'Klooiplekje'

Sinds onze fotoreis naar Spanje hebben Gonnie en ik een nieuw woord toegevoegd aan onze woordenschat:  'Klooiplekje'.
Zo noemden we veldjes waar je met je macrolens altijd wel lekker zoet kunt zijn. 

Onlangs stuurde Gonnie mij een mailtje met als onderwerp 'klooiplekje', nou, ik was meteen een en al aandacht,  en wat ze schreef, dat beloofde wel wat: ze had bij haar in de buurt een heel mooi klooiplekje gevonden! 
Een afspraak werd snel gemaakt, en op vrijdag 9 augustus ging opnieuw de wekker om 4 uur af....tijd om te gaan klooien ;-)

Even na 6 uur staan we in het zuiden van het land in een bedauwd natuurgebiedje, 

en Gonnie heeft niets teveel gezegd, want meteen al zien we de prachtige weidebeekjuffers 

in het riet zitten,  helemaal vol dauw, wat mooi!  

Maar lastig bereikbaar, dat wel :-(

Met statief proberen we tussen het riet door te laveren, heel voorzichtig,

want zodra je een rietstengel aanstoot krijg je een soort domino-effect en 

begint alles te bewegen. 

De weidebeekjuffer die daarvan schrikt en niet in staat is om weg te vliegen,

heeft iets anders bedacht om ons te ontvluchten:  

hij laat zich gewoon naar beneden vallen.

Heel behoedzaam gaan we dus aan de gang, 

en het lukt me om mannetje Weidebeekjuffer voor de lens te krijgen.

Aanvankelijk ligt deze hoek van het natuurgebiedje nog in diepe schaduw,

maar voorzichtig komt de zon boven de bomen uit en dan krijgt vrouwtje

Weidebeekjuffer in het vroege zonlicht gouden vleugeltjes.

Toch ook maar even van dichterbij ;-)

En dan worden Gonnie en ik allebei wat rusteloos,  nu de warmte van de zon erbij komt.

zal de dauw snel verdwijnen, en we willen nog zoveel... zoals Icarusblauwtjes met dauw...

We gaan dus verderop kijken,  en hebben daar achteraf eigenlijk spijt van,

want we hebben ongetwijfeld Weidebeekjuffers bij prachtig licht aan onze

neus voorbij laten gaan, maar ja, je kunt niet alles hebben,

en.... we hadden deze ochtend beslist niet te klagen!

Anyway,  we vinden de Icarusblauwtjes met dauw!

De minuscule dauwdruppeltjes zijn op deze foto uiteraard minder goed te zien,

maar meer en meer begin ik plaatjes van onderwerp-in-omgeving te waarderen.

Ze zijn zo piepklein,  die blauwtjes,  eerst zie je ze helemaal niet,

maar ben je er eenmaal op gefocust. dan zie je er ineens een heleboel!

En.... maak je een heleboel foto's die bijna allemaal hetzelfde zijn :-)

Dus tijd voor iets anders!

De Oranje Luzernevlinder.

Tot een paar weken geleden had ik er nog nooit van gehoord,

laat staan dat ik er ooit eentje gezien had,  

en toen verschenen de foto's van deze vlinder op de diverse sites

en nu zie ik deze prachtige vlinders ineens overal vliegen!

En gelukkig gaat er ook eentje langdurig zitten,

zodat ik hem uitgebreid kan fotograferen.

Eerst probeerde  ik het met de zon in de rug, dat bleek toch wel saai,

het lage en zachte tegenlicht daarentegen is sprankelend.

Camera iets meer omhoog gericht,  en meteen een hele andere foto,
 fotograferen wordt steeds boeiender :-)

En zo heb ik er nog veel meer, met telkens een andere achtergrond,

maar die laat ik maar niet allemaal zien, deze serie gaat toch al weer lang genoeg worden...

Wel nog even een frontaalplaatje

 en eentje met de scherpte alleen op het kopje.

Wat later schoot ik deze twee plaatjes,  die missen het sprankelende,

maar zo kun je mooi het verschil zien tussen de Gele Luzernevlinder (links)

en de Oranje Luzernevlinder  (rechts)

We lopen weer terug  en komen weer bij de Icarusblauwtjes,

die inmiddels volop rondvliegen.

We kunnen het niet laten om hier nog een poosje rond te 'klooien'.

Mannetje met vleugeltjes open, wat een mooi gezicht toch.

Het is net een hemelsblauw strikje in het dorre gras.

Net als we verbaasd tegen elkaar zeggen dat we alleen maar mannetjes zien,

zitten er ineens ook een heleboel vrouwtjes.

Fijn!  ook even de vleugeltjes open!

Nou vooruit,  om het af te leren nog zo'n blauw strikje in de paarse luzerneplanten

en bijna terug bij de auto kunnen we de Weidebeekjuffers  nog niet weerstaan,

dus op de valreep nog één foto van deze  mooiste juffer.

Slotwoordje:
Nou, dit 'klooiplekje' is er voor mij eentje met hoofdletters,  een KLOOIPLEKJE dus!
Super Gonnie, dat je dit plekje gevonden hebt en dat je dit met me wilde delen.
Hiervoor zet ik gráág nog een keer de wekker op 4 uur ;-)

Nog wat info voor wie het interessant vindt:  alle foto's zijn gemaakt met de Sony A99 en Sony 100mm macrolens. Alleen bij de eerste foto's gebruikte ik het 3-pootstatief, daarna heb ik dat onhandige ding ingeruild voor de monopod, dan ben je gewoon veel flexibeler.