Kraambezoek

De ooievaar is langs geweest..... bij de ooievaars  ;-)

Het nest waar ik in april de parende ooievaars zag, heb ik de laatste tijd natuurlijk in de gaten gehouden, en toen ik tijdens het voorbij rijden de ooievaars telkens zag staan op het nest, wist ik dat er niet meer gebroed werd, dus er moeten kleintjes zijn!

Afgelopen zondagmorgen, toen zowaar de zon uitbundig scheen,  ging ik op 'kraambezoek'

 Ze hebben toch maar mooi een fotograafvriendelijk nest gemaakt, heel veel bomen in de omgeving,

 maar  op deze boom heb ik helemaal vrij zicht.  

Dus ik installeer me daar en verheug me op kleine ooievaartjes

 Maar die zie ik maar helemaal niet  :-(

Pas na heel lang wachten zie ik een héél klein koppie 

boven de rand van het nest uit.

Met wat moeite zie je net een half kopje plus één oogje.

De foto is helaas net niet helemaal goed scherp, sorry...

Intussen amuseer ik me prima met de ouders, leuk, dat klepperen !

Ik had natuurlijk beter op moeten letten, dat klepperen kondigde de komst van 

de wederhelft aan, het klepperen hoort bij het begroetingsritueel.

Het aanvliegen mis ik dus,  maar de rest van de begroeting, 

waarbij kop en hals achterover worden gebracht,  

die heb ik gelukkig wel te pakken

 En nu?

Ik koester de hoop dat er jonge ooievaartjes gevoerd gaan worden

 Ze lijken zich hier wel om het jong te bekommeren, maar verder gebeurt er helemaal niets

Ik heb nog een hele poos staan wachten, maar kreeg helaas geen kleintjes meer te zien.

 Een andere keer dan maar in de herkansing.

Ik sta in een mooi veldje vol grassen, wilde bloemen en beestjes,  

het begint dus letterlijk en figuurlijk te kriebelen,  

tijd voor macro!  

Die foto's komen een andere keer,  ik blijf nu nog even in de kraamkamer:

Jonge zwaantjes!

Nog niet eerder heb ik die voor de lens gehad,

 dus als ik na een dagje-macro-met-Von ( 13 mei ) terug naar huis rijd, 

staan we onderweg ineens boven op de remmen als we een zwanenfamilie in de sloot zien.

Gelukkig slepen wij altijd alles mee, dus de kofferbak gaat open en de telelens komt eruit

 Ik had met deze serie nog helemaal niets gedaan, 

ik was er namelijk eigenlijk niet zo kapot van.

Het licht zat weliswaar mee, en ze zaten mooi dichtbij, maar toch... 

het waren allemaal van die foto's met halve zwaantjes in beeld,  of, 

 zoals hier,  mis ik net een stukje van de grote zwaan

 Een voorbeeld van halve zwanen,  maar ja,  ze zijn toch wel heel erg lief  ;-)

 Nog meer van dat halve werk ;-)

Het kleintje op de rug maakt wel een heleboel goed!  

Gelukkig toch ook nog eentje helemaal in beeld,

maar die is net niet lekker scherp op het koppie 

en ook geen mooi lichtje in het oog.

Dus,  ik heb grote bewondering voor degenen

die een zwanenfamilie goed in beeld krijgen,

pff, het lijkt zo simpel, maar dat is echt een moeilijke opgave!

Slotwoordje:
Over kraamkamers gesproken:   eind maart liet ik zien hoe de pimpelmeesjes een 'boothuisje' aan het bouwen waren. Met dat nest is het helaas nooit wat geworden, misschien werden ze zeeziek,  of kwamen ze er achter dat het in die aluminiummast wel eens een beetje te warm zou kunnen worden?
Inmiddels ontdekte ik afgelopen zondag nog een andere toekomstige kraamkamer:

 Zwarte Sterns!

Op uitgezette vlotjes wordt volop gebroed,

dus binnenkort op kraambezoek bij de Zwarte Sterns?

Twee in Een

Ik heb zó genoten van het uitzonderlijk mooie voorjaarsweer,  en dus zóveel foto's gemaakt,  dat ik het nauwelijks kan bijhouden,  vandaar dit keer twee wandelingen in één blogje.

Allereerst zondag 17 april, tegen het eind van de middag heb ik het mooie Bert Bospad door de Westbroekse Zodden gelopen



 In  de rietkragen verwachtte ik de  rietzangertjes,  die waren er inderdaad, ze lieten zich regelmatig horen,  maar helaas,  ze lieten zich niet zien. Ach, van alleen het geluid werd ik ook wel weer blij

 Er waren vooral knobbelzwanen te zien, dus in deze serie vooral zwanen, zo simpel is het :-)

 Ik had deze zwaan in vlucht wel iets meer vliegruimte gegund, maar ik  was nu eenmaal te laat met afdrukken....

 Hier worden eventjes snel nieuwe meerkoetjes gemaakt, die lelijke mormeltjes, die juist door hun lelijkheid zó ontzettend schattig zijn ;-)


 Wat is er nog meer te zien?   Pinksterbloemen, al moet Pasen nog komen....

 en de vrolijke gele dotterbloemen

 In de lucht volop Grauwe Ganzen

 en in het water alleen maar zwanen, deze doet wel erg leuke kunstjes

 Deze zwaan zat op het nest, echt pal langs het pad,  een plekje om in de gaten te houden voor de jonge zwaantjes ( maar wanneer??  ik wil zó veel deze dagen,  ik kom tijd te kort,  maar hierin sta ik vast niet alleen?)

 De Bert Bos-wandeling besluit ik met dit tweetal, dat ik vooral erg mooi vind vanwege het zachte vroege avondlicht

De volgende wandeling:  Donderdag 21 april ging ik met Miranda op pad,  deze afspraak was al lang geleden gemaakt,  we gingen naar de hei, want Miranda wil daar zo graag de reeën zien.
We troffen een prachtige dag!

 We gingen vroeg op pad,  in de hoop  van mooi ochtendlicht te kunnen profiteren. De vroege ochtend beloofde veel, er hing een lage nevel,maar helaas, geen kleurenpracht van de zonsopkomst, en ook daarna bleef  het wat heiïg, waardoor het er op de heidevelden allemaal wat sombertjes en bruinig uit bleef zien

 Deze reebok is dan ook niet het plaatje dat ik in mijn gedachten had

 Op de Zuiderheide loopt de schaapskudde,  altijd leuk om te zien

 Schaapherder Mirjam de Hiep bij de kudde,  met op de achtergrond een oude grafheuvel

 Eens een panoramafoto geprobeerd, zo past de hele kudde er op

 Zo'n eenzame boom in een zandverstuiving is altijd fotogeniek

 Terug naar de Westerheide,  we willen reeën zien! Nou, we hebben ze volop gezien, maar allemaal zó ver weg,  een mooie close up zit er dus niet in, maar zo in hun omgeving is toch ook best aardig

 Voor bloeiende brem is het nog te vroeg, dus ik neem aan dat dit een hele vroege soort is

 Het is weer vlindertijd!  Wist ik vorig jaar de vlindertjes aardig te benoemen,  nu moest ik het weer opzoeken,  maar ik weet het weer:  de kleine vuurvlinder

Tot besluit nog een mooie mannetjesvinkje  (  op het moment dat ik dit schrijf zit ik naar buiten te loeren, want rond dit tijdstip komen de goudvinken telkens in de tuin!)

Slotwoordje:
Dit waren weer twee heerlijke wandelingen in de mooie Gooi- en Vechtstreek,  de volgende serie wordt van een bijzondere vaartocht over het Naardermeer, maar nog even geduld..


Bedankt voor bezoekjes, reacties en felicitaties! 
En groetjes
Loes

Hermelijntje

Het weerbericht voor zondag:  In de nacht lichte tot matige vorst,  in de vroege ochtend kans op nevel en mist,   gevolgd door zonnige perioden. Dat lijkt een uitgelezen dag om vroeg uit de veren te komen voor een mooie zonsopkomst en een winterse berijpte ochtend.  Het pakt echter anders uit,  als ik om half 8 Yvonne oppik,  is het een ijskoude, zwaarbewolkte ochtend.   Het mag de pret niet drukken,  we gaan naar De Groene Jonker,  een vrij nieuw natuurgebied bij de Nieuwkoopse Plassen.

 De Groene Jonker is een waterrijk natuurgebied met een grote plas, ruisende rietkragen en natte graslanden. Deze afwisseling in natuur zorgt voor een bijzonder gezelschap van weide- en moerasvogels

De natuur is hier nog jong, de omzetting van landbouwgrond naar natuur is begin 2008 afgerond. Het gebied is volop in ontwikkeling, maar er worden al zeer bijzondere vogels gezien.
Vooralsnog zien wij op deze zeer grauwe ochtend alleen maar grauwe ganzen.... pas aan het eind van de wandeling is er variatie

 Het water is bijna overal dichtgevroren, dus op de enkele open plekken die er zijn,  zitten diverse watervogels op een kluitje bij elkaar

 Hier heb ik voor het eerst de gelegenheid om de mooie Smienten te bekijken, maar die zitten voor de foto toch net te ver weg, bovendien  steelt deze zwaan  even de show

De rondwandeling is ca 4 km,  dus we zitten al vroeg weer in de auto, kacheltje hoog want brrrr wat is het koud,  en richting Woerdense Verlaat,  want daar gaan we de volgende wandeling doen.
Onderweg zien we een aantal keren Zilverreigers, en even zovele keren maken we een tussenstop, maar de reigers werken niet mee en blijven op te grote afstand

 We zijn weer lekker warm geworden tegen de tijd dat we op de plaats van bestemming zijn,  en we lopen door een mooi gebied langs de Nieuwkoopse Plassen.  Het riet is op veel plaatsen net gemaaid waardoor er wat leuke doorkijkjes zijn

Het resultaat van nijvere arbeid van Natuurmonumenten

Het is erg rustig,  maar net voor ons uit lopen wat wandelaars. Wij treuzelen dus een beetje om de afstand wat groter te maken, en we nemen even een zijpaadje. Nou,  we mogen deze wandelaars wel dankbaar zijn, want wat gebeurt er?
Er schiet iets wits langs de struiken, een vogel denkt Von,  maar..... het is een Hermelijn!!
We staan perplex!  De hermelijn verdwijnt,  en als wij weer tot onze positieven komen, hebben we geen enkele foto gemaakt.  We lopen voorzichtig in de richting waar we hem misschien nog vermoeden

 en bingo!!  Wat een prachtig diertje in zijn witte winterpels, met alleen aan de staart een zwarte punt

 Hij heeft ons niet meteen in de gaten,  dus we kunnen nog wat plaatjes schieten, wat een schatje!

 Maar laat je niet misleiden door dit lieve koppie,  de hermelijn is een fel roofdier,  dat zonder schroom beesten pakt die tweemaal zo groot zijn als hijzelf.

Nou, deze zondagochtend kan niet meer stuk, de kou voelen we niet meer, en we lopen vrolijk verder, dat we zelfs geen vogel meer zien kan ons niet deren, dus na een uurtje  stappen we tevreden in de auto om huiswaarts te gaan

 ehhh..... huiswaarts zei ik??   Niet met Von bij me in de auto... wie het blog van Yvonne volgt, die weet dat ik een 'molenfreak' bij me heb. Dus als we in de buurt van het plaatsje Kockengen een molen zien  mag ik de remmen intrappen  voor deze Spengense Molen,  een wipmolen uit 1841

Ach,  en als we dan toch in de buurt zijn kunnen we ook wel even langs de Kockengense Molen,  deze wipmolen stamt uit 1675,  ongelooflijk eigenlijk

 Hoewel ik de geschiedenis achter deze molens zonder meer interessant vind,  zijn ze voor mij toch vooral een leuk onderwerp in een oerhollands plaatje

 en gaat daarna mijn aandacht naar de eenden in de sloot,  want hier zitten de mooie Smienten weer.
50% van de wereldpopulatie smienten overwintert in ons land,  ca 1 miljoen!  En toch zie ik vandaag deze eenden voor het eerst van dichtbij

Prachtige vogels met de gele band over hun koppie,  en het geluid dat ze voortbrengen is heel bijzonder,  deze eenden kwaken namelijk niet, maar ze fluiten.  Nu ik het geluid ken,  zal ik ze vast en zeker eerder ontdekken.
We rijden hierna ook nog langs een molen in Breukelen,  en dan zit een gezellig dagje er weer op

Slotwoordje:
Eerder op de dag had ik dit blog gemaakt, maar bij het aanklikken van sommige foto's kreeg ik een rode waarschuwing :  Deze site is gerapporteerd als onveilig
Ik dacht misschien door knippen en plakken vanuit andere sites iets onveiligs te hebben gedaan,  dus geschrokken heb ik alles weer verwijderd.
Nu blijkt echter dat ook andere blogs,  en andere pc's deze melding geven,  fout bij Blogger?
Wie heeft hier nog meer last van?

een ps van maandagavond:  alles werkt gelukkig weer normaal!