Vorig jaar rond deze tijd had ik het geluk Zwarte Sterns met jongen te vinden op een mooi verstopt plekje in de Loosdrechtse Plassen. Afgelopen maandagavond, die snikhete dag, gingen Yvonne en ik met het bootje het water op, op zoek naar de sterns, maar helaas, helemaal niets. Zelfs de kokmeeuwen, die er in mei nog volop waren, lieten zich niet meer zien.
Ach, niet getreurd, het was een verrukkelijke avond op het water, dus we kwamen toch dik tevreden weer thuis.
Maar ja, die Zwarte Sterns, die willen we toch nog wel eens zien....
Donderdag kwam er een mailtje van Von, ze had speurwerk verricht, en een locatie gevonden.
Dus 's avonds na het werk gingen we weer gezellig samen op pad en inderdaad, toen we de auto geparkeerd hadden en een klein natuurgebied inliepen, hoorden we weer het bekende geluid van de Zwarte Sterntjes!!
En kijk! Ze vliegen af en aan met voer, dus er moeten ook nog kleintjes in de buurt zitten??
Ja dus! Een héél kleintje zagen we, maar die zat écht te ver weg, maar we vinden nog
twee jongen, al zijn deze niet meer zó piepklein.
Helaas ook ver weg, maar als ik het goed zie vertonen deze pubers
wel nog het bedelgedrag om een lekker hapje van paps of mams
te bemachtigen
De aanvliegende oudervogel vindt ze blijkbaar groot genoeg om zelf op zoek te gaan naar eten, huppekee, wegwezen jullie zorg maar voor jezelf!
Omdat er gezien de grote afstand niets beters uit te halen is, dan deze foto's, besluiten we een volgende missie te gaan doen, Torenvalken, hier in de buurt moet ergens een nestkast zitten.
We rijden van hot naar her, en vinden dan de nestkast: Leeg!
Maar ze blijken nog in de buurt te zitten, en eentje landt er met een prooi op de nok van een dak, een prachtig gezicht, hoe hij daar op zijn dooie gemak zijn avondeten zit te verorberen.
Ook nu echter, ver weg, geen bijster goed licht, dus het blijft bij deze ene foto, die net de toets der kritiek heeft kunnen doorstaan
We staan op een dijkje, en het is een hele mooie zomeravond.
Ja, als je er dan toch bent, dan moet je daar even van genieten!
Hoogspanningsmasten, je kunt het horizonvervuiling noemen, maar je kunt deze masten natuurlijk ook in je beeld opnemen als een boeiend verticaal element
en als de wolkenlucht roze kleurt, dan ontstaat het idee om te gaan spelen met wolkenlucht en masten
De volgende foto's lijken voor de vluchtige kijker wellicht wel erg op elkaar,
maar ik vind ze zelf toch allemaal net even anders
Bij deze wolkenluchten hebben we eens leuk gespeeld met de witbalans, een hoger ingestelde kleurtemperatuur, maakt de wolkenlucht net even wat rozer dan hij in werkelijkheid was
Een lage kleurtemperatuur geeft een blauw resultaat.
Deze bewerkingen kun je natuurlijk met de RAW-bestanden ook achteraf op de PC doen, maar met de camera is het veel leuker, veel verrassender
Slotwoordje:
Op zoek naar de Zwarte Sterns, en thuiskomen met foto's van hoogspanningsmasten, kan het gekker?
Komende week gaan we met statief en camera naar de Kermis in Laren, ik ben benieuwd waarmee we dan thuiskomen!!
