Steenuiltjes

Een enthousiast telefoontje van Gonnie: 'Heb je die mooie Steenuiltjes op Facebook gezien?  

Ik heb geïnformeerd bij Hans Menop  en kan daar op zondag een schuilhutje huren!  Zin om mee te gaan?'

Nou, ik had die Steenuiltjes in een mooie landelijke setting inderdaad ook gezien en bewonderd,  dus over mijn antwoord hoefde ik niet lang na te denken!

We zijn van 4 tot 9 uur welkom en dromen natuurlijk van mooi avondlicht.

Hoe anders kan het lopen....  

Buienradar laat tussen 4 en 7 zware buien zien, en inderdaad,  

we arriveren in de stromende regen,  het gaat zo hard dat we eerst 

een poos in de auto blijven wachten.

Weer buienradar bekijken... ziet er weinig hoopvol uit :-(

Maar we geven de moed niet op,  als het even iets minder hard regent installeren 

we ons in de schuiltent, en dan... wordt het om een uur of 5 droog en het blijft droog!

Moraal van het verhaal:  Vertrouw niet op Buienradar!

Vanaf een uur of  half 7 laten de uiltjes zich zien.

Tot die tijd hebben we uitgebreid de mooie landelijke setting kunnen bewonderen.

Een kleine boomgaard met hoog gras, boterbloemen en klaprozen,

met daarin o.a. een fotogeniek oud hek.

Dat hek blijkt wel de meest favoriete plek van het Steenuiltje te zijn.

Maar af en toe zit er eentje in de walnotenboom.

Daar zit ook de nestkast met vier jongen.

Helaas heb ik van de jongen geen mooie foto's kunnen maken,

bovenop de nestkast vond ik bij nader inzien toch niet zo geslaagd,

en het moment dat er eentje op een tak zat heb ik gemist.

Zo'n plaatje valt bij Gonnie wel te bewonderen.

En nog meer mooie foto's,  dus zeker even kijken!

Klik hier

Ook de eerste keer dat er muis gevangen wordt  mis ik,

maar hoera,  de tweede keer keer is gelukkig wel raak!

En als je dan snel terugkijkt en ziet dat de oogjes scherp zijn, dan ben je blij!

Tja,  de muis is minder blij natuurlijk  :-( 

Pas later landt het Steenuiltje een paar keer op het paaltje bij de klaprozen

en op een ander paaltje met boterbloemetjes in de achtergrond.

Door de camera net even wat anders te richten pak ik hier ook een paar klaprozen mee.

Als er dan ook een Gekraagde Roodstaart op het zelfde paaltje landt,  

dan is dat een hele leuke bonus!

Slotwoordje:
Dat mooie avondlicht waar ik van droomde,  dat was voor ons niet weggelegd, maar we waren al lang blij dat het droog bleef en het licht was zeker niet slecht.  
Het was dan ook een geslaagd avontuur,  met mijn hartelijke dank aan Hans Menop  voor de geboden mogelijkheid en gastvrijheid.  Ik kom volgend jaar graag weer terug!

Addertjes onder het gras

In dit blogje meer Twentse avonturen.
Gonnie en ik brachten er samen twee prachtige en gezellige dagen door, waarvan we maar liefst anderhalve dag in de Hut van Han zaten!
Nooit geweten dat ik dat zo lang kon volhouden, maar de tijd vloog gewoon voorbij.
In de resterende uren hadden we nog wat wensen op ons lijstje, en kwamen we nog wat verrassingen tegen!






We waren getipt over een Steenuiltje in de buurt. Dus als we de eerste dag rond een uur of vijf de hut verlaten,  gaan we op zoek

Onderweg zien we in een kanaal een paartje futen zwemmen, op zich niets bijzonders natuurlijk, 

maar we hopen allebei op baltsende futen, dus al rijdend volgen we dit paar een hele poos,  

maar geen balts.

Deze foto vind ik echter wel de moeite waard door de spiegelende lijnen in het water.

 Ik heb eigenlijk niet goed opgelet, maar ik neem aan dat het de spiegeling van een 

hoogspanningsmast is, waar de futen precies door heen zwemmen

We maken nog een tussenstop voor deze Aalscholver, 

in broedkleed vind ik het toch wel erg mooie vogels

Door al ons getreuzel bij het kanaal  komen we laat aan bij de plek van het Steenuiltje, 

we moeten een poos zoeken,  en als we het uiltje dan eindelijk gevonden hebben,  

zijn we eigenlijk te laat,  er is nog maar héél weinig licht.

 Geen geweldig mooie foto's dus, maar wél mijn eerste Steenuiltje!

Deze foto maakte ik vanuit de auto bij 1600 iso en 1/13 seconde!

Het lukte  nog redelijk doordat het uiltje doodstil bleef zitten, en dankzij de rijstzak, afstandsbediening

 én de goede tip van Gonnie om de spiegelopklapfunctie van de camera te gebruiken. 

Zo leer je altijd weer wat van elkaar!

 De volgende ochtend zitten we weer in de hut. 

Alle vogels zijn de revue al gepasseerd in mijn voorgaande blogjes, 

 maar op de valreep, vlak voor ons vertrek worden we nog verrast door het Muisje en....

 Het Eekhoorntje komt ineens tevoorschijn, daar hadden we al die tijd al op gehoopt!

Helaas,  hij stond er maar half op, dus ik heb er maar een portretje van gemaakt

Geheel onverwacht rent hij ineens op ons toe,  onze camera's ratelen,  oei, wat rent hij hard,

 alle foto's helaas onscherp, dit is de enige acceptabele.

Na deze leuke afsluiter van de heerlijke dagen in het hutje, pakken we onze spullen in, we sluiten de hut af,  en we gaan van de prachtige lentedag ( donderdag 15 maart) genieten.  We rijden naar een veengebiedje en gaan op zoek naar Heikikkers, want Blauwe Heikikkers staan héél hoog op ons wensenlijstje.

Maar....  we vinden aanvankelijk geen Heikikkers, maar wel iets anders:

Addertjes onder het gras!

Tja, de meeste zitten dus inderdaad tussen en onder het gras.

Als andere fotografen en wandelaars in het natuurgebied ons hier niet op hadden gewezen,

dan hadden we ze vast niet gezien

 Ik had nog nooit een adder gezien,  en ik dacht dat ze veel groter waren.

 Nou fijn eigenlijk, dat ze niet zo groot zijn, want dan lijken ze me best angstaanjagend,

 het zijn tenslotte giftige slangen

 Zolang je geen onverhoedse bewegingen maakt en trillingen veroorzaakt, 

blijven ze rustig in het zonnetje liggen, en hebben we alle tijd om ze te bekijken, 

en te hopen dat ze zich nog wat beter laten zien

Na wat geduld lukt het dan ook om deze adder bijna helemaal in beeld te krijgen.

Gave ervaring hoor!

Ik realiseerde me trouwens pas later dat deze slangen zeldzaam zijn.

Had ik nóg meer mijn best moeten doen op de foto's  ;-)

Door deze verrassende ontmoetingen zouden we bijna de Heikikkers vergeten. Maar ineens horen we 

Wbloeb wbloeb wbloeb  

Wat een apart geluidje,  dat kunnen alleen maar de Heikikkers zijn! 

 Het duurt een hele poos voordat we ze vinden, helaas,  ze zitten héél ver weg, 

 en ze hebben geen zin om dichterbij te komen.

Ach, zo tussen het riet is het toch ook wel een mooi natuurlijk plaatje

 Maar ik kan het toch niet laten om de foto nog even flink te croppen, en ja,

 nu zie ik het beter, ze zijn echt blauw!

En dan zit ons tweedaags uitstapje er helaas op. 

Onderweg naar huis rijd ik toch nog even langs het Steenuiltje,  

waar ik nu prachtig licht heb, maar meer dan een half koppie met één oogje 

krijg ik niet te zien, vond het toch wel een grappig plaatje!

Nog even wat anders, in de vorige blogjes over de Hut van Han is meerdere malen geschreven over de geringde vogels. Ik kreeg er zojuist een interessante reactie op van Han,  die ik er hier even inplak voor wie er meer van wil weten:

"Ik vertel graag wat over de geringde vogels. In Nederland is het erg lastig, zo niet onmogelijk, om op een geschikte plek een hut als deze neer te zetten. Je moet er dagenlijks naar toe kunnen om te voeren, te onderhouden en te observeren. Dat levert al snel de nodige ongemakken bij terreineigenaren op. Daarnaast moet het er vooral zo rustig mogelijk zijn; dus geen wandelaars, honden, enz.
Daarom is het zo mooi dat we hier gebruik mogen maken van de ringbaan van de plaatselijke vogelwerkgroep. Deze mensen werken mee aan een groot internationaal onderzoek naar vogels en levren daarbij een belangrijke bijdrage aan bv de verspreiding van vogelgriep; om maar iets actueels te noemen. Het zijn vooral de mezen die een ring om hebben, en helaas ook wat kleurringen omdat dit in de verplichting van het behoud van de licentie valt. We hebben echter af kunnen spreken om dit vooral bij de voor fotografen wellicht minst interesante soort; de koolmees, te doen. En die zijn hier nu eenmaal in enorme aantallen aanwezig. En juist dat zorgt er weer mede voor dat veel 'verse' n andere vogels het aandurven om zich ook bij de hut te laten zien. Zo hebben we er dus ook voordeel aan. Het is een beetje afhankelijk van de tijd van het jaar hoeveel geringde vogels er aanwezig zijn. In de zomertijdmaanden aanmerkelijk minder.
De spechten die een ring om hebben, zijn speciaal voor ons allemaal aan de linker poot geringd zodat je er met wat tips van mij erg makkelijk rekening mee kunt houden en ze dus ringloos kunt fotograferen.
Overigens komt een belangrijk deel van de opbrengst van deze hut ten goede aan het onderzoek van deze vogelwerkgroep. En zo wast de ene hand de ander:-)) "

Slotwoordje:

Ik hoef vast niet af te sluiten met de mededeling dat we twee fantastische dagen hadden,  dit blijkt wel uit de drie enthousiaste blogjes die ik gemaakt heb.

Rest mij Gonnie te bedanken voor het idee en voor de gezelligheid,  we zijn het er beiden over eens, voor herhaling vatbaar!

En wie nog niet bij Gonnie langs geweest is, gauw doen, want zij heeft ook geweldig mooi fotowerk geplaatst. Dit is het linkje