Vogelhut Marken

In deze blogpost ga ik even terug naar 18 en 19 mei.
Onverwachts kreeg ik de gelegenheid om naar de Vogelhut Marken te gaan. 
Vanwege de Coronacrisis en bijhorende maatregelen had ik even wat twijfels, maar ik besloot deze mooie kans toch te pakken maar dan wel in mijn uppie.  
De weersvooruitzichten zijn aardig en ik heb er zin in!




Rond het middaguur meld ik me bij Jeanine die me naar de hut brengt. Oh wat een  heerlijkheid om hier al die weidevogels om me heen te horen!  Alleen daarvoor zou je er al naar toe gaan.
Ik ben snel geïnstalleerd, maar er zitten op dat moment weinig vogels in de buurt. Ik neem dus even rustig de  tijd om de  mogelijkheden vanuit de verschillende luiken te bekijken, de lage hebben mijn voorkeur, alhoewel mijn lijf daar later anders over zal gaan denken....
En dan is het wachten op wat er komen gaat, altijd weer spannend!

Ik hoef  niet al te lang te wachten, in het hoge gras voor de hut scharrelt een 

Kievit pulletje en een aantal keren komt het heel dichtbij.

Door mijn lage standpunt is het gras zowel voor als achter het pulletje mooi zacht en onscherp, 

maar tegelijkertijd staat het gras regelmatig in de weg. 

Eigenlijk is er maar één afstand waarop ik het pulletje  zonder last van 

het gras goed in beeld kan krijgen, waardoor alle foto's misschien wat op elkaar lijken, 

drie foto's van het pulletje vind ik daarom eigenlijk net teveel, 

maar ach, omdat ze zo schattig zijn,  en omdat ik niet kon kiezen ;-)

Intussen zat Mama Kievit op afstand de boel rustig in de gaten te houden.
Het grashalmpje kon ik niet buiten beeld houden, dus gewacht tot de houding van de
Kievit plus het eigenwijze kuifje een beetje in de compositie pasten.

Er zitten veel Tureluurs en ze zijn lekker actief. 

 Deze schoot ineens vanuit het plas-dras omhoog!

Veel paringen, maar in veel gevallen ook steeds in het hoge gras en 

daardoor net uit mijn zicht, maar gelukkig niet altijd.

En als het gras dan toch nog net één kontje hoog is verdwijnt  het vrouwtje  alsnog bijna,

maar dat oogje tussen de grassprieten door maakt het voor mij juist een leuk plaatje.

De Grutto's laten zich alleen maar wat verder weg zien,
maar zo in zijn eentje in een trotse houding toont hij zich wel mooi
als de Koning van de Weidevogels in zijn grasgroene koninkrijk.

In de middag was er een een prima mengeling van zonneschijn en sluierbewolking,  

in de avond is er echter meer bewolking voorspeld. Dat zou jammer zijn.

Maar gelukkig, voordat de zon daadwerkelijk achter de wolken verdwijnt kan ik bij laag 

tegenlicht nog prachtig het silhouet van de Grutto fotograferen.

En ook nog met een heerlijke sprankelende blingbling!

Deze middag was genieten, maar het fijne van de Vogelhut op Marken is

 dat je nog niet naar huis hoeft, nee,  je blijft er overnachten!

Al om een uur of 9 maak ik mijn bedje klaar en ga daarna tevreden en 

ontspannen liggen luisteren naar allerhande vogelgeluiden en kikkers,  

bijna jammer dat ik al gauw in slaap viel....

De wekker maakt me om kwart over 5 wakker.

Ook nu was er bewolking voorspeld, maar een blik op de horizon laat licht zien!

Snel bed opruimen en de luiken weer open,

een mooie ochtend is welkom....

Aanvankelijk heb ik nog te weinig licht om fatsoenlijk te kunnen fotograferen, 

maar dat maakt niet uit, want er is geen vogel te zien ;-(   

 Ook niet als het licht mooi en warm wordt, dat is even pech.

Dan maar even spelen met de weerspiegeling van het Paard van Marken, ook leuk!

Maar een combinatie van het Paard met een weidevogel, dat zou pas écht leuk zijn toch?
...

Het zag er niet naar uit, maar uiteindelijk verscheen er toch een 

Kievit  op de juiste plek en 'klik' zei de camera!

Intussen werd het natte gras in het tegenlicht een decor vol flonkerende lichtjes,

maar wéér geen vogel te zien in deze prachtige setting.

Wachten en hopen.... en uiteindelijk verscheen er een Bergeend, dankjewel!

De Bergeend was net op tijd want zoals voorspeld ging de zon verdwijnen, 

alle flonkeringen weg, maar wel nog een aardig plaatje op een ander plekje.

En dat was stomtoevallig op precies dezelfde plaats als op deze foto 

die ik de vorige dag had gemaakt. Wel even leuk om de verschillen 

van ochtend en middag te laten zien.

En Mama Bergeend?  

 Die leek boos!  Omdat zij nog niet op de foto mocht?

Slotwoordje:   Het was een geslaagd bezoek aan de hut en uiteraard maak je dan héél veel foto's.  Voor mijn blog had ik met mezelf afgesproken een selectie van 10 beelden te maken om een impressie te geven. Zo'n streven dwingt me om streng te selecteren, maar ik was toch niet streng genoeg voor mezelf, het zijn er 16 geworden...   Nou vooruit dan maar Loes!  ;-)

Keten

Weidevogels fotograferen vanuit een vogelhut midden in het plas-dras-weiland,  dat leek ons wel wat!

Op Marken kan dat,  daar staat een tot vogelhut omgebouwde schaftkeet en die kun je huren:

http://photohide-marken.nl/

Von en ik deden dat 24/25 april, en dat werd echt 'keten',  want in deze 'keet' blijf je een nachtje slapen!

Rond half twee worden we op de boerderij van Jeanine en Wim gastvrij ontvangen,

en dan worden we naar de hut gebracht.

Hij staat echt midden in het weiland,  en is helemaal ingericht voor het fotograferen van weidevogels.

Aan 3 zijden van de keet zijn lage kijkgaten aangebracht, 

dus het wordt een laag-bij-de-gronds avontuur ;-)

Gelukkig zijn er schuimplastic ligkussens om het iets comfortabeler te maken.

Nog maar net binnen en geïnstalleerd worden we getrakteerd op een gevecht tussen 

een Kievit en een stel Bergeenden, helaas zijn die foto's niet scherp.

Even later wordt de reden van het gevecht ons duidelijk:

De kievit heeft een nest met 4 jonkies!

Schitterend om te zien die kleine kievitkuikens,

maar voor de foto's zitten ze echt te ver weg.

Eigenlijk zitten bijna alle weidevogels verder weg dan we hoopten,

of wij hebben gewoon te weinig milimeters,

400mm op een fullframe camera is nou eenmaal niet echt veel.

Aanvankelijk komen alleen de Bergeenden wat dichter bij de hut,

maar toch is deze foto, net als de hele serie,  behoorlijk gecropt.

De Tureluurs blijven allemaal op afstand, maar als ze zoals hier op een mooi  plekje zitten,

heb ik daar helemaal geen bezwaar tegen,  het hoeft voor mij niet allemaal zo close.

We treffen het met het licht,  dat is dank zij wat dunne sluierbewolking erg mooi 

voor een tijdstip midden op de middag.

Kwik, kwek en kwak ;-)

Niet helemaal scherp,  en héél erg gecropt,

maar te leuk om niet te plaatsen.

Jammer,  de zon ging hier net even schuil achter wat meer bewolking,

nu mis ik de mooie kleuren van de Kievit.

En als ik nou toch aan het 'zeuren' ben:  

De linkergrasspriet had net wat meer naar links moeten staan

voor meer evenwicht in de compositie.

Het valt allemaal niet mee ;-)

Wat later in de middag komen de Grutto's een beetje binnen ons bereik

en van zo'n spetterende wasbeurt worden we wel blij!

Tureluurtjes, eigenlijk te ver weg,

maar zulke leuke momenten!

Rond een uur of half zes wordt het licht steeds mooier

en werken de Grutto's  even lekker mee!

De Tureluur laat zich ook weer prachtig zien

Zo kunnen we tot zonsondergang nog wel even lekker doorgaan?

( Grasspriet staat hier trouwens wel goed!  )

Helaas, die wens kwam  niet uit,  terwijl we ons vermaken met de Watersnip,

trekt de lucht dicht, en gaat het regenen, later gevolgd door onweer.

Foto's in de regen leken me ook best nog wel aardig, maar licht en kleuren 

waren absoluut niet aantrekkelijk, en bovendien zochten de meeste vogels hun heil elders.

Von en ik installeren ons maar een beetje gemakkelijk in de 'keet',

hapje en drankje erbij, foto's alvast bekijken en uitzoeken,

al luisterend naar de kletterende regen op het dak met af en toe een donderslag,

en dat alles vaak overstemd door een aanzwellend koor van kikkers!

Het heeft eigenlijk wel wat ;-)

Het wordt helemaal keten wanneer het donker gaat worden, 

er is nauwelijks licht, dus onze bedjes maken we voor die tijd in orde.

Het bovenste stapelbed is ons toch wat te acrobatisch en claustrofobisch,

één matras gaat daarom op de grond,  dat is prima te doen,

en dan gaan we met de kippen op stok

en hopen we dat de kikkers ons in slaap zingen.......

Nou,  die kikkers hebben ons vooral vaak wakker gehouden,

maar ik vond het heerlijk om te liggen luisteren naar het kikkerkoor, 

vermengd met roepende grutto's en tureluurs.

Kwart voor 6 ging de wekker,  gauw kijken hoe het buiten is:

Zwaarbewolkt :-(

Dus nog maar even terug naar bed.

Om half 7 kijk ik weer naar buiten,  en zie een rode bol door de bewolking heen breken,

en vlák voor de hut foerageert een Kluut!

Snel opstaan, maar voordat we het kijkluik kunnen openen moeten we eerst de bedden opruimen.

dus tegen de tijd dat ik bovenstaande foto kon maken was het te laat, 

Kluut weg,  en verder geen vogel te zien :-(

Gelukkig kwam de Kluut toch nog even terug,

maar verder werd het niks meer.

Geen mooi licht,  nauwelijks vogels binnen ons bereik,

en we besloten dan ook om half tien te vertrekken in plaats half twaalf zoals afgesproken was.

Slotwoordje:

Wat was  dit een leuk avontuur!  

Toch ging ik naar huis met het gevoel dat het fotografisch allemaal niet zoveel geworden was, tenslotte hebben we eigenlijk alleen maar 's middags een paar uur kunnen fotograferen.

Wat is het dan een lekkere meevaller als er toch een aardige serie op je geheugenkaartje blijkt te staan ;-)

Een middagje Marken

Gisteren deed ik met Elly en Yvonne een gezellig middagje Marken. We boften, Thijs en Liliane Spijker,  de bewoners van het Paard van Marken,  hadden gastvrij het hek openstaan.
Wat een weldaad was dat, na een koude wandeling tegen de oostenwind in, konden we hier bij het Paard  uit de wind en in de zon onze boterhammetjes eten, en genieten van dit bijzondere plekje.
En natuurlijk gingen wij fotograferen! Want wat is dit plekje rond de Vuurtoren leuk ingericht. 
Toch hebben die fotos mijn selectie niet gehaald, andere beelden spreken mij meer aan:

Zoals beelden die ik op de terugweg maakte van het markante Paard van Marken

Bij de vorige foto voel je gewoon hoe koud het was, wat een tegenstelling zie je hier dan, hier lijkt het wel zomer.
Toch zitten er maar een paar minuutjes tussen, én een dijk!

 












                                         Weer de koude noord-oostkant

Je zou bijna denken dat deze vier foto's in vier verschillende seizoenen gemaakt zijn, in plaats van binnen een kwartiertje ;-)

De dijk naar het Paard van Marken

We hielden natuurlijk de zonsondergang in de gaten,
maar we lieten ons afleiden door andere dingen die op onze weg kwamen,
en toen ineens stond de hemel in vuur en vlam!

Von wist een open plek bij het water te vinden, rennen dus....

We zijn net op tijd voor een prachtig kleurende lucht

De foto's maak ik maar gauw uit de hand,
voor statief gun ik me geen tijd

Zonder statief ben ik in elk geval mobieler, zodat ik tussen het 

fotograferen door nog kan proberen een beter standpunt te vinden

Oh, dit is prachtig, maar ik voel wel iets van spijt,

dit was een uitgelezen moment om met filters en lange sluitertijden te spelen

Tja, het was haastwerk,  maar de kleurenpracht is er niet minder om ;-)

Slotwoordje:

'Even zwaaien'

met de groetjes uit Marken van Elly, Von en Loes