niettemin toch wel blij hoor met deze plaatjes!

Ik wist trouwens eerst niet met wat voor pleviertje ik nu zo'n plezier had.

Kwam er pas later achter dat het een jong  'Bontbekkie' is.

Dus nog zonder een echt bont bekje.

Frontaaltje.

Heel voorzichtig breekt er ineens een  lang verwacht zonnestraaltje door het wolkendek heen

en verschijnt er behalve het Bontbekpleviertje een Bonte Strandloper.

Plezier voor twee ;-)

Geen seconde staan ze stil,  constant wordt er in het natte zand gepeurd naar lekkere hapjes.

Ik lig uiteraard ook in het natte zand, maar regenpak houdt me tot nu toe redelijk droog.

Dus ik heb plezier!

In de verte zie ik een wat grotere vogel, maar ik kan het niet goed zien.

Voorzichtig kom ik dichterbij.

Tijgeren ben ik niet zo goed in, maar zo'n regenpak glijdt wel lekker ;-)

En als ik eenmaal dichterbij ben zie ik tot mijn grote plezier:

Een Goudplevier!!!

Had ik nog nooit gezien, wat is het een mooie vogel!

Dit is dus echt Plevieren-Plezier!

De Goudplevier scharrelt onbekommerd rond en lijkt zich niet veel van me aan te trekken.

Hij komt zelfs steeds dichterbij terwijl hij zijn kostje bij elkaar zoekt

en lijkt me dan zelfs te vragen of ik misschien ook een hapje wil.....

Nou, nee sorry, daar doet ie me geen plezier mee ;-)

Slotwoordje:

Maar wat was het een plezier met die pleviertjes!

Ik merkte niet eens dat het water aan alle kanten door mijn regenpak heen sijpelde.....

Katwijk

Al een tijdje wilde ik graag naar Katwijk om daar de zonsondergang te fotograferen. Een wens die gedeeld werd door Ghita en Yvonne, dus we hielden de weersvooruitzichten in de gaten, en ook de waterstanden.  
Laag water leek ons wenselijk om de stenen bij de uitwatering goed te zien, en een zonnetje hebben we natuurlijk ook nodig!
Afgelopen zondag viel alles samen,  een prima weertje,  laag water om 16.00 uur  en zonsondergang om 18.00 uur.
Alleen had Von de pech dat ze andere verplichtingen  had,  dus Ghita en ik spraken met zijn tweetjes om een uur of half vier  af in Katwijk.
Het was zulk heerlijk weer dat ik er al eerder was,  Ghita bleek er precies zo over gedacht te hebben, en belde om twee uur:  ik ben er al! , dus we hadden de hele middag om lekker op het  strand te spelen ;-)

De Drieteenstrandlopertjes zijn iedere keer toch weer heel erg leuk 'speelgoed'

Lekker plat op mijn buik in het natte zand,  

oh.. dan zie ik er écht niet meer uit als ik op sta ;-(

 Het was op deze voorjaarsachtige zondag best druk aan het strand,  

en toen ik een hoop mensen in de achtergrond zag wilde ik deze foto eigenlijk 

niet maken, maar ik drukte de ontspanknop toch in,  en zie, de vrolijk

gekleurde jassen zijn eigenlijk een hele aardige toevoeging

Ghita kwam met een leuk idee:  schelpjes in de terugtrekkende branding.

Hierbij wilde ik wel proberen om wat dynamiek vast te leggen

Met behulp van het grijsfilter zit de beweging er lekker in!

Deze foto's zijn gemaakt bij iso 50, f/13 en 1/6 sec.

Scheermesje als golfbreker

De middag vliegt voorbij, de zon staat al laag boven de horizon, dus we wandelen 

naar de uitwatering. Onderweg maak ik deze foto van de strandhuisjes die net weer zijn opgebouwd.

Eenmaal bij de uitwatering  lijkt het er op dat we hier toch niet bij het goede getij zijn? 

 het water staat zó laag, dat de stenen nagenoeg  op het droge liggen, 

dat was nou net niet onze bedoeling

Toch zoeken we hier een plekje  voor de zonsondergang, 

het is natuurlijk wel een voordeel dat we nu tussen de stenen kunnen staan

De echte kleurenpracht ontstaat,  zoals vaker,  pas als de zon al ruim onder is,

het wordt steeds mooier,  dus we blijven  nog even.....

En dan ineens valt alles perfect samen!

Op het moment dat de kleuren op hun allermooist  zijn komt het water omhoog.

Gauw het grijsfilter weer voor de lens voor een langere sluitertijd.

Wow!  dit soort foto's wilde ik al heel lang  heel erg graag maken,

en nu sta ik hier en lukt het, gááf!

Dat ik inmiddels tot mijn enkels in het water sta heb ik niet eens in de gaten ;-)

Toch maar een hoger en droger plekje opgezocht,  op de strekdam,

 het kan nog net heel even, voordat die ook onder water staat.

Het is inmiddels donker,  maar nog zó mooi,  nog een laatste foto...

en dan rennen, want de voetjes worden weer nat!

Slotwoordje:
Op het lijstje voor de volgende keer:  Kaplaarzen en zaklamp, zodat ik nog langer kan blijven staan.
En niet te vergeten de groothoeklens,  zodat er nóg meer moois in beeld past!

Aalscholver en ... Gevangenisboefje

Even een paar weken terug in de tijd,  naar zaterdag 24 december om precies te zijn.
Ik was in Katwijk om daar met de LCW fader ( het variabele grijsfilter)  te spelen,  en daarna heb ik een hele poos bij het water gezeten om naar een Aalscholver te kijken, die aanhoudend aan het duiken was.
Dat is met de camera een leuk uitdagend spelletje, waar en wanneer komt ie weer boven water?

Sommige mensen vinden een  Aalscholver een lelijke vogel,

maar als je zo een poosje naar hem zit te kijken, vind ik dat best meevallen hoor, 

hij heeft een mooie sprekende kop, en een fraai getekend verenpak

 Hup, daar gaat ie weer,   mooi gestroomlijnd, een echte duiker.

De onscherpe kop vind ik hier niet echt storen, het toont de snelheid

 Koppie onder

en ja, waar komt ie nou weer boven??

Ja,  hebbes, daar is ie weer!

Dat spelletje hebben we een hele poos gespeeld, en ik zat maar te wachten op het moment dat hij met een visje boven kwam, maar hij was steeds zó snel, de vis was telkens al op voor hij zich weer liet zien, dan zag ik hem  alleen  nog net een paar slikbewegingen maken.
Slechts één keer was hij me niet te vlug af, maar helaas, toen keek hij net de verkeerde kant op ;-(










Terwijl ik me daar kostelijk zat te amuseren  hoorde ik ineens een gepiep achter me.
Er bleek al een hele tijd een stel Steenlopertjes rond te scharrelen

 Het verbaast me eigenlijk niet, dat ik ze niet eerder zag, want tegen de stenen vallen ze nauwelijks op

 en bij alle aangespoelde troep, waar ze graag tussen foerageren, zie je ze al helemaal bijna niet 

 Ai,  er zit wat aan zijn pootje 

 Gelukkig geen afval dat door mensen is achtergelaten, maar 'natuurlijk' afval

 Maar toch,  het Steenlopertje lijkt wel last te hebben van dit stukje zeewier.

Gelukkig zag ik hem even later weer vrolijk rondlopen en zijn kostje bij elkaar scharrelen.

Toen moest ik er wel om glimlachen,  zoals hij daar liep, 

net een gevangenisboefje met zo'n bal aan een ketting om zijn enkel ;-) 

Een frontaal portretje van dit leuke vogeltje,

pontificaal in het midden vind ik hier best aardig uitkomen 

Tja,  en toen ging hij zich uitschudden.....

dat red je niet met een sluitertijd van 1 /250 sec.  

toch een grappig gezicht ;-)

Slotwoordje:
De chronologische volgorde van mijn berichtjes heb ik de laatste weken een beetje door de war gegooid, maar ik ben van plan  om nu weer netjes alles op volgorde te gaan verwerken,  dat betekent dat we de volgende keer weer ...... haha,  dat zeg ik lekker  nog niet...   ;-)

Berkheide

Woensdag 31 augustus.

Vandaag ga ik Berkheide, het duingebied tussen Katwijk en Wassenaarseslag, eens verkennen.

Mijn keuze valt op het Laarzenpad door het Zuidwestelijke deel

 Dat blijkt een goede keuze, want dit duingebied spreekt me wel aan:

stuivende duintoppen  en afgeplagde duinvalleien 

Eind jaren negen is de waterwinning hier teruggebracht, het achtergebleven slib en  overtollige begroeiingen van riet en struiken werden weggehaald,  en  zo kreeg de natuur weer vrij spel

 Van achter een duintje komt er kalfje van de Schotse Hooglanders tevoorschijn, goedemorgen!

 Zoals in veel natuurgebieden zijn ook hier Schotse Hooglanders ingezet om de vegetatie kort te houden

 Deze beesten lijken een grote voorkeur te hebben voor de wandelpaden,  ook nu weer wordt het pad volkomen geblokkeerd en ben ik dus wel gedwongen om van het pad af te gaan,

 iets wat niet mag,  maar wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind ;-)

  

Want ik kom bij een natte duinvallei, die een ware bloemenzee is!

Voor het eerst in mijn leven zie ik de zeldzame Parnassia,  mooi in combinatie met de Watermunt en ik ontdek ook nog het kleine bloemetje van het Duizendguldenkruid

Het prachtige Parnassia ga ik natuurlijk uitgebreid bekijken

 Parnassia staat in de boeken als zeldzaam, maar wat is zeldzaam,  zo vraag ik mij af,  wanneer ik

deze massale bloei zie

 Ik heb wat info opgezocht:  het blijkt  dat de biotoop van Parnassia zeldzaam is. 

Parnassia's verschijnen alleen in een pas ontstane kale duinvallei,  en ze houden van nattigheid.

Deze zomer bloeit de Parnassia dan ook massaal,  zo is de natte zomer toch nog ergens goed voor ;-)

 Parnassia,  een beeldschoon bloemetje

 Het is verrukkelijk wandelweer en ik geniet van het struinen door de duinen

En dan zie ik wat onooglijke bleke bloemetjes staan, en moet ik denken aan het blog Bij Duin waarin Albertine op uiterst vermakelijke wijze haar frustratie beschrijft bij het fotograferen van een

Bleekgele Droogbloem in de wind

 Kort daarna vond ik ergens zo'n bloemetje,  ik maakte deze foto,  maar begreep niet wat

hier nou toch zo bijzonder aan is. Ik bewaarde de foto alleen om mezelf er aan te herinneren dat een achtergrond niet altijd egaal hoeft te zijn,  ik vond hem hier zelfs wel schilderachtig

Maar toch, nog eens de tekst van Albertine gelezen, oh... aan de andere kant van de bloem zou iets moois te zien moeten zijn..........

 Vandaag kruip ik er dus uitgebreid om heen, en jawel,

 nu zie ik de schoonheid van de Bleekgele Droogbloem, en begrijp ik ook
waar de naam vandaan komt

 Ik wil bij deze Albertine bedanken voor haar schitterende en informatieve bloemenseries, waar ik veel van opsteek, een aanrader dit blog :  http://bij-duin.blogspot.com

 Dwars door Berkheide loopt de Panzermauer,   een tankmuur, die onderdeel is van de Atlanticwall,  in WOII gebouwd door de Duitsers  om de invasie van de geallieerden te verhinderen

Bij de Muur zit ik even op een bankje, en word ik gepest door een vervelende vlieg.

Als ik hem van mijn arm af mep, blijft ie even op het bankje zitten,  en dan blijkt deze

 lastpak  een toch wel erg mooi  beestje te zijn.

Het is een daas,  ze kunnen gemeen bijten,  maar gelukkig kreeg hij de kans niet!

Slotwoordje:

Een mooi gebied,  dit Berkheide, de moeite waard om nog eens terug te komen.

Bij Paviljoen de Duinen kon ik een kaart kopen van Staatsbosbeheer,  'Hollands Duin',  Noordwijk, Katwijk, Wassenaar ( Meijendel)  alles staat er op,  heerlijk,  er is nog veel  te verkennen!

De foto's van deze serie,  m.u.v. de Panzermauer, zijn allemaal gemaakt met de 100mm macrolens,  ook duinlandschappen,  het verbaasde me dat dat lukte, maar wel zo gemakkelijk ;-)