Tja, en wat doe je dan na het zien van beelden van ijsvogels, zeearenden en nog meer moois....
je gaat ook je geluk beproeven in zo'n vogelkijkhut.. ik heb er eigenlijk niet echt het geduld voor... loop liever gewoon lekker buiten...maar ik waag een kans
Nou, we zitten hier niet voor niets, want het ijsvogeltje komt al gauw even langs
Op de een of andere manier weet ik er helaas weer geen echt goede haarscherpe
foto's van te maken, jammer :-(
dat geldt trouwens ook voor de volgende foto's
foto's van te maken, jammer :-(
dat geldt trouwens ook voor de volgende foto's
De leuke kleine Dodaars doet zijn best om groot te lijken ;-)
Niet al te ver weg zit een Grote Zilverreiger, ja, dat is dan wel weer het voordeel van zo'n kijkhut, deze schuwe vogel krijg je anders niet zo gemakkelijk in beeld
Een Blauwe Reiger die op zijn gemak in het gras ligt, zo zie je niet vaak, ik vond het wel een grappig gezicht
Wat zien we nog meer? Twee jonge Aalscholvers
En twee Lepelaars tussen de Grauwe Ganzen en Nijlganzen
Na een paar uurtjes in de diverse hutten lopen we een stukje en komen we de mooie Konikpaardjes tegen,
en aan het einde van de middag zijn we present voor de rit met de Bolderkar.
Het doel van deze tocht is de bronst van de Edelherten, maar zoals we al verwachtten, is het daarvoor is nog te vroeg in het jaar, geen bronstactiviteiten dus, slechts een weinig geburl heel in de verte
Wat we wel van dichtbij te zien krijgen zijn de Heckrunderen, en als je goed kijkt zie je de Edelherten op de achtergrond
De aanwezige kalfjes stelen natuurlijk de show
Vooral dit lichte kalfje, wat een beauty!
De Bolderkar boldert verder door totdat 30 fotografen aan boord roepen
Stoppen!!
Gelukkig geven de jongens van Staatsbosbeheer op het nippertje gehoor aan onze oproep
en mogen we even genieten van dit lieve tafereeltje
Dan is er tijd voor pauze
en komt de Beerenburg en de Jägermeister tevoorschijn, dat was wel heel gezellig!
Na een zwaarbewolkte dag klaart het tegen zonsondergang zowaar een beetje op
en tegen het avondrood zien we toch nog een groep Edelherten voorbij snellen
Slotwoordje:
Met de Oostvaardersplassen heb ik een soort haat-liefde-verhouding, ik verheug me iedere keer weer op een dagje OVP, maar telkens valt het me dan toch weer wat tegen. Het landschap vind ik niet echt boeiend, de dieren en de vogels wel, maar een urenlange zit in een kijkhut is niet echt mijn ding.
De tocht met de Bolderkar was niettemin een leuk avontuur, en terugkijkend was het toch weer een mooie dag!
