Op naar 2016!

Vanavond om 12 uur is de Kalender 2015 passé.

Dus tijd voor de Kalender 2016!   

In 2015 heb ik aanmerkelijk minder blogs gepost dan in de jaren daarvoor,  'slechts'  36,  

 bovendien plaatste ik telkens ook een kleiner aantal foto's dan voorheen.

Je zou denken dat het dan een stuk gemakkelijker wordt om 

foto's uit te kiezen, maar niets is minder waar......

Het was weer een lastig,  maar leuk klusje,

waarbij ik het mezelf wel weer wat gemakkelijker heb gemaakt

door een paar keer gewoonweg foto's passend bij het seizoen te kiezen,

ze hoeven voor mij dus niet in de juiste maand gemaakt te zijn.

Januari

Voor Januari zocht ik een winterbeeld, weinig keuze dus, 

want we hadden nauwelijks winter,

maar ik heb toch wat gevonden.

Nou,  ik heb nog wel meer, maar die bewaar ik voor december....

Ik fotografeer de AWD-vossen eigenlijk vrijwel nooit meer,

maar voor een vos met een beetje sneeuw maakte ik toch een uitzondering.

Deze foto is trouwens om de een of andere reden nooit in mijn blog terecht gekomen,

maar op de valreep van het jaar dan toch nog een plekje.

Februari

Op een zonnige februari-dag ging ik voor het eerst achter de Pestvogels aan.

Pffff nooit gedacht dat ik daar letterlijk met een stel andere fotografen 

achteraan zou rennen.

Weer een ervaring rijker ;-)

Maart

Prille voorjaarsdagen, daar horen voorjaarsbloeiertjes bij!

Krokussen in zachte pasteltinten,  ja,  die mogen op de kalender.

April

Eind April ging ik met Yvonne en Gonnie een paar dagen naar de mooie Opaalkust.

Veel foto's werden niet zoals ik die voor ogen had, landschap is toch wel erg moeilijk.

Met deze zonsondergang was ik echter wel blij! 

Mei

Nóg een foto die ik nooit eerder in mijn blog heb laten zien,

terwijl hij toch echt wel de moeite waard is.

Dit was een wat minder geslaagd uitstapje met Gonnie naar de 

multisoorten-hut van Glenn Vermeersch.

Vlak voor we na een teleurstellende ochtend wilden vertrekken

gaven deze Kwikstaartjes een leuke show weg.

Het goedmakertje van de dag,

de Kwikjes mogen zelfs op de kalender!

Juni

Tja,  ik probeerde in de voorgaande maanden voor voldoende afwisseling te zorgen,

maar in de loop der tijd is macro duidelijk mijn favoriete vorm van fotograferen geworden,

dus het kan niet uitblijven:  er staat veel macro op mijn kalender.

Een geslaagd reisje naar Viroinval,  wederom met Gonnie en Yvonne.

De hoeveelheid vlinders en orchideeën viel wat tegen,

maar je hebt er maar een paar nodig voor wat mooie platen ;-)

Bij dit Kalkgraslanddikkopje ben ik erg gecharmeerd

van de aquarelachtige achtergrond.

Juli

Steenrode Heidelibel.

In de zomermaanden kreeg ik eindelijk de smaak te pakken 

van vlinders en libellen in de vroege ochtend.

Meerdere ochtenden zocht ik een natuurgebiedje in de buurt op,

en ik hoop het in 2016 nog véél vaker te doen.

Augustus

Wederom een vroege ochtend,  samen met Yvonne.

We gingen voor de mooie Bandheidelibellen,

maar deze Zwarte Heidelibel is mijn favoriet van de dag geworden,

misschien zelfs wel mijn favo van het jaar.

September

Voor september heb ik deze Hazenpootjes uitgekozen,

ook al is het een foto van eind oktober.

Samen met Gonnie bracht ik een paar prachtige herfstdagen

door op de Veluwe.

Deze Hazenpootjes stonden gewoon in de tuin van ons huisje.

Oktober

Ik had al vaak foto's gezien van die leuke Muizenstaartzwammetjes, 

die op  dennenappels groeien,

maar nooit eerder had ik ze zelf kunnen vinden.

Ik was dus blij met deze vondst,  en met de foto trouwens ook ;-)

November

Voor November ga ik nog weer even terug naar de Veluwe.

Op een ochtend liepen we het bos in en werden daar overvallen door deze sprookjesachtige sfeer.

Met alleen de macrolens bij me lukte het toch om het sfeertje te vangen.

December

December is feestmaand en wintermaand.

Daar past voor mij helemaal dit beeld met de schittereringen  van een berijpt schelpje bij.

Nog uit januari,  maar wat maakt het uit ;-)

Slotwoordje:

Ik wens jullie allemaal een hele gezellige jaarwisseling

en een gelukkig en gezond 2016

met mooie natuurmomenten en veel fotoplezier!

Opaalkust - deel 2

Zo,  tijd voor deel 2 van ons tripje Opaalkust. 

In deel 1 gaf ik al aan dat ik er de eerste dagen echt even in moest komen,  en de foto's van deze laatste twee dagen vind ik zelf dan ook beter, en ja,  het zijn er dan ook meer...  

Het is daardoor best een lange serie geworden, dus ik hoop dat ik de aandacht weet vast te houden ;-)

Op woensdag gaan we nog eens terug naar het strandje bij Audresselles,  

daar zijn we nog lang niet uitgespeeld.

In de veronderstelling dat ik de vorige dag al prachtige foto's had gemaakt met lange sluitertijden, 

( die dus eigenlijk wat tegen bleken te vallen ) richt ik me nu meer op de stenen en rotsen.

Wall-paper van steentjes.

Die kun je zo bij Ikea kopen,  zei Von ;-)

Het wordt een héél ander beeld wanneer daar een golf overheen spoelt.

Die hebben ze vast niet bij Ikea!

Ik zie overal prachtige stenen in de mooiste kleuren,

en ga daar met de 24-70mm op de body mee aan de gang,

Het felle zonlicht wordt vandaag getemperd door prachtige dunne bewolking.

Lunchtijd en er gelukkig aan gedacht om eens een gezellig vakantiekiekje te maken.

Daarna zet ik de groothoeklens erop, en ga ik weer aan de slag.

Dit vind ik erg leuk om te doen.

Waterplasjes veranderen in bergmeertjes

en kleine stenen lijken reusachtige rotsblokken ;-)

En wat werkt de lucht lekker mee!

We begonnen de dag met hoogwater,

maar nu is het water flink gezakt en zien we schelpen vol met zeepokken.

Toch maar even de macrolens erbij...

Oef, diafragma F/13 en  toch  maar zo weinig scherptediepte.

In de loop van de middag houden we het voor gezien,  

tijd voor pauze en dan vanavond naar de Cap Blanc Nez.

We eten nog een ijsje in Audresselles en dan begint het te regenen ;-(

Zouden die slechte weersvoorspellingen nu dan toch uitkomen?

Het blijft gelukkig bij een paar spatjes, maar buienradar laat veel meer buien zien.

We besluiten thuis te blijven, om daar later verschrikkelijke spijt van te krijgen, 

want het klaarde 's avonds gewoon weer op, maar toen was het te laat om nog weg te gaan.

Op donderdagochtend schijnt de zon weer volop en weten we eigenlijk niet goed wat we zullen gaan doen. Het is de hele ochtend hoog water, en hoog is hier ook écht hoog.
Als we een kijkje nemen bij het strand van Cap Blanc Nez is er geen strand meer te zien.
Dan herinneren we ons dat we hoge palen hebben gezien bij Wissant,  die stonden toen droog maar moeten nu wel met de voetjes in het water staan. Zou dat strand wel bereikbaar zijn?
Ja, hier kunnen we komen, en we krijgen weer zin in lange sluitertijden!

Een sluitertijd van 25 seconden is haalbaar dank zij de bigstopper.

Helaas zijn wéér door de stroming de paaltjes niet 100% scherp, 

terwijl ik dacht dat ik mijn statief toch écht stevig had neergezet.

Het waait weer hard en de zee is woest.

Om de beweging van het water duidelijker te accentueren

ben ik hier met een kortere sluitertijd aan de gang gegaan,  2 seconden.

De getijden veranderen hier razendsnel, 

voor ik het wist stonden deze stenen al weer droog.

Ik was dus net op tijd.

Nu het water weer veel lager staat is het tijd om nog even 'gewoon' te fotograferen,

 geen statief en behalve polarisatiefilter geen filters.

Ook wel weer even lekker hoor!

Door zo dicht mogelijk op het schuim te kruipen lijken het enorme schuimbollen.

Het is alweer onze laatste dag, en vanavond moet het dan toch gebeuren:

de Cap Blanc Nez in mooi avondlicht.

De hele dag hebben we blauwe lucht gezien,

en tja,  als we bij de Cap arriveren komt er een dik pak bewolking aan.

Gauw alvast een plaatje,  precies voordat de zon achter de wolken verdwijnt. 

Mooi,  dat strijklicht op de structuren in het zand, maar ik sta te dicht bij de krijtrotsen,

en het licht er op is nog wat te fel.

We moeten een betere plek opzoeken.

Die vinden we, maar de zon  blijft weg ;-(

Geduldig wachten.....

Ja, geduld loont!

Ruim een half uur later komt héél eventjes de zon tussen de wolken door.

Echt maar héél even,  maar ik heb dat mooie licht te pakken!

Wetende dat ik een mooie afsluiter binnen heb,

ga ik nog even lekker ontspannen spelen.

De zon komt er nauwelijks meer door, maar het licht is nog prachtig.

Hoewel,  ontspannen spelen?

Ik zei het al,  de getijden veranderen hier razendsnel.

Ineens zien we dat de watergeul op het strand vol stroomt met water,

we nemen het zekere voor het onzekere en lopen terug naar de trap.

Als we daar aankomen is vrijwel het hele strand al weer veranderd in zee.

Ongelooflijk hoe snel dat gaat!

Slotwoordje:

En zo komt er een eind aan ons tripje Opaalkust.  Het was heerlijk en supergezellig zo met zijn drietjes. We hadden een heel fijn huis gehuurd in het centraal gelegen dorpje Audhingen, van hieruit waren alle mooie plekjes gemakkelijk bereikbaar.

Wat we natuurlijk  hadden moeten doen, en niet gedaan hebben.. is...

bij zonsopkomst op pad gaan.

Ik weet het,  dat zijn gemiste kansen, maar de beslissing om niet zo vroeg op te staan hebben we eensgezind genomen, dus dan is het goed ;-)

Opaalkust - deel 1

Eind april hadden Gonnie, Yvonne en ik een heel leuk tripje op onze agenda staan:

De Opaalkust!

Ik heb gemerkt dat veel mensen helemaal niet weten waar dat is, dus even een kleine toelichting: 

we gingen naar Noord Frankrijk, meteen ten zuiden van Calais ligt een prachtige kuststrook, waar witte zandstranden worden afgewisseld door hoge kalkrotsen en spannende keienstrandjes.

Het binnenland is een vriendelijk glooiend landschap.

Geen wonder dat deze Opaalkust in trek is bij fotografen, en ook wij gingen ons hier dus eens proberen uit te leven op landschapsfotografie.

Hoe prop je vier dagen fotograferen in een blogje?

Tja,  dat betekent heel streng selecteren, maar dan nog houd ik teveel foto's over.

In deze serie daarom de eerste twee dagen,  dagen waarin we echt even op gang moesten komen, want landschap fotograferen is toch niet zo gemakkelijk als het lijkt.

De eerste ochtend gaan we naar Fort Vauban bij het dorpje Ambleteuse. Hoewel we door behoorlijk hoog en sterk stromend water moeten waden om op de gewenste plaats te komen,  blijkt de waterstand toch al te laag te zijn voor ons doel: spelen met lange sluitertijden.

Van de foto's die ik tegen beter weten in toch gemaakt heb,  vind ik er niet eentje blogwaardig.

Kijk,  zo schiet het lekker op met de selectie ;-)

Tegen alle verwachtingen in is het stralend weer!

De vriendelijke wolkenluchten doen ons besluiten om het 's middags anders te doen,

geen statief,  geen grijsfilters,  nee,  we gaan  lekker ontspannen 'toeristje-spelen'.

Gewoon een beetje rond rijden,  genieten van de omgeving,

en hier en daar uitstappen voor een kiekje

van de uitbundig bloeiende koolzaadvelden.

Deze panoramafoto maakte ik op een andere ochtend, maar hij past  beter in deze serie.

Toch handig dat je zo'n panorama kant en klaar uit je camera kunt toveren,

langzaam meedraaien en ratelen maar.

Wel even groot bekijken!

(maar dat geldt natuurlijk voor alle foto's)

We rijden naar de Cap Blanc Nez,  de beroemde witte krijtrotsen.

Van bovenaf hebben we een prachtig uitzicht.

Daarna dalen we af naar het strand om deze witte kliffen te bekijken.

Wow,  imposant!

Hier gaan we beslist een keertje terugkomen bij mooi avondlicht.

Althans, dat nemen we ons voor,  we moeten natuurlijk afwachten wat het weer gaat doen.

Er is voor de hele week bewolking en regen voorspeld,

we zien wel, deze eerste dag is in elk geval een kadootje.

's Avonds worden we weer  fotograaf in plaats van toerist.

Statief en filters worden stelling in gebracht voor de zonsondergang.

Een heerlijke afsluiting van onze eerste dag Opaalkust.

Als we de volgende ochtend de gordijnen openen zien we wéér een blauwe lucht,

om te fotograferen is dat eigenlijk niet ideaal, maar het is natuurlijk wel veel beter dan regen.

Na het ontbijt rijden we naar een klein strandje bij Audresselles.

Het is hoog water, maar de rotsen en keien zijn nog goed te zien.

Het waait hard en de zee is onstuimig, prachtig!

Dank zij de Lee Big Stopper kan ik ondanks het heldere licht

flinke lange sluitertijden halen.

Tja,  die sluitertijden en de belichting zijn dan ook het probleem niet,

maar het juiste standpunt, brandpuntsafstand en compositie vind ik vreselijk moeilijk.

Hoe maak je hier nu een echt aansprekende foto?

Ik heb echt het gevoel dat ik hier meer uit had kunnen halen,

maar balancerend op de stenen kun je natuurlijk ook niet gaan en staan waar je wilt.

 Lekker hè, meteen een excuus verzinnen ;-)

Bij deze foto dacht ik een geweldige plaat te hebben geschoten,

zo eentje, waarbij je niet weet waarnaar  je kijkt.

Is het een groots en woest landschap vanaf een hoog punt?
Of toch gewoon een paar kleinere keien en rotsen?

Eenmaal thuis zag ik die spanning niet meer zo,

maar ik geef de foto het voordeel van de twijfel.

Op ons wensenlijstje staan de Mosselbanken, we hebben er prachtige foto's van gezien,

dus dat gaan wij ook wel eventjes doen ??

We zijn best goed voorbereid,  we weten waar ze staan, 

en bij welk getij je ze kunt zien en fotograferen.

Maar als we 's middags op pad gaan is er geen mosselbank te zien.

Nee, zegt een dame,  jullie moeten bij Wissant zijn.

Op naar Wissant, en weer geen mosselbanken, en ook geen bunkers die daar moeten staan.

Later komen we er achter dat die bunkers verwijderd zijn.

Wéér gevraagd naar 'les bouchots' ( mosselbanken),  en weer terug verwezen naar de plek waar

we eerst stonden.   En ja hoor,  het water is nu verder gezakt:  we zien mosselbanken.

Toch moet ik nog een hele poos wachten om er iets mee te kunnen doen, 

want het water staat nog te hoog om er bij te komen.

Wat restanten van een oude boot zijn als eerste bereikbaar.

Ik kan me niet meer precies herinneren hoe ik hier stond, 

maar het lijkt net of ik  midden in de zee sta ;-)

Wat me opvalt is dat de bootrestanten net niet lekker scherp zijn.

Ik vermoed dat dit komt doordat  de stabiliteit van het statief tijdens de sluitertijden van 20 seconden toch te lijden heeft gehad van de sterke stroming van het zeewater en de harde wind.





(Gonnie en ik in actie, foto gemaakt door Von)

Een uurtje later komen de mosselbanken een beetje binnen ons bereik.

de mooie palenrijen daarachter, daar konden we niet bijkomen.

Zoals op de voorgaande foto's te zien is, geeft de bigstopper nogal blauwe kleuren,

ook al heb ik de kleurtemperatuur flink opgeschroefd.

Ook bij deze foto was dat het geval, waardoor ik hem eigenlijk erg saai vond.

Sinds kort heb ik de Nik Software Collection,

en ik heb wat zitten spelen met Color Efex Pro.

Wow!  Nu is het net of ik er 's morgens bij mooi ochtendlicht stond.

Gemanipuleerd dus,  maar wel mooi ;-)

Slotwoordje:
Ik heb een paar keer de Big Stopper genoemd, dit is een grijsfilter dat de sluitertijden 10 x langer maakt.  Het filter is zó donker, dat je eerst moet scherpstellen en je sluitertijd berekenen, en dan pas je filter voor de lens moet plaatsen, omdat je door het donkere filter niets meer ziet.  
Dat wil zeggen:  zo werkt het bij traditionele spiegelreflexcamera's.
Mijn fullframe Sony A99 werkt volgens een ander principe,  en dat blijkt een groot voordeel te hebben:  Ik kan ook mét filter alles zien en  de autofocus en belichtingsmeter blijven gewoon functioneren, wat een heerlijk gemak!