De nieuwe Hut van Han

'Zin om mee te gaan naar de HBN hut 6?' vraagt Gonnie mij.

Nou, dat lijkt me wel wat.  Deze nieuwe fotohut van Han Bouwmeester is aan het water gelegen, en is dus totaal anders dan de andere hutten, die voor het merendeel in het bos staan.

We maken er een gezellig weekend Twente van en installeren ons op maandagmorgen 18 augustus in de hut.

Het weer laat ons tijdens ons 3-daagse uitstapje nogal in de steek,

maar op deze maandagmorgen laat het zonnetje zich gelukkig toch even zien.

Vogels laten zich vooralsnog weinig zien.

We moeten het doen met wat Meerkoeten,  in de verte een Oeverlopertje,

en daar houdt het zo'n beetje bij op.

Het wordt pas leuk als er een Blauwe Reiger echt vlák voor de hut loopt.

De hut is voorzien van spiegelend glas, waardoor de reiger ons niet kan zien.

Wat een gek idee ;-)

Het Oeverlopertje begint nu ook wat dichterbij te komen.

Zo met een klein strandje erbij krijg je wel een aardig 'landschapje'.

Maar dit soort foto's zijn wat moeilijk te maken, omdat er op (te) veel plaatsen

stokken in water geplaatst zijn.

Van de reiger maakte ik ook plaatjes waar hij helemaal op staat,

maar steeds zaten daarbij die takken in de weg.

Ik kreeg het gevoel dat deze plek toch vooral is ingericht om

vogels beeldvullend te fotograferen.

Het weer begint te veranderen,  en een stevige wind zorgt voor lieve wapperende veertjes

bij het Oeverlopertje.

Deze foto is een flinke crop,  vooral omdat er weer zo'n tak in beeld stond.

Maar ja,  ik kan wel gaan zitten mopperen,

maar die takken staan er natuurlijk niet voor niets....

Oeverlopertje-op-tak  is toch wel leuk.

Nóg leuker zou het zijn met een lichtje in het oog.

Ja,  ik weet het,  ik ben niet snel tevreden  :-)

Als er even weinig te beleven is, bekijken we het logboek

Oh!  iedere dag wordt het ijsvogeltje gesignaleerd!

Dat willen wij ook......

er staan genoeg takken en stokken voor hem klaar!

En ja hoor!  vroeg in de middag zit daar ineens het IJsvogeltje!

En keer op keer komt hij terug,  

en wij hopen telkens maar dat hij dat doet tijdens

een van de spaarzame opklaringen.

Want in de middag komt de ene na de andere bui naar beneden.

IJsvogel in de regen kan trouwens ook mooie platen opleveren,

maar ja,  zo weinig licht..  hoe doen andere fotografen dat toch??

We zijn nu toch wel blij met de stokken in het water,

de ijsvogel heeft ze voor het uitkiezen.

't Is natuurlijk vooral leuk als hij een tak kiest die lekker dichtbij staat.

Ik hoefde hier nauwelijks te croppen.

Wat een mooi vogeltje toch!

Ik had al wel eens foto's gemaakt van het ijsvogeltje,

maar die waren niet om over naar huis te schrijven.

Dan zou je zeggen dat ik hier heel blij mee moet zijn,

maar inmiddels heb ik al zóveel schitterende ijsvogel-foto's voorbij zien komen,

dat ik deze beelden eigenlijk nogal gewoontjes vind.

Eind van de middag wordt het licht steeds lastiger,

en juist dan komen de mooie momenten.

Wat ik van deze foto aardig vind is het licht in de wapperende veertjes.

Met een braakbal!

Dit tafereeltje zagen we meerdere keren, ook het uitspuwen had ik in beeld,

maar met een veel te lange sluitertijd,  

kon dus allemaal de prullenbak in.

Slotwoordje:

Tot slot schoot ik nog een serie met visje, maar helaas, ook die foto's hebben het blog niet gehaald.

Ach,   je kunt nu eenmaal niet alles hebben :-)

Vogels fotograferen vind ik vaak best frustrerend,  maar tegelijkertijd ook erg leuk!

We hebben dan ook een prima dag gehad daar in die hut.

Addertjes onder het gras

In dit blogje meer Twentse avonturen.
Gonnie en ik brachten er samen twee prachtige en gezellige dagen door, waarvan we maar liefst anderhalve dag in de Hut van Han zaten!
Nooit geweten dat ik dat zo lang kon volhouden, maar de tijd vloog gewoon voorbij.
In de resterende uren hadden we nog wat wensen op ons lijstje, en kwamen we nog wat verrassingen tegen!






We waren getipt over een Steenuiltje in de buurt. Dus als we de eerste dag rond een uur of vijf de hut verlaten,  gaan we op zoek

Onderweg zien we in een kanaal een paartje futen zwemmen, op zich niets bijzonders natuurlijk, 

maar we hopen allebei op baltsende futen, dus al rijdend volgen we dit paar een hele poos,  

maar geen balts.

Deze foto vind ik echter wel de moeite waard door de spiegelende lijnen in het water.

 Ik heb eigenlijk niet goed opgelet, maar ik neem aan dat het de spiegeling van een 

hoogspanningsmast is, waar de futen precies door heen zwemmen

We maken nog een tussenstop voor deze Aalscholver, 

in broedkleed vind ik het toch wel erg mooie vogels

Door al ons getreuzel bij het kanaal  komen we laat aan bij de plek van het Steenuiltje, 

we moeten een poos zoeken,  en als we het uiltje dan eindelijk gevonden hebben,  

zijn we eigenlijk te laat,  er is nog maar héél weinig licht.

 Geen geweldig mooie foto's dus, maar wél mijn eerste Steenuiltje!

Deze foto maakte ik vanuit de auto bij 1600 iso en 1/13 seconde!

Het lukte  nog redelijk doordat het uiltje doodstil bleef zitten, en dankzij de rijstzak, afstandsbediening

 én de goede tip van Gonnie om de spiegelopklapfunctie van de camera te gebruiken. 

Zo leer je altijd weer wat van elkaar!

 De volgende ochtend zitten we weer in de hut. 

Alle vogels zijn de revue al gepasseerd in mijn voorgaande blogjes, 

 maar op de valreep, vlak voor ons vertrek worden we nog verrast door het Muisje en....

 Het Eekhoorntje komt ineens tevoorschijn, daar hadden we al die tijd al op gehoopt!

Helaas,  hij stond er maar half op, dus ik heb er maar een portretje van gemaakt

Geheel onverwacht rent hij ineens op ons toe,  onze camera's ratelen,  oei, wat rent hij hard,

 alle foto's helaas onscherp, dit is de enige acceptabele.

Na deze leuke afsluiter van de heerlijke dagen in het hutje, pakken we onze spullen in, we sluiten de hut af,  en we gaan van de prachtige lentedag ( donderdag 15 maart) genieten.  We rijden naar een veengebiedje en gaan op zoek naar Heikikkers, want Blauwe Heikikkers staan héél hoog op ons wensenlijstje.

Maar....  we vinden aanvankelijk geen Heikikkers, maar wel iets anders:

Addertjes onder het gras!

Tja, de meeste zitten dus inderdaad tussen en onder het gras.

Als andere fotografen en wandelaars in het natuurgebied ons hier niet op hadden gewezen,

dan hadden we ze vast niet gezien

 Ik had nog nooit een adder gezien,  en ik dacht dat ze veel groter waren.

 Nou fijn eigenlijk, dat ze niet zo groot zijn, want dan lijken ze me best angstaanjagend,

 het zijn tenslotte giftige slangen

 Zolang je geen onverhoedse bewegingen maakt en trillingen veroorzaakt, 

blijven ze rustig in het zonnetje liggen, en hebben we alle tijd om ze te bekijken, 

en te hopen dat ze zich nog wat beter laten zien

Na wat geduld lukt het dan ook om deze adder bijna helemaal in beeld te krijgen.

Gave ervaring hoor!

Ik realiseerde me trouwens pas later dat deze slangen zeldzaam zijn.

Had ik nóg meer mijn best moeten doen op de foto's  ;-)

Door deze verrassende ontmoetingen zouden we bijna de Heikikkers vergeten. Maar ineens horen we 

Wbloeb wbloeb wbloeb  

Wat een apart geluidje,  dat kunnen alleen maar de Heikikkers zijn! 

 Het duurt een hele poos voordat we ze vinden, helaas,  ze zitten héél ver weg, 

 en ze hebben geen zin om dichterbij te komen.

Ach, zo tussen het riet is het toch ook wel een mooi natuurlijk plaatje

 Maar ik kan het toch niet laten om de foto nog even flink te croppen, en ja,

 nu zie ik het beter, ze zijn echt blauw!

En dan zit ons tweedaags uitstapje er helaas op. 

Onderweg naar huis rijd ik toch nog even langs het Steenuiltje,  

waar ik nu prachtig licht heb, maar meer dan een half koppie met één oogje 

krijg ik niet te zien, vond het toch wel een grappig plaatje!

Nog even wat anders, in de vorige blogjes over de Hut van Han is meerdere malen geschreven over de geringde vogels. Ik kreeg er zojuist een interessante reactie op van Han,  die ik er hier even inplak voor wie er meer van wil weten:

"Ik vertel graag wat over de geringde vogels. In Nederland is het erg lastig, zo niet onmogelijk, om op een geschikte plek een hut als deze neer te zetten. Je moet er dagenlijks naar toe kunnen om te voeren, te onderhouden en te observeren. Dat levert al snel de nodige ongemakken bij terreineigenaren op. Daarnaast moet het er vooral zo rustig mogelijk zijn; dus geen wandelaars, honden, enz.
Daarom is het zo mooi dat we hier gebruik mogen maken van de ringbaan van de plaatselijke vogelwerkgroep. Deze mensen werken mee aan een groot internationaal onderzoek naar vogels en levren daarbij een belangrijke bijdrage aan bv de verspreiding van vogelgriep; om maar iets actueels te noemen. Het zijn vooral de mezen die een ring om hebben, en helaas ook wat kleurringen omdat dit in de verplichting van het behoud van de licentie valt. We hebben echter af kunnen spreken om dit vooral bij de voor fotografen wellicht minst interesante soort; de koolmees, te doen. En die zijn hier nu eenmaal in enorme aantallen aanwezig. En juist dat zorgt er weer mede voor dat veel 'verse' n andere vogels het aandurven om zich ook bij de hut te laten zien. Zo hebben we er dus ook voordeel aan. Het is een beetje afhankelijk van de tijd van het jaar hoeveel geringde vogels er aanwezig zijn. In de zomertijdmaanden aanmerkelijk minder.
De spechten die een ring om hebben, zijn speciaal voor ons allemaal aan de linker poot geringd zodat je er met wat tips van mij erg makkelijk rekening mee kunt houden en ze dus ringloos kunt fotograferen.
Overigens komt een belangrijk deel van de opbrengst van deze hut ten goede aan het onderzoek van deze vogelwerkgroep. En zo wast de ene hand de ander:-)) "

Slotwoordje:

Ik hoef vast niet af te sluiten met de mededeling dat we twee fantastische dagen hadden,  dit blijkt wel uit de drie enthousiaste blogjes die ik gemaakt heb.

Rest mij Gonnie te bedanken voor het idee en voor de gezelligheid,  we zijn het er beiden over eens, voor herhaling vatbaar!

En wie nog niet bij Gonnie langs geweest is, gauw doen, want zij heeft ook geweldig mooi fotowerk geplaatst. Dit is het linkje 

Hut van Han - Come to my island

Zoals beloofd het vervolg vanuit de Hut van Han.
Na de klassieke portretjes op een tak  is het nu tijd voor meer spetterend werk!
Doordat de hut half is ingegraven, heb je mooi op ooghoogte zicht op het water voor de hut, en zeker bij het zonnetje van dag twee, is het dan een uitdaging om gebruik te maken van de weerspiegelingen in het water.
Met dat doel voor ogen bouwen we een fraai eilandje. 
Hulde aan Han, die het stimuleert dat je een eigen setting maakt, en daarom liggen er rondom de hut  allerlei takken en stronken die je naar eigen inzicht hiervoor kunt gebruiken

Zo, wij hebben ons eiland gebouwd en wachten  in de hut vol spanning op bezoekers.............

                           Het Roodborstje strijkt neer, maar dom!!  te ver ingezoomd, niks geen spiegeling dus : -(

Lens uitgezoomd, ik ben er klaar voor en :

Glanskopje brengt een bliksembezoek aan ons eilandje, oef! wat is dit vogeltje snel!

Maar hij staat er op, mét spiegeling!

Pimpeltje komt ook even polshoogte nemen

en dan blijft het stil...

In mijn hoofd klinkt ineens 

'Come to my Island'

van Kc and the Sunshine Band

ik zing het zachtjes,  nee, vooral niet te hard

we willen de vogeltjes niet wegjagen..

maar het helpt!

Twee Koolmezen landen op 'My island'

In de loop van de ochtend is het licht harder en feller geworden,  

ik heb dan ook het witte wangetje

 van de rechter koolmees helaas wat overbelicht,

 maar bij deze foto gaat het me vooral om de linker mees,  

let op, deze staat niet gewoon op zijn pootjes, nee, hij zít !

Ai, wat een akelig gezwel heeft deze Koolmees.

Volgens Han kan het een ontstoken tekenbeet zijn,  maar andere oorzaken zijn ook mogelijk.

We hebben hem op verzoek wat foto's gestuurd voor nader onderzoek.

Tja, de Koolmees leidt door zijn uiterlijk wat af, maar let op de Pimpelmees!

Die is in de aanval  en slaat echt met zijn pootje van zich af!

Ook een gewone Koolmees is niet welkom,  kijk hem zitten die kleine

is het zíjn eiland??

Nooit geweten dat zulke kleine vogeltjes echt boos en verontwaardigd  kunnen kijken ;-) 

Kwartetje ;-)

Ik had deze foto ingestuurd naar de site van Vroege Vogels, leuk, 

daar stond hij het hele weekend als favoriet van de redactie.

Vroege Vogels twitterde ook dat de redactie  verward was, 2 of 4 pimpelmezen??

Een reactie daarop vond ik erg treffend:

"Twee Pimpelmezen en een ondersoort"

Water,  en lekker weer,  

die combinatie leidt tot badderende vogeltjes

en wat is al dat gespetter heerlijk om te zien !

Spetterend toch??

Ik kom nog even terug op de vorige serie, waarbij  in de reacties geschreven werd over de opvallende ringen van veel vogeltjes.

De hut van Han Bouwmeester is te danken aan een samenwerking met de vogelwerkgroep, die hier een ringbaan heeft. Daarom tref je hier veel geringde vogels, vooral mezen,  maar het voordeel hiervan is dat de geringde vogels veel andere vogels aantrekken. 

Slotwoordje:

Op de tweede dag in de hut was het té mooi lenteweer,  Gonnie en ik spraken daarom met elkaar af: Om kwart voor elf gaan we weg. Nou, we letten natuurlijk niet goed op de tijd,  en dat was maar goed ook, want om 10 voor elf kwam er nog een leuke bezoeker!   Wordt dus vervolgd...

Hut van Han - Vogels op een takkie

De Vogelhut van Han Bouwmeester, voor velen wellicht al een bekende locatie, een prachtige plek om in alle rust vogeltjes te fotograferen.

Vorige week bracht ik er anderhalve dag door, samen met medeblogster Gonnie, dag één was bewolkt, dag twee stralend zonnig, zodat we de tweede dag,  na de ochtenduurtjes in de hut,  van de Twentse natuur,  van het mooie weer  en... van bijzondere dieren gingen genieten, maar daarover later meer.

Eerst de vogeltjes, die we vanuit deze fantastisch ingerichte schuilhut fotografeerden.

 Veel en veel teveel foto's heb ik gemaakt,  dus ik stond voor een knap lastige klus om alles te sorteren,

 ik ben er ook nog steeds niet mee klaar. 

 Voor deze eerste serie heb ik gekozen voor de 'Vogeltjes op een takkie'. 

 Eigenlijk de meest voorspelbare vogelfoto's,  

maar toch ook wel  fijne portretjes

Natuurlijk hoop je op bijzondere soorten,

maar dat ging niet lukken

 Maar een Pimpelmeesje is toch ook mooi?

 Deze foto van het Roodborstje haalde een plekje in mijn selectie

omdat ik het zo schattig vind hoe hij zijn pootje om 'het takkie' houdt

 Selecteren uit zó veel is moeilijk!  

 Een van de criteria is  het lichtje in het oogje, want dat maakt

het beeld toch net even wat levendiger

 Matkopje of Glanskopje???

 Matkopje heeft een wat dikkere nek,  een beetje een stierennek,  

terwijl Glanskopje wat sierlijker is

 Ik had deze foto's aan Han voorgelegd,  maar zonder de zang erbij te horen weet hij 

het ook niet voor 100% zeker, maar hij vermoedt dat het een Glanskopje is

 Niet óp een takkie,  maar áán een dikke tak,  de Grote Bonte Specht

 Deze fraaie bosvogel  liet zich regelmatig zien

 en ik zou met alle foto's een héél  lang blog kunnen vullen  ;-)

Dat doe ik dus niet ;-)

Wel nog een mooie close up

 De Boomklever kwam ook voorbij,  knap toch hoe deze

 langs de boomstam zowel naar boven als naar beneden kan lopen

Let op het tongetje,  heel verrassend,

  ik vind het net de meeldraad van een bloem!

Tot slot een Koolmeesje,  en dit meesje boven het water is een 

opmaat naar een volgende, nattere serie...

Slotwoordje:
Er volgt dus meer vanuit de Hut van Han,  en ook vanuit de Twentse natuur,  het gaat weer druk worden op mijn blogje!