Juf Loes

Op zondagochtend 30 maart had ik een wel heel bijzonder afspraakje met blogvriend René.

Temidden van honderden bloeiende bosanemoontjes hadden wij een privé-workshop gepland, René was de leerling die wilde leren 'Schilderen met de macrolens' en ik was de juf. 

Hoe pak je zo iets aan?  Ik had eigenlijk geen idee, maar het bleek min of meer vanzelf te gaan,  en al gauw lag René vol overgave tussen de anemoontjes te fotograferen. Reuzebenieuwd was ik naar de resultaten, en ik was aangenaam verrast toen zijn blog online kwam, hij heeft het helemaal begrepen!

Een snelle leerling,  en/of  misschien een goede juf ;-)

Na deze leuke lesuurtjes vertrok René,  

en ben ik me nog even lekker met de bloemetjes gaan bezig houden.

Tijdens het weekendje Brussel met Von hadden we natuurlijk al uitgebreid bosanemoontjes 

gefotografeerd, maar het blijft zo'n leuke uitdaging om het steeds weer op een andere manier  te doen.

Hier heb ik geprobeerd een mooi zacht beeld te maken met meerdere 

anemoontjes in de achtergrond,  maar het is nog niet helemaal zoals ik het in gedachten had.

'Juf Loes' heeft zelf ook nog een heleboel te leren hoor!

Bij dit anemoontje heb ik gebruik gemaakt van het roze van 

de Vingerhelmbloemen,  die ook volop in bloei stonden.

Lastige bloemen vind ik dat,  ze ogen wat rommelig,

maar zo in een zee van zachtroze heeft het wel wat.

En als er maar veel onscherp is,  dan zie je het rommelige van de 

Vingerhelmbloemen lekker niet ;-)

Als ik even lijf en ledematen strek,  zie ik in het grasveld deze piepkleine blauwe bloemetjes

van de Ereprijs, en al gauw vergeet ik mijn behoefte om even recht op te staan.

Uiteindelijk kom ik toch weer terug bij de Bosanemoontjes,

nu met het geel van Narcissen in de achtergrond.

Tja,  je zoekt naar andere manieren, niet 'gewoon' eentje scherp en de andere onscherp.
maar deze twee rozige anemoontjes, ik kon ze toch echt niet weerstaan.....

Tot mijn verrassing vind ik tussen de alom aanwezige bosanemoontjes

de eerste Boshyacintjes in bloei!

Tot slot nog een andere anemonensoort (?)

het  'hoofdonderwerp' had net wat meer scherpte mogen hebben,

maar eigenlijk vind ik de onscherpe bloemen gewoon de mooiste ;-)

Slotwoordje:

Nog even kom ik terug op het begin van mijn blogje: 'Juf Loes'  die een workshop geeft.....

Dat was erg leuk om te doen hoor, zeker gezien de resultaten van René,  maar het was echt iets eenmaligs.
Dus mocht iemand denken 'hé, dat lijkt me ook wel wat', dan gaat dat helaas niet gebeuren.

Pluisjes, drupjes, knutten en ... een skippybal!

Zondag 13 mei,  de laatste dag van mijn vakantie, en eindelijk eens weinig wind,  redelijk wat zon, dus Macro-weer!
Dus ik bel Von op, ga je mee uitsluipers zoeken?
En zo gingen wij om 8 uur naar de Kromme Rade in Kortenhoef,  een goede plek voor libellen, maar... we vonden helemaal niks.
Geen nood,  met de macrolens kun je je op elke vierkante meter uitstekend vermaken!

 Paardenbloempluisjes,  zo algemeen, maar ze zijn en blijven prachtig

( omgezet naar zwart/wit) 

 Pluisje in de wind

Hier kun je echt uren mee zoet zijn

 Dus nog maar eentje

 Von ontdekte het hele kleine bloemetje van de Ereprijs,  prachtig bedekt met dauwdruppeltjes

 Bij deze en voorgaande foto heb ik een heleboel  twijfels,  de composities vind ik wat,

 tja, hoe zal ik het zeggen, wat ongeordend.

Maar misschien moet ik die strakke regeltjes maar eens gewoon wat los laten??

Het hoeft toch ook niet allemaal zo braaf?

Dit vind ik telkens weer mooi,  beetje tegenlicht, dauwdruppel, groot diafragma,

en het blauw van de ereprijs in de achtergrond

Pluisjes en druppeltjes dus, maar ook.... Knutten!!
Vreselijk, het is weer knuttentijd, die hele kleine steekmugjes die je binnen korte tijd helemaal lek prikken.
Von maakte deze foto van mij  in het vochtige gras, een ideale plek voor de knutten.
Ze zijn zo klein dat je ze meestal niet ziet, maar op deze foto zie je ze oplichten in het zonnetje  en zie je hele wolken!
Oef, vreselijke foto eigenlijk, want met oplichtende knutjes lijkt het wel of ik een gouden tand heb en een piercing door mijn wenkbrauw  ;-)
Uiteindelijk, als we overal jeuk hebben, capituleren we, en gaan we naar Cruysbergen




Zanderij Cruysbergen bij Bussum, daar hebben we vorig jaar prachtige macro-avonturen beleefd,
zie Zanderij Cruysbergen   en Cruysbergen 2


Hoe zou het er nu zijn??
Het lijkt aanvankelijk een kale boel, maar met de neus op de grond is het weer feest, mooie mosjes,  zonnedauw  ( die foto's volgen nog)  en tussen het zonnedauw zien we iets leuks:

Een héél klein spinnetje op een soort skippybal !!

Dat gaan we natuurlijk van alle kanten bekijken

Eerst heeft het spinnetje de bal tussen de voorpootjes

 en dan weer wordt het balletje tussen de achterpootjes meegenomen

fascinerend, maar wat is dit??

Ik heb uiteraard wat gegoogeld,  en kom uit op een Wolfspin.

Het wolfspinnetje maakt een  cocon voor de eitjes,  die cocon draagt ze vervolgens

met zich mee totdat de eitjes uitkomen

Dat duurt zo'n twee weken, en gedurende die tijd verdedigt ze

de eitjes met haar leven,  als de cocon wordt afgenomen 

accepteert ze alles wat als vervanging kan dienen, zelfs een propje papier

Na ca twee weken bijt ze de cocon kapot, zodat de jonge spinnetjes er uit kunnen komen.

Ze leven dan eerst nog een poosje op de rug van de moeder.

Oh,  dat lijkt me ook gaaf om te zien!

Slotwoordje:

Of ik die minispinnetjes op de rug van de moeder kan laten zien,  dat durf ik echt niet te beloven, de kans lijkt me eerlijk gezegd wel heel erg klein, maar het macrovirus heeft me weer te pakken,  zo ontzettend mooi om het miniatuurwereldje te kunnen bekijken!

En ja, die uitsluipers waarvoor we eigenlijk op pad gingen, die staan natuurlijk ook nog op het wensenlijstje....